Donderdag 17 september 2020
zomaar

Er gebeurt veel deze tijd; mijn lief leefde 82 jaar zonder noemenswaardige ziekteverschijnselen. Hij kreeg een keer een ski in zijn knie - sprong over een greppel en brak zijn achillespees; maar verder redde hij het in al die jaren met een buisje aspirine. Ik zei altijd - Oh mijn man is van beton. Maar wat kan het tij zich keren. Het laatste half jaar komt van alles bovendrijven. Allerlei symptomen die ons met de neus op de feiten drukken, dat wij ook het eeuwig leven niet hebben. Met als hoogtepunt zijn herseninfarct. Fietsen en autorijden zijn zeker voorlopig echt verleden tijd. Dat betekent ook vaak een bezoek aan de apotheek. Ze leggen uit het wat en hoe van bepaalde medicijnen. Ik had ook wat talkpoeder nodig. Er werd uitvoerig verteld hoe ik moest handelen met de pillen enz. O ja en de talkpoeder moet u er gewoon op strooien. Toch handig dat ze dat even vermeldde.
Er op uit met de fietsen achterop - mooi herinneringen - ik mis het wel.




















