Berichten van 1 januari 2015 tot 31 december 2015

Aan ’t gas in 2016

Wanneer de klok straks twaalf heeft geslagen.

En we het glas heffen met elkaar.

We de beste wensen hebben voor elkaar.

Een oog dicht knijpen voor hen die zich misdragen.

Het nieuwe jaar heeft ongetwijfeld verrassingen voor ons in petto.

Zo hebben we straks minder dan wat meer inkomen netto.   

...Minister Kamp heeft al op voorhand laten weten dat door forse belasting verhoging op aardgas en rookartikelen in 2016 vrijwel elk huishouden in Nederland extra zal worden belast... 

Terugblik met nostalgische gevoelens 

het Franse platteland

de vaak geroemde campagne

bergen, heuvels, weilanden,

bossen en meren

de drang om hier ooit

terug te keren

de rust en stilte

haar  intense natuur die

je snel deelgenoot maakt

van een ander levensritme en

na verloop van tijd

positief invloed heeft op

je gemoed

alsmede ˈt gebruik

van ˈt gezonde verstand  

Grauwheid van het bestaan.

ik zag het vandaag opnieuw

de grauwe onzekerheid

van ’t bestaan

omlijst door storm en regen

door oorlogen van huis verdreven

in een tentenkamp gepropt

waar uitzicht op een nieuwe toekomst

aanwezigen wat hoop doet geven

hopelijk is ˈt verblijf hier voor hen

maar voor een korte tijd

al lijkt hun eigen begrip

voor tijd voorgoed verdwenen

het gevoel en ˈt denken  is

enigszins beschadigd door

bominslagen en ˈt gehuil van kogels

de straalvliegtuigen in de lucht

als bommenwerpende vogels

nu zijn ze hier aangekomen

ontsnapt aan de hel van geweld

al waren misschien de meesten

liever niet hun land uit gevlucht

Winters rot weer.

het is fris en vochtig om me heen

de lucht kleurt grijs en  grauw

geen zonnetje verscheen, noch de

witte vliegtuigstrepen in het blauw

die gisteren verschenen aan de einder

mij deden denken aan de zomer;

hopelijk komt het voorjaar gauw

Een zware najaarsstorm

Als tranen lopen de regendruppels langs de ramen die

kreunen en steunen onder de druk van het geweld.

Dat takken doet afrukken van de voor de woning

staande plataan en bladeren doet opstuiven door

de lucht waarna deze vervolgens neervallen in

mijn achtertuin.

Krakende geluiden op zolder doen me er aan

herinneren dat de kracht waarmee de storm gepaard gaat

onverwachte uitschieters heeft die zich

meester kunnen maken van dakgoten en dakpannen.

Terwijl het buldert in mijn schoorsteen en

kleine gele en blauwe vlammetjes oplichten in

de brandende haard, die geduldig zijn werk doet

de kamer stralend verwarmt en rustig afwacht op

het volgende stuk hout dat hij moet verbranden.

Ik laat me onderuitzakken in mijn grote fauteuil

voor de haard.

Laat de elementen buiten uitrazen terwijl ik

mijn thee inschenk en vervolgens het boek pak

om die nieuwe triller te gaan lezen.   

Kerststukje maken. 

met z’n tweeën naar het bos

vader wijst haar de plekjes aan

waar ze de grote dennenappels

snel in haar mandje heeft gedaan

op haar gezichtje een kleurige blos

met z’n tweeën naar het bos

voor  zijn kind een avontuurlijk tafereel

hij lacht om haar uitbundigheid

niets is zijn kleine meid

gedurende deze wandeling teveel

met z’n tweeën naar het bos

hij neemt zijn dochtertje bij de hand

hoofden gebogen naar de grond

speurende naar bruikbare materialen

die straks de kerstsfeer in huis

mede zullen bepalen 

Kilte van een woud. 

