Vitamine F .

AAMBEIEN .
Aambeien of hemorroïden (populair  "het speen"  genoemd) zijn vaak te wijten aan een zittende levenswijze. Het zijn uitgezakte zwellichamen  nabij de anus. Een zwellichaam is een sponsachtig netwerk van bloedvaatjes, bedekt met een slijmvlies binnen de sluitspier van de anus. Wanneer er veel druk op de zwellichamen komt te staan ,bijvoorbeeld bij het drukken of persen op de ontlasting wanneer men op het toilet zit ,kunnen ze uitrekken,  uitzakken en  naar buiten puilen. Ze zijn het best te vergelijken met spataders.Een verstoorde darmtransit (constipatie en diarree), sommige irriterende geneesmiddelen (laxeermiddelen en zetpillen tegen verstoptheid ), en zwangerschap/bevalling kunnen het ontstaan van aambeien bevorderen. Ook ongezonde leefgewoonten , zoals voedsel met te weinig vezels :het  is het aan te raden , vezelrijke producten te eten . Aambeien  zijn  plaatselijke verwijdingen van de aders, die zich in de wand van het onderste deel van de endeldarm en de anus bevinden ,een soort gelokaliseerde spataders ter hoogte van de anus. Ze komen voor in twee vormen. Inwendige aambeien bevinden zich in het rectum=endeldarm. Als ze echter zo sterk uitzetten dat ze uitpuilen uit de anus, hetgeen pijnlijk is , spreken we van uitwendige aambeien. Soms komen de beide vormen , inwendig en  uitwendig,  tegelijkertijd voor. Ze ontaarden niet in kanker, maar darmkanker gaat soms gepaard met symptomen van hemorroïden en meer bepaald met bloed in de stoelgang via bloedverlies in de darmen of aan de anus. Wanneer de aambeien inwendig aanwezig zijn, komen ze doorgaans pas aan het licht als de patiënt bloed in de ontlasting of aan het toiletpapier heeft bemerkt. Uitwendige aambeien worden vlugger opgemerkt omdat de patiënt jeuk voelt aan de anus, die soms zo erg kan zijn dat hij/zij voortdurend neiging heeft tot krabben. Wanneer dat te vaak en te heftig gebeurt  met de vingernagels, kunnen ondanks goede hygiene ,bloedende wondjes ontstaan die kunnen verzweren, etteren, en nog meer ellende teweegbrengen.Ook kunnen knobbels een vervelend  drukkend gevoel veroorzaken aan de anus, die het zitten, lopen of naar het toilet gaan bemoeilijken. Iedereen weet wat aambeien zijn, heel veel mensen hebben er last van, maar slechts weinigen praten erover, omwille van de plaats waar ze zich bevinden: onze aars : deze sluit door 2 mechanismen: de sluitspier die zorgt voor een stevige sluiting , en een band van bloedvaten die zorgt voor een fijne afsluiting zodat we diaree en lucht kunnen ophouden .Omdat het over onze aars gaat , zijn hemorroïden  een ziekte waarover men minder graag spreekt ,en waarvoor men minder geneigd is snel naar een dokter te gaan, maar waar men veel last kan van krijgen,  en die  moet  verzorgd worden,vooral na pijn , ondraaglijke jeuk of wanneer er  bloedsporen bij de ontlasting of op het toiletpapier te zien zijn. Vele personen denken op dat ogenblik aan het ergste, zien spookbeelden over kanker opdoemen maar hun  vrees is ongegrond, want helderrood bloed wijst  op een recente bloeding zoals dat bij aambeien het geval is. Aambeien kunnen vanaf de volwassenheid op elke leeftijd voorkomen, zowel bij mannen als vrouwen ,vaker bij zwangere vrouwen, kantoorbedienden, personen die zich omwille van hun beroep constant met de wagen verplaatsen en leven van restaurantkost, ook bij bejaarde personen die niet zo vaak meer de deur uitgaan, en bij patiënten die een  lever- of hartziekte hebben. Aambeien zijn ,bij jonge zwangere vrouwen , zoals spataders ,  gekronkelde en gezwollen bloedvaten, aders  die uitgezet zijn tengevolge van een verhoogde druk in het onderlichaam, die meestal vanzelf, een paar weken na de  bevalling,verdwijnen .Als oorzaak voor aambeien , kunnen erfelijke factoren meespelen, zoals dat met spataders  het geval is, en meestal zijn die niet voor de hand liggend en denkt men daar niet aan. In dat onopgemerkt geval spreekt men over primaire aambeien. Na vaststelling of ontdekking ervan , moet de persoon proberen zijn/haar levenswijze  aan te passen en ook op zijn/haar voeding  gaan letten. Hij/zij  moet factoren die aambeien in de hand kunnen werken uit de weg gaan,vooral als het ontstaan te wijten is aan familiale aanleg. Vele patiënten proberen er op eigen houtje wat aan te doen, door er allerhande zalven aan te smeren , zoals