Opa heeft een grote boom,

met verre wortels diep in ’t zand

en brede takken op zijn kroon.

 

Die  is al oud en twee keer opa,

Hij wuift mee met de wind

Wil niet meer weg,

Maar blijft daar staan:

Hij treurt stil als het regent.

 

Als ’t koud wordt doet hij niet meer mee,

Meewarig traag kijkt hij eens rond

en strooit met gulle hand

zijn oude bladeren op de grond.

 

Zakgeld voor het jonge leven,

Vol voorjaarsgroen en volle maan

Dat d’ oude stam zijn lentekleed

en nieuwe kracht zal geven.

Voor al diegenen die ooit, in de stormen van het leven,
op drift zijn geraakt, of het Noorden zijn verloren :
VUURTORENS
om je terug op koers te brengen

Kom en stap maar op mijn rug,
ik leid je wel en breng je terug.

Speel maar lief en vrolijk kind,
ik draag je wel in weer en wind.

Droom maar verder jullie twee,
ik loop een eind met jullie mee.

Zoek maar vogel, kikker, muis
en eet wat, jullie zijn hier thuis.

De Dijk

(Helga van Put)

Een boodschap voor de
MAN OVER BOORD

Een helikopter uit de hemel is de
REDDER IN NOOD

RELATIVI-TIJD
(van Einstein tot Heidegger)

Als alles is gezegd
gaat toch je mond nog open.
Het einde zo nabij
is net weer weggelopen.
Ontsnappen kan het niet:
de kosmos blijft gesloten.

Je kracht, verpakt in golven,
verdwijnt als licht
en wordt niet teruggekaatst,
maar uitgestuurd, verzonden
naar lange jaren van hiervoor
daar komt het aan: vergeten, opgeplooid.

Er volgt geen knal want ook
Erna is het alleen het
Nu dat blijft bestaan.

RIDING ALONG ON ROUTE 66
I HOPE TO GET SOME KICKS

380.000 Volt


70.000 Volt


2 PK