doordringende snijdende koude in

een gure oosten wind

mijn voetstappen klinken wat dof

op het met klei doorweven grind

bomen zijn groen uitgeslagen

mos stijgt op langs de stammen

hun kruinen bewegen en ruisen zacht

er wordt de komende dagen

wat lichte sneeuw verwacht

beklemmende intense stilte omringt me

in ˈt hart van ˈt bladerloze bos

een haas rent voor me uit over ˈt pad

in de verte klinkt de roep van

een eenzame vos

schimmels op boomstronken en takken duiden

op verrotting in dood hout

het is wat triest te constateren

sommige bomen worden helaas niet zo oud

Winters weer.

het is half vier

de avond valt snel

laatste bladeren dwarrelen thans

massaal van de

glimmende beukenbomen

bruine Salers koeien

staan te dromen bij

’t beijzelde ijzeren hek

door de grijze bewolkte lucht

zie ik zowaar  nog een

eenzame zonnestraal

tractorsporen lopen grillig

door de plassen op ’t zandpad

heuveltoppen zijn thans geheel

verscholen in ˈt winters grauw

sneeuwvlokken vallen reeds

voorzichtig naar beneden

blijven liggen op de grond

waar ijs sterren spiegelen op

een bevroren waterplas

echt winter weer

in mijn gedachten ontwaar ik

een beeld van hoe het hier

de afgelopen zomer was

Jazz avond 

Het leek gewoon een blik terug in de tijd, die

jazz avond in die knusse kelder onder het voormalige

stadhuis.  Veel grijze bollen en mannen met petten,

een enkele jongere die dit ook wilde verkennen, maar

vooral zestig plussers vulden de ruimte. De sfeer was

prima, drank vloeide, ogen gloeiden.  De muzikale nostalgie

zegende alle aanwezigen, jongeren incluis.

Veel aanwezigen opgegroeid met deze muziek, ze

herkenden de klanken van vroeger. Beelden verschenen

in hun gedachten, uit hun kinderjaren en pubertijd. Toen

ze jong waren en soms uit de band sprongen, gewoon

beelden die in hun hersens waren verdrongen, hen weer

jong deed voelen en gerespecteerd. Ach…, ze waren

hun betrokkenheid en enthousiasme nog lang niet verleerd.

Neergang van een autoconcern.

enkele jaren geleden was 

Volkswagen rijden een trend

roemde men euforisch hun

technisch kunnen

stak men de loftrompet uit

voor hun capabele leiders

kortom; als je in een VW reed was

je echt een vent

maar zoals de oude Grieken 

ooit al eens schreven

roem komt vrijwel altijd voor de val

dat hebben VW ingenieurs met 

sjoemelen thans wel bewezen

het bedrijf is nog sterk en

kan wel wat hebben

financieel is het gebeuren nog 

net geen ramp

al verdwijnt waarde van 

VW aandelen wel even rap

als benzinedamp

Fotomodel.

ze valt me plotseling op

aan de rand van ˈt park

staande in de avondzon

kijkt wat onwennig doch

met een glimlach op

ˈt gelaat

er wordt kennelijk

van haar een foto gemaakt 

ze is overigens zelf een plaatje

haar benen mooi slank

voeten gestoken in schoenen met

extreem hoge hakken

jurkje valt zwierig neer

haar taille is rank

kleding lijkt aangepast

aan ˈt herfstweer

avondzon zet haar lange

blonde haren in een

schitterende gouden gloed

beweegt zich voorzichtig

op aanwijzingen van

de fotograaf

duurt even: dan staat

ze eindelijk goed

Keerzijde.

een stuk gelezen spannend boek

beurse appels in een mand

politiek onjuiste beslissing

meisje met geweldig verstand

gedrevenheid uit eigenbelang

ondankbare oorlogsvluchtelingen

twijfelachtige spontane beursgang

boot met moslim verstekelingen

er stond ooit een paard in de gang

twee kinderen hand in hand

een grote jus vlek op ˈt behang

gaat mij allemaal boven ˈt verstand

vele vragen kunnen worden gesteld

wat is wijsheid in dit leven

meer nemen of meer geven

of is ’t alleen een kwestie van geld?