Scheriproct , Tri-Anal , Anusol, Hirudoid , maar het is toch  beter de diagnose en het voorschrift van een arts af te wachten .De knobbels of zwellingen ,waarvan sprake, kunnen verschillen in grootte en gaan van een kersepit tot de grootte van een kleine pruim. De aambeien kunnen  op het einde van de anus zitten, soms meer binnenin en uitzakken. In het laatste geval kan men proberen de aambei zachtjes weer naar binnen te duwen. Als ze ingeklemd zit door de contractie van de sluitspier kan de aambei nog groter worden. Er kunnen naast pijnlijke knobbels, bloedverlies ,bloedstolling en jeuk , ook slijmvlies-afscheidingen optreden.Doorgaans eten personen die last hebben van de kwaal teveel gedenatureerde, geraffineerde produkten. Er ontbreken vezelstoffen in de voeding, het menu is eenzijdig opgebouwd ,waardoor verstopping ontstaat, harde ontlasting, zodat bij hevig persen tijdens de stoelgang de druk op het aderstelsel in het onderlichaam te groot wordt met het gekende gevolg. Secundair kan speen ook ontstaan door leverziekten, voornamelijk leversirrose. Het bloed van het kleine bekken wordt weer naar de lever gevoerd om in de grote bloedsomloop terecht te komen. Als de lever ziek is , moet het bloed een uitweg vinden ,en zoekt die door ophoping in andere organen zoals de rectale streek. Ook bij hartziekten en verzwakte bloedvaten kunnen aambeien optreden, soms kan een gezwel in de endeldarm druk uitoefenen op de bloedvaten , waardoor  speen kan ontstaan.
Wat er ook heel slecht is, is het zich inhouden wanneer men naar het toilet moet gaan, en dat om één of andere reden niet kan of wil. Dat gebeurt bijvoorbeeld vaker op reis ,omdat men de toiletten niet netjes genoeg vindt, of op het werk omdat er niet voldoende gelegenheid of tijd daarvoor ter beschikking staat. De ontlasting blijft dan lange tijd in de endeldarm achter, waar er  water  aan onttrokken wordt, zodat de massa  verhardt en de ontlasting  moeilijker wordt en slechts na meer persen zal  plaatsvinden. Wanneer de aambeien niet van een erge soort zijn, kan men gebruik maken van hamameliszalf   die in iedere apotheek te koop is.(bekijkt U  het hamamelis-kruidenrecept hieronder ) .Het is echter beter  aambeien te laten behandelen  op deskundig advies van een arts. Soms zullen inspuitingen of een kleine chirurgische  operatie noodzakelijk zijn, afhankelijk van de ernst. Er zijn twee mogelijkheden: 1) lokale (crème, zetpil) of algemene (ontstekingsremmer) medicatie, en 2) chirurgie: sclerotherapie, coagulatie of afbinding (ligatie), in het kabinet van de arts of in het ziekenhuis.Bij inwendige aambeien door  inspuiting boven aambeien: (sclerotherapie) drogen de aambeien op.Dit is succesvol tegen bloedingen ,en geen te grote aambeien ,en niet echt pijnlijk. Men zit enkele uren met een vervelend drukkend gevoel in de aars.. De behandeling moet enkele malen herhaald worden (om de 2-3 weken) om de gehele aambeienring te laten inkrimpen en een bevredigend resultaat te verkrijgen.Bij uitwendige aambeien ,geen paniek: de gespecialiseerde dokter in de kliniek snijdt de knobbels aan de aars onder plaatselijke verdoving bijna pijnloos weg , en voegt er aan toe : "de kans is groot dat u er nu definitief vanaf bent : nooit geen pijn en nooit geen bloedingen meer " . Dat is ook zo ,waarbij de ziekenkas tachtig procent van de ingreep betaalt . Bij een andere werkwijze gebruikt de dokter de gummiligatuur. Dat  is het afbinden met een klein elastiekje van de grote aambeien -knobbels zodat de bloedtoevoer ernaar wordt afgesloten. Hierdoor sterft het weefsel af. De aambei en het bandje vallen na enkele dagen af en er ontstaat hierbij een kleine wonde die vanzelf geneest. In elk van deze gevallen  doet de kandidaat-patiënt of de patiënt zelf ,er goed aan zijn/haar  levenswijze in die zin te  veranderen, dat er van gedenatureerde moderne kost overgeschakeld wordt naar  natuurlijke volwaardige voeding met meer cellulose in het voedingspakket .Dus volkoren-produkten in plaats van  wit brood. Meer groenten en vruchten die met schil en al  worden opgegeten, in  plaats van opgelegd fruit of stroop en jam..Geen suiker ,d.w.z. geen verstopping-bevorderende produkten. ‘s Morgens en ‘s avonds fruit , weinig koffie en geen alcohol . Appels doen het altijd goed. De voeding kan aangerijkt worden met extra zemelen in een  soep.

