Naar de inhoud

Spanje e.a.landen;

LOU TEMS PASSO PASSO LOU BEN (DE TIJD GAAT VOORBIJ GENIET ER VAN)
akke.beakke.be

Archief

Spanje; Benidorm

Het eilandje voor de kust van Benidorm

 


Een zon- en strandvakantie is pas compleet als je een boottochtje kunt maken.
 
Dat was het idee van de exploitanten die vijftig jaar geleden de eerste boottochtjes begonnen uit te voeren tussen de haven van Benidorm en het kleine eilandje dat voor de kust ligt, een onbewoond eiland waar de meeuwen de baas zijn en waarover ook een paar leuke verhalen te vertellen vallen.

Vanaf beide grote stranden in?Benidorm biedt het kleine eilandje dat recht tegenover het oude centrum ligt, een aantrekkelijke aanblik. Het is maar een klein stukje land van circa 350 bij 260 meter maar doordat er voor de kust van Benidorm verder geen eilanden zijn en het ‘isla de Benidorm’ op slechts twee zeemijl van de populairste stranden van zuidoost-Spanje ligt, is het een gewild doel voor een boottochtje.

Vissers brachten al sinds jaar en dag toeristen die een paar peseta’s op tafel wilden leggen naar het eilandje. Maar het was in 1962 toen een zekere Andrés uit Valencia op het idee kwam toeristenboten uit de haven te laten varen. Het plan werd gerealiseerd door José Cervera uit?Benidorm en het familiebedrijf ‘Excursiones marítimas Benidorm’ was een feit. Het leuke is dat vandaag de dag de excursie naar het eiland nog steeds worden georganiseerd door dezelfde familie.

Heel veel is er in de afgelopen vijftig jaar niet veranderd. De tochtjes met de ‘golondrinas‘ (zwaluwen), zoals de boten liefkozend worden ge­noemd, duurden in de beginfase circa 35 minuten en nu nog slechts een dik kwartier. En de laatste twee decennia is het mogelijk om via een boot met een glazen bodem de vissen en koralen rondom het eiland te zien. Eén van de boten die het traject haven-eiland afleggen heeft al zo’n glazen bodem. Wie op de andere boot de overtocht maakt, kan op het eiland overstappen op een kleinere boot met glazen bodem.

Een ander verschil met vroeger is het enige huisje dat er op het eiland staat. Te­gen­woordig is dit een restaurant waar u typische Spaanse ge­rechten kunt nuttigen. Maar het gebouwtje had in het begin een heel andere functie. Het was namelijk zo dat er tot 1959 behalve de vuurtoren geen enkel bouwwerk op het eiland stond. Het was in vorige eeuwen wel gebruikt als uitvalsbasis door piraten en in de negentiende eeuw zelfs door een aantal families die vluchtten voor een cholera-epidemie in Benidorm en Villajoyosa, maar toen de Spaanse regering op 8 augus­tus 1959 een wetswijziging doorvoerde, woonde er niemand en stond er ook geen huis. De wetswijziging hield in dat alle eilanden voor de Spaanse kust die niet bewoond waren, automatisch eigendom zouden worden van de staat. De gemeente Benidorm reageerde door in allerijl een wachthuisje te laten bouwen waarin een kustwacht moest gaan wonen. Zo bleef het eilandje eigendom van de gemeente.De kustwacht die in het huisje ging wonen, was Vicente Navarro, oom van de huidige burgemeester van Benidorm. Toen drie jaar later de golondrinas met toeristen naar het eilandje begonnen te komen, zag hij mogelijkheden voor een extra inkomstenbron. Eerst verkocht hij flesjes frisdrank aan de toeristen en later bouwde hij een bar in de huiskamer. Tegenwoordig is dezelfde ruimte dus restaurant.



Waar de gemeente dus in de jaren zestig bewerkstelligde dat het eiland gemeente-eigendom bleef, ging het in 1994 door veranderingen in de kustwet toch over in handen van de staat. Sindsdien woont er niemand meer op het eilandje, hoewel de exploitatie van het restaurantje nog altijd doorgang vindt. Tegenwoordig maakt het eilandje deel uit van het natuurpark Sierra Helada en dat betekent dat de natuur beschermd wordt en er verder niet ge­bouwd mag worden.Een boottocht naar het eilandje is een echte aanrader. Hoewel het maar een korte tocht is, zult u geen plek vinden van waaraf u een mooier uitzicht heeft op Benidorm dan vanaf deze boot. Binnen enkele minuten laat u de drukte van de stranden, de hoge gebouwen en winkelstraten achter zich en hoort alleen nog het geluid van de golven en de zee. Het uitzicht op de twee stranden aan weerszijden van de rots waarop ‘het kasteel’ en het oude centrum ligt, en de honderden torenflats wordt met de minuut mooier. Ook het bergachtige achterland is steeds beter te zien. Heel opvallend is de Puig Campana, met zijn 1406 meter de op één na hoogste berg van de provincie, en kernmerkend om­dat er een brok uit lijkt te ontbreken.

