VAN HET ENE DRAMA IN HET ANDERE....

Om nog terug te komen op het 'zwart-grijs randje' dat ik in mijn vorige schrijven zo enorm emotioneel door werd...

Hier een interview bij 'De Wereld Draait Door' van Hetty Kleinloog (schrijfster van SPANGAS) en haar dochter ANNA, die een vriendin van David was....
Kopieer de volgende link en zie het videofragment daarvan:
http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/Video-detail.628.0.html?&tx_ttnews[tt_news]=15995&tx_ttnews[backPid]=631&tx_ttnews[cat]=148&kalender=1269429900&cHash=1d3b577baa

Ook in zijn artikel van woensdag 24 maart jl. wordt dit verdrietige feit door Hugo Borst fel benadrukt:

OOK DAVID (15) IS DOOD
Ook mijn eigen krant pakte elke dag weer uit met 'Millie'.
Kennelijk wordt het gevreten.
Dat ze vandaag in stilte wordt begraven mag een wonder heten na al het mediakabaal.

Over David stond voor zover ik kan nagaan alleen een artikel in NRC.
Bij het lezen viel het kwartje.

Vier dagen eerder kwam ik zijn overlijdensadvertentie tegen.

Er stond:

'Zo lief gehad zo lief.
Frontaal getekend, intern verdeeld.
Nagekeken, afgewezen, uitgescholden.'

Toen David (Amsterdam 1994) werd geboren riep zijn 6-jarige zusje:
"Oma, ik heb een broertje! Alleen zijn lipje is mislukt."

David had schisis (onder andere een hazenlip), gehoorproblemen en een vorm van autisme.
Hij onderging veel hersteloperaties.
Zijn vader verbrak het contact met hem.
Hoewel hij verder in eigen omgeving veel liefde kreeg was hij een eenzame jongen.
Al de starende blikken van anderen, telkens weer, schrijnden.

Zijn moeder vertelde op de uitvaart dat hij gruwelijke pesterijen had moeten doorstaan.
Op school was hij door niemand beschermd.
Zijn moeder had hem er vanaf gehaald.
Hij mocht zolang op een geitenboerderij werken.
"De enige gelukkige periode," zei David zelf.

Troost vond hij in popmuziek.
Coldplay en Radiohead vond hij prachtig.

Hij wilde busschauffeur worden.
Op zijn nieuwe school bekommerde de leiding zich over zijn lot, maar er werd nog steeds gepest.
Ook op straat.

Het was meer dan David verdragen kon, schreef hij in zijn afscheidsbrief.
In de nacht van zaterdag 13 maart op zondag 14 maart pleegde David zelfmoord in het Amsterdamse Bos.

De schooldirecteur sprak aan David baar mooie woorden:
"We vragen ons af of we je voldoende hebben laten blijken hoe we genoten van je grappen en je intelligente opmerkingen."

Kom, dacht ik, laat me als columnist van deze somtijds schreeuwerige krant fluisteren dat David Isarin óók dood is, dat zijn zelfgekozen dood mij diep geraakt heeft.
Net als 'Millie' is hij slachtoffer.

Zijn moordernaars zijn rotzakken die nawezen, uitscholden en nawezen.
Graag zou ik die slechterikken uitschelden, maar lelijke woorden ontsieren Davids necrologie.
Ik kan slechts hopen dat ze nu spijt hebben, berouw tonen en niet in herhaling vallen.

(column Hugo Borst)

Rust zacht David en Millie.



EN....OOK JIJ....BEDANKT...HUGO BORST!!!

Ik denk dat mijn gezin er al een beetje aan gewend is dat ze een 'Bordie-moeder' in huis hebben, die weleens dagen of weken NIETS in het huishouden, laat staan in de keuken...qua koken....doet...óf inééns weer 'de geest krijgt' en zóveel energie dat ze een héél (LONG) weekend achter elkaar...'lekkere recepten' achter elkaar maakt...
Zo is dus ook deze zondag weer als 'super geslaagd' benoemd omdat mijn gemaakte VISSCHOTEL schóón óp is....

Daarvóór is de donderdag ook al als 'verrassingsreceptendag' gebombardeerd...omdat ik éindelijk een óverheerlijke SALADE heb gemaakt (terwijl wij éigenlijk totáál géén 'salademensen' zijn...!!!).
Gewoon 'simpel'....gebakken aardappel in schil met majoraan...en lekker makkelijk...gebakken voorgekruide kippepootjes (die hele kleintjes..ook wel 'borrelhapjes' genoemd).