Enkele aanvullende raadgevingen :
1) Maak de anale streek na elke ontlasting schoon met water.
2)  Verzacht de pijn met een  warm zitbad, drie  keren per dag  gedurende een kwartier.
3)  Gebruik zoveel mogelijk vezelrijke producten (groenten, fruit, volle granen, volkorenbrood), drink veel en vaak, vermijdt alcohol, thee en koffie, want die vergroten de pijn.
4)  Draag of versleur geen zware lasten . Hierdoor ontstaat niet alleen lumbago in de rugstreek , maar vergroot ook het gevaar op het krijgen van aambeien .
5)  De kans op aambeien neemt toe bij hoge bloeddruk en te groot lichaamsgewicht .
6)  Maak dagelijks een wandeling, al is het maar een half uur. Fiets, ga zwemmen, turn, voetbal, tennis, ping-pong , basket , ga naar de bowling , maar doe in ieder geval iets, al was het maar touwtje springen.
7)   De meest voorkomende oorzaak van aambeien is verstopping (obstipatie). Als u tijdens uw wc-bezoek hard moet persen, oefent u druk uit op het slijmvlies in de endeldarm. Hierdoor kan er een verzakking optreden waardoor aambeien ontstaan.
8)  Aambeien ontstaan door anale geslachtsgemeenschap . Gedraagt U zich dus liefst niet zoals de homosexuelen .
9)  De abnormale verwijding van de aders rond de anus ,zijn een vorm van spatader-vorming.
     Het is dus sterk aan te raden , hetgeen over spataders geschreven werd (klik met de muis 
    op "spataders" in de linkse kolom bovenaan deze site ) te herlezen , en de daarin
     voorgestelde remedies en recepten toe te passen .

Recept ter behandeling van aambeien met een kruiden-thee : per100 gram kruiden :
20 g   hamamelis-blad
15 g duizendblad-kruid
15 g kastanjeblad
10 g kamille-bloem
  5 g lavendel-bloesem
20 g akkerhoningsklaver-kruid
15 g bijvoet-kruid

Zelf doseren in heet water ,waaruit dan een kop thee geschonken wordt , bijvoorbeeld een koffielepel per tas ,driemaal per dag .

Spataders .
Vrouwen hebben altijd al meer dan mannen , last gehad van aderspat, gezwollen benen en opgezwollen voeten en enkels, krampen die ontstaan doordat overdag geproduceerde afvalstoffen onvoldoende worden afgevoerd , en  huidafwijkingen zoals pigment-vlekken , dus verkleuringen. Aderspat kan zelfs optreden op éen der lippen van de vagina ,onder de vorm van een verkleurde ader . De erfelijke aanleg kan hierbij een rol spelen , zoals ook obesitas of zwaarlijvigheid . Soms is de verdikking van de benen niet te wijten aan spataders, maar aan een  ophoping van water (= veneus oedeem) in de onderste ledematen . Hiertegen kan men best zo weinig mogelijk gezouten voedsel verorberen, en waterafdrijvende middelen  gebruiken. Voor vrouwen zijn de benen niet enkel een erg belangrijk deel van hun anatomie, ze zijn eveneens een belangrijk mode-accessoire. Mooie benen zijn dus voor hen belangrijker dan voor mannen. Wanneer de dames reeds een aantal bevallingen achter de rug hebben, kan de geboorte van hun kinderen er ook de oorzaak van zijn dat ze met lelijke spataderen geplaagd zitten. De veranderde hormoonspiegels kunnen tijdens en na de zwangerschap de vaatwanden slapper maken. Door de groeiende baarmoeder kan de terugstroom van bloed uit de benen naar het hart minder goed plaatsvinden. De beenaders functioneren onvoldoende en ten gevolge van de verstoorde bloedafvoer ontstaat stuwing in deze aders . Het gevolg hiervan is een verhoogde bloeddruk in het adersysteem, " veneuze hypertensie " genoemd. Daardoor ontstaan spataders. Hoe juist? Onze lichaamscellen worden van bloed voorzien via de bloedvaten. Wanneer  de vaatwanden evenwel verslappen, dan kan dat over  het gehele lichaam gebeuren , maar  hebben vooral de onderste ledematen  daar onder te lijden. Van daaruit moet het bloed naar omhoog gepompt worden, in de richting van het hart. Dat wil zeggen dat het bloed de zwaartekracht moet overwinnen om naar boven te geraken. Tijdens elke rustpauze van het hart, zou het bloed normaal  weer naar beneden moeten vloeien. De aders in de ledematen zijn echter zo opgebouwd , dat het terugstromende bloed wordt gestopt