Een legende vertelt over de reus Roldán die op de hellingen van de Puig Campana woonde. Hij werd verliefd op een prachtige jonge vrouw en zij kwam bij hem wonen in zijn hut. Op een dag werd de vrouw erg ziek en de reus was radeloos. Een tovenaar vertelde hem dat de vrouw zou sterven als de laatste zonnestraal achter de berg verdwenen zou zijn.?De reus holde de Campana op en met een machtige houw sloeg hij een stuk uit de berg, zodat de zonnestralen er precies door konden en zijn geliefde nog iets langer zou leven. Toen hij terugkwam bij de hut, maakte hij nog net de laatste minuten van het leven van de vrouw mee. Het stuk steen dat de reus had weggeslagen, kwam in zee terecht en vormde daar het eiland van?Benidorm.

Van dit verhaal bestaan verschillende versies, van een jongeling uit Benidorm die verliefd werd en de berg opholde, van een Moor en een christen die samen vochten op de top van de Puig Campana... maar de meest vertelde is die van de reus. En als u vanaf het water of vanaf het eiland naar de Puig Campana kijkt, is best te begrijpen dat men dacht dat het gat was uitgehakt en hier terecht was gekomen.

Als u de overtocht heeft gemaakt op de boot met de glazen bodem, maakt u meteen een extra tocht naar de zogenoemde Bajo de la Llosa, een stukje zeereservaat aan de zuidkant waar de bodem op meer dan dertig me­ter diepte ligt en waar u, als u geluk heeft, veel vissen kunt zien. Als u op de boot zonder glazen bodem de overtocht maakt, stapt u zoals gezegd op het eiland over.

Het is ook aardig een wandelingetje te ma­ken over het eiland zelf. Het hoogste punt is 73 meter en vanaf dit punt ziet u een groot deel van de kust van de Marina Baixa. Door de geringe regenval van de laatste tijd is er weinig vegetatie maar er komen normaal toch enkele vrij zeldzame mediterrane planten­soorten voor. De zilvermeeuw en geelpootmeeuw zijn in groten ge­tale aanwezig maar de vogelkenner zal met een beetje geluk ook stormvogeltjes, slechtvalken en gierzwaluwen kunnen herkennen.

En hoewel het eiland dagelijks bezocht wordt door grote aantallen toeristen, blijft het grootste deel vlak bij de aanlegsteiger. De rest van het eiland is dus relatief rustig en het is leuk het te verkennen voor een volgende boot u weer terug brengt naar het drukke Benidorm.

Praktische informatie

De boten naar het ‘Isla de Benidorm’ vertrekken elke dag vanaf 10.00 uur uit de haven en daarna elk uur. Wanneer de laatste boot gaat, hangt van het weer en de tijd van het jaar af. Een retourtje kost 14 euro voor volwassenen en 11 euro voor kinderen. Ook vanaf het eiland gaat er elk uur een boot.

Door: Bea Lutje Schipholt
 (Bron:Weekblad De Week)
Reageer op dit bericht

Bloementapijt in Brussel

Brusselse Grote Markt rolt zijn bloementapijt uit

media_xll_5088849.jpg © photo news.

Op de Grote Markt in Brussel zijn vanmiddag de eerste Belgische begonia's geplaatst die samen met bijna één miljoen soortgenoten het traditionele bloementapijt zullen vormen. Dit jaar staat de Afrikaanse cultuur centraal, met een motief geïnspireerd op tekeningen van volken uit Congo, Ethiopië, Nigeria, Botswana en Kameroen.

media_l_5088872.jpg © photo news. media_l_5088873.jpg © photo news. media_l_5088876.jpg © epa. Het uitzetten van alle plantjes moet op zo'n vier uur geklaard zijn. Honderdtwintig vrijwilligers worden ingeschakeld om de hele oppervlakte van 77 bij 24 meter op die tijd bedekt te krijgen. Vanavond om 22.00 uur volgt dan de officiële opening. Tot en met zondag 19 augustus blijft het kunstwerk liggen, met elke avond een klank- en lichtshow.

Jarenlange traditie
De traditie van de Brusselse bloementapijten gaat terug tot 1971. Vanaf 1984 werd beslist er een tweejaarlijks gebeuren van te maken. Intussen wordt ook vanuit het buitenland uitgekeken naar de Brusselse bloemenpracht. Dat bleek weer uit de schare Russische, Japanse en Arabische journalisten die de voorstelling door toerismeschepen Philippe Close bijwoonden.

