de meisjes van de columns (1)
Martin Bril was mijn favoriet; dat deelde ik met veel columnlezers. Nu is daar gelukkig nog Remco Campert, hoewel hij regelmatig aangeeft dat hij het liefst de stilte opzoekt, maar ondanks dat blijven zijn stukjes voor mij nog zeer de moeite waard. En natuurlijk zijn er nog anderen, op dit moment niet nader te noemen, die her en der verspreid over de kranten hun dagelijkse/wekelijkse mening ten beste geven.
Maar ik ben geen ras columnlezer en het meeste sla ik over.
Tot voor kort, want de laatste tijd ben ik gevallen voor Aaf en Hanna en Sylvia en Pauline! Waar komen die ineens vandaan? Of waren ze er al langer en schoof ik ook hen terzijde? Maar nu niet meer; ik ben me nu zeer bewust van hun aanwezigheid en zoek ze bewust op.
Vier vrouwen met, om het maar even ordinair te zeggen, gewone verhalen over huis, tuin en keuken. Die met professionele eenvoud de kamers vegen met een extra harde borstel die geen vuil in de hoekjes laat liggen en ons daarvan verhalen!
Ik vind tot mijn verrassing Martin een beetje in hen terug. Zijn verhalen over wat zijn oog loepzuiver zag vanuit het café op de hoek.