door kleppen die dichtgaan bij elke hartpauze ,en die zich weer openen van zodra het hart een nieuwe impuls geeft. De kleppen kunnen hun  dichtheid verliezen waardoor het bloed  naar beneden kan vloeien en zich daar ophopen. De druk op de aderwanden van de benen vergroot,  zodat ze bloed laten doorsijpelen. Daardoor ontstaat oedeem aan de onderbenen, de enkels en de voeten . Hoe breder een ader wordt , des te trager het bloed erin stroomt (wet uit de hydraulica) . Traagvloeiend bloed heeft de neiging om te stollen. Stolselvorming in een spatader kan pijnlijk zijn, rood uitpuilend uit de huid : men spreekt van phlebitis . In het beginstadium van een spatader-vorming ,  is de  pijn  draaglijk en aanvankelijk wordt men alleen maar wat kriebels en jeuk in de benen gewaar. Later worden de kramp-trekkingen groter van zodra men wat gaat stilzitten, vooral ‘s avonds. De beste remedie hiertegen is de benen wat hoger te leggen, en wisselbaden te nemen met eerst  warm water , gevolgd door koud . Veel wandelen is eveneens  aangewezen  om  van deze verschijnselen af te geraken. Er zijn mensen die uit hoofde van hun beroep voorbeschikt zijn om aan spataderen te lijden , zoals  personen die tijdens  hun werk langdurig moeten rechtstaan, bijvoorbeeld kassiersters in een winkel, verkoopsters in een grootwarenhuis, loketbedienden in spoorwegstations, leraars, marktkramers, enz. Zij doen er goed aan ,elke avond een lichte massage toe te passen op de benen, terwijl zij met de handen de benen omvatten en naar boven toe masseren, in de richting van het hart, zodat het bloed gemakkelijker naar het hart kan terugvloeien. Op deze wijze wordt de functie van de aders ondersteund , maar genezen de aderspatten daarom nog niet , net zoals bij het ‘s avonds hoger leggen van de benen , of  na de wisselbaden . Een arts kan een behandeling voorschrijven met venotrope medicijnen. Sommige van deze middelen zijn plantaardig samengesteld, vooral op basis van Indische kastanje, hamamelis, cypres , enz.  Ze beletten dat het bloed  klontert en hebben een tonifiërende invloed op het aderstelsel. Een huisarts kan ook  inspuitingen geven , of   ampoulen voorschrijven,die men drinkt na ze te hebben laten leeglopen in een glas mineraal water. De arts kan er  voor kiezen , de aders in kwestie dicht te maken. Bij deze therapie wordt een speciale vloeistof (aetoxysclerol) in de spatader gespoten , die er voor zorgt dat het bloedvat vernietigd wordt  (= droogspuiten of scleroseren) en de vaatwanden aan elkaar kleven. Daardoor wordt de spatader gesloten. Het scleroseren is geschikt voor kleine en middelgrote spataderen. In grote spataderen spuit de arts schuim in , en dat heet  sclerotherapie.Het schuim laat de bloedvatwand verkleven. Hierdoor verandert de spatader in een verlittekend strengetje, waardoor er geen bloed meer door de ader kan stromen. Bij een andere methode  brengt  een laserstraal-techniek uitkomst,  met endoveneuze lasertherapie (EVLT). Onder lokale verdoving , dus niet onder totale narcose , hetgeen hier het aantrekkelijke aan is , wordt een laserdraad in het bloedvat gebracht (een katheter wordt ingebracht met een glasvezeldraad) . Het laserlicht zorgt voor sluiting van het bloedvat en de ader schroeit  van binnenuit dicht. Het dode bloedvat wordt vervolgens door het lichaam zelf opgeruimd . Meteen na de behandeling krijgt men een elastische kous aan en moet men zoveel mogelijk lopen. Er blijven  geen storende littekens over . Als laatst mogelijke behandeling is er de flebectomie , waarbij spataders  verwijderd worden. Nadat de huid verdoofd is ,worden op een afstand van enkele centimeters gaatjes in de huid geprikt. Met een speciaal chirurgisch haakje worden de aders door het gaatje naar buiten getrokken en verwijderd.    Tot welke leeftijd kan men spataders behandelen? Soms worstelen  ouderen  met de vraag of zij niet te oud zijn .Het antwoord   is : ook op een leeftijd van bijvoorbeeld 98 jaar is het nog altijd  mogelijk om de ingrepen uit te voeren.

