Maandag 31 augustus 2026
ZOMAAR

Zo geleidelijk gaat het leven voor mij weer stilletjes aan door. Ik ben wel geschrokken van alles wat erop je afkomt als iemand overlijdt. Wat ik helemaal niet begrijpt is dat bijv. in ons geval je samen 60 jaar iets hebt opgebouwd en dat bij overlijden dat dan allemaal gedeeld moet worden. Nu heb ik schatten van kinderen en die hebben helemaal geen moeite met van hun aandeel afstand te doen en ik geef ze wat ik best missen kan. Dat is bij mij dus geen enkel probleem, maar ik kan me voorstellen dat het niet overal zo soepel zal verlopen en mensen in de problemen kunnen komen.
Ik ben dus inmiddels wat aan het rondneuzen in oude correspondentie. Van onze bruiloft heb ik wat giften op papier. Daar zitten tegoedbonnen bij van 10,-- gulden. Toen een heel bedrag. en te besteden ergens in Rotterdam. Nu kun je amper voor 10,-- euro op en neer naar Rotterdam. O ja en mijn bruidsjurk kostte 275,-- gulden. Dat was toen met het geld wat ik verdiende een rib uit mijn lijf.
Met de komst van de euro is het wel hard gegaan. Ik heb maar een keer meegemaakt, dat de gulden in een winkel werd omgerekend.
Bij sommige zaken had ik de indruk, dat van de guldenprijs maar ineens de europrijs werd gemaakt.



