Vrijdag hielden we het simpel....gewone varkensrollade (op z'n Indisch met wat ketjap en knoflook en nootmuskaat door de ketjap heen) met wat warme rijst en versgemaakte sambal badjak! Simpel maar lekker....niet echt voor de kids...maar ja...'eten wat de pot schaft' is onze leuze tegenwoodig in ons huis!

Zaterdag nóg 'n beetje 'simpel'.....RUNDERTONG op z'n Indisch....ook met rijst en sambal...

En vandaag dan de lekkere visschotel....

Lovende geluiden...dat ik dit alles...de salade en vooral de visschotel vanaf nu véél méér moet maken... maar heel vaak pas ik sommige gerechten aan...en doe ik er nog méér 'stuff' in die mijn gezin en ik helemaal lekker vinden...dus volgende keer gaat in de visschotel natuurlijk ook nog GARNALEN in...en SURIMI sticks enzo...Zalm zit er al in...maar gerookte zalm kan soms zo duur zijn en als je het dan amper proeft is het helemaal zonde...gelukkig heb ik er ook pangafilet in maar zal ze de volgende keer wat kleiner snijden want sommige grote stukken bleken nog niet helemaal gaar te zijn...en sommige grotere krieltjes ook niet...maar dat mocht de pret niet drukken...gewoon volgende keer meer opletten...maar nu was het een aardig culinair weekend in onze 'woon- en verblijfplaats'!

Het 'zwart-grijs randje' was alleen toen ik mijn emoties weer voelde 'opspelen' toen ik bij de Wereld draait door' een verhaal hoorde (helaas viel ik later in, dus ik wil het vanavond nog wel 'n keer zien in de herhaling!) over een jongen die in zijn leven (op school maar ook daarbuiten) enorm werd gepest om zijn 'uiterlijk' waarschijnlijk omdat hij een hazelip heeft en een bril en dat hij -naar ik begreep- ook 'enigszins' autistisch is.... Dit kon hij niet langer meer verkroppen vrees ik....ik begreep eruit dat hij zelfmoord heeft gepleegd...om van 'alles verlost' te zijn....
Dit was dus op mijn 'geslaagde kookweekend' een nogal grote en gevoelige trigger geweest die me nu dan toch nog steeds bij blijft.....
Arme David....je bent in mijn gedachten...KANJER!

....BUT....oftewel in het Nederlands verder....maar....OOK PRINCESS IS WEER VEILIG THUIS...!!!! SINDS VANMORGEN VROEG....NA EEN TELEFOONTJE VAN EEN MAN EN ZIJN VROUW...die constant een poes onder een witte auto zagen liggen en in die omgeving bleven zien....ze sliep ook op het gras tegen een heg...en die plek was al helemaal platgedrukt omdat ze daar waarschijnlijk constant opgerold lag te slapen....
Mijn man en mijn dochter zijn daarheen gegaan ....volgens de vrouw gaat de poes altijd weg als zij haar roept...maar toen mn dochter en mn man kwamen en ze met de 'brokjesdoos' rammelden en haar bij haar naam riepen...toen kwam ze gelijk al miauwend onder de auto vandaan....!!!

'GOD IS GOOD...!'....en wie durft nú nog te beweren dat er geen God bestaat....
In één week....al onze 3 fietsen terug....én onze lieve Princess terug....
Zouden we het nu dan toch éindelijk 'verdienen'.....????
Voor mij bestáát er géén 'toeval'....zéker niet nú.....níet in dít geval....GEEN 'toeval'.....!!!

Nu ligt ze hier dan weer....Princess....heel vertrouwd....voor mijn toetsenbord en bóvenop mijn 'muis'...met zo'n air van...'wie me híer wegkrijgt...is een goeie...ik ga hier NOOIT MEER WEG!'
Nee Princess...doe me dat nooit weer aan...ik had tranen geplengd al die dagen dat je weg was...en toen ik het verheugende nieuws van mn dochter door de telefoon hoorde...'mam...we hebben d'r'... toen kwam wéér mijn tranen....maar nu dan van VREUGDE....!!!!
Princess is weer thuis.....thank God....she can give me her Love again.....
Eén ding is ZEKER....we zijn een DANKBAAR GEZIN....en we GENIETEN ervan...heel vlug...en heel intens...(voordat het weer...'over' en 'voorbij' is...!)
En ik ben.....misschien maar weer voor héél éven.....tóch.....een GELUKKIG mens......
En Princess....is weer een GELUKKIG dier....en niet meer van m'n bureau wég te sláán......
Ze slaapt aan één stuk...precies vlak vóór me...en mijn toetsenbord....zodat ik amper wat kan typen...maar dat geeft niet....Princess geeft mij weer een 'warm gevoel van binnen'.....en hopelijk voelt ze ook hoe inténs ik haar gemist heb.....