Het is aan te raden spatader-benen niet te dicht bij warmtebronnen (bijvoorbeeld een radiator of  een straalkachel) te houden. Dat doet de beencellen opzwellen . Men vermijdt  ‘s avonds best , te zware dekens of voorwerpen op de voeten of de benen te leggen. Spannende elastieken kousebanden ( niet aantrekken, behalve in het hierbovenvermelde geval ) of gainen binden de bloeddoorstroming af , erg nadelig voor de bloedsomloop , en de  aders verliezen daardoor hun normale  elasticiteit. De meeste vrouwen zullen dat trouwens zelf al  ondervonden hebben, vandaar dat ze de voorkeur geven aan panties. Te lang in dezelfde houding op een stoel blijven zitten , kan ook de aders dichtknijpen. Met de benen gekruist blijven zitten , eveneens. Men raadt aan , de benen op een lichte verhevenheid te leggen, bijvoorbeeld op een laag tafeltje of een voetbankje.

Raadgevingen en oefeningen.
1)  Loop elke dag   driemaal gedurende  drie minuten op de punt van de tenen rond,  in de huiskamer of op kantoor.
2)Tweemaal per dag een flink stuk wandelen , bijvoorbeeld ‘s morgens een half uur en  ‘s avonds een half uur. De wandeling activeert de bloedsomloop en is goed voor het hart.
3)  Leg in  bed een kussen onder de benen  , zodat deze  afhellen in de richting van het hart . Dit zal de bloedsomloop vergemakkelijken, de benen ontzwellen en de kleppen van de aderen  weer vlot doen functioneren.
4)  Wanneer men gedurende een paar weken in bed kan  blijven, bijvoorbeeld tijdens een revalidatie-vakantie , of in een rusthuis , zullen de aderspatten  dikwijls vanzelf verdwijnen. Ze kunnen terugkomen  van zodra men in zijn oude slechte gewoonten hervalt door langdurig te blijven rechtstaan , en  geen wandeltochten te maken
5) Neem regelmatig een  wisselbad , waarbij  gedurende  vijf minuten  afwisselend een warm en een koud stortbad op de benen toepast wordt.  Eindig altijd met het koude , droog de benen  nadien flink af , maar alleen door middel van bewegingen in de richting van het hart.
6)‘s Morgens en ‘s avonds  in het bedauwde gras , en tijdens  de winter, in  vers gevallen sneeuw een paar minuten gaan rondtrappelen. Vervolgens vlug naar bed zonder de voeten af te drogen en tussen twee handdoeken , warm toedekken.   
7)  Wees voorzichtig   met zonnebaden . Spreidt  een grote badhanddoek over de benen uit, liever dan het risico te lopen nog meer aderspat te krijgen .
8)  Om geen spataderen te krijgen, draag  geschikt schoeisel , dat betekent schoenen die comfortabel zijn, maar ook de juiste hoeveelheid steun bieden . Probeer  op een correcte manier te fitnessen , dus niet te lang inactief te blijven zitten op dezelfde plaats, en gezond te eten , zorgend voor een redelijk gewicht.

ADERSPATTEN kort samengevat :
De oorzaken zijn een  te lang rechtstaand of zittend leven, een teveel aan calorieën waardoor het bovenlichaam en de dikke buik doorwegen op de benen en voeten , verslaafdheid aan alcohol en tabak, verstopping of constipatie , een gebrek aan vitaminen  C , E , F, jodium .

Hoe aderspatten thuis behandelen? 1) eet veel aardappelen en groenten , 2) aan rauwkost , 1 soeplepel saffloerolie toevoegen , 3) tijdens  het ontbijt en middagmaal , een  vitamine E - tablet nemen , 4) de benen opgeheven laten rusten en dit meermaals per dag , 5) meerdere malen per dag rondstappen en wandelen.

 Recept tegen spataders : (samen honderd gram ) , een theelepeltje in een kop heet water , laten trekken tot thee , lauw  drinken :
   20 g hamamelis -kruid
   20 g duivenblad -kruid
   15 g bijvoet -kruid
   15 g eik -schors
   15 g kastanje-blad
   10 g kamille-bloesem
     5 g lavendel-bloesem

Kiezelzuur en Silicium.
