Zondag 23 mei 2010
Pinkstermaandag
Dat schoot me vanmorgen te binnen toen ik, zittend in de tuin met een boek op schoot, om me heen keek.
Een mooie Pinksterdag, zoals een Pinksterdag hoort te zijn; een niet te stuiten groei en bloei om me heen dat, omdat mijn voet in het gips zit en ik niet voldoende orde op zaken kan stellen, aan alle kanten om me heen oprukt en me inkapselt als in 'n groene, troostende, rustgevende wereld.
Een stille wereld bovendien, omdat de werklui met de luidruchtige graafmachines, die achter ons huis de grond klaarmaken voor de komende woningbouw, ook Pinksteren vieren en wij en de vogels weer voor even het rijk alleen hebben.
Vandaag is een geschenk; ja zo ervaar ik dat. Even niet terugkijken op droevige, moeilijk aanvaardbare wendingen, even acceptatie van het leven zoals het zich meedeelt, even genieten van het moment.
Geschreven door jos om 00:00
Reageer op dit bericht





