Donderdag 16 augustus 2012

Zomaar

Lisa: Ik heb een zeer been. Kinderen spelen achter mijn tuin en ik speel luistervink.
Dan doen we of je naar het ziekenhuis moet. Enthousiast - Wie wil naar het ziekenhuis? Ik Ik Ik, allemaal dus. Ze rennen wat heen en weer en komen weer terug. De glijbaan is nu ziekenhuis.
Zware stem: Ik ben de dokter en vertel eens welk been doet zeer.
Even stilte dan hoor ik Lisa zeggen - dat weet ik niet meer.
Niet erg dan, hoe heet dat ook alweer, opereren; opereren ja. Dan opereer ik ze toch allebei!!

Zaterdag 21 juli 2012

Vacantietijd

Op het speelplaatsje achter ons huis een glijbaan aan een daarbij horend huisje (het kasteel volgens de kinderen). Groepje kinderen erbij.
Wij gaan op vacantie - Ja dat zie ik, want jullie auto wordt ingepakt. We gaan naar een huisje met wel twee douches. Dan kan ik ook mee. We hebben ook nog een baby, Ja dat weet ik. Als ik daarop pas, dan kun jij met je moeder lekker gaan zwemmen of fietsen.
Er wordt druk nagedacht.
Dan hebben we geen bedden genoeg. Oh maar ik heb nog wel een luchtbed en dan slaap ik wel op de grond.

Ik mag toch niet van mijn mijnheer zeg ik en ik hoop dat jullie mooi weer hebben en heel veel plezier.
Terwijl ik de poort van de tuin dicht doe hoor ik: Dat was een gezellig kletsje!!

Dinsdag 3 april 2012

Vanmorgen ben ik geschrokken. Ik keek per ongeluk met mijn leesbril op in de spiegel.
Dat moet ik dus niet meer doen!!!!

Dinsdag 3 januari 2012

Zomaar

Ik word een expert in kliekjes verwerken. Ik begrijp ook niet dat mensen zoveel weggooien.
Onze generatie heeft natuurlijk geleerd, dat voedsel weggooien niet kan.
Zeker als ik visite krijg wil ik voldoende "voedsel" in huis hebben. Ik kook graag en roer met alle plezier in grote pannen. Dan blijft er allicht wat over en daar maak ik dan weer wat lekkers van. Ik zorg wel dat er weer verse spullen bij verwerkt worden.
Van mijn moeder heb ik nog een oud kookboek. Het was niet altijd feest in die tijd; dus als er wat te doen was werd er goed gekookt met veel eieren en room. Bijv. een langevingertaart, die mierzoet was. Lange vingers waren toen nog geen rechte stompjes, maar aan een kant breder. Mijn moeder legde ze daarom ook om en om en besprenkelde ze met koffie. Toen we groter werden ging daar een flinke scheut rum doorheen. Daarop kwam een crêmevulling. Ze was niet de enige - toen ik op internet eens zocht naar een soortgelijke taart vond ik een hele lijst recepten.

Nu we het toch over goed met voedsel omgaan hebben weet ik er nog een paar.
Als ik erwtensoep of een lekkere stevige stamppot maak, maak ik altijd meer. Ik vries dan de helft in. Dit soort gerechten smaakt nu eenmaal lekkerder uit een grote pan. Ook de verpakkingen van de groenten zijn vaak te groot om voor twee personen te gebruiken.
Omdat ik zelf geen vlees eet voeg ik dat wel apart toe. Vlees weggooien vind ik echt helemaal niet kunnen!!

Goed voornemen: Geen voedsel meer weggooien!

Maandag 2 januari 2012

Zomaar

De kerk waar ik ben getrouwd. De kerk van Loven te Tilburg; alleen de toren staat er nog en maakt nu onderdeel uit van een kleinere kerk en appartementen. In het witte gemeentehuis ben ik voor de wet getrouwd. Dit "huis" werd gebouwd voor Willem II - die er echter nooit heeft gewoond.
In het grijze gebouwtje heb ik 25 jaar yogalessen gegeven. De andere gebouwen zijn het gemeentehuis van ons dorp en o.a. huizen waarin ik heb gewoond.
Ach ja soms slaat de nostalgie toe.

