Verfrissende zomerdrankjes
Verfrissende Spaanse zomerdrankjes
Wie aan zomer en Spanje denkt, heeft al snel een karaf met sangría in gedachten.
Als ik met bezoek uit Nederland op een terras zit, bestelt men meestal een cola of een koud biertje. Als ik dan een ‘horchata’ of een ‘granizado’ bestel, is de verbazing groot en de interesse gewekt. ‘Mag ik eens proeven?’, ‘Dat is lekker!’, ‘De volgende keer wil ik dat ook!’ zijn meestal de reacties. Want eerlijk is eerlijk, er zijn weinig drankjes verfrissender dan een granizado de limón en horchata zorgt op momenten dat je door de warmte eigenlijk geen honger hebt maar wél veel dorst voor een zowel dorstlessende als voedzame consumptie.
Bijna elke bar en ijszaak verkoopt in de zomer horchatas en granizados en u kunt ze zelfs in de supermarkt kopen. Maar natuurlijk is de kwaliteit van deze drankjes uit de supermarkt niet helemaal gelijk aan die, die u vers en gekoeld op een leuk terrasje nuttigt.
Maar wat is horchata? Hoewel er diverse soorten horchatas zijn, wordt met deze naam meestal een melkachtig drankje aangeduid dat gemaakt is van chufas, ofwel aardamandelen. Deze onooglijk uitziende bruine knolletjes groeien onder de grond aan de knolcyperus (Cyperus esculentus), een plant die al door de oude Egyptenaren werd geteeld en die door de Moren werd meegebracht naar Europa. De streek rondom Valencia bleek bij uitstek geschikt voor het verbouwen van de plant en nog altijd is het die regio waar het overgrote deel van de aardamandelen vandaan komt.De plaats Ayora, in de buurt van Valencia, is al sinds jaar en dag het centrum van de horchata-industrie. Op enorme akkers met zandgrond worden hier in april en mei zaden van de knolcyperus geplant. In de maanden erna beginnen de planten te groeien en onder de grond ontstaat een wortelsysteem. Aan de wortels ontstaan de knobbels die uiteindelijk in november worden geoogst. De chufas worden vervolgens in water geweekt en dan geperst. Aan de melkachtige substantie die ontstaat, wordt suiker toegevoegd en dan wordt het gezeefd.
Als u het zelf wilt proberen - want chufas zijn ook op de markt te koop- : 4,5 liter water op 1 kilo chufas en 250 gram suiker. De chufa bevat vitamine C en E en veel mineralen.
Bovendien bevat het geen lactose en is dus ook
geschikt voor mensen die een koemelkallergie hebben. In voorgaande
eeuwen werd horchata zelfs als medicinaal drankje voorgeschreven door
doktoren omdat het zo zuiverend zou werken. Dat laatste doen doktoren
niet meer maar het heeft de populariteit van deze puur-Spaanse
dorstlesser niet in de weg gestaan.
Horchata is in sommige zaken
ook verkrijgbaar in andere vormen: als amandeldrank (horchata de
almendras), hazelnotendrank (horchata de avellanas) of gerstedrank
(horchata de cebada). Bovendien is er ook een granizado-versie, dan is
de horchata ingevroren en wordt verijsd geserveerd.Dat brengt ons bij
het tweede, ook zo populaire zomerdrankje, de granizado. Granizado is
een drank die afkomstig is uit Latijns Amerika maar de laatste decennia
ook in Spanje heel populair geworden is. In menig bar zult u grote,
ronddraaiende vaten hebben gezien met daarin een gele of bruine
substantie. De twee populairste smaken in Spanje zijn namelijk de
granizado de café en de granizado de limón. In het eerste geval is aan
een grote hoeveelheid fijn gemalen ijs een flinke scheut gezoete koffie
toegevoegd, in het tweede geval een scheut citroensiroop. In de
ronddraaiende vaten blijft de granizado een vloeibare, losse substantie
en bovendien precies op de goede temperatuur om het ijs niet te laten
smelten.
In veel van de zaken die gespecialiseerd zijn in
granizados kunt u plastic literbekers kopen die met een deksel met
handvat worden geleverd zodat u de granizado mee kunt nemen naar huis
of strand en er de hele familie mee kunt verwennen.
Overigens
zijn er ook mensen die alleen horchata te melkachtig vinden en alleen
granizado te waterig of te zoet. Ook voor hen is er een oplossing,
namelijk een mengsel van beide dranken.Behalve deze twee drankjes, die
als tussendoortje of ‘s avonds laat worden gedronken, zijn er ook de
zomerdrankjes die als aperitief vóór de maaltijd of zelfs tijdens de
maaltijd worden genuttigd. Ten eerste is dat natuurlijk de alom bekende
sangria, die er in vele samenstellingen is maar die altijd als basis een
jonge rode wijn heeft. Aan deze wijn wordt suiker, een beetje
citroensap, stukjes sinaasappel en andere vruchten en eventueel wat
specerijen, spuitwater, vermout of sinaasappellikeur toegevoegd.
Vervolgens wordt het mengsel een paar uur gekoeld om het fruit de
gelegenheid te geven zijn smaak af te geven. De drank wordt geserveerd
in een glazen karaf met ijsblokjes.
Er is trouwens ook een
minder bekende versie die gemaakt wordt met witte wijn en die ‘sangría
blanca’ of ‘clarea’ wordt genoemd. Minder bekend bij toeristen maar
minstens zo populair bij de Spaanse bevolking is ‘tinto de verano’. Dit
is een mengsel wat vaak ter plekke op tafel wordt gemaakt. Men bestelt
een fles huiswijn en een fles ijskoude casera (lichtbruisend
mineraalwater) en eventueel wat schijfjes citroen. In een glas gaat de
helft wijn, de helft casera en eventueel een schijfje citroen. Het
resultaat is een dorstlessende en verfrissende drank die zelfs in de
smaak valt bij mensen die niet zo van wijn houden. Een waarschuwing is
echter wel op zijn plaats: net als de sangría drinkt de tinto de verano
zo lekker weg dat u zonder het door te hebben zo een paar glazen leeg
heeft en ongemerkt aardig aangeschoten kunt raken. Als u nog moet
autorijden is voorzichtigheid met dit verleidelijke vocht dus op zijn
plaats.
De commercie is op de groeiende populariteit van de
‘tinto de verano’ ingesprongen en tegenwoordig kunt u in elke supermarkt
plastic anderhalve literflessen van deze zomerdrank vinden. Hetzelfde
geldt overigens voor de sangría, die zelfs in kartonnen pakken te koop
is, de granizado, die in plastic bekers in het vriesvak te vinden is en
de horchata, die in een gepasteuriseerde versie in kartonnen literpakken
in de schappen staat.
Er is dus geen excuus om één van deze
zomerdranken niet een keertje te proberen of uw gasten te verrassen met
een originele versnapering. Maar het lekkerst zijn deze zomerse
dorstlessers natuurlijk op een aangenaam terrasje. Geniet ervan!
Door: Bea Lutje Schipholt
(Bron:DeWeek)
.
