gezien...
Gezien in Rotterdam: -het meisje met de grote ogen-de meisjes van de columns (3)Antwerpen
Na een paar dagen weggeweest te zijn; een uitstapje naar Antwerpen dit keer, is het altijd weer prettig bij thuiskomst de kranten na te pluizen op wetenswaardigheden die ik niet wil missen. Zeker als het zoals nu, in het weekend valt en de bijlagen de bovenhand hebben boven het landelijk- en wereldnieuws. Dat hoef je eigenlijk niet iedere dag te lezen, want zodra het nieuws in druk verschenen is, is het al oud nieuws. 
boeken
regen stroomt onafgebroken langs mijn raam
ik graaf me in:
de stapel boeken om me heen wordt hoger en hoger
fictie, non fictie, biografisch, soms met auto- ervoor
en wat geeft dan de doorslag bij de keuze
van de juiste plank?
poëzie, proza, esoterie
naslagwerken, kijk- en tuinboeken zwaar en onhandelbaar
maar o zo schoon van inhoud!
kinderboeken lang niet meer gelezen
hervinden toch weer de oude plaats.
informatie op velerlei vlak
spiritueel, levensbeschouwelijk, geschiedkundig.
over Yin en Yang of andersom
hier en daar een vleugje fantasy
als onverwachte vondst.
een spin loopt over mijn hand
een verpulverd blad valt uit een vergelend boek
ik vind lang vergeten schatten
woorden en zinnen raken me
de schoonheid van de taal betovert me.
regen stroomt onafgebroken langs mijn raam
zomergastenschrijnend...Broeders van liefde
Probeer het eens. Je neemt een kind op schoot
zo’n ding dat nog doorschijnend is en broos
liefst blind of doof. Geslachtloos bijna.
Het zit daar maar, een zuiglam voor het oog.
Pak nu het hoofdje. Leid het zacht omlaag
tot aan de uitgang onzer naastenliefde.
Schuif het, prop het erdoor desnoods, niet bang zijn.
Vandaag mag het. Er zijn geen ouders bij.
Dit is de kracht van elk geloof. Te groot
om te bevatten stoot het vroeg of laat
tot daar waar wij ons soeverein nog dachten.
Ze zeggen: God werkt slechts met onze handen.
Wel God, dit kun je dan: een kind van acht
mishandelen en jaar na jaar verkrachten.
vrijbrief
Ik heb kennis noch kunde aan het politieke spel, maar de verkwanseling van principes van dit moment laten me niet onberoerd. In mijn ogen is het overduidelijk dat er met de huidige onderhandelingen een vrijbrief afgegeven wordt. Een vrijbrief voor willekeur. Partijen kunnen en zullen naar believe hun gezichten naar rechts of naar links wenden. Hun maskers op- of afzetten, want alle beginselen zijn waardeloos gebleken. Net als bijgaande prent: je kunt er alle kanten mee op!
Is het stoffige pluche echt zó aanlokkelijk; de macht om te heersen zó overheersend dat alles gerechtvaardigd is en geaccepteerd wordt?
kostbaar"Geluk is om je heen kunnen kijken en je omringd zien door je vrienden: want door hun woorden hebben de engelen zich verstaanbaar kunnen maken".
Uit: De Zahir van Paulo Coelho
ouderdom
Bladerend in mijn spreukenboekje (begonnen januari 1987) vond ik een krantenknipsel van Sheherazade, een columniste van de Libelle, geschreven rond 1994. Haar tekst geeft de ongemakken en het sjagrijn van het ouder worden op sublieme en herkenbare wijze weer.
"Maak dat ik niet praatziek word en denk dat ik bij iedere gelegenheid en over elk onderwerp iets moet zeggen. Verleen mij de wellevendheid om te kunnen luisteren naar andermans kwalen. Verzegel echter mijn lippen over mijn eigen kwalen en pijnen, ze worden steeds erger. Het genoegen dat het mij schenkt om ze op te sommen, neemt met de jaren toe. Leer mij de glorieuze les, dat het een enkele maal mogelijk zou zijn, dat ik me vergis. Maak dat ik in redelijke mate vriendelijk blijf, want een verzuurde vrouw is één van de meesterstukjes van de duivel. Laat mij nadenkend zijn maar niet humeurig, behulpzaam maar niet bazig".