Maandag 2 januari 2012

Zomaar

bericht 30-1-2012
Vijf jaar, ernstige ogen achter een klein brilletje. Ze staat bij mij op de stoep en vraagt of ik wat wil ruilen. In haar hand heeft ze een versleten houten treintje.
Amber loopt vooruit op de toekomst - economie die stroef gaat en voorspellingen over dat ruilhandel wel weer eens heel gewoon kan worden. Ze moet alleen nog leren dat ze iets aanbiedt wat de ander kan gebruiken. Wat kan ik met een houten treintje?
Dat vraag ik haar ook. Dat is om mee te spelen verduidelijkt ze; u heeft toch nog een klein jongetje, waarmee ze mijn kleinzoon bedoelt. Je hebt gelijk, maar hij heeft een hele berg om te spelen en als deze trent zich voortzet - om te ruilen. Ze kijkt me een beetje teleurgesteld aan.
Maar omdat jij het bent krijg je van mij iets voor jezelf en ik geef haar een mooie steen in de vorm van een hartje. Wat ik al verwachtte, vergeet ze me te bedanken en roept luidkeels maar deze ga ik niet ruilen, die vind ik vééél te mooi.

Maandag 2 januari 2012

Bericht 12.1.2012
Tijdens het winkelen in Breda even een kijkje in de kapel aan de Ginnekenweg. Natuurlijk ook een kaars opsteken en rustig even zitten. Deze kapel werd gesticht voor St. Joost (de apostel Judocus), patroonheilige bij besmettelijke ziekten. De kapel was lange tijd in het bezit van de gemeente.
Heeft nog dienst gedaan als pakhuis, kazerne, woonhuis enz. - Als dank voor het goed doorstaan van de tweede wereldoorlog van de stad Breda is de kapel nu gewijd aan Maria.
Ik verwonder me altijd over de rust, die er heerst, ondanks de drukte op straat.
Die rust werd gisteren echter verstoord door een zwerver, die het zich in de bankjes zo gemakkelijk mogelijk had gemaakt en een heel concert snurken liet horen.
Ik zag Maria glimlachen - ik weet het zeker.

Zondag 1 januari 2012

zomaar

Mijn vader was vertegenwoordiger bij Verffabriek Pieter Schoen te Zaandam.
Enige tijd geleden was de schilder bij mij en ik vertelde hem dat. Ook dat soms vaten verf bij ons thuis in de schuur stonden, wat nu zeker niet meer mogelijk zou zijn. Hoe mijn vader nog met de trein zijn klanten bezocht enz.
De schilder had eens rondgekeken in de kasten in de werkplaats en kwam 's middags met deze kleurenwaaier nog verpakt in het originele doosje.
Zeker 60 jaar oud en ik ben er zo blij mee als een kind !!

KLEINE FOTO'S EVENT. EVEN AANTIKKEN

Zondag 1 januari 2012

Ieder moment is meteen verleden tijd.
Leef NU.
Ben ik het bijna mee eens, maar ik maak graag een uitzondering voor mooie herinneringen.

De aanloop - de sprong en de zweefduik van de hoge plank.
Na wandelen en klauteren boven op de berg bij het kruis.
Voor de eerste keer mijn dochters in mijn armen en al de mensen, die ik mocht ontmoeten, waarvan er velen niet meer zijn.
Mijn kleinkinderen, die me qua lengte stilletjes inhalen.
Afgelopen december 45 jaar getrouwd!! Och zoveel.

Laat mooie herinneringen toe en geniet er geregeld van; dat is mijn idee.

Vrijdag 31 december 2010

24.10
Een goudhaantje zit in de schuur bij te komen van een botsing met het raam van onze huiskamer. Hij heeft het gered gelukkig.
Het goudhaantje is het kleinste vogeltje van Nederland.

KLEINE FOTO'S EVENTUEEL EVEN AANTIKKEN.

Vrijdag 31 december 2010

Mode jaren 50.

26.9
Een "oude" zwartwit foto komt tot kleur door een foto in de krant van zaterdag. De danspartner kan ik me niet meer herinneren. Wel de jurk (zelfgemaakt) in exact dezelfde kleuren. Netjes tot op de knie!
Het wordt weer mode. Mijn dochters en kleindochters zien dat niet zitten!

