De schilderes Ini Verweij-deHaan heeft o.a. dit prachtige schilderij gemaakt. Haar voorwoord is: De vlinderrevolutie was de naam van een aantal uitzendingen gemaakt door de omroep LINKK. Het ging over mensen die de moed hadden hun idealen te verwezenlijken met enorme risico’s. Wat in mijn gedachten bij dit verhaal meegespeeld heeft is het voorval op het plein van de Hemelse Vrede in China. Die ene man, een student met een plastic tasje in de hand die voor de oprukkende tanks ging staan. Hij stond model voor mijn meisje met de lichtgevende ballon.

De vlinder revolutie, een teken van hoop. De vleugelslag van één vlinder kan kilometers verderop een orkaan veroorzaken. Gedachten en daden van één mens kunnen een verandering op gang brengen. Het is een griezelige maar ook een hoopvolle constatering. Wij, de mensen van vandaag, bevinden ons midden in een veranderingsproces en het is misschien nodig dat er een tijd van bezinning komt, een soort "verpoppings"- periode. De mens van vandaag zal de vlinder van morgen zijn, de geestelijke, vrijere, minder gebonden mens. Maar dat kan alleen als hij/zij beseft dat het leven vreugde is en men het leven lief moet hebben, dat men de ander lief moet hebben. Die ook weet dat alleen een grote verbondenheid met de ander het leven voltooit. Die de vleugelslag maakt waardoor hij/zij de vreugde van het leven weer mag proeven, ondanks negatieve invloeden en zo het kwaad tot stilstand brengt. Zoals dat ene kleine meisje met haar lichtballon. Om een bijbels woord te gebruiken : ‘Dat is de hoop die in ons is’. Ini Verweij de Haan.

2

3

Klaaglijk koeiengeloei zegt de een. Pachtige melancholieke klanken meent de ander. Over weinige muzikale inspanningen zijn de meningen zo verdeeld als over midwinterhoornblazen.

Vanaf zondag klinkt de oale roap weer over de essen.

De advent geldt als voorbereidingstijd op Kerstmis. In Oost-Nederland bestaat de eeuwenoude traditie van het midwinterhoornblazen gedurende de advent. Vooral tijdens de avondschemering klinken de verdragende oertonen van de houten hoorns over de essen. Meestal wordt geblazen op een gelijmde hoorn (droog blazen), soms op een hoorn waarvan de helften aan elkaar zijn gebonden (nat blazen).Deze hoorn wordt regelmatig vochtig gemaakt om het hout te laten uitzetten. De exacte betekenis van midwinterhoornblazen blijft vaag. Sommigen beweren dat het dient om kwade geesten te verjagen, anderen zeggen dat de geboorte van Christus wordt aangekondigd, en ook wordt het blazen verklaard als het leggen van contact tussen boerenerven. Dat gebeurde in elk geval in de late middeleeuwen, toen boeren elkaar via hoorns waarschuwden bij naderend onheil. Midwinterhoornblazen gebeurt al zeker 500 jaar. Vroeger gebruikten ze ossenhoorns, zoals nu nog in de omgeving van Markelo. Later kwamen de houten hoorns. De midwinterhoorns zijn te horen tot Driekoningen op 6 januari.