Naar de inhoud

Suikervrij

akke.beakke.be

Archief

Koekjes stevia 3

 

Mailänderli

 

 

Ingrediënten

 

  • 250 g zachte boter
  • 1 theelepel SteSweet Reb A
  • 6 eidooiers
  • 1 eetlepel vanille
  • 600 gram bloem
  • schil van 2 citroenen
  • 1 ei

 

Bereiding

 

  • Verwarm de oven voor op 170 ° C.
  • Meng de boter en SteSweet.
  • Voeg de eidooiers, vanille en citroenschil toe en meng alles goed.
  • Voeg geleidelijk de bloem al roerend toe.
  • Laat het deeg rusten

 

 

  • Rol 1/4 "dik en snijd in de gewenste vorm.
  • Klop het resterende ei, bestrijk elk koekje met het losgeklopte ei.

Plaats op de met bakpapier beklede bakplaat en bak ongeveer 24 minuten.

 

Bron



 

Koekjes stevia 2

 

Boter koekjes

 

 

Ingrediënten

 

  • 500 gram speltmeel
  • 200 gram boter
  • 75 gram inuline
  • 1 1/2 theelepel SteSweet Premium
  • 2 eieren
  • 1/2 theelepel vanille
  • 1 theelepel schillen van citrusvruchten
  • water
  • 1 ei

 

 

Bereiding

 

  • Meng boter (kamertemperatuur), inuline, SteSweet Premium samen.
  • Voeg de eieren, meel, vanille, schillen van citrusvruchten toe. (water, zoveel als nodig is voor de gewenste consistentie)
  • Laat het deeg gedurende een half uur in de koelkast.

 

  • Rol het deeg uit
  • Gebruik dan de koekjesvorm voor de gewenste vormen
  • Glazuur de koekjes met het extra ei
  • Bak in een voorverwarmde oven op 200 graden Celsius gedurende 12 tot 17 minuten.

 

Bron


 

Raw chocolate bounty’s

 

Raw chocolate bounty’s

 

 

50 gram kokosvet

50 gram cacaoboter

2 el raw cacaopoeder

1 el carobepoeder

100 gram ontpitte dadels


 

Voor de vulling:

4 el kokossnippers

3 el gesmolten kokosolie

 1/8 tl pure stevia (of 1-2 el maple syrup-ahornsiroop)


 

Ongeveer 6-8 muffinpapiervormpjes

  • Smelt de cacaoboter en kokosvet in een kom. Doe de boter en vet bijvoorbeeld in een kom en zet de kom in een bak met heet water.
  • Hak de dadels in een keukenmachine, met een staafmixer of met de hand zeer fijn.
  • Meng de gesmolten boter en olie met de cacao, carobepoeder en de dadels
  • Meng voor de vulling de kokossnippers met de kokosolie en de stevia
  • Doe een klein laagje chocolade in de muffinvormpjes
  • Leg een tl kokosvulling in het midden, bovenop je laagje chocolade
  • Bedek de kokosvulling weer met een laagje chocolade
  • Zet de vormpjes ongeveer 45 minuten in de vriezer (en bewaar ze daar ook in)

 

 

Bron



 

Raw chocolate & pindakaas

 

Raw chocolate & pindakaas

 

 

40 gram kokosvet (ontgeurd, kokosolie)

40 gram cacaoboter

2 el raw cacaopoeder

1 el carobepoeder

100 gram ontpitte dadels

6 tl pindakaas met stukjes noot

 

 

Ongeveer 6 muffinpapiervormpjes

  • Smelt de cacaoboter en kokosvet in een kom. Doe de boter en vet bijvoorbeeld in een kom en zet de kom in een bak met heet water.
  • Hak de dadels in een keukenmachine, met een staafmixer of met de hand zeer fijn.
  • Meng de gesmolten boter en olie met de cacao, carobepoeder en de dadels
  • Doe een klein laagje in de muffinvormpjes
  • Leg een tl pindakaas in het midden, bovenop je laagje chocolade
  • Bedek de pindakaas weer met een laagje chocolade
  • Zet de vormpjes ongeveer 45 minuten in de vriezer (en bewaar ze daar ook in)
  • Eet smakelijk!

 

 

Bron

Zandkoekjes 2

 

Zandkoekjes

 

- 250 g speltbloem

- 1 theelepel vanillepoeder

- 100 g oerzoet

- 125 g kokosnootolie

- 1 ei


 

Bereiding

  • Meng de bloem, vanillepoeder, oerzoet of honing, ei en de boter in een kom en roer/kneed alles goed tot een deeg.
  • Rol het deeg uit tot een dikte van1 centimeter(het is raadzaam om eerst los bloem op het werkblad aan te brengen zodat de zandkoekjes goed los kunnen komen van het blad).
  • Hierna de koekjes uitsnijden met een vormpje of glas.
  • Vet een bakplaat in en leg de zandkoekjes er op.
  • Bak de zandkoekjes 15 minuten in een oven van 200 graden.