Noodlottig ongeluk of toch wraakactie?

Russen weten inmiddels ook: Allah laat niet met zich spotten.

Maar; IS, heeft toch geen jachtvliegtuigen noch zware luchtdoelraketten.

Was 't misschien toch een bom in een der bagagerekken?

Vragen genoeg: Poetin is zich in elk geval rot geschrokken.

Tot in Rusland strekt de islamitische terroristische arm zich uit.

Terroristen wachten thans slechts op hun leiders volgende wraakbesluit. 

De oorzaak van het neerstorten van de Russische Airbus A321 in Egypte is nog steeds een raadsel al wordt een terroristische actie thans niet meer uitgesloten.

Een grauwe herfstdag. 

gedreven door wind en motregen

ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen

wandelend langs troosteloze café terrassen

toch een glimlach op mijn gelaat gekregen

fascinerende aanblik van bossen met kale bomen

alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren

kraaien huizen er met tientallen paren

zon lijkt er toch even door te willen komen

schreeuw van een roofvogel in de grauwe lucht

in de verte bij een hek staan enkele kleumende koeien

konijntje holt voor me uit in een snelle vlucht

dit grauwe jaargetijde is mijn favoriete tijd

jaarlijkse natuurveranderingen blijven mij boeien

vandaag gehele dag aandacht aan dit herfstfenomeen gewijd 

Eenzame reis.

zijn ziel vloog reeds weg

uit zijn verkrampte lijf

waarvan slechts stof en

botten zullen overblijven

waar zijn honden bij liggen

te waken en zelfs

af en toe als wolven huilen

gedreven door intens verdriet.

de wereld verdween uiterst langzaam

voor zijn dof starende ogen

men zal hem niet missen

alleen zijn beesten

zullen hem niet vergeten

doch voor hen rest slechts

leegte en misschien

wat liefde en mededogen

Hollandse strand impressie

vertwijfeld staart hij van de boulevard naar beneden

waar het strand zich zou moeten bevinden

handdoeken bedekken duizenden lijven op plaatsen

waar het schone zand der liefde zich koesterend in de zon

weldadig zijn voeten zouden moeten strelen in plaats van

plastic bekertjes, houtsplinters, glasscherven en stukjes beton

het zomerse strand waar al die dikke en dunne lijven als

zeehonden in olie liggen te bakken en te garen

jonge mannen hun lief liggen op te vrijen

kleine kinderen mogen pony rijden en

oude opaˈs naar mooie slanke topless dames

liggen te staren terwijl

een stel honden aan de waterkant stoeien

het steeds in beweging zijnde zand waar

patatzakjes, papiertjes, ijsstokjes en sigarettenpeuken

het populairste stuk strand markeren

de vlaggen heftig wapperen aan de masten en de

lucht van zure harig de zilte zeelucht overheerst, terwijl

jongens met een voetbal de zonaanbidders molesteren en

het stuifzand mensen als het ware doet zandstralen

het immens drukke strand bevolkt door

Jan en alleman, waar politiepaarden gewoon

hun ontlasting tussen al die spelende kinderen laten vallen

met als surprise aan de vloedlijn

veel stinkende dode blauwe kwallen

het ooit zo idyllische badplaatsje aan de duinrand waar

vooral Duits wordt gesproken in cafeetjes

terwijl lucht van braadworst in sommige straatjes overheerst en

een auto parkeren een grote illusie is net zoals: 

een gezonde duik in het grauwe, koude Noordzeewater  

Onverwacht ontslag. 