Het papiertje is vergeeld, maar het gebod is voor iedere ouder en van alle tijden!
overvallen...
Van de ene op de andere dag in de nabije omgeving geconfronteerd te worden met een levensbedreigende ziekte, doet de aarde op zijn grondvesten schudden.
ALS: een vrij zeldzame neurologische ziekte met verlamming als gevolg. Een ziekte dus die van een levenslustig mens een totale invalide zal maken.
Een geschikt onderwerp voor mijn blog of niet? Ik kon dit niet voorzien, maar verzwijgen maakt alles wat ik verder nog zal schrijven tot een paskwil. Ik wil doorgaan met wat ik hier begonnen ben en zal als dagboekstukje ook van dit moeilijke onderwerp af en toe melding maken.
Tussen alle persoonlijke leed door, hoor en zie ik nog steeds om me heen gebeurtenissen die me raken, of die ik leuk genoeg vind om vast te leggen. Het voorkomt dat ik me verlies in datgene wat onherroepelijk is; het houdt me bij de dag.
volle maan
de nacht te licht om nacht te zijn
waarom dan slapen?
betreed het lichte gras, raak aan het koele blad
gevangen in kille helderheid.
deze nacht lijkt dag....
een dag te stil om dag te zijn
dus ga maar slapen.
de schaduw onder het zilveren schijnsel verbergt een eigen leven
en wil niet delen:
deze dag is niet voor jou.....
van klei-tablet tot e-book
Duizenden jaren vChr waren knappe koppen van toen al in staat hun gedachten en informatie vast te leggen en door te geven.
Ze maakten daarbij gebruik van de tot hun dienst staande mogelijkheden. Een kleitablet en een naald om hun spijkerschrift in te krassen en zonnewarmte om het product te laten drogen, dat was genoeg.
En nu, vele eeuwen van verlichting en evolutie verder, kan ook ik mijn kleitablet ter hand nemen om de daarop staande informatie tot me te nemen!
Het kleitablet is nu een digitaal apparaat met digitale teksten, de naald is een stylus geworden, maar toch…
Het E-BOOK….Wíl ik een e-book?
Een bezoek aan een goed gevulde boekwinkel is een uitje voor me. Ik blader in een boek, voel aan het papier: ruik er aan. Vind ik de pagina-indeling, de letter mooi. Ik voel het gewicht, ligt het lekker in mijn hand. De voldoening, gevonden te hebben wat ik zocht en waarschijnlijk meer!
Ga ik dat opgeven voor het digitale gemak, voor de klinische keuze van mijn stylus?
Ik wacht nog even….
de meisjes van de columns (1)Martin Bril was mijn favoriet; dat deelde ik met veel columnlezers. Nu is daar gelukkig nog Remco Campert, hoewel hij regelmatig aangeeft dat hij het liefst de stilte opzoekt, maar ondanks dat blijven zijn stukjes voor mij nog zeer de moeite waard. En natuurlijk zijn er nog anderen, op dit moment niet nader te noemen, die her en der verspreid over de kranten hun dagelijkse/wekelijkse mening ten beste geven.
Maar ik ben geen ras columnlezer en het meeste sla ik over.
Tot voor kort, want de laatste tijd ben ik gevallen voor Aaf en Hanna en Sylvia en Pauline! Waar komen die ineens vandaan? Of waren ze er al langer en schoof ik ook hen terzijde? Maar nu niet meer; ik ben me nu zeer bewust van hun aanwezigheid en zoek ze bewust op.
Vier vrouwen met, om het maar even ordinair te zeggen, gewone verhalen over huis, tuin en keuken. Die met professionele eenvoud de kamers vegen met een extra harde borstel die geen vuil in de hoekjes laat liggen en ons daarvan verhalen!
Ik vind tot mijn verrassing Martin een beetje in hen terug. Zijn verhalen over wat zijn oog loepzuiver zag vanuit het café op de hoek.
nog één nachtje slapen....Ik kan het niet laten....
Het niet aflatende politieke optreden bepaalt al wekenlang mijn dagelijkse tv-gedrag. In directe uitzending of terugkijkend: ieder moment van de dag is op een van de zenders wel een bekend figuur te vinden die zich meester heeft gemaakt van de beeldbuis.