 

Bron

 

 

Ahornsiroop

 

Ahornsiroop/ maple syrup


 

Ahornsiroop (of maple syrup) is een zoetmiddel met een licht caramelachtige smaak. Ahornsap wordt getapt uit de maple tree in Noord-Amerika. Het ahornsap dat zo uit de boom komt smaakt niet erg zoet. Om de zoete siroop te verkrijgen, haalt men een groot deel van het vocht uit het ahornsap. Hoewel ahornsiroop in Nederland niet veel wordt gebruikt, is het in Amerika erg populair voor op de pannenkoeken en wafels. Hoewel dit spulletje redelijk natuurlijk is, raad ik niet aan om er veel van te gebruiken.

 

Geschiedenis

De indianen waren de eersten die ahornsiroop gebruikten als voedingsmiddel, maar ook als medicijn (omdat het energie geeft). Ze hakten een gat in de maple tree en vingen het sap op. Om er siroop van te maken, lieten ze hete stenen in het sap liggen (zo verdampte het water), of lieten het sap ‘s nachts bevriezen zodat ze de volgende ochtend het bevroren water van de rest van het ahornsap konden scheiden. In de zeventiende eeuw kwamen de Fransen erachter dat de ahornsiroop nog meer ingedikt kon worden door het ahornsap in potten te verwarmen. Zo verkregen ze een ahornstroop en zelfs suiker.

In tijden dat suiker nog erg duur was vanwege de hoge belastingen op dit product, was ahornsiroop een zoetmiddel dat erg veel gebruikt werd. Later werd suiker steeds goedkoper en populairder en werd ahornsiroop veel minder gebruikt. Vooral in de VS is ahornsiroop nu nog steeds populair (en veel goedkoper dan in Nederland).

 

Hoe maak je ahornsiroop?

Ahornsap komt uit een boom: de maple tree, dat is een esdoorn. Helaas hebben de esdoorns die in ons land groeien geen ahornsap. Daarvoor moet je in Noord-Amerika zijn. Om ahornsap te verkrijgen moet je niet alleen esdoorns van een specifieke soort gebruiken, maar deze moeten ook 30 tot 50 jaar oud zijn (dan zijn ze minstens 30 c.m. in diameter). Het ahornsap wordt in de vroege lente verzameld, omdat de esdoorns dan in een stadium van rust zijn. Na die tijd krijgt de boom het druk met z’n nieuwe spruiten.

Om ahornsap uit de boom te tappen, wordt een gat in de boom gemaakt. Hieronder hangen ze een emmertje. Zo kan het ahornsap langzaam uit de boom druppelen. Dit tappen beschadigt de boom niet. Bovendien wordt elk jaar slechts 10% van het sap uit een boom gehaald. Wanneer het sap uit de boom komt, is het erg vloeibaar, doorzichtig en bijna niet zoet. Daarom koken ze het in, zodat het een dikkere massa wordt. Pas na het inkoken krijgt ahorn z’n kenmerkende zoete en caramelachtige smaak en een lichtbruine kleur. Om 1 gallon ( 3,8 liter) ahornsiroop te maken, heb je 30-50 gallon (113-189 liter) ahornsap nodig.

Het maken van ahornsiroop is erg arbeidsintensief. Daarom waren er vroeger grote families die hier samen een bedrijf runden. In de zestiger jaren werd er te weinig winst gemaakt en ging men nieuwe technieken ontwikkelen om het proces efficiënter te laten verlopen. Zo kwam men op ‘tubing’, een techniek waarbij het sap direct vanuit de boom in een verdampingsmachine terechtkomt. Ook kwamen er filters die een deel van het water uit het sap haalden, al voordat het gekookt wordt. De ontwikkeling van dit soort technologieën blijft doorgaan.

 

Welke ahornsiroop moet ik kopen?

De ahornsiroop die je in de winkel kunt kopen, heeft niet altijd dezelfde kwaliteit. Er bestaat een A-graad: verkregen van de eerste tap, een lichtbruine kleur. B-graad (de volgende tap) heeft een meer duidelijke smaak en wordt meestal gebruikt om mee te koken. Ook is er de C-graad: deze heeft een meer donkere kleur en smaakt nog meer naar caramel. Hoe lichter de kleur, hoe subtieler de smaak.

Er worden veel ‘ahornsiropen’ verkocht die weliswaar smaken naar ahornsiroop maar niet puur zijn. Dit gebeurt vooral in de VS. Let dus goed op dat je geen ahornsiroop koopt waar allerlei spullen aan zijn toegevoegd. Pure ahornsiroop is duurder, maar ook veel lekkerder én gezonder.

 

Is ahornsiroop goed voor je?

Ahornsiroop bevat ongeveer evenveel calorieën als geraffineerde rietsuiker. De glycemische waarde van ahornsiroop is 54. Hoewel dat een stuk lager is dan de waarde van witte suiker, is het nog vrij hoog en dat kan voor schommelingen in je bloedsuikerspiegel zorgen. Bovendien is het product niet totaal natuurlijk, omdat het is ingedikt d.m.v. allerlei processen. Daarom raad ik aan om ahornsiroop niet, of slechts in beperkte mate te gebruiken. Als je ahornsiroop koopt, neem dan die uit de natuurvoedingswinkel.

