Berichten van 1 december 2010 tot 31 december 2010

Arnon Grunberg: tot voor kort mocht ik hem totaal niet.

Recalcitrant en tegendraads vond ik hem; hautain en onaangenaam in de omgang leek hij mij.

Ik ben geneigd om van een schrijver die ik niet mag zijn boeken in de ban te doen en hoewel ik Fantoompijn in mijn kast vond, liet ik de schrijver verder links liggen.

Sinds enige tijd kom ik hem dagelijks tegen op de voorpagina van de Volkskrant en kwam er een argwanende gewenning, maar dat maakte nog geen einde aan de antiphatie die ik voor hem voelde.

Tot ik in het maandblad van Amnesty International een artikel van zijn hand las over de vrijheid van meningsuiting waardoor ik voorgoed van mening veranderde. Een stukje eruit:

" …Wie zich beroept op de vrijheid van meningsuiting zegt in de regel dit: wat u beweert is niet eerbaar, maar ik stel mij op het standpunt dat het oneerbare straffeloos gezegd moet kunnen worden. Tegenwoordig geloven wij dat wat juridisch aanvaardbaar is ook maatschappelijk aanvaardbaar is. Omdat het straffeloos gezegd mag worden moet het gezegd worden. Wij lijken te denken dat wat niet straffeloos is in de juridische zin van het woord daarom automatisch ook eerbaar zou zijn. Omdat het mag, is het goed...."

Ook de rest van het artikel is het lezen waard: ik ben om!

Nu is dat net op tijd, want op de lijst van te lezen boeken voor de literaire leeskring kom ik hem in het nieuwe jaar tegen en is het prettig dat ik een boek niet met tegenzin hoef te lezen.