Silicium (Si met atoomnummer 14 in de tabel van Mendeliev) is het meest (na zuurstof ) voorkomende elektronpositieve (in zijn chemisch gedrag-) element in de aardkorst. Het is een metalloïde dat erg broos is. Het is meestal vierwaardig als stof, alhoewel het ook tweewaardig kan zijn. Kiezelzuur is een zwak zuur dat  afgeleid is van siliciumdioxide SiO2. In de hieronder volgende tekst zullen kiezelzuur en silicium door elkaar als gelijken gebruikt worden , alhoewel er dus een verschil is . Waar staat : kiezelzuur , wordt bedoeld : silicium . Onder de talrijke elementen waaruit de aardkorst bestaat , bedraagt het aandeel van silicium  ongeveer 40 %. Silicium zit als bestanddeel  in gesteenten zoals graniet en kwarts , of in leem en zand als siliciumdioxide SiO2 , en slechts zelden vindt men het in zijn zuivere minerale vorm , als uitgekristalliseerd silicium . Er bestaan ongeveer 90.000 siliciumverbindingen zoals zand , en kleine kinderen vertonen soms de neiging om zand te eten, hetgeen wijst op een mineralen-tekort , in het bijzonder silicium. Silicium is een belangrijk sporen-element, vermits mens , dier en plant bestendig silicium nodig hebben . Voor planten is het een essentiële bouwsteen die zorgt voor de stabiele vorm van de stelen en bladeren van bijvoorbeeld paardestaart of  de stengels van een bamboeplant. Bij onvoldoende silicium-aanwezigheid , knakken de stengels om of vallen ze slap en geplooid neer op de grond , kijk naar sommige dahlia’s na regenweer .Kiezelzuur wordt door de planten omgezet in  voor mensen biologisch opneembare silicium-kleine moleculaire vormen. Silicium vervult in het menselijk organisme een reeks belangrijke opgaven ,waaronder het stimuleren van de afweerkrachten in ons lichaam en van de stofwisseling en de celdeling , het afremmen van de veroudering van de weefsels , die bij jonge mensen meer silicium bevatten dan op latere leeftijd , de opbouw en het goed laten functioneren van het bindweefsel , het ontzwellen van door arteriosclerose veranderde bloedvaten die daardoor opnieuw elastisch en minder poreus worden . Silicium is een goed  verdraagbaar biologisch middel, dat niet alleen symptomen onderdrukt, maar de oorzaken van arteriosclerose en de daaruit volgende ziekten verbetert . Silicium komt overvloedig voor in sojabonen, rozijnen, rijst , gerst, haver , aardappelen , rogge , rode biet , volle tarwe ,ajuinen en gierst. Van de granen zijn gierst en haver het meest silicium-rijk. Bij de kruiden staat paardestaart op de eerste plaats , gevolgd door hennep-netel en varkensgras . Verder komt het in veel geneeskrachtige kruiden voor. Heermoes en brandnetel zijn wel de toppers als het om dit sporen-element gaat . Silicium komt niet voor in dierlijke producten. Vooral de longen , de milt en de lymfeknopen ,maar ook het bloed en het bindweefsel bevatten rijkelijk silicium , en kunnen hun opgave slechts dan goed vervullen ,wanneer de behoefte van 20 tot 30 milligram silicium per dag volledig gedekt wordt . Van zodra dit gebeurt , is silicium  een echt levens-elexir dat  uitstekend werkt tegen aderverkalking , duizeligheid , gewrichts-reuma , acné , wratten en haaruitval. Voegen we daar nog de ontstekingsremmende , ontsmettende en reukbindende eigenschappen  aan toe .Doordat silicium in de lymfe-knopen zit ,beïnvloedt het bestendig de functie van het lymfe-systeem ,dat voor de lichaams-afweer belangrijk is. Wegens de gunstige werking op het lymfesysteem kan silicium oraal toegediend worden  tegen zwellingen en tuberculose van de hals-lymfe-knopen . Het aantal afweercellen wordt verhoogd en dat is ook vooral belangrijk bij een aangeboren minderwaardigheid van het lymfesysteem (lymphatische diathese) met abnormale vatbaarheid voor infectieziekten, chronisch gezwollen lymfe-knopen, nerveuze storingen en algemene prestatie-zwakte. De lymfeklier maakt deel uit van het lymfevatenstelsel.Dat is het geheel van organen, vaten en weefsels in het lichaam waarin zich hoofdzakelijk lymfe bevindt. Lymfe is een kleurloze vloeistof die vrijwel overal in het lichaam te vinden is. Vanuit de weefsels verzamelt ze zich in steeds groter wordende afvoerkanalen, de lymfebanen, die uiteindelijk uitmonden in het bloedvatenstelsel.Het stelsel is van groot belang bij de afweer van het menselijk lichaam, transport van bloedcellen , afbraak en rijping van lymfocyten en het reinigen van het bloed. Lymfocyten zijn witte bloedcellen die zorgen voor onze immunologische afweer.
Aan de ouderdom gebonden vaatziekten behoren tot de meest voorkomende ziekten die onze levensduur verminderen en de levenskwaliteit van de ouder wordende mens verslechten. Aan het begin van vele hart- en vaatziekten staat dikwijls aderverkalking. Kuur-matige inname van kiezelzuur verbetert bijna altijd dat ziektebeeld. De doorbloeding wordt terug genormaliseerd, duizeligheid, hoofdpijnen , oorsuizen en slaapstoornissen die het gevolg zijn van arteriosclerose verbeteren , en de te hoge bloeddruk wordt geregulariseerd, doordat de vaatwanden terug  elastischer worden .
