Klamme tastende handen
Klamme tastende handen
ik voel ze weer strelen rond mijn hoofd
vochtige, nee; gewoon klamme handen
ze strelen me uiterst zacht
betasten mijn lijf voorzichtig
lijken me als het ware uit te dagen
het voelt alsof een koele wind mijn huid beroerd
doch het zijn handen lijkt het wel
gewoon handen alleen
zijn het niet mijn eigen handen
ze beginnen steeds bij mijn hoofd
daarna zakken ze af en strelen me teder
ongewild voel ik die handen
ze glijden over mijn rug en benen
naar beneden, naar mijn buik
mijn spieren trekken zich dan tezamen in
een poging me uit die wurgende greep van
die onzichtbare handen te ontzetten
me los te worstelen van die valse mij
omvattende klamheid die mij dagelijks omgeeft
om me te bevrijden van dat huiveringwekkende gevoel
van spanning dat me soms als het ware verdoofd
maar als ik me opricht in bed
is dat klamme gevoel plotseling verdwenen
gelukkig heb ik nooit in sprookjes geloofd