 

Interessante link:

http://www.canadianmaplesyrup.com/mapleproducts.html

 

Bron



 

Agavesiroop

 

Agavesiroop

 

Dit is te koop bij de biologische winkel en wordt in vele boekjes, internetsites en dergelijke aangeprezen als een natuurlijk zoetmiddel dat je lichaam geen kwaad doet. Ik werd benieuwd hoe agavesiroop wordt gemaakt en of het inderdaad geen negatieve effecten op je lichaam heeft. Het blijkt allemaal niet zo rooskleurig als ik dacht. De hoge fructosewaarde van agave heeft zowel positieve als negatieve gevolgen. Bovendien blijkt agavesiroop niet zo natuurlijk als ik dacht.

 

Agaveplant

De agave is een plant die vooral voorkomt in Mexico. Deze cactusachtige plant heeft vele soorten, zowel klein als meters hoog. De agaves groeien langzaam en bloeien pas na een lange tijd. Wanneer ze in bloei staan, komt er een hele lange stengel uit de plant waarin bovenaan kleine bloemen uitkomen. Er wordt van alles gemaakt van de agaveplant, zoals tequila, maar ook touw en matten (sisal). Tevens wordt van de nectar van deze plant agavesiroop gemaakt.

 

Agavesiroop versus kristalsuiker

Agavesiroop is erg zoet, 25% zoeter dan gewone kristalsuiker, maar heeft een veel lagere glycemische index. Een lage glycemische index zorgt ervoor dat de energie geleidelijk in het lichaam wordt vrijgegeven, dat is beter voor je lichaam dan de snelle suikeropname van gewone suiker.

Dti komt omdat kristalsuiker chemisch gezien anders is dan agavesiroop. Gewone suiker bestaat namelijk uit sucrose, die voor de helft bestaat uit fructose en voor de andere helft uit glucose. Agavenectar bestaat in pure vorm voor 90% uit fructose, de rest is glucose. Door deze enorm hoge fructosewaarde heeft agavesiroop een lage glycemische index. De ene agavesiroop bevat een hoger percentage fructose dan de andere, afhankelijk van welke soort agaveplant is gebruikt en de productiemethode.

 

Productiemethode van agavesiroop

Als de agave zeven tot tien jaar oud is, worden de bladeren afgesneden. Dan blijft de kern van de plant over (de pina), welke lijkt op een gigantische ananas. Hierin zit de agavenectar, een zoete stof met vitaminen en mineralen. Er bestaan twee methodes om agavesiroop te maken. Voor de meest voorkomende methode wordt het sap uit de pina gefilterd en verhit op lage temperatuur. Zo zetten de koolhydraten zich om in suikers. Voor de andere methode worden enzymen gebruikt om de suikers te verkijgen.

Agavesiroop lijkt een beetje op honing. Het heeft dezelfde kleverige substantie, maar is iets dunner. Ook heeft het de kleur van honing. De ene soort heeft een iets lichtere kleur dan de andere. De lichte soort is minder verhit en beter gefilterd, daardoor heeft het een mildere smaak dan de agavesiroop met een meer donkere kleur. Doordat agave met een lichte kleur beter gefilterd wordt, zitten er ook minder vitaminen en mineralen in.

 

Is agavesiroop een goede suikervervanger?

Agave is een soort suiker, dus ik gebruik hier zo min mogelijk van.

 

Fructose

Het hoge percentage fructose in agavenectar (een veel hoger percentage dan in vruchten zit), zorgt voor een lage glycemische index en langzame opname van suiker in je lichaam. Dat is goed, maar uit onderzoek blijkt dat fructose in hoge hoeveelheden niet zo goed voor je lichaam is. Fructose wordt, anders dan kristalsuiker, door je lever verwerkt. Een te hoge hoeveelheid fructose kan zorgen voor leverziekten, verhoging van het LDL (slechte cholesterol) en vetophoping rond je buik. En juist vet rond de buikstreek is gevaarlijk, want dit verhoogd het risico op diabetes en hart- en vaatziekten.

 

Productiemethode

Een ander negatief punt is de productiemethode van agavesiroop, waarbij het sap wordt verhit en gefilterd. Hierdoor verdwijnt minstens een deel van de vitaminen en mineralen uit de agavenectar. Ik vind geen goede informatiebron die me zegt of dit net zo’n negatief effect op je lichaam heeft als geraffineerde suiker, waar de vitaminen en mineralen ook uit zijn gefilterd.

 

Conclusie

Mijn mening over agavesiroop is een stuk minder positief geworden, hoewel ik denk dat het gebruik van agavesiroop in kleine hoeveelheden geen kwaad kan. Het laat je bloedsuiker niet zo snel stijgen als geraffineerde suiker doet en daarmee is agavesiroop in het voordeel.

 

 

Bron

 

 

Meer van Suikervrij

↑ Terug naar de berichten