Jonge islamitische barbaren.

Aan ’t gas in 2016

Wanneer de klok straks twaalf heeft geslagen.

En we het glas heffen met elkaar.

We de beste wensen hebben voor elkaar.

Een oog dicht knijpen voor hen die zich misdragen.

Het nieuwe jaar heeft ongetwijfeld verrassingen voor ons in petto.

Zo hebben we straks minder dan wat meer inkomen netto.   

...Minister Kamp heeft al op voorhand laten weten dat door forse belasting verhoging op aardgas en rookartikelen in 2016 vrijwel elk huishouden in Nederland extra zal worden belast... 

Terugblik met nostalgische gevoelens 

het Franse platteland

de vaak geroemde campagne

bergen, heuvels, weilanden,

bossen en meren

de drang om hier ooit

terug te keren

de rust en stilte

haar  intense natuur die

je snel deelgenoot maakt

van een ander levensritme en

na verloop van tijd

positief invloed heeft op

je gemoed

alsmede ˈt gebruik

van ˈt gezonde verstand  

Grauwheid van het bestaan.

ik zag het vandaag opnieuw

de grauwe onzekerheid

van ’t bestaan

omlijst door storm en regen

door oorlogen van huis verdreven

in een tentenkamp gepropt

waar uitzicht op een nieuwe toekomst

aanwezigen wat hoop doet geven

hopelijk is ˈt verblijf hier voor hen

maar voor een korte tijd

al lijkt hun eigen begrip

voor tijd voorgoed verdwenen

het gevoel en ˈt denken  is

enigszins beschadigd door

bominslagen en ˈt gehuil van kogels

de straalvliegtuigen in de lucht

als bommenwerpende vogels

nu zijn ze hier aangekomen

ontsnapt aan de hel van geweld

al waren misschien de meesten

liever niet hun land uit gevlucht

Winters rot weer.

het is fris en vochtig om me heen

de lucht kleurt grijs en  grauw

geen zonnetje verscheen, noch de

witte vliegtuigstrepen in het blauw

die gisteren verschenen aan de einder

mij deden denken aan de zomer;

hopelijk komt het voorjaar gauw

Een zware najaarsstorm

Als tranen lopen de regendruppels langs de ramen die

kreunen en steunen onder de druk van het geweld.

Dat takken doet afrukken van de voor de woning

staande plataan en bladeren doet opstuiven door

de lucht waarna deze vervolgens neervallen in

mijn achtertuin.

Krakende geluiden op zolder doen me er aan

herinneren dat de kracht waarmee de storm gepaard gaat

onverwachte uitschieters heeft die zich

meester kunnen maken van dakgoten en dakpannen.

Terwijl het buldert in mijn schoorsteen en

kleine gele en blauwe vlammetjes oplichten in

de brandende haard, die geduldig zijn werk doet

de kamer stralend verwarmt en rustig afwacht op

het volgende stuk hout dat hij moet verbranden.

Ik laat me onderuitzakken in mijn grote fauteuil

voor de haard.

Laat de elementen buiten uitrazen terwijl ik

mijn thee inschenk en vervolgens het boek pak

om die nieuwe triller te gaan lezen.   

Kerststukje maken. 

met z’n tweeën naar het bos

vader wijst haar de plekjes aan

waar ze de grote dennenappels

snel in haar mandje heeft gedaan

op haar gezichtje een kleurige blos

met z’n tweeën naar het bos

voor  zijn kind een avontuurlijk tafereel

hij lacht om haar uitbundigheid

niets is zijn kleine meid

gedurende deze wandeling teveel

met z’n tweeën naar het bos

hij neemt zijn dochtertje bij de hand

hoofden gebogen naar de grond

speurende naar bruikbare materialen

die straks de kerstsfeer in huis

mede zullen bepalen 

Kilte van een woud. 

doordringende snijdende koude in

een gure oosten wind

mijn voetstappen klinken wat dof

op het met klei doorweven grind

bomen zijn groen uitgeslagen

mos stijgt op langs de stammen

hun kruinen bewegen en ruisen zacht

er wordt de komende dagen

wat lichte sneeuw verwacht

beklemmende intense stilte omringt me

in ˈt hart van ˈt bladerloze bos

een haas rent voor me uit over ˈt pad

in de verte klinkt de roep van

een eenzame vos

schimmels op boomstronken en takken duiden

op verrotting in dood hout

het is wat triest te constateren

sommige bomen worden helaas niet zo oud

Winters weer.

het is half vier

de avond valt snel

laatste bladeren dwarrelen thans

massaal van de

glimmende beukenbomen

bruine Salers koeien

staan te dromen bij

’t beijzelde ijzeren hek

door de grijze bewolkte lucht

zie ik zowaar  nog een

eenzame zonnestraal

tractorsporen lopen grillig

door de plassen op ’t zandpad

heuveltoppen zijn thans geheel

verscholen in ˈt winters grauw

sneeuwvlokken vallen reeds

voorzichtig naar beneden

blijven liggen op de grond

waar ijs sterren spiegelen op

een bevroren waterplas

echt winter weer

in mijn gedachten ontwaar ik

een beeld van hoe het hier

de afgelopen zomer was

Jazz avond 

Het leek gewoon een blik terug in de tijd, die

jazz avond in die knusse kelder onder het voormalige

stadhuis.  Veel grijze bollen en mannen met petten,

een enkele jongere die dit ook wilde verkennen, maar

vooral zestig plussers vulden de ruimte. De sfeer was

prima, drank vloeide, ogen gloeiden.  De muzikale nostalgie

zegende alle aanwezigen, jongeren incluis.