Toeristen
"Het bloementapijt is het toeristische evenement met de meeste weerklank in de internationale media", aldus Close. "Het hele jaar door komen toeristen bij het stadhuis aankloppen met de vraag waar de bloemen toch gebleven zijn. Bovendien is het bloementapijt ook de meest verkochte postkaart."

Nieuwigheid
Opvallende nieuwigheid dit jaar zijn de tienduizend bloemen die het stadhuis langs de buitenkant opfleuren. Volgend jaar, wanneer er geen heel tapijt wordt uitgerold, zal dat nog uitgebreider gebeuren.

De organisatie achter het tapijt hoopt alvast op meer dan 140.000 bezoekers op vijf dagen.

(Bron:HLN.be)
Reageer op dit bericht

Ol. Spelen ;sluitingsdag

De 100 mooiste beelden van de olympische slotceremonie

De Olympische spelen in Londen zitten er op. De 80.000 toeschouwers in het Olympisch Stadion kregen zondagavond tijdens de sluitingsceremonie, net als ruim twee weken geleden bij de opening, een show gepresenteerd met veel dans, theater en muziek.

Op het middenterrein was het centrum van Londen in grote lijnen nagebouwd. Zo was onder meer de Big Ben te zien, net als de Tower Bridge. Ook The London Eye, het enorme reuzenrad, ontbrak niet.


Een indrukwekkend eerbetoon aan ex-Beatle John Lennon was een van de hoogtepunten van de avond. Terwijl het nummer 'Imagine' uit de speakers klonk, werd in het midden van het stadion het gezicht van Lennon (gevormd door een grote groep mensen) uitgebeeld. Brian May en Roger Taylor, gitarist en drummer van Queen, brachten samen met zangeres Jessie J het bekende nummer 'We will rock you'.

The Spice Girls, de populaire meidengroep uit de jaren 90, waren speciaal voor de Spelen bij elkaar gekomen. Na de vlagoverdracht met IOC-voorzitter Jacques Rogge tussen de burgemeesters van Londen en Rio de Janeiro, de locatie voor de Spelen van 2016, en de opkomst van het Braziliaanse boegbeeld Pelé sloten Sebastian Coe, hoofd van het organisatiecomité LOCOG, en Rogge de Spelen af.

Het feest was daarmee nog niet ten einde. Eerst was er nog een optreden van Take That. Als slotact speelde The Who hun klassieker uit de jaren 60: My Generation. Daarmee refererend aan het thema van de Spelen: Inspire a generation. © getty

1 reactie Reageer op dit bericht

Spanje

Guadalest, het dorpje op de rots


 

 
Veel toeristen die in de zomermaanden de Costa Blanca bezoeken, komen niet veel verder dan de aangename stranden en de mooie zeeboulevards.
 
Dat is erg jammer, want vooral de noordelijke helft van de provincie Alicante heeft een schitterend berg­achtig achterland. Om toch een idee te krijgen van dat achterland is de excursie naar Guadalest, die door vrijwel elk reisagentschap wordt aangeboden, heel geschikt. Ondanks het soms massale toerisme is en blijft Guadalest namelijk een wonderschoon en heel interessant dorp.
 
Als jaarlijks de lijst bekend wordt gemaakt van de door toeristen meest bezochte plekken in Spanje, is de naam Guadalest altijd in de top tien te vinden. Het dorpje, dat net iets meer dan tweehonderd inwoners telt, krijgt in twaalf maanden vrijwel net zo veel bezoekers te verwerken als het Prado-museum in Madrid. De reden voor deze onafgebroken stroom bezoekers is vooral de unieke ligging. De tocht vanuit drukke kustplaatsen als Benidorm en Calp duurt maar een half uurtje en leidt bovendien door een prachtig landschap van grillige bergen en terrassen met amandel- en olijfbomen. Het dorp zelf ligt bovendien in één van de mooiste dalen van de provincie Alicante. Het wordt gedomineerd door de ruïnes van twee kastelen en kijkt uit over een azuurblauw stuwmeer.
 
Als u met een georganiseerde excursie komt, kunt u het tijdstip van aankomst niet bepalen, maar als u zelf met de auto komt, doet u er goed aan ‘s ochtends bijtijds op pad te gaan en voor 10.00 uur in Guadalest aan te komen. De grote parkeerplaats midden in het dorp is dan nog leeg en het dorpje zelf verkeert nog in rust. Het ademt nog de sfeer uit van een authentiek Spaans bergdorpje. Een uur later is dat compleet veranderd. Achter de voordeuren van de meeste witte dorpshuisjes blijken souvenirwinkeltjes schuil te gaan, die hun waren beginnen uit te stallen in de smalle straatjes.Bij aankomst in Guadalest parkeert u (of de bus waarmee u komt) op één van de grote parkeerterreinen midden in het nieuwe gedeelte van het dorp. Vanaf die parkeerplaats is het enkele tientallen meters wandelen naar de entree van het oudere deel van het dorp, dat bestaat uit een lager deel en een hoger deel.
 
