Naar de inhoud

klankbord

'n open geest en 'n luisterend oor
akke.beakke.be

100 dagen regeren

Vanmorgen gekeken naar Buitenhof, waar Mark Rutte door Clairy Polak vakkundig werd ondervraagd over zijn eerste 100 dagen van regeren. De MP die een groot zelfvertrouwen heeft en overtuigd is van zijn gelijk op alle fronten, moest zoetjes aan wel wat inbinden. Premier van alle Nederlanders, maar dan vooral van de hardwerkenden. Clairy: "U creëert een 2-deling. Sluit mensen buiten".
Zijn grote welsprekendheid (wat ik prettig vind), kon niet altijd op tegen de tot de kern doordringende presentator, wiens goede humeur het soms wel af moest leggen tegen Marks positiviteit tegen alle verdrukking in.
Of hij zich iets aantrok van het ondermijnende gedrag van GW? Ach nee, zo is hij nu eenmaal. En het nee van Job en Geert tegen een nieuwe missie naar Afghanistan? Gewoon een kwestie van nog even praten met de mannen. "Ik ben een optimist, dus negatief denken doe ik niet". 
Het was een onderhoudend en verhelderend uurtje.
Geschreven door jos om 00:00 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Patricia3 februari 2011 om 12:47

Groetjes


Dan mag u een vrede en vreugde leren kennen die alleen God u geven kan.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Arnon Grunberg

Arnon Grunberg: tot voor kort mocht ik hem totaal niet.

Recalcitrant en tegendraads vond ik hem; hautain en onaangenaam in de omgang leek hij mij.

Ik ben geneigd om van een schrijver die ik niet mag zijn boeken in de ban te doen en hoewel ik Fantoompijn in mijn kast vond, liet ik de schrijver verder links liggen.

Sinds enige tijd kom ik hem dagelijks tegen op de voorpagina van de Volkskrant en kwam er een argwanende gewenning, maar dat maakte nog geen einde aan de antiphatie die ik voor hem voelde.

Tot ik in het maandblad van Amnesty International een artikel van zijn hand las over de vrijheid van meningsuiting waardoor ik voorgoed van mening veranderde. Een stukje eruit:

" …Wie zich beroept op de vrijheid van meningsuiting zegt in de regel dit: wat u beweert is niet eerbaar, maar ik stel mij op het standpunt dat het oneerbare straffeloos gezegd moet kunnen worden. Tegenwoordig geloven wij dat wat juridisch aanvaardbaar is ook maatschappelijk aanvaardbaar is. Omdat het straffeloos gezegd mag worden moet het gezegd worden. Wij lijken te denken dat wat niet straffeloos is in de juridische zin van het woord daarom automatisch ook eerbaar zou zijn. Omdat het mag, is het goed...."

Ook de rest van het artikel is het lezen waard: ik ben om!

Nu is dat net op tijd, want op de lijst van te lezen boeken voor de literaire leeskring kom ik hem in het nieuwe jaar tegen en is het prettig dat ik een boek niet met tegenzin hoef te lezen.

Geschreven door jos om 00:00 Reageer op dit bericht

e-reader (2)

Sinds kort ben ik in het bezit van een e-reader.
Mocht ik in een eerder bericht (25/6 '10) nog beweerd hebben er voorlopig niet aan te beginnen; een cadeau dient men met gepaste vreugde te accepteren!
Vind ik het wel wat? Tegenwoordig ben ik niet meer bang om op allerlei toetsen te drukken in de angst alles te ontregelen en aldoende kan ik nu behalve lezen de tekst, achtergrondkleur en letter aanpassen. Ik heb een mooi achtergondmuziekje gedownload; ook dat kan op dit apparaat en met de piepkleine dopjes van de bijgeleverde headset in mijn oren is het alles bij elkaar een rustgevend geheel.
Maar het is me nog te mechanisch en ik hield al nooit zo van boeken met een harde kaft. Nou deze kaft is wel bijzonder hard!
Toch gaat 'ie mee op reis: klein, compact en licht van gewicht. En bevalt de inhoud van het boek niet: gewoon een ander boek opzoeken. Je kunt er zoveel meedragen als je wilt! Ja, het wordt nog wel wat tussen mij en de e-reader....
Geschreven door jos om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

onderhoud!