Veel aanwezigen opgegroeid met deze muziek, ze

herkenden de klanken van vroeger. Beelden verschenen

in hun gedachten, uit hun kinderjaren en pubertijd. Toen

ze jong waren en soms uit de band sprongen, gewoon

beelden die in hun hersens waren verdrongen, hen weer

jong deed voelen en gerespecteerd. Ach…, ze waren

hun betrokkenheid en enthousiasme nog lang niet verleerd.

Neergang van een autoconcern.

enkele jaren geleden was 

Volkswagen rijden een trend

roemde men euforisch hun

technisch kunnen

stak men de loftrompet uit

voor hun capabele leiders

kortom; als je in een VW reed was

je echt een vent

maar zoals de oude Grieken 

ooit al eens schreven

roem komt vrijwel altijd voor de val

dat hebben VW ingenieurs met 

sjoemelen thans wel bewezen

het bedrijf is nog sterk en

kan wel wat hebben

financieel is het gebeuren nog 

net geen ramp

al verdwijnt waarde van 

VW aandelen wel even rap

als benzinedamp

Fotomodel.

ze valt me plotseling op

aan de rand van ˈt park

staande in de avondzon

kijkt wat onwennig doch

met een glimlach op

ˈt gelaat

er wordt kennelijk

van haar een foto gemaakt 

ze is overigens zelf een plaatje

haar benen mooi slank

voeten gestoken in schoenen met

extreem hoge hakken

jurkje valt zwierig neer

haar taille is rank

kleding lijkt aangepast

aan ˈt herfstweer

avondzon zet haar lange

blonde haren in een

schitterende gouden gloed

beweegt zich voorzichtig

op aanwijzingen van

de fotograaf

duurt even: dan staat

ze eindelijk goed

Keerzijde.

een stuk gelezen spannend boek

beurse appels in een mand

politiek onjuiste beslissing

meisje met geweldig verstand

gedrevenheid uit eigenbelang

ondankbare oorlogsvluchtelingen

twijfelachtige spontane beursgang

boot met moslim verstekelingen

er stond ooit een paard in de gang

twee kinderen hand in hand

een grote jus vlek op ˈt behang

gaat mij allemaal boven ˈt verstand

vele vragen kunnen worden gesteld

wat is wijsheid in dit leven

meer nemen of meer geven

of is ’t alleen een kwestie van geld?

Noodlottig ongeluk of toch wraakactie?

Russen weten inmiddels ook: Allah laat niet met zich spotten.

Maar; IS, heeft toch geen jachtvliegtuigen noch zware luchtdoelraketten.

Was 't misschien toch een bom in een der bagagerekken?

Vragen genoeg: Poetin is zich in elk geval rot geschrokken.

Tot in Rusland strekt de islamitische terroristische arm zich uit.

Terroristen wachten thans slechts op hun leiders volgende wraakbesluit. 

De oorzaak van het neerstorten van de Russische Airbus A321 in Egypte is nog steeds een raadsel al wordt een terroristische actie thans niet meer uitgesloten.

Een grauwe herfstdag. 

gedreven door wind en motregen

ploeterend over heuvels, door weilanden, modder en plassen

wandelend langs troosteloze café terrassen

toch een glimlach op mijn gelaat gekregen

fascinerende aanblik van bossen met kale bomen

alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren

kraaien huizen er met tientallen paren

zon lijkt er toch even door te willen komen

schreeuw van een roofvogel in de grauwe lucht

in de verte bij een hek staan enkele kleumende koeien

konijntje holt voor me uit in een snelle vlucht

dit grauwe jaargetijde is mijn favoriete tijd

jaarlijkse natuurveranderingen blijven mij boeien

vandaag gehele dag aandacht aan dit herfstfenomeen gewijd 

Eenzame reis.

zijn ziel vloog reeds weg

uit zijn verkrampte lijf

waarvan slechts stof en

botten zullen overblijven

waar zijn honden bij liggen

te waken en zelfs

af en toe als wolven huilen

gedreven door intens verdriet.

de wereld verdween uiterst langzaam

voor zijn dof starende ogen

men zal hem niet missen

alleen zijn beesten

zullen hem niet vergeten

doch voor hen rest slechts

leegte en misschien

wat liefde en mededogen