U loopt door de straatjes met winkeltjes en komt uit op een uitzichtpunt waar u voor u een enorm steile rots met daarop een karakteristiek wit torentje en aan de rechterkant de resten van een oud kasteel ziet. Het is dit plaatje dat op tientallen folders en ansichtkaarten staat en dat is niet verwonderlijk, het blijft een schitterend gezicht. U daalt nu een stukje af en gaat dan met een zigzag omhoog naar de ingang van de tunnel.
 
Deze tunnel was en is nog steeds de enige toegang tot het oudste deel van Guadalest. U zult begrijpen dat het voor de christelijke troepen in de dertiende eeuw niet meeviel dit dorpje te veroveren op de Moren, zij verschansten zich achter de rotsen en konden hun dorp goed verdedigen.Als u de tunnel door bent (en ondertussen één of twee keer op de foto bent gezet door ondernemers die u ertoe willen bewegen die foto bij vertrek te kopen) loopt u recht op de Casa Orduña af. Dit is een zeventiende-eeuws herenhuis dat nu onderdak biedt aan een interessant museum en bovendien de ingang vormt naar de kasteelruïnes. Het is de moeite waard dit gebouw te betreden en de entree te betalen, maar u kunt het beste eerst even linksaf slaan en het oude dorp verder inlopen. U passeert de kerk en een klein etnologisch museum en komt uit op het centrale pleintje met een leuk roestig beeld van de patroonheilige. Aan de rechterkant heeft u nu een werkelijk schitterend uitzicht over het onder Guadalest gelegen stuwmeer, dat azuurblauw is en omringd wordt door mooie natuur.

 

Wandelliefhebbers onder u kunnen een prachtige wandeling rondom dit meer maken, maar dan moet u wel eerst met de auto een stukje richting Callosa rijden en dan linksaf slaan naar ‘Pantano’. Bij de dam kunt u beginnen met wandelen.
 
Aan het dorpsplein is ook het oude gemeentehuis en een twaalfde-eeuwse gevangenis gelegen. Die gevangenis kunt u bezichtigen. Erachter ligt de gemeentelijke lagere school. Rechts naast de school loopt een wandelpad over de muren. Als u tot de verste hoek loopt, kunt u de vallei van Guadalest helemaal overzien. U kunt zich nu misschien voorstellen hoe in de tijd van de Moren werd gecommuniceerd. In de verte, bovenop een grillige rotspartij, liggen de resten van het kasteel van Benifato. Meer aan de rechterkant liggen bovenop de bergwand de resten van het kasteel van Castell de Castells. Via deze twee kastelen én het kasteel van Guadalest kon men het hele dal controleren en het met signalen doorgeven als er gevaar dreigde.
 
Als u het plein, het uitzicht, de kerker, de winkeltjes en de kerk heeft bekeken, keert u terug naar de Casa Orduña. Na het passeren van de kassa wordt u door het mooie gebouw heen geleid (waar soms ook interessante tijdelijke exposities zijn) en vervolgens een trap op die u langs de eerste kasteelruïne leidt. Het Castillo de la Alcozaiba bestaat nog maar uit één toren, die uit de elfde eeuw dateert. Via een metalen constructie wandelt u verder naar het tweede en hoger gelegen kasteel, het Castillo de San José. Dit kasteel speelde niet alleen een belangrijke rol in de strijd tussen Moren en christenen, ook in later eeuwen was het door zijn strategische en unieke ligging belangrijk. Uiteindelijk werd het kasteel door twee aardbevingen en een explosie tijdens de Successie-oorlog in 1708 ernstig beschadigd. U kunt echter nog steeds de hoogste toren beklimmen en over de muren lopen en genieten van een onvergetelijk uitzicht. U kunt zich nu misschien ook voorstellen dat Guadalest één van de plaatsen was waar de ‘Moriscos’ het langst stand hielden. Hoewel dit deel van Spanje aan het einde van de dertiende eeuw door de christenen heroverd werd, was het grootste deel van de bevolking Moors. Deze Moren hadden al eeuwenlang in dit gebied gewoond en ze piekerden er niet over om te vertrekken. De nieuwe landheer, Bernardo de Sarriá, wist dat hij geen betere mensen zou kunnen vinden om de grond te bewerken en hij liet de Moriscos (bekeerde Moren) rustig hun gang gaan. Zo kon het dat Guadalest en veel omliggende plaatsen nog tot 1609 grotendeels Moors waren. In dat jaar besloot de Spaanse koning in het kader van de inquisitie alle Moren het land uit te zetten en er vond een ware klopjacht plaats. In Guadalest verschanste de bevolking zich nog lange tijd achter de rotsen en muren van hun dorp maar uiteindelijk moesten ze zich toch gewonnen geven. Het dorp bleef na het vertrek van de Moren vrijwel verlaten achter en moest worden herbevolkt met christenen uit andere delen van Spanje.
 