ze werkte altijd zo consequent, zo gedreven en oprecht 

mededeling van de directie kwam zeer onverwacht

had heel haar toekomst in het bedrijf belegd

pas veertig jaar oud, maar opeens afgedankt en overbodig

toekomstlijn is bij dit bedrijf abrupt gestopt

wat rest zijn woede, teleurstelling en verdriet

verlaat het kantoor, slaat de deur hard dicht; onnodig

slaakt beledigende zinloze woorden tegen de afdelingschef

welke nagalmen in grimmige emotionele akkoorden

woorden, welke soms het slechtste in de mens doen ontwaken

weet dat ze dat absoluut niet kan maken maar…,

pas veertig jaren oud…, verdomme!

nog een heel leven te gaan en veel te jong om al te stoppen

ze schreeuwt, is opgewonden, heeft vochtige ogen

mascara loopt wat uit, ze was altijd zeer bevlogen

wil het liefste tegen alles wat ze ziet aanschoppen

ze haalt de schouders op; denkt  na over haar situatie

plotseling verschijnt een glimlach op

haar betraande gelaat, als ware het een

zonnestraal tussen de regenwolken

 weet opeens wat ze moet doen,

 heeft opeens weer esprit

zucht eens diep en denkt dan maar... 

ze zijn met mij beslist nog niet klaar

Blindemannetje spelen.

Een groep arrogante voetbalmiljonairs opgesteld in Oranje.

Slechts gedreven door grote bek, euro en pond.

Wij doen dit wel even hoor, de bal is rond.

Een ramp werd het zonder de herkenbare fraaie Hollandse voetbalfranje.

Maar: wat kun je ook verwachten van een blinde kapitein.

 thans rest hoon, internationale afgang en supporters in chagrijn.

Uiterwaarden Maas verminkt.

als ik uitkijk over uiterwaarden en weiden

mijn ogen richt op wat bloeit en loeit

terwijl het geel en groen op afstand samenvloeit

twee zeilbootjes over ˈt rivierwater glijden

strek mij onbevangen uit in ˈt wat vochtige gras

terwijl een takje zuring zich tussen mijn lippen krult

hoor aan overkant van de rivier dat een machine brult

twee kleine kinderen spelen voor me in een grote waterplas

beeld van ˈt Maaslandschap wordt echter wat verstoord

heerlijke rust en natuur zijn soms niet meer harmonieus verbonden

verstoord door kranen, machines en mensen die;  uiterwaarden ontgronden 

nog thans kent onze fraaie rivier talrijke plekken ongestoord

maar veel wordt vernield, ˈt vertrouwde aanzicht voorgoed ontbonden

voor hen die na ons komen:  eeuwig zonde

Escalatie van de strijd of gewoon Russische roulette?

Russen schieten met scherp vanaf een schip in de Kaspische Zee.

Niet alleen op IS maar op alles wat beweegt.

Zo wordt geheel de Syrische bevolking op een hoop geveegd.

Staaltje van onze moderne techniek; orakelt Poetin te vree.

Nu de beer eindelijk is losgebroken uit zijn gammele kooi.

Verandert het gehele Midden Oosten rap in een enorme rotzooi.

Een nieuw type kruisraketten werd vannacht op een afstand van 1500 kilometer van Syrië afgeschoten op doelen van terroristen die tegen het regiem van Assad vechten. De betrouwbaarheid van de nieuwe Raketten is echter op zijn Russisch gemeten want een viertal kwam niet in Syrië maar in buurland Iran terecht…

Buiten wonen.

hoe triest oogt thans het weder

grauwheid straalt mij op ’t gelaat

vochtigheid, kilte en onvrede bij kinderen op straat

lucht is zwaar; ruikt naar koeienstront en salpeter

op ’t weiland achter mijn woning

zie ik alweer zo’n mestwagen rijden

die gier over het grasland doet spreiden

tegen die scherpe lucht helpt geen keizer noch koning

De kolk.

