een zegewens

Arnon Grunberg: tot voor kort mocht ik hem totaal niet.

Recalcitrant en tegendraads vond ik hem; hautain en onaangenaam in de omgang leek hij mij.

Ik ben geneigd om van een schrijver die ik niet mag zijn boeken in de ban te doen en hoewel ik Fantoompijn in mijn kast vond, liet ik de schrijver verder links liggen.

Sinds enige tijd kom ik hem dagelijks tegen op de voorpagina van de Volkskrant en kwam er een argwanende gewenning, maar dat maakte nog geen einde aan de antiphatie die ik voor hem voelde.

Tot ik in het maandblad van Amnesty International een artikel van zijn hand las over de vrijheid van meningsuiting waardoor ik voorgoed van mening veranderde. Een stukje eruit:

" …Wie zich beroept op de vrijheid van meningsuiting zegt in de regel dit: wat u beweert is niet eerbaar, maar ik stel mij op het standpunt dat het oneerbare straffeloos gezegd moet kunnen worden. Tegenwoordig geloven wij dat wat juridisch aanvaardbaar is ook maatschappelijk aanvaardbaar is. Omdat het straffeloos gezegd mag worden moet het gezegd worden. Wij lijken te denken dat wat niet straffeloos is in de juridische zin van het woord daarom automatisch ook eerbaar zou zijn. Omdat het mag, is het goed...."

Ook de rest van het artikel is het lezen waard: ik ben om!

Nu is dat net op tijd, want op de lijst van te lezen boeken voor de literaire leeskring kom ik hem in het nieuwe jaar tegen en is het prettig dat ik een boek niet met tegenzin hoef te lezen.

natuurkracht splijt de aarde

verwoestend water

laat een desperaat landschap achter
modderstromen vernielen het gewas.

maar steeds weer komt er rust
komen hemel en aarde tot staan
'n enkel blad raakt de geteisterde grond
een belooft nieuw leven.

regen stroomt onafgebroken langs mijn raam

ik graaf me in:

de stapel boeken om me heen wordt hoger en hoger

fictie, non fictie, biografisch, soms met auto- ervoor

en wat geeft dan de doorslag bij de keuze

van de juiste plank?

poëzie, proza, esoterie

naslagwerken, kijk- en tuinboeken zwaar en onhandelbaar

maar o zo schoon van inhoud!

kinderboeken lang niet meer gelezen

hervinden toch weer de oude plaats.

informatie op velerlei vlak

spiritueel, levensbeschouwelijk, geschiedkundig.

over Yin en Yang of andersom

hier en daar een vleugje fantasy

als onverwachte vondst.

een spin loopt over mijn hand

een verpulverd blad valt uit een vergelend boek

ik vind lang vergeten schatten

woorden en zinnen raken me

de schoonheid van de taal betovert me.

regen stroomt onafgebroken langs mijn raam

Ik heb kennis noch kunde aan het politieke spel, maar de verkwanseling van principes van dit moment laten me niet onberoerd. In mijn ogen is het overduidelijk dat er met de huidige onderhandelingen een vrijbrief afgegeven wordt. Een vrijbrief voor willekeur. Partijen kunnen en zullen naar believe hun gezichten naar rechts of naar links wenden. Hun maskers op- of afzetten, want alle beginselen zijn waardeloos gebleken. Net als bijgaande prent: je kunt er alle kanten mee op!

Is het stoffige pluche echt zó aanlokkelijk; de macht om te heersen zó overheersend dat alles gerechtvaardigd is en geaccepteerd wordt?

Bladerend in mijn spreukenboekje (begonnen januari 1987) vond ik een krantenknipsel van Sheherazade, een columniste van de Libelle, geschreven rond 1994. Haar tekst geeft de ongemakken en het sjagrijn van het ouder worden op sublieme en herkenbare wijze weer.

 "Maak dat ik niet praatziek word en denk dat ik bij iedere gelegenheid en over elk onderwerp iets moet zeggen. Verleen mij de wellevendheid om te kunnen luisteren naar andermans kwalen. Verzegel echter mijn lippen over mijn eigen kwalen en pijnen, ze worden steeds erger. Het genoegen dat het mij schenkt om ze op te sommen, neemt met de jaren toe. Leer mij de glorieuze les, dat het een enkele maal mogelijk zou zijn, dat ik me vergis. Maak dat ik in redelijke mate vriendelijk blijf, want een verzuurde vrouw is één van de meesterstukjes van de duivel. Laat mij nadenkend zijn maar niet humeurig, behulpzaam maar niet bazig".
Het papiertje is vergeeld, maar het gebod is voor iedere ouder en van alle tijden!

Van de ene op de andere dag in de nabije omgeving geconfronteerd te worden met een levensbedreigende ziekte, doet de aarde op zijn grondvesten schudden.
ALS: een vrij zeldzame neurologische ziekte met verlamming als gevolg. Een ziekte dus die van een levenslustig mens een totale invalide zal maken.
Een geschikt onderwerp voor mijn blog of niet? Ik kon dit niet voorzien, maar verzwijgen maakt alles wat ik verder nog zal schrijven tot een paskwil. Ik wil doorgaan met wat ik hier begonnen ben en zal als dagboekstukje ook van dit moeilijke onderwerp af en toe melding maken.
Tussen alle persoonlijke leed door, hoor en zie ik nog steeds om me heen gebeurtenissen die me raken, of die ik leuk genoeg vind om vast te leggen. Het voorkomt dat ik me verlies in datgene wat onherroepelijk is; het houdt me bij de dag. 

de nacht te licht om nacht te zijn

waarom dan slapen?

betreed het lichte gras, raak aan het koele blad

gevangen in kille helderheid.

deze nacht lijkt dag....

een dag te stil om dag te zijn

dus ga maar slapen.

de schaduw onder het zilveren schijnsel verbergt een eigen leven

en wil niet delen:

deze dag is niet voor jou.....

Duizenden jaren vChr waren knappe koppen van toen al in staat hun gedachten en informatie vast te leggen en door te geven.
Ze maakten daarbij gebruik van de tot hun dienst staande mogelijkheden. Een kleitablet en een naald om hun spijkerschrift in te krassen en zonnewarmte om het product te laten drogen, dat was genoeg.

En nu, vele eeuwen van verlichting en evolutie verder, kan ook ik mijn kleitablet ter hand nemen om de daarop staande informatie tot me te nemen!

Het kleitablet is nu een digitaal apparaat met digitale teksten, de naald is een stylus geworden, maar toch…

Het E-BOOK….Wíl ik een e-book?

Een bezoek aan een goed gevulde boekwinkel is een uitje voor me. Ik blader in een boek, voel aan het papier: ruik er aan. Vind ik de pagina-indeling, de letter mooi. Ik voel het gewicht, ligt het lekker in mijn hand. De voldoening, gevonden te hebben wat ik zocht en waarschijnlijk meer!

Ga ik dat opgeven voor het digitale gemak, voor de klinische keuze van mijn stylus?

Ik wacht nog even….