Boven bij de kasteelruïne kunt u ook nog een oude begraafplaats bekijken, met oude kruizen die in de aarde staan. In het nieuwere gedeelte zijn de nissen te zien, waar in Spanje meestal in begraven wordt.
 
Eenmaal weer beneden kunt u nog één van de vele curieuze musea bezoeken (zoals miniatuurmuseum, martelmuseum en kerststalmuseum), op jacht gaan naar een leuk souvenir of u neerzetten op een aangenaam terrasje.
 
Praktische informatie
 
Guadalest ligt 25 kilometer van Benidorm. U rijdt er naartoe via Altea La Vella en Callosa d’En Sarrià (de CV-755) of via La Nucía (de CV-70).
 
Door: Bea Lutje Schipholt

(Bron: Weekblad de Week)
Reageer op dit bericht

Bosbranden in Catalonië

Rook van bosbranden in Noord-Catalonië versmacht Barcelona, bereikt Mallorca

media_xll_5012924.jpg Barcelona, omstreeks 11u30 vanochtend.

UPDATE Op de grens tussen Frankrijk en Spanje, en dan vooral in Spaans Catalonië woeden hevige bosbranden. Al meer dan 18.000 hectare is verwoest. Op beelden van de Catalaanse zender TV3 is te zien hoe momenteel een dikke laag rook Barcelona versmacht, en dat ligt op 100 kilometer van de dichtste vuurhaard. De rook van de bosbranden heeft zelfs de Balearen bereikt ondertussen.

media_l_5012989.jpg Palma de Mallorca omstreeks 12 uur vanmiddag. media_l_5013152.jpg As uit de rookwolk. Platja d'Aro, vandaag. media_l_5011618.jpg © afp. media_l_5013151.jpg L'Escala, vandaag. media_l_5012609.jpg Barcelona. De hulpdiensten worden er overstelpt met oproepen over de rook. De dichtsbijzijnde vuurhaard is 100 kilometer verderop, in Figueres. media_l_5011619.jpg © afp. media_l_5011938.jpg © afp. media_l_5011951.jpg © afp. media_l_5011939.jpg © afp. media_l_5011940.jpg © afp. media_l_5011941.jpg © afp. media_l_5011942.jpg © afp. media_l_5011943.jpg © afp. media_l_5012972.jpg media_l_5012973.jpg media_l_5012967.jpg media_l_5013137.jpg Platja d'Aro. media_l_5013138.jpg Strand van Rosas, vandaag. media_l_5013140.jpg Llado, in de buurt van Figueres. media_l_5013141.jpg Palafrugell, vandaag. media_l_5013142.jpg L'Escala, vandaag.

Door de vuurzee was ook de grensovergang op de snelweg in La Jonquera een tijd lang gesloten, maar die is nu weer in beide richtingen open. Tussen La Jonquera en Borrassà, in zuidelijke richting was de snelweg vanochtend nog dicht en daardoor staan er lange files, vooral in de richting van Spanje, waar het verkeer nog steeds in Leucate de A9 moet verlaten. Het bestrijden van de brand wordt bemoeilijkt door de sterke wind. Blushelikopters kunnen daardoor hun werk niet doen. Afgelopen winter was in Spanje de droogste in 70 jaar.

De vlammenzee rukt nog steeds op, en bedreigt Figueres, het eerste echte stadje dat je tegenkomt wanneer je Spanje binnenrijdt. Het ligt op ongeveer 35 kilometer ten noorden van de stad Girona. In Figueres bevindt zich het beroemde Dalí-museum, waar de grootste collectie werken van de surrealistische schilder Salvador Dalí zijn te zien. Figueres is ook de 'gateway' van een aantal bij Belgen bijzonder populaire vakantiebestemmingen, waarvan Roses (of Rosas) de belangrijkste is.

De brandgeur hangt tot in Barcelona, waar de hulpdiensten worden overstelpt met ongeruste telefoontjes.  De civiele bescherming van Catalonië vraag ondertussen aan bejaarden, kleine kinderen en mensen die last hebben van aandoeningen aan de luchtwegen om voorlopig binnen te blijven in de provincies Girona en Barcelona. Ook sporten en hevige inspanningen dienen vermeden te worden.