damp stijgt op van ˈt water uit de stille kolk

waterleliebladeren hebben groot deel van ˈt wateroppervlak bedekt

klein spoortje helder water heeft zich in ˈt midden  uitgestrekt

daarin spiegelt zich opeens een dikke witte wolk

die vervolgens even het zonlicht belet om te stralen

dit kleine paradijsje met haar helderheid te kleuren

geniet, kijk om me heen, ruik de herfstgeuren

van afstervende waterplanten, kroos en rietkralen  

Een herfstig gedichtje.

hoog reikende hoofden schudden rond 

in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis 

twijgen laten hun zomerlast vallen of 

liggen reeds stuiptrekkend 

 voor dood op de grond 

kleurende bladeren tonen 

gedragen door de wind terstond 

in bruin, geel en groen aan afhangende takken 

vogels vliegen weg in het besef dat 

er weer een seizoen aan zijn einde komt

De promenade.

mensen lopen hem gegeneerd voorbij

ergeren zich aan zijn onbeschaamd gedrag

aanfluiting voor de chique promenade

zijn gezicht wordt zichtbaar, karton glijdt opzij

pas na uren richt de gestalte zich op

schudt zich uit, staat op van de grond

wankelt met het karton de promenade af

en vervloekt vervolgens de nieuwe dag  

De rauwe werkelijkheid.

het was zoˈn dag als ieder andere

een dag van spanning en gruwelijkheid

gedrenkt in hoop op menselijke toegankelijkheid

in weerwil van ˈt idee dat de wereld zal veranderen

de televisiebeelden soms rood gekleurd

laten zien dat er bloed vloeit in het oosten

vluchtelingen die behoefte voelen zich te laten troosten

afkomstig uit een land dat door oorlogen wordt verscheurd

doch religie en politiek kennen geen mededogen

slechts het doel heiligt alle middelen

waardoor het volk keer op keer wordt bedrogen

onze afkeer voor deze mentaliteit wordt langzaam omgebogen

door de stromen vreemdelingen die onze grenzen belagen

stilaan verdwijnt ons mededogen in onbehagen 

Druiven plukken.

slank, jong en fris als de

druiven aan de stokken

kleurig hoofddoekje bedekt

haar donkere krullen

ogen die stralen, ze heeft

een lachende mond

ze staat op, rekt zich uit,

kijkt eens om zich heen

de strakke jeansbroek klemt

om haar bevallige kont

nog twee uur gebukt werken op

de drassige heuvel

handen die vermoeid zijn van

het omklemmen van de schaar

ze hurkt zich weer neer

vervloekt de motregen

over een uur of twee is

ze er eindelijk mee klaar

In een groot deel van Frankrijk is de druivenoogst reeds binnen. Ondanks dat veel druiven tegenwoordig machinaal worden geoogst, zijn druiven plukkers nog altijd noodzakelijk om de druiven te plukken op de meer steilere hellingen.

Liefdeswater.

ze voelde zich met hem soms

als een snel stromende rivier

als een kolkende stroom

van liefdeswater welke

bruisend en golvend de

denkbeeldige oevers overstromende

in heftige ongecontroleerde golven

alvorens samen te versmelten

tot een bruisende klaterende watermassa

die gedurende een zekere tijd

haar leven beheerste en haar lijf

intens met het zijne verbond

 De zondvloed.

Een dag en nacht om nooit te vergeten.

Overvloedige watermassa’s kwamen naar beneden.

Verwoesting en overstromingen in dorpen en steden.

Geraas van water overstemd de vele angstige kreten.

Voor de tweede maal in amper vijf jaar.

Zijn mensen in het Franse zuiden opnieuw de sigaar.

Omdat het nieuws over de stromen vluchtelingen de uitzendingen van journaals op de televisie sterk beheersen, is het menigeen misschien niet opgevallen dat zich in het zuiden van Frankrijk een natuurramp heeft afgespeeld.  Grote delen land staan onderwater als gevolg van buiten hun oevers getreden rivieren na extreem noodweer waarbij 300 mm regen viel in nauwelijks 24 uur.

