Ons aller einde is de dood.
Ons aller einde is de dood.
het einde van haar leven nadert met rasser schreden
arts zit naast het bed van de amechtig ademende vrouw
ze hoest; haar leven eindigt nu waarschijnlijk gauw
de pastoor heeft reeds voor haar gebeden
teleurstelling is groot; haar vier kinderen zijn weggebleven
eigenbelang prefereert boven moeders stervens verdriet
de vermoeide ogen vallen dicht, niemand die het ziet
dokter luistert met stethoscoop; geeft haar nog maar heel even
het morfinepompje is naast haar op tafel gezet
ze kreunt; de handen bleek en reeds stil gevouwen
haar half geopende mond prevelt nog zacht een laatste gebed
arts luistert en buigt zich weer even over haar heen
maar het leven is reeds uit haar verdwenen
de handen voelen al koud als steen