Voor de elasticiteit van het longweefsel en zijn functie , is kiezelzuur onontbeerlijk om ziekten van de longen en de ademhalingsorganen tegen te gaan. Daarom worden voor de behandeling van  long- en ademhalingswegen-ziekten , dikwijls
geneesmiddelen of helende kruiden met kiezelzuur voorgeschreven.Bijzonder belangrijk is kiezelzuur bij longtuberculose, die steeds met een tekort aan kiezelzuur  in het longweefsel gepaard gaat. Bij ontstekingen van de luchtpijpen  werkt kiezelzuur ontstekingsremmend, bevordert de afscheiding van slijm en verzacht de hoestprikkel.
Ziekten in de streek van de bovenste ademhalingswegen (neus, hals, keel , tanden) worden bestreden d.m.v. de inwendige en uitwendige aanwending van kiezelzuur. Best gebruikt men kiezelzuur  voor spoelingen van neus en mondholte en voor het gorgelen .Mondspoelingen worden aanbevolen bij ontstekingen van het tandvlees, tegen tandvleesbloedingen en caries.
Kiezelzuur wordt oraal toegediend ter  behandeling van ontstekingen van het middenoor en tegen het zich verder ontwikkelen van wratten.
Kiezelzuur presteert  goed tegen  ziekten van de nieren en de urinewegen, vooral bij ontsteking van de blaas en ter voorkoming van nierstenen. Zij verhoogt de urine-afscheiding.
Wat de spijsverteringsorganen betreft ,werkt kiezelzuur ontstekingsremmend , met ontsmettende en opzuigende werking bij maag- en darmcatarrhen en -zweren, opgeblazenheid, diarree. Ook bij verstopping en hemorrhoiden of aambeien , die  uitwendig via compressen met kiezelzuur  behandeld kunnen worden.
Ziekten en kwetsuren van de beenderen : de beenderen bestaan vooral uit kalk, magnesium, fosfor, bevatten nochtans ook kiezelzuur, dat mede voor de inbouw van minerale zouten (vooral calcium) in het gebeente, verantwoordelijk is. Bij sommige vormen en in het bijzonder bij vrouwen na de wisseljaren veel voorkomende beenontkalking , bevatten de beenderen helemaal geen kiezelzuur meer. Oraal ingenomen ,vertraagt kiezelzuur de ontkalking ,en versnelt de genezing van de breukplaatsen van beenbreuken. Goede resultaten behaalt men ook bij rheuma in  de gewrichten, omdat kiezelzuur daar de elasticiteit van de weefsels weer verbetert.
Bij huidziekten en verwondingen dient kiezelzuur ter verzorging en versteviging van de huid, en verhoogt haar elasticiteit en weerstand tegen schadelijke invloeden van buitenaf. Kiezelzuur kan hier best weer tegelijkertijd inwendig (=oraal ingenomen of toegediend) en uitwendig gebruikt worden   ter behandeling van jeuk, uitslag, abcessen, steenpuisten, acné,  eksterogen, wratten, eczema, goedaardige huidgezwellen, insectenbeten en ligwonden. Huidkwetsuren, brandwonden en wonden door bevriezing in de koude , genezen snel. Zweren (ook open been) worden zelfs  in hardnekkige gevallen nog gunstig beïnvloed. Daar kiezelzuur ook voor nagels en haar  belangrijk  is, kan door regelmatige inname , haaruitval gestopt worden ,en de groei van het haar verbeterd , net zoals de kwaliteit en de niet-meer-broosheid van de vingernagels .
Bij vrouwenziekten heeft kiezelzuur vooral zijn nut bewezen bij vloeistofverlies , abcessen en zweren in de genitaliën-streek , aan de ingang van de baarmoeder , en bij ontstekingen van de borstklieren ( dit laatste vooral bij hun baby zogende moeders) .

Kort samengevat kan men stellen dat silicium  belangrijk  is voor de opbouw en groei van botweefsel, kraakbeen en bindweefsel. Een tekort aan kiezelzuur zal in eerste instantie leiden tot dunne, gemakkelijk breekbare nagels en dun haar.
Kiezelzuur geeft stevigheid en standvastigheid aan het lichaam ,en  beschermt  de lichaams-binnenkant tegen aanvallen van buitenaf. Silicium werkt bindweefselversterkend, immuunsysteem-versterkend en versnelt de genezing van wonden. Het wordt  ingezet waar weefsel, huid, botten of slijmvliezen beschadigd of verzwakt zijn. Hoge concentraties silicium treft men aan  in bindweefsel en de daarvan afgeleide weefsels, waaronder bot, kraakbeen, pezen, huid, haar, nagels, de aorta, grote bloedvaten, lymfevaten, lever, nieren en longen.

Prostaat : het laatste taboe ?