Kinderplezier.

de bui is over, de straat is nat

waterplassen staan op het trottoir

ondiep en uitdagend zonder enig gevaar

snel een schepje en een emmertje gevat

ze loopt nog wat onzeker; stap voor stap

waterplas op ˈt trottoir trekt haar mateloos aan

gestamp met de voetjes, water spat hoog op

vervolgens kraaiend van plezier naar mama gegaan

regen werkt soms als zonneschijn voor kinderen

wat water en zand is genoeg om te spelen

een kind voelt zich dan zo rijk als een koning

ze laten zich door wat regen niet hinderen

Het hellevuur.

Het leek als door god gegeven.

De storm, het hellevuur wat plotseling ontbrandde

De kraan die vervolgens op het dak belandde.

Op die  moskee verbouwing rust kennelijk niet Allah's zegen.

Doch ik hecht geen geloof aan Allah's woord.

Volgens mij heeft die kraan gewoon al die mensen vermoord.

Via het televisienieuws van 11 september werd mededeling gedaan van een zwaar noodweer wat Mekka in Saoudie Arabie had getroffen. Een blikseminslag in een bouwkraan rond de grote moskee had de kraan door het dak van de moskee doen vallen. Resultaat: 86 doden en ruim 180 gewonden.

De liefdesbrief.

haar vurige gedachten staan op papier

emotioneel valt een traan tijdens het schrijven

ze houdt van hem maar haat hem ook

gooit de brief weg, verdrietig doch fier

gedragen door een zwakke bries

papier bewegend  in de wind als een vlinder

neerdalend op een geschikte openplek

liggen haar gedachten in ˈt gras; nat en vies

haar lieve woorden zijn nog te lezen

papier is wat vochtig doch sterk

als een vluchteling neergedaald in ˈt veld

nu maar hopen dat hij hem vindt; mag ze vrezen

Hiernamaals.

alles op deze aarde

wordt met harde munt betaald

slechts zij die hierover voldoende beschikken

zullen later in ˈt hiernamaals worden onthaald

Gruwelijke kunstzaken.

Een standbeeld moet er gaan komen voor de archeoloog.

Die weigerde om .IS. juist te informeren.

Waar Palmyra’s kunstschatten thans verkeren.

Maar daarentegen zijn ontvoerders met woorden bedroog.

Gaf niet toe tijdens martelingen en het wreedste verhoor

Wist natuurlijk dat hij toch na ondervraging zijn hoofd verloor.

De bekende twee en tachtig jarige Syrische archeoloog Khaled-al-Asaad  die al enkele weken geleden door de .IS. gevangen was genomen, weigerde de verblijfplaats van de kunstvoorwerpen uit Palmyra aan zijn beulen te vermelden. Uiteindelijk is hij onthoofd waarna zijn stoffelijk overschot aan een van de grote zuilen in oud Palmyra is opgehangen

Fatale sprong.

even staarde ze naar beneden

ver onder haar stroomde een half droge rivier

voelde zich opeens opgejaagd als een wild dier

was diep in haar hart, het liefste reeds beneden

oude spoorviaduct trilde een beetje in de wind

de spring gordel snoerde strak om haar lijf

het elastiek hing reeds naar beneden, recht en stijf

een toeschouwer gilde: bezint eer ge begint

de man naast haar zei: het is goed mijn kind

je kunt nu je sprong wel gaan wagen

ik spring, zei ze, zal niet meer verder  klagen.

haar snerpende gil stierf even later weg in de wind

 bramen  

zich koesterend in de late middagzon

hun gebogen rode hoofdjes hangen

stil neer aan scherpe twijgen

omringt door vele lotgenoten

met slechts een verlangen

een fraaie blauwe kleur

 te krijgen