Zonder onderscheid strak in het pak; overhemd en stropdas in de juiste kleur. Glad geschoren en het haar onberispelijk in model. Het beeld alleen kort doorbroken door de kleurrijke figuur van de ene vrouwelijke lijsttrekker. Een beeld dat intelligentie, visie en wijsheid uitstraalt; een beeld dat verwachtingen wekt!
Totdat het beeld tot leven komt, totdat de monden opengaan; totdat deze politici zich gretig overleveren aan het regime van de presentator. Dan vliegen de cijfers over en weer; hier wat bij en daar wat af: het is maar hoe je het hebben wilt! Dan reageert men verontwaardigd of gelaten op de zoveelste denigrerende benadering van de tegenstander. Dan komt inhoud en visie niet aan bod, maar iedereen weet dat deze humbug toch alleen maar duurt totdat de verschillende, nu nog tegenstribbelende partijen, elkaar straks in de armen sluiten op het moment dat het pluche lonkt.
Voor nu is de strijd gestreden, maar al snel spoedt men zich naar de make-up waar alle kreukels gladgestreken worden en schuift men jachtig en buiten adem aan bij weer een andere omroep waar met gretigheid naar ditzelfde gekrakeel geluisterd wordt. En ik schuif mee, want je weet maar nooit.....
de schoonheid van de geometrie
Mijn oog valt op belijning: trekt mijn aandacht in de vrije natuur of in de straten van een stad; gevangen door mijn blik of door het oog van de camera.
Maar ook opgeslagen in mijn geest waar ik de ratio, de reden zoek: wil weten, begrijpen, verbanden wil leggen, het perspectief wil zien en ontrafelen; alles wat verder gaat dan mijn waarneembare horizon.
Lezend over de geschiedenis van de Katharen, waar in de oudheid tempels en abdijen gebouwd werden in directe lijn met de stand van zon, maan en sterren, word ik getroffen en bevestigd in mijn overtuiging van de eeuwigheidswaarde van een prachtig geometrisch stelsel dat de hele aarde en alles daarbuiten omvat.
Uit:: Zeven Weken Sterker!ALS IK STA een Zen-monnik
Iemand vroeg eens aan een man die zeer ervaren was in meditatie hoe het kon dat hij ondanks zijn vele bezigheden zo kalm en rustig was.
De man antwoordde:
als ik sta, dan sta ik
als ik loop, dan loop ik
als ik zit, dan zit ik
als ik eet, dan eet ik
als ik spreek, dan spreek ik.
De vraagsteller viel hem in de rede en zei: dat doe ik ook, maar wat doe je verder nog? En hij antwoordde opnieuw:
als ik sta, dan sta ik
als ik loop, dan loop ik
als ik zit, dan zit ik
als ik eet, dan eet ik
als ik spreek, dan spreek ik.
Opnieuw zei de vraagsteller: maar dat doe ik ook?
Nee, zei de man,
als jij zit, dan sta je al
als jij staat, dan loop je al
als jij loopt, dan ben je al waar je wezen wilt.
Pinkstermaandag
"Et aujourd'hui est un cadeau"Kandinsky
Gezien: De expositie over Kandinsky en zijn medekunstenaars uit de groep Der Blaue Reiter. Het Gemeentemuseum in Den Haag heeft een prachtige overzicht tentoonstelling van deze expressionistische stroming in Duitsland.
2 reacties op dit bericht
reactie
Vond vanmorgen jouw berichtje, leuk en ik heb een kijkje genomen op je blog. Ik ben onder de indruk van wat je er allemaal van gemaakt hebt, die kennis om dat voor elkaar te krijgen bezit ik niet.
Speciaal de mogelijkheid om grotere foto's in het berichtenblok op te nemen zoals jij dat doet, daarvan zou ik graag willen weten hoe dat gaat.
Veel plezier met je twee golden retrievers; prachtige honden en huisgenoten.
Groetjes
Jos
Zeer mooie !
Warme groetjes uit Belgie en knuffels van Louisette met zyn twee golden
Profil en blogs Louisette
Blog golden Louisette