Om alleen nog het heuglijke nieuws te vertellen dat ipv 2 van de 3 fietsen....uiteindelijk tóch alle 3 onze fietsen bij de politie in Vleuten stonden...JIPPPIIIIEEEEEE.....
Uiteindelijk stonden ze volgens de politie bij een heler in Vleuten in de schuur....tussen de gestolen tv's en andere voor de mens belangrijke zaken... Belachelijk eigenlijk....want er schijnen dus in onze buurt ook meerdere inbraken in huizen en schuren gepleegd te zijn...jemig...zijn we wellicht nóg 'goed' af met 'alleen maar' onze 3 fietsen...voor hetzelfde geld halen ze ook nog je hele huis leeg....  Financiele waarde hebben ze niet erg veel...maar voor mijzelf meestal wél meer emotionele waarde!

Enfin...het is nu al laat...alle bewoners in ons huis zijn enorm blij dat de fietsen weer terug zijn (vooral als dat onze enige vervoermiddel is tegenwoordig...naast de bus...) en ze zijn inmiddels allemaal weer volop in gebruik (behalve de mijne...maar ik heb er alweer 1 gereserveerd voor donderdagmiddag 8 april... want dan moet ik (misschien naar mn huisarts en) naar mn nieuwe tandarts...(toevallig allebei in één gebouw...mazzel...!!).
Maar helaas is in mijn leven de vreugde nooit zo van lange duur....zo juich ik....en zo moet ik helaas weer oplossingen zoeken voor de volgende opkomende problemen in mijn leven....
Ach....me vervelen zal ik dus NOOIT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

NIET TE GELOVEN.... nog nóóit was ik zó blij dat de Politie mij belde...
Vanmiddag...een privé telefoontje...dus ik dacht...(en hoopte nog méér...) dat onze poes Princess gevonden was....
Maar op één-ná-blij was ik natuurlijk óók wel toen de agent tegen me zei....'Ik heb goed nieuws voor u....wij hebben 2 van uw 3 gestolen fietsen teruggevonden!!!'  WOW! Het bestaat dus ECHT...
Morgen mogen we ernaar kijken of het idd onze fietsen zijn...ik hoop het maar...want al ben ik niet zo'n SUPER-ENTHOUSIASTE fietster....nú heb ik zéker wel weer zin in een korte fietstocht.... Helemáál als de 2e fiets MIJN Gazelle is....'mijn' gestolen fiets....
We zullen morgen wel zien....(u hoort nog van mij...toedels!)

Hoop ook nog gauw een ander privé telefoontje te krijgen dat onze poes Princess gevonden is...!!!
Ok ok....klinkt misschien wel érg 'hebberig' en egoïstisch.... maar zóveel 'mazzel' hebben we toch eigenlijk ook nooit echt gehad in ons leven...dus mág het 'n keertje...?????

Ach wat kan een mensenleven VOL spanning zijn.... Geestelijk ben ik al helemaal leeg door van alles wat er in en om me heen gebeurt....en dan nog als klap op de vuurpijl is nu ons hele gezin een aardig tikkie 'van slag'.....want onze poes PRINCESS is sinds zaterdagnacht vermist... (waarschijnlijk toch gelukt om uit een raam van 1 van de kamers naar buiten te klimmen..!!)
Overal gezocht....maar hebben nu uiteindelijk haar vermissing maar bij AMIVEDI telefonisch doorgegeven en aan Dierenhulpverlening Woerden....en nu maar ....afwachten...
De kinderen blijven zo nu en dan natuurlijk nog wel in de omgeving zoeken....

En o ja, mn dochter en ik ook apart, hebben een advertentie op Marktplaats gezet met de foto van Princess...en mn dochter kreeg gelijk al een mailtje terug van een of andere dame die 'in contact staat' met dieren en voor ons kan zien of onze poes nog leeft of niet...en waar ze is...enzo...
Enfin....gelukkig is ze GECHIPT....én weet ze wél waar we wonen.... dus ik hoop dat ze de weg nog wel terugvindt naar ons huis of onze tuin....

En ik....ach...ik laat het niet zo erg merken....maar heel diep van binnen maak ik me er natuurlijk ook enorm druk om....want PRINCESS was mijn 'laatste' poesaankoop geweest....omdat ik 'die kleur' zo heel erg mooi vond en nog geen kat had met die kleur...