"Niet onder controle"
"We hebben de branden niet onder controle", gaf de Catalaanse Consejero de Interior, Felip Puig, toe. "De catastrofe overtreft momenteel onze capaciteit om die te bestrijden." Zelfs met versterking van tweehonderd brandweermannen uit de regio Zaragoza, 150 uit Valencia en 50 uit Madrid en de inzet van 400 militairen. Sinds vanochtend zijn er vijf blusvliegtuigen aan de slag en een helicopter.

De grote vrees van de Catalaanse overheid is dat de bosbranden overslaan naar de bosrijke Alta Garrotxa, waar 25.000 hectare moeilijk te bereiken gebied in no time in de vuurzee dreigt te verdwijnen.

Vijftien gemeentes in de Alt Emporda, vlak over de grens met Frankrijk zitten door de branden zonder electriciteit. 1.300 mensen zijn uit hun huizen geëvacueerd, ze brachten afgelopen nacht door in ondermeer sporthallen en scholen.

Een 60-jarige man en een 15-jarig meisje overleden toen ze werden ingesloten door de vlammen en van een klif in zee vielen. Een oudere man stierf aan een hartaanval toen hij hielp met het bestrijden van het vuur. Een 64-jarige Fransman werd in zijn auto door de vlammen ingesloten en is ondertussen ook overleden. Ongeveer 100 mensen raakten lichtgewond, 19 van hen liggen in het ziekenhuis met ernstige brandwonden.

Omrijden langs Tunel del Cadi
Langs Spaanse kant is de tol op de Túnel del Cadí tijdelijk opgeheven, als alternatief om van Gerona en Barcelona naar Frankrijk te rijden en omgekeerd. Ook de N-260 is een alternatief, van Figueres naar Olot en zo naar de C-16 en de Túnel del Cadí of omgekeerd.

De civiele bescherming van Catalonië heeft voor 17 gemeenten een 'instrucción de confinamiento' (verzoek om zich niet te verplaatsen) uitgevaardigd. Dat zijn: Agullana, Jonquera, Darnius, Boadella d'Empordà, Terrades, Vilanant, Avinyonet de Puigventós, Vilafant, Figueres, Llers, Pont de Molins, Biure, Masarac, Cabanes, Sant Climent Sescebes, Capmany en Cantallops.

De burgemeester van het plaatsje Darnius, tussen la Jonquera en Figueres, zegt dat er heel veel vee gestorven is in de vlammenzee en dat "de schade verschrikkelijk is".

(Bron: HLN.be)

0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
Reageer op dit bericht

Zuid Europa brandt

Vuurzee houdt Zuid-Europa in wurggreep

media_xll_5001591.jpg © epa.

In Zuid-Europa binden de brandweerkorpsen met man en macht de strijd aan tegen de bosbranden. Maar de verzengende hitte, extreme droogte en krachtige wind maken het bluswerk erg zwaar.

media_l_5001569.jpg © epa. media_l_5001576.jpg © afp.

Noodtoestand in Griekenland, grootschalige inzet op Tenerife. In de strijd tegen de bosbranden blijven de brandweerkorpsen in meerdere Zuid-Europese vakantiegebieden de klok rond aan de slag. Op het Griekse schiereiland Peloponnesos moesten enkele dorpen ontruimd worden. In het zuiden van het Canarische eiland Tenerife rukten meer dan 500 brandweerlieden geholpen door elf blusvliegtuigen uit om een grote brand onder controle te krijgen. Ook in Italië en Montenegro hielden de vlammen de blusploegen druk bezig. Op vele plaatsen gaan de autoriteiten van brandstichting uit.

In de Griekse regio Achaia op de Peloponnesos werd de noodtoestand afgekondigd, omdat het vuur de gemeenten Ano en Kato Kastritsi gevaarlijk dicht was genaderd. Boven de 200.000 inwoners tellende havenstad Patras hangen donkere rookwolken. Krachtige wind wakkert het vuur bij de grote droogte steeds weer aan. Volgens de media werd de universiteit van de op twee na grootste stad van Griekenland ontruimd. Honderden studenten en medewerkers werden in veiligheid gebracht.

media_xll_5001570.jpg © reuters. media_xll_5001592.jpg © epa. media_l_5001593.jpg © epa. media_l_5001575.jpg © epa.


