Vandaag weer een kijk Inside mijn leven met die
slungel.
Die altijd aan staat, zit of ligt.
Ik probeer vaak te ontsnappen aan zijn volle aandacht. Dat is
net als met die gezaghebber in Amerika helaas niet mogelijk.
Waar ik ook ben, in Cuba of hier, hij
bemoeit zich overal mee.
Voortaan noem ik mijn vriend
Tharomenei. Hij is namelijk een hardliner uit het Noorden.
Ondanks de hoge energieprijzen blijft
hij rennen. Soms dieselt-ie nog wat na.
Hij gedraagt zich dan als een fregat
zonder full command. Zogenaamd slapend, maar bereid om direct in de aanval te
gaan.
Dankzij mijn slimheid, al zeg ik het
zelf, loopt-ie wel eens vast. Net als de boeren kan hij dan geen kant meer
op.
Voor hem is het hier een open AZC met
langverblijf. Bed & Breakfast, Rust en Vreugd.
Langzamerhand begin ik aan het kortste
end te trekken. Als aankomend grootmacht wandelt hij straks over mij heen.
Gelukkig ben ik niet de nieuwe auto van Max Verstappen. Ik kan mijn snelheid
houden. Ook al wordt Taronneke drie keer zo groot, hij haalt me toch niet
in.
Ik kan hem zeker beschuldigen van
gluren. Net als Knot en Weel. Die zijn de Woezel en Pip van justitie. Erg
kinderachtig allemaal, als je zelf ook gluurt.
Het is ook best prettig, dat Taron heel groot wordt.
Hij kan goed loopgraven maken voor als
de Amerikanen komen. Die zijn een groter gevaar dan de Russen en de Chinezen.
Tegen de tijd, dat ze hier landen hebben ze geen raket meer over. Wordt dus over
en weer stenen naar elkaar gooien, net als in de oertijd. Daarom graaft hij nu
naast de molensteen.
Op water kunnen we het leger hier lang
in stand houden. Eigenlijk hebben we nog een teefje nodig. Dat zeggen ze in Den
Haag. Liever niet. Vrouwen kunnen ook heel lastig zijn. Kijk maar naar Caroline.
Om meer teven te krijgen moet Taron zijn zaad straks maar af gaan staan. 16 x
kan hij best aan, schat ik.
We worden wel moedeloos van al dat oorlogsgeweld in de
wereld. Waar gaan we heen.
Het is maar te hopen, dat we de Pasen nog halen en die van
volgend jaar.
Met schone luchten. De hemel wordt vol
gegooid met olie, fosfor, methaan en andere viezigheid. Daarom kan ik beter
binnen in de vensterbank blijven zitten.
Wordt het buiten verschrikkelijk smerig dan ben ik
waarschijnlijk in de wolken.