Ik was dit hele weekend, nou eigenlijk de hele week al 'n beetje 'opgefokt'.... ja tuurlijk ook o.a. door die moord en die (zgn.) 'agent' waar ik me enorm druk om maak...en omdat ik zélf een psychische aandoening heb....en dat uiteindelijk nu bij hem ook wel weer iets dergelijks uit zal komen (want toen ik las dat hij zich vroeger ook regelmatig met scheermesjes sneed, toen herkende ik er natuurlijk ook enorm veel in...).... en voelde ik me helemáál ROT...
Wat heet 'rot'....ik ben behóórlijk (voornamelijk geestelijk) enórm uit mijn doen...en er gaat van álles door m'n hoofd...veelal minder goede gedachten...helaas....

Ik heb enorm veel behoefte aan...warmte...en liefde...desnoods alléén een arm om me heen... of desnoods...een zacht warm pootje op mijn nerveuze hand.....
Ik hoop maar dat ik Princess weer heel gauw in mijn armen kan sluiten......het is net alsof mijn poezen en honden de ENIGEN zijn die mij begrijpen....en voelen wat er in me omgaat...
Zelfs bij hun kan ik regelmatig uithuilen...en gewoon 'mezelf' zijn... zij accepteren mij zoals ik bén!

Maar ja....zo gaat het dus vaak...ook doordeweeks....kijken hoeveel geld je nog 'over' hebt en wélke boodschappen je daarvan nog kunt halen...en wát je er 'goedkoop' van kan maken....én tot hoe láng je dat kan eten... want het volgende 'weekgeld' komt pas weer volgende week donderdag...

Je 3 fietsen zijn al gestolen....en daar heb ik van de Bewindvoering al wat 'exra' voor gevraagd en gekregen...zodat ik misschien voor goedkoop via Marktplaats ofzo wat fietsen kon kopen...dus dat geld heb ik apart gehouden voor als we wat 'tegenkomen'....
Maar nu dus weer het éten.... het is weekend...dus ik zoek 2 makkelijke gerechten op en heb ze gevonden...maar moet wel de ingredienten er nog voor hebben... en dan kom je erachter dat je 'etensgeld' ook al zowat 'op' is.... maar goed...we zien wel... vandaag probeer ik maar 'n grote pan bami of mihoen te maken... en morgen heel misschien iets...VISCURRY?... van pangafilet (want daar had ik in de diepvries gelukkig ook nog een vooraadje van...), maar soms denken ze dat een huishouden een restaurant is en je verschillende menu's kan bestellen... NEE DUS.... daar ben ik nu mee opgehouden onderhand....

Ik maak per dag één enkele iets of een bepaald schotel...en wie ervan houdt EET HET....en wie niet...heeft pech gehad en ziet zelf maar hoe íe aan 'wat anders' moet komen...
'Gebruik het geld voor de fietsen dan even' krijg je dan als voorstel...maar mooi niet...want ik wéét hoe dat werkt....daarna kan je het niet meer 'terugleggen' en heb je op het laatst ook amper nog wat om nieuwe 'tweedehandse' fietsen te kijken...
Maar goed...zo gaat het dus...regelmatig in een huishouden 'onder Bewind'....

Even om alles nog wat 'recht te trekken'....als de 'anderen' in huis hun geld ook weer krijgen...dan halen zij God-zij-dank de boodschappen...en koken zij soms ook...en zo 'houden we elkaar wat in balans'....maar soms heb je tussen ons 'weekgeld' en hun 'studiefinanciering' af en toe nog weleens een 'financiele leegte'....zoals nu....en dan moet je wel HEEL ERG VINDINGRIJK ZIJN....en het liefst ook OVER HEEL VEEL FANTASIE BESCHIKKEN.... gelukkig ben ik zo nu en dan nog wel enigszins 'begiftigd' met BEIDE 'deugden'....dus meestal red ik me (en mijn huisgenoten/gezin) er nog wel uit.....maar .....VOORDAT HET ZOVER IS.....kost het mij eerst héél wat HOOFDBREKENDS....

Prettig weekend allemaal....en smakelijk eten ...zal ik maar vast zeggen...!

Man springt van Domtoren

UTRECHT - Een man heeft woensdagmiddag zelfmoord gepleegd door van de Domtoren te springen. Dat bevestigt een woordvoerder van de politie. De man kwam terecht op het Domplein, waar enkele tientallen mensen getuigen werden van de zelfdoding. Hen is slachtofferhulp aangeboden.
De politie weet vrijwel zeker wie het slachtoffer is, maar de identiteit moet nog officieel worden vastgesteld. De familie wordt zo snel mogelijk ingelicht.
Volgens de politie is het jaren geleden dat iemand van de toren is gesprongen en kan zij zich de vorige keer niet meer herinneren. De man heeft zich vanaf de eerste richel, ongeveer 50 meter hoogte, losgemaakt. De hele Domtoren is 112 meter hoog.