Wegens het oplaaiende vuur in het zuiden van Tenerife werd de gemeente Vilaflor dinsdag al geëvacueerd. De brand had zich de voorbije dagen uitgebreid over een oppervlakte van 2.000 hectare, een gebied zo groot als het prinsdom Monaco. Verzengende hitte, krachtige wind en het moeilijk toegankelijk gebied bemoeilijken de bluswerken. De directeur voor milieuplanning van de Canarische regering, Julio Herrero, garandeerde in Santa Cruz de Tenerife, dat de situatie in Vilaflor echter niet alarmerend is. Een brand op La Palma, die maandag was uitgebroken, was volgens de regering woensdag op twee plaatsen heropgeflakkerd. Ook op andere vakantie-eilanden, waaronder Mallorca, woedden de voorbije dagen bosbranden.

In vele gevallen gaan de autoriteiten van brandstichting uit. In Italië spoorde de natuurbehoudsorganisatie WWF de nationale antimaffiacommissie aan, zich met het probleem bezig te houden. Vaak gaat het om gerichte acties van misdadigers. In 2007 viel een reusachtig deel van het Zuid-Italiaans nationaal park Pollino ten prooi aan bosbranden, die vermoedelijk door de maffia waren aangestoken om land te winnen. Daar hadden de vlammen ook de afgelopen dagen weer meer dan 600 hectare in de as gelegd. Woensdag ontstond er bovendien brand ten noorden van Rome. Over een afstand van verschillende kilometers stonden bomen in brand. Een helikopter en twee vliegtuigen hielpen met het blussen.

media_xll_5001578.jpg © belga.

media_xll_5001577.jpg

(Bron:HLN.be)

Reageer op dit bericht

Drukte op de wegen

Al vroege files naar de zon

media_xll_5008066.jpg (archieffoto) © afp.

Het is door het vakantieverkeer weer erg druk op onder meer de Franse wegen. Franse media melden dat het al erg vroeg op de dag tot files is gekomen, met name op de autosnelweg A7 in zuidelijke richting bij Vienne, Valence en Montélimar.

Noordelijker wordt nu reeds ontraden over de A6 richting Lyon te rijden. Reizigers naar het zuiden zouden naar Dijon moeten rijden en vervolgens ten oosten van de Autoroute du Soleil, zoals de autosnelweg Parijs - Marseille ook wordt genoemd, over de A39 naar het zuiden moeten afzakken.

(Bron: AD)

Reageer op dit bericht

Corfu

Corfu goedkoper dan ooit

media_xll_4996929.jpg Door de crisis is het rustiger dan normaal op de stranden rond Kerkyra.

Moet de economische crisis ons tegenhouden om de zon op te zoeken op de Griekse eilanden? Vorig jaar bezocht nog een recordaantal reizigers - 16,4 miljoen - het land. Nu lopen de boekingen met 30 procent achter. Wij gingen de sfeer opsnuiven op Corfu, dat toeristen lokt met de laagste prijzen ooit.

media_l_4996934.jpg De nauwe winkelstraatjes van Corfu-stad (Kerkyra)doen zeer Venetiaans aan. Als toerist merk je hier maar weinig van de crisis. media_l_4996938.jpg Corfu is ook in de zomer opvallend groen. Vanuit Sidari kan je met een kleine ferry naar Erikousa varen, een bijna vergeten wandeleilandje. Uit een recent onderzoek blijkt dat bijna overal in Griekenland de hotelprijzen gedaald zijn, met Corfu als uitschieter. Gemiddeld haalden de hoteliers op het meest noordelijke Griekse eiland hun tarieven met 20 procent naar beneden. Belgische touroperators bieden veel last minutes aan en vanuit Brussel kan je al vanaf 49 euro (enkel) naar Corfu vliegen.

Aan de prijzen zal het dus niet liggen. Bovendien is Corfu het groenste eiland van allemaal. Zelfs in volle zomer, als de rest van Griekenland dor en oker uitslaat, blijft Corfu alle kleuren van de regenboog dragen, dankzij zijn opvallend natte voor- en najaar. Zijn troetelnaam 'Het Toscane van Griekenland' dankt het overigens aan de vier miljoen olijfbomen en ontelbare cypressen. In het autovrije Corfu-stad - of Kerkyra - is er voor een toerist maar weinig te merken van de crisis; de terrasjes zijn vrij goed gevuld. De winkelstraatjes worden verbonden met steegjes waar de was overheen wordt gespannen. En die steegjes monden dan weer uit op kleurrijke pleintjes. Alles doet zeer Venetiaans aan, kerkjes en kapelletjes incluis. De Venetianen waren maar een van de vele volkeren die het eiland ooit in hun macht hadden.