Vrijdag 31 december 2010

Het Liesvelt

21.8
Er was nog een jonge ooivaar uit het nest gevallen. Mislukte vliegpogingen.
Gelukkig op tijd ontdekt en teruggezet op het dak. Jonge ooievaars hebben een zwarte snavel.

Woensdag 30 december 2009

zomaar

In mijn tuintje staat een oude Tilburgse kruik. Tilburg was vroeger de "Wolstad" .Wol recht van het schaap werd "gewassen" met urine. De urine werd in dergelijke kruiken verzameld en voor een paar centen verkocht. Ook was de urine nodig als grondstof voor een blauwe kleur. Het afvalwater verdween rechtstreeks in de sloten; vandaar de naam blauwsloten.
Het verhaal gaat, dat er niet teveel alcohol in de urine mocht zitten.
Tilburgers worden danook, zeker met carnaval, kruikenzeikers genoemd.

Woensdag 30 december 2009

Zomaar

WIE GOED DOED- GOED ONTMOET EN DANKBAARHEID LOONT

Op de universiteit van Michigian heeft men een expiriment gewijd aan het onder woorden brengen van dankbaarheid in b.v. de vorm van een brief. Het blijkt nu, dat het schrijven van een bedankbrief een gunstig invloed heeft op ons eigen handelen. Het spoort ons aan ook goed te doen. Het maakt een kettingreactie los en het komt ten goede aan onze omgeving en aan het gevoel van eigenwaarde.

Vaak maakt onderzoek duidelijk wat we eigenlijk allemaal wel weten. Maar we staan er niet bij stil en door er even bewust mee bezig te zijn heeft het meer effect. Dus wat let ons?

Woensdag 31 december 2008

herinneringen

Ik zag een paar dagen geleden in de krant een foto van een ouddeelneemster van mijn yogalessen, die 100 jaar is geworden. Ik heb nog een foto van haar gemaakt op een feestje -17 jaar geleden. Ik had toen een lustrum te vieren. Iedereen zou een bloem meebrengen en dat gaf een prachtig resultaat. Een paar mooie bloemboeketten, waarvan een hiernaast.
Ode aan de herfst zou ik dit boeket willen noemen.
Ook een ode aan haar - zij die honderd jaar mocht worden. Ik hoop dat ik haar adres nog kan achterhalen om haar te kunnen feliciteren.

Woensdag 31 december 2008

oude foto's

Op deze foto mijn schoonmoeder. Toen nog een lief klein meisje met een grote strik op haar hoofd.
Ik kan me nog herinneren, dat wij ook zo'n grote strik kregen. Op oude schoolfoto's is dat nog te zien. Dat is lang mode geweest. Er waren toen speldjes, die het lint van de strik samenknepen zodat er minder lengte nodig was, omdat er geen knoop in het lint gemaakt hoefde te worden. Mijn schoonmoeder is 91 jaar geworden en deze foto is denk ik van rond 1921. Als je naar zo'n oude foto kijkt waan je je toch echt in een andere tijd. Dan vind ik dat echt de vorige eeuw.

Woensdag 31 december 2008

oude foto's

Deze foto is van mijn vader met een van zijn zussen. Foto's van 100 jaar oud en ze zijn zo mooi gebleven.

Woensdag 31 december 2008

oude foto's

Is zo'n oude foto niet prachtig - Mijn moeder is het blonde meisje naast de stoel, met haar twee zusjes en broertje.

Woensdag 31 december 2008

hobby's

Er is de laatste tijd veel te doen over roken in Nederland. Maar uit de tijd van de spreuk: "Een tevreden roker is geen onruststoker" stamt de hobby van mijn man: sigarenbandjes sparen. We deden het eigenlijk allemaal, maar hij heeft ze bewaard. In de rijke tak van mijn familie hadden ze zelfs een aparte herenkamer, waar na het eten sigaren werden gerookt. We hielden die sigarenbandjes nauwlettend in de gaten, als ze maar niet scheurden. Vooral als het zo'n mooie was als op deze foto.
De bandjes uit het oude schriftje staan in de rechterkolom onder links "Archief". (op ppsx.)

Meer van SeniorenNet-jot