1)  de overgangsjaren . Welbekend zijn de  ongemakken die zich rond het vijftigste levensjaar bij de vrouw voordoen : de menopauze of climacterium. Deze periode is gekenmerkt door onregelmatige menstruaties , en allerhande vervelende toestanden , die bij de ene persoon langer kunnen duren en heviger zijn dan bij een andere. Bij vrouwen kan dit een keerpunt in het leven betekenen , maar ook mannen hebben er last van .Men spreekt over andropauze als tegenhanger van menopauze. Andropauze ontstaat door de geleidelijke, afname van de concentratie van mannelijke hormonen in het bloed .Ze kondigt zich minder brutaal en minder opvallend aan dan bij de vrouw , maar toch krijgen mannen tussen de 45 en de 55 jaar ermee te maken. Ze ontsnappen niet aan de invloed van de tijd , die de werking van de spieren , de nieren en het urinestelsel , de bloedvaten en het hart beïnvloedt . Uiterlijk gezien zal de man daar weinig verschijnselen over vertonen , of last van ondervinden, omdat hij , meer dan de vrouw , buitenshuis tewerkgesteld is ,of in de open lucht , bijvoorbeeld in de bouwsector werkt , hetgeen bij de vrouw niet het geval is . Nochtans   heeft in die periode de man een te lage kalkspiegel in het bloed , waardoor een ganse reeks verschijnselen opduiken , waarmee hij vroeger niet mee te maken had : prikkelbaarheid ,verhoogde vatbaarheid voor infectieziekten ,verlies aan elasticiteit van de huid ,de spieren en de bindweefsels ,bloedsomloop-moeilijkheden , hartkloppingen door stress , gepaard gaande met buien van neerslachtigheid . Hij kan daartegen strijden door  met mate aan rustige sport te doen , met zwemmen en bewegingsoefeningen , eventueel op een home-trainer . Soms verlangt de man weer naar vroeger , wordt hij romantisch en weer verliefd op een of andere , spijtig genoeg veel jongere vrouw , daarbij beseffend en vrezend dat hij niet meer zal kunnen presteren in het liefdesspel ,zoals weleer . De toestand verbetert er natuurlijk niet op , met te verouderen .Vanaf 30 jaar daalt het testosterongehalte (testosteron is het mannelijke geslachtshormoon) om de tien jaar met 10 % ,en bij de man bestaat steeds de diepgewortelde vrees , impotent te worden . In tegenstelling tot vrouwen, die kort na hun veertigste onvruchtbaar worden, kunnen mannen nochtans  tot op hoge leeftijd kinderen verwekken. Denken we maar aan Charlie Chaplin, die op zijn tachtigste nog vader werd! Toch krijgt de man  last van een 'hormonale inzinking'.Op het werk vreest hij  voorbijgestoken te worden door de jongeren , niet alleen als concurrenten in de liefde als het om een begeerde vrouw gaat , maar ook als kandidaat voor leidinggevende functies . Kortom , men is geen twintig jaar meer en het heeft geen zin ,dit tegen de natuur in , te willen ontkennen , ook wat sport-prestaties betreft ,waarbij men een onredelijk uithoudingsvermogen aan de dag wil leggen , en halsbrekende toeren uithalen , zichzelf wijsmakend dat men nog jong is . Het gevolg daarvan zullen zweetopstoten zijn ,hoofdpijn , slapeloosheid  en een lichaam dat de spankracht van vroeger verloren heeft . Maar nog erger  aan dit verouderen is , dat er ook een vernauwing van de blaashals kan ontstaan , en een vergrote prostaat .   

2) Prostaat .                           
De prostaat is een vitaal orgaan dat alleen bij mannen voorkomt , en is een kleine klier ,niet groter dan een kastanje ,die zich net onder de blaas bevindt en het begin van de urineleider (= urethra ) omgeeft . Zijn funktie is hoofdzakelijk seksueel , vermits hij een vloeistof produceert ,die bij de ejaculatie het transport van het sperma of zaadcellen in het prostaatvocht, door de zaadgeleiders mogelijk maakt . Het prostaatvocht houdt de zaadcellen in leven. Bij de zaadlozing worden de zaadcellen naar de prostaat gepompt. Daar worden ze vermengd met het prostaatvocht. Bij de ejaculatie trekt de prostaat samen en wordt het sperma (zaadcellen in prostaatvocht) door de plasbuis naar buiten geperst. De blaashals wordt ook samengetrokken waardoor het sperma niet in de blaas kan stromen. Bij de geboorte weegt de prostaatklier slechts enkele grammen . Ze ontwikkelt zich tijdens de puberteit en  weegt bij een volwassen man ongeveer 20 gram .De groei stopt vanaf een 50-jarige leeftijd . Rond die periode kan de klier gaan zwellen en soms is die zwelling zo sterk ,dat ze de afvoer van de urine belemmert of tenslotte zelfs volledig blokkeert . In deze toestand bestaan er twee mogelijke prostaat-aandoeningen : A) een goedaardige : adenoom ; B) prostaat