Daarna schreef ik spontaan dit gedicht:


"Die mooie Dom zal nooit meer dezelfde zijn"

Jij deed vandaag waar ik al vaak aan heb lopen denken
Jij had méér lef....
Of.....had jij misschien oneindig véél méér pijn?
Al wist ook jij wie je hier allemaal mee zou krenken...


Toch was het in een tel gebeurd....
Vijftig meter hoger stond je op die rand
Diep in je hart had je het misschien betreurd
Maar jouw leven leek voor jou zo los als zand


Wat 'n ander bij lange na nog nooit in mn leven is gelukt
Kon jij vandaag met jouw keuze alles bij mij bepalen
Ik ben totaal in de war, alsof mn gedachten aan alle kanten worden weggerukt
En dan plotseling komen daar opeens weer onverwachts die verdomde tranen!


Al was ik er vandaag zelf niet daadwerkelijk bij
Toch voel ik in iedere vezel van mijn lichaam hoe je hebt geleden
Ik voel je pijn....je angst.....je wanhoop....je lijkt verdácht veel op mij....
Alsof al die monsters in m'n hoofd mn leven hebben stuk gesneden!


Volgende week zal ik weer in diezelfde bus naar boven kijken
Die rit langs de Dom zal na vandaag nooit meer dezelfde zijn
Wel weer  'n monster in mn hoofd erbij die nooit meer zal wijken
Want ook ik zal hierna zéker nóóit meer dezelfde zijn....

Zoals de vorige keer, is hier nog een gedicht dat ik tegenkwam, dat ik al eens eerder geschreven had, en dit had ik op 24 januari 2003 om 02.55u neergepend:

LEEG

Ik wil klimmen...maar ik vál steeds
Zwemmen....maar ik zínk
't Is alsof ik in duisternis wandel
Maar steeds weer die doodlopende steeg vind

Ik zie mijzelf alsmaar vallen
Van huizenhoog naar diep benee
En plots werd alles zwart en wat 't 'over'...
Mijn glimlach leek tevree...

Want mijn gedachten zijn niet te stoppen
Als 'n molen malen ze maar door mijn hoofd
't Lijkt wel of ik gék word!
"...'k Heb mezelf van 't leven beroofd...."

Mensen die veel om mij lijken te geven,
...ja, zelfs mij constant willen hélpen...
Hen duw ik steeds vérder van me af!
Ik wil dat ze me háten...en zelfs...verláten!
Maar néé...'t tegenóvergestelde is juist wáár!!!

Ik heb hen nódig...méér dan óóit, nu...
Want ik zie 't niet meer zitten, 't is nu 'uit'
Ik kán niet meer vechten en ik wíl niet...
Want 't is tóch 'n niet te winnen strijd!

'k Geef 't op! Wíe kan mij helpen?!
En ach, ze weten toch ook niet 'hóe'...
Is 't onmacht? Is 't zwakte?
't Maakt me niet meer uit...'k ben tóch al moe...

Eéns was GOD zelfs nog in mijn leven
Maar nú schijn ik Hem weer zijn 'kwijtgeraakt'...
Ben ik Hem verloren? Of is Híj mij vergeten?
En houdt Hij Zich verborgen in de tijd...?

Telkens kom ik mezelf weer tegen
Héél verward en doelloos leeg...
Destructief, met 'n hart dat pijn doet
Eenzaam verschuil ik me wéér in die steeg

Zal ik ooit weer naar boven klauter'n?
Boven op die berg kunnen staan? Vlag in top?
Wie reikt mij de hand toe...wie helpt mij?
Ik grijp je hand stévig vast...trek jij mij op?

Laat me dan niet lós...in Gódsnaam...
Hou me alsjeblieft héél góed vást....
Totdat ik éindelijk weer kan rusten...
...in 't droge, groene...zachte gras....

Graag wil ik nog even verwijzen naar een pagina dat ook over Borderline gaat en voor mij 'aardig volledig' uitlegt, wat Borderline zoal inhoudt....
Dit is de link:
http://www.freewebs.com/border-35/watisborderline.htm

Zoals ik in mn vorig stukje al schreef hier dan één van mijn eerder geschreven gedichten die ik weer in mn hervonden schrift heb ontdekt.

Dit schijn ik geschreven te hebben op woensdag 5 februari 2003 om 05.05uur (tja ik ben nou eenmaal een 'nachtvlinder'....)