De Listongalerij aan de ingang van het stadscentrum is dan weer een kopie van de Rue Rivoli in Parijs. Dit is de place m'a tu vu van de stad en één langgerekt terras onder de gewelven, bogen en luifels van het statige gebouw. Twee straten om de hoek ligt het stadhuis, aan een kerk waar 's zomers concerten worden gegeven. Ook bij het oude fort zijn er zulke optredens. Op Corfu wordt verwacht dat het deze zomer opvallend rustiger zal zijn dan anders. Corfioten met wie we spreken, stellen ons nochtans gerust. Op hun eiland zijn er géén betogingen geweest en géén uitbarstingen van geweld, zoals in Athene of Thessaloniki, en het is jammer dat de eilanden daar nu het gelag voor betalen, vinden ze. Dat er minder toeristen zijn, heeft ook zijn voordelen. Zo kan je zonder de grote massa het hele eiland verkennen.

Op één dag rij je helemaal rond het eiland. De bezienswaardigheden liggen dicht bij elkaar. De westkant heeft zandstranden met branding te bieden, de oostkant vooral kiezelstrandjes. Het zuiden is het minst toeristisch, niettegenstaande de lange zandstranden die er de kustlijn sieren. Het landschap in het noorden is ruiger, de kust rotsig, met kliffen en daartussen afgeschermde inhammetjes strand. Sommige zijn alleen te voet of per boot bereikbaar.

Blauwgroene baaien
Het hoogste punt van Corfu ligt bij Pantokratoras, te bereiken na enkele spectaculaire haarspeldbochten. De dorpjes Paleokastritsa en Lakones maken deel uit van elke uitstap. Lakones ligt op een hoogte en je geraakt er alleen langs kronkelige wegen. Maar je wordt beloond met een fabelachtig uitzicht op de diep uitgesneden blauwgroene baaien met kristalhelder water. Onderweg van Paleokastritsa naar Sidari, in het noorden, genieten we van de mooie panorama's over Agio Georgios. Vanuit Sidari vertrekt een kleine ferry naar Erikousa, een bijna vergeten eilandje met een hotelletje, een café en wat huurhuisjes. Hier kom je om te wandelen en genieten van de rust.

De oostkust is van Kerkyra tot Moraitika-Messongi het meest toeristisch. Je vindt er goede vakantieoorden en hotels. Vooral Benitses, op 12 kilometer van Corfu-stad, is geliefd vanwege zijn fijne zandstrand.

De diversiteit van landschappen, de panorama's op zee en het beschuttende groen maken van Corfu ook het mooiste Griekse wandeleiland. De Corfu Trail is een langeafstandspad van zowat 220 kilometer dat bijna het hele eiland aandoet, maar je kan er uiteraard ook maar een stukje van lopen.

Aanschuiven bij Sissi
Een van de grootste publiekstrekkers op Corfu is het Achilleion, het paleis van 'Sissi'. Deze legendarische keizerin - echte naam: Elizabeth - was de gemalin van de Oostenrijkse keizer Franz Joseph. Crisis of niet: voor het Achilleion blijft het aanschuiven. Het paleis ligt aan de rand van Gastouri, een dorpje op 8 kilometer van de hoofdstad. Corfu was de lievelingsplek van de keizerin om te ontsnappen aan het beklemmende Weense Hof. Het paleis - met ingerichte kamers, beeldenrijen, een museum en tuinen - is zeker een bezoek waard. Het panorama over zee, de vestingen van de stad en de baai met het klooster van Vlacherma is er schitterend.

Daar ligt ook onze laatste stop, het piepkleine Pontikonissi of 'muizeneilandje', dat die naam kreeg door zijn speciale vorm. Het staat op zowat alle brochures en werd een handelsmerk van het eiland.

(Bron: HLN.be)
Reageer op dit bericht

Zuinige Nederlanders

Spaarzame Nederlanders stranden zonder benzine op Belgische autosnelwegen

media_xll_4987383.jpg

Het aantal achtergelaten auto's en caravans uit Nederland zorgt stilaan voor ernstige problemen op de Ardeense autosnelwegen. De Nederlanders vermijden de tankstations in eigen land en in België om goedkoper in Luxemburg te kunnen tanken. Velen halen de grens met het Groothertogdom Luxemburg niet.

Het probleem heeft intussen zulke dimensies aangenomen dat de Nederlandse automobielclub ANWB zich mengt. Ze waarschuwt de autobestuurders vrijdag voor valse spaarzaamheid en roept hen op tijdig te rusten en brandstof te tanken.

Een liter benzine is in Luxemburg ongeveer 30 tot 35 eurocent goedkoper dan in Nederland. Veel Nederlandse vakantiegangers nemen daarom een tussenstop in Luxemburg om naar Frankrijk door te reizen.

(Bron:HLN.be'
Reageer op dit bericht

Meer van Spanje e.a.landen;

↑ Terug naar de berichten