Archief

Escalatie van de strijd of gewoon Russische roulette?

Russen schieten met scherp vanaf een schip in de Kaspische Zee.

Niet alleen op IS maar op alles wat beweegt.

Zo wordt geheel de Syrische bevolking op een hoop geveegd.

Staaltje van onze moderne techniek; orakelt Poetin te vree.

Nu de beer eindelijk is losgebroken uit zijn gammele kooi.

Verandert het gehele Midden Oosten rap in een enorme rotzooi.

Een nieuw type kruisraketten werd vannacht op een afstand van 1500 kilometer van Syrië afgeschoten op doelen van terroristen die tegen het regiem van Assad vechten. De betrouwbaarheid van de nieuwe Raketten is echter op zijn Russisch gemeten want een viertal kwam niet in Syrië maar in buurland Iran terecht…

Buiten wonen.

hoe triest oogt thans het weder

grauwheid straalt mij op ’t gelaat

vochtigheid, kilte en onvrede bij kinderen op straat

lucht is zwaar; ruikt naar koeienstront en salpeter

op ’t weiland achter mijn woning

zie ik alweer zo’n mestwagen rijden

die gier over het grasland doet spreiden

tegen die scherpe lucht helpt geen keizer noch koning

De kolk.

damp stijgt op van ˈt water uit de stille kolk

waterleliebladeren hebben groot deel van ˈt wateroppervlak bedekt

klein spoortje helder water heeft zich in ˈt midden  uitgestrekt

daarin spiegelt zich opeens een dikke witte wolk

die vervolgens even het zonlicht belet om te stralen

dit kleine paradijsje met haar helderheid te kleuren

geniet, kijk om me heen, ruik de herfstgeuren

van afstervende waterplanten, kroos en rietkralen  

Een herfstig gedichtje.

hoog reikende hoofden schudden rond 

in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis 

twijgen laten hun zomerlast vallen of 

liggen reeds stuiptrekkend 

 voor dood op de grond 

kleurende bladeren tonen 

gedragen door de wind terstond 

in bruin, geel en groen aan afhangende takken 

vogels vliegen weg in het besef dat 

er weer een seizoen aan zijn einde komt

De promenade.

mensen lopen hem gegeneerd voorbij

ergeren zich aan zijn onbeschaamd gedrag

aanfluiting voor de chique promenade

zijn gezicht wordt zichtbaar, karton glijdt opzij

pas na uren richt de gestalte zich op

schudt zich uit, staat op van de grond

wankelt met het karton de promenade af

en vervloekt vervolgens de nieuwe dag  

De rauwe werkelijkheid.

het was zoˈn dag als ieder andere

een dag van spanning en gruwelijkheid

gedrenkt in hoop op menselijke toegankelijkheid

in weerwil van ˈt idee dat de wereld zal veranderen

de televisiebeelden soms rood gekleurd

laten zien dat er bloed vloeit in het oosten

vluchtelingen die behoefte voelen zich te laten troosten

afkomstig uit een land dat door oorlogen wordt verscheurd

doch religie en politiek kennen geen mededogen

slechts het doel heiligt alle middelen

waardoor het volk keer op keer wordt bedrogen

onze afkeer voor deze mentaliteit wordt langzaam omgebogen

door de stromen vreemdelingen die onze grenzen belagen

stilaan verdwijnt ons mededogen in onbehagen 

Druiven plukken.

slank, jong en fris als de

druiven aan de stokken

kleurig hoofddoekje bedekt

haar donkere krullen

ogen die stralen, ze heeft

een lachende mond

ze staat op, rekt zich uit,

kijkt eens om zich heen

de strakke jeansbroek klemt

om haar bevallige kont

nog twee uur gebukt werken op

de drassige heuvel

handen die vermoeid zijn van

het omklemmen van de schaar

ze hurkt zich weer neer

vervloekt de motregen

over een uur of twee is

ze er eindelijk mee klaar

In een groot deel van Frankrijk is de druivenoogst reeds binnen. Ondanks dat veel druiven tegenwoordig machinaal worden geoogst, zijn druiven plukkers nog altijd noodzakelijk om de druiven te plukken op de meer steilere hellingen.