Vanmorgen ontdekt dat het aanzien van mijn blog veranderd is.
Schrijfstijl, lettergrootte is bij een aantal berichten niet meer hetzelfde als voorheen.
Ik moet dus constateren dat regelmatig onderhoud vereist is!
Voorlopig houd ik het maar bij deze mededeling en wacht ik de ontwikkelingen af. Wellicht is het een van die ondoorgrondelijke bewegingen in de diepste spelonken van de PC die ik niet kan volgen en is nietsdoen de beste remedie!
Geschreven door jos om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

natuurgeweld

natuurkracht splijt de aarde

verwoestend water

laat een desperaat landschap achter
modderstromen vernielen het gewas.

maar steeds weer komt er rust
komen hemel en aarde tot staan
'n enkel blad raakt de geteisterde grond
een belooft nieuw leven.

Geschreven door jos om 15:53 1 reactie Reageer op dit bericht

me uit het hart gegrepen

Naar aanleiding van de installatie van het nieuwe kabinet schreef Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr het gedicht 'Mijn nieuwe vaderland'.
Het uitgangspunt van ‘Mijn nieuwe vaderland’ vormt het lied ‘Wien neerlandsch bloed in d’aders vloeit’, dat tussen 1817 en 1932 ons volkslied was. De tekst werd geschreven door de dichter Hendrik Tollens.

Mijn nieuwe vaderland

Wie neerlands bloed in d’aders vloeit           Vandaag zet ik mijn feestlied in
van vreemde smetten vrij                                   voor vaderland en schoft
wiens hart voor volk en orde gloeit                ik eer de leiders van mijn land,
verhef uw zang als wij.                                         hun vlekkeloos parcours
Vandaag zien wij weer één van zin                 leert mij wat macht vóór al verlangt
de vlaggen afgestoft.                                             't geweten van een hoer.

Ik eer mijn leiders hemelhoog                         gij die zo rein zijt, kerngezond
en ’t hoogst zit een fascist                                   en zuiver op de graat.
die u en mij zolang gedoogt –                           wij smeken om een harde hand
zolang als hij beslist.                                            in aangewreven haat.
Beschermt gij, leiders, onze grond                 Behoud voor 't lieve vaderland
waar vreemde adem gaat                                  de blanke natiestaat.

Braakt uit, gij vrienden, vrij van zin             laat zien hoe u dit land bemint
uw krop, uw kreet, uw gal.                                omhels het op zijn smalst,
Niets is taboe en niets te min                          Hoe klopt ons hart, hoe zwelt ons bloed
uw bagger minst van al.                                     bij 't rijzen van dees'toon,
Verneder dus wat u niet zint                            Klonk ooit een zuiverder gemoed
sla stuk wat niet bevalt                                      een leger hart zo schoon?

Waar hoorde men die koekoekszang          Beaar het niet, verdelg het goed
voor volk en vaderland?                                    zodat dit land ontluikt.
Dat was toen in het landsbelang                    Wie hier nog onze mildheid zoekt:
een heel volk werd verbrand.                         los op in brandend veen.

Dood nu wat afwijkt van uw bloed                 Waar elk verschil werd opgedoekt
en van uw onderbuik.                                          Zijn staat en burger één.

Wie neerlands bloed in d’aders vloeit
van vreemde smetten vrij
die fabel staat weer eens in bloei
in dwazen zoals wij.
Veel liever word ik door een volk
van hunnen aangerand
dan mee te gaan in deze kolk
van schoft en vaderland.

 

Geschreven door jos om 00:00 Reageer op dit bericht

gezien...

Gezien in Rotterdam: -het meisje met de grote ogen-
een van de prachtige schilderijen van Kees van Dongen te zien in Museum Boijmans van Beuningen.
Geschreven door jos om 13:32 2 reacties Reageer op dit bericht

de meisjes van de columns (3)

Tijd om de gegevens over deze dames eens wat bij te werken.
Zo neem ik Claudia de Brey op als "columnmeisje"; zij is voortaan te lezen in Opzij. Bovendien heeft zij de Poelifinarioprijs gewonnen: een meisje met een sterretje, zal ik maar zeggen**
Dat geldt ook voor Pauline Cornelisse die de prijs Neerlands Hoop won**
Ik blijf hen met groot plezier volgen.
Geschreven door jos om 20:28 Reageer op dit bericht

Antwerpen

Na een paar dagen weggeweest te zijn; een uitstapje naar Antwerpen dit keer, is het altijd weer prettig bij thuiskomst de kranten na te pluizen op wetenswaardigheden die ik niet wil missen. Zeker als het zoals nu, in het weekend valt en de bijlagen de bovenhand hebben boven het landelijk- en wereldnieuws. Dat hoef je eigenlijk niet iedere dag te lezen, want zodra het nieuws in druk verschenen is, is het al oud nieuws.
Nee mijn aandacht gaat uit naar de bijlagen die ik bijna zonder onderscheid doorneem; aantekeningen maak van Internetsites over interessante figuren, welke muziek ik wil downloaden, welke boeken ik wil lezen en zoal meer.
Nu aan het eind van de zondagmiddag is de krantenbak aardig gevuld en bewaar ik alleen nog een paar interviews voor later.
Precies de goede invulling voor deze druilerige dag!

Geschreven door jos om 16:07 Reageer op dit bericht

boeken

regen stroomt onafgebroken langs mijn raam

ik graaf me in:

de stapel boeken om me heen wordt hoger en hoger

fictie, non fictie, biografisch, soms met auto- ervoor

en wat geeft dan de doorslag bij de keuze

van de juiste plank?

poëzie, proza, esoterie

naslagwerken, kijk- en tuinboeken zwaar en onhandelbaar

maar o zo schoon van inhoud!

kinderboeken lang niet meer gelezen

hervinden toch weer de oude plaats.

informatie op velerlei vlak

spiritueel, levensbeschouwelijk, geschiedkundig.

over Yin en Yang of andersom

hier en daar een vleugje fantasy

als onverwachte vondst.

een spin loopt over mijn hand

een verpulverd blad valt uit een vergelend boek

ik vind lang vergeten schatten

woorden en zinnen raken me

de schoonheid van de taal betovert me.

regen stroomt onafgebroken langs mijn raam

 

Geschreven door jos om 15:29 Reageer op dit bericht

zomergasten

De meisjes van de columns (2)
Gisteren de avond doorgebracht met Jelle Brandt Corstius. De moeite waard beiden, zowel de man als de t.v. serie waarin hij in Rusland op zoek gaat naar het leven van de gewone Rus. Nu is het zo dat als iets eenmaal je aandacht heeft, er van alles op je pad komt wat daarbij past. Ik schreef eerder over de meisjes van de columns, o.a. Pauline en Aaf. De laatste is een zus van Jelle en Pauline zal aanschuiven in het programma zomergasten dat weer door Jelle wordt gepresenteerd.
Ja, ik ben het ermee eens: heeft niets om 't lijf, maar ik kijk er wel naar uit.
Ik ken ze nu allebei een beetje, vandaar....

Geschreven door jos om 00:00 Reageer op dit bericht

schrijnend...

In de Limburger van vandaag las ik dat seksueel misbruik van kinderen die onder verantwoordelijkheid van de overheid zijn geplaatst, fors toeneemt. Dit bericht brengt me even terug bij het misbruik binnen de RK-kerk en het schrijnende gedicht dat Ramsey Nasr, de Dichter des Vaderlands in die dagen schreef:

Broeders van liefde
Probeer het eens. Je neemt een kind op schoot
zo’n ding dat nog doorschijnend is en broos
liefst blind of doof. Geslachtloos bijna.
Het zit daar maar, een zuiglam voor het oog.
Pak nu het hoofdje. Leid het zacht omlaag
tot aan de uitgang onzer naastenliefde.
Schuif het, prop het erdoor desnoods, niet bang zijn.
Vandaag mag het. Er zijn geen ouders bij.
Dit is de kracht van elk geloof. Te groot
om te bevatten stoot het vroeg of laat
tot daar waar wij ons soeverein nog dachten.
Ze zeggen: God werkt slechts met onze handen.
Wel God, dit kun je dan: een kind van acht
mishandelen en jaar na jaar verkrachten.

Geschreven door jos om 00:00 Reageer op dit bericht

vrijbrief

Ik heb kennis noch kunde aan het politieke spel, maar de verkwanseling van principes van dit moment laten me niet onberoerd. In mijn ogen is het overduidelijk dat er met de huidige onderhandelingen een vrijbrief afgegeven wordt. Een vrijbrief voor willekeur. Partijen kunnen en zullen naar believe hun gezichten naar rechts of naar links wenden. Hun maskers op- of afzetten, want alle beginselen zijn waardeloos gebleken. Net als bijgaande prent: je kunt er alle kanten mee op!

Is het stoffige pluche echt zó aanlokkelijk; de macht om te heersen zó overheersend dat alles gerechtvaardigd is en geaccepteerd wordt?

Geschreven door jos om 00:00 Reageer op dit bericht

ouderdom

Bladerend in mijn spreukenboekje (begonnen januari 1987) vond ik een krantenknipsel van Sheherazade, een columniste van de Libelle, geschreven rond 1994. Haar tekst geeft de ongemakken en het sjagrijn van het ouder worden op sublieme en herkenbare wijze weer.

 "Maak dat ik niet praatziek word en denk dat ik bij iedere gelegenheid en over elk onderwerp iets moet zeggen. Verleen mij de wellevendheid om te kunnen luisteren naar andermans kwalen. Verzegel echter mijn lippen over mijn eigen kwalen en pijnen, ze worden steeds erger. Het genoegen dat het mij schenkt om ze op te sommen, neemt met de jaren toe. Leer mij de glorieuze les, dat het een enkele maal mogelijk zou zijn, dat ik me vergis. Maak dat ik in redelijke mate vriendelijk blijf, want een verzuurde vrouw is één van de meesterstukjes van de duivel. Laat mij nadenkend zijn maar niet humeurig, behulpzaam maar niet bazig".
Het papiertje is vergeeld, maar het gebod is voor iedere ouder en van alle tijden!

Geschreven door jos om 00:00 Reageer op dit bericht

overvallen...

Van de ene op de andere dag in de nabije omgeving geconfronteerd te worden met een levensbedreigende ziekte, doet de aarde op zijn grondvesten schudden.
ALS: een vrij zeldzame neurologische ziekte met verlamming als gevolg. Een ziekte dus die van een levenslustig mens een totale invalide zal maken.
Een geschikt onderwerp voor mijn blog of niet? Ik kon dit niet voorzien, maar verzwijgen maakt alles wat ik verder nog zal schrijven tot een paskwil. Ik wil doorgaan met wat ik hier begonnen ben en zal als dagboekstukje ook van dit moeilijke onderwerp af en toe melding maken.
Tussen alle persoonlijke leed door, hoor en zie ik nog steeds om me heen gebeurtenissen die me raken, of die ik leuk genoeg vind om vast te leggen. Het voorkomt dat ik me verlies in datgene wat onherroepelijk is; het houdt me bij de dag. 

Geschreven door jos om 00:00 Reageer op dit bericht

volle maan

de nacht te licht om nacht te zijn

waarom dan slapen?

betreed het lichte gras, raak aan het koele blad

gevangen in kille helderheid.

deze nacht lijkt dag....


een dag te stil om dag te zijn

dus ga maar slapen.

de schaduw onder het zilveren schijnsel verbergt een eigen leven

en wil niet delen:

deze dag is niet voor jou.....


Geschreven door jos om 20:31 2 reacties Reageer op dit bericht

van klei-tablet tot e-book

Duizenden jaren vChr waren knappe koppen van toen al in staat hun gedachten en informatie vast te leggen en door te geven.
Ze maakten daarbij gebruik van de tot hun dienst staande mogelijkheden. Een kleitablet en een naald om hun spijkerschrift in te krassen en zonnewarmte om het product te laten drogen, dat was genoeg.

En nu, vele eeuwen van verlichting en evolutie verder, kan ook ik mijn kleitablet ter hand nemen om de daarop staande informatie tot me te nemen!

Het kleitablet is nu een digitaal apparaat met digitale teksten, de naald is een stylus geworden, maar toch…

Het E-BOOK….Wíl ik een e-book?

Een bezoek aan een goed gevulde boekwinkel is een uitje voor me. Ik blader in een boek, voel aan het papier: ruik er aan. Vind ik de pagina-indeling, de letter mooi. Ik voel het gewicht, ligt het lekker in mijn hand. De voldoening, gevonden te hebben wat ik zocht en waarschijnlijk meer!

Ga ik dat opgeven voor het digitale gemak, voor de klinische keuze van mijn stylus?

Ik wacht nog even….

Geschreven door jos om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van klankbord

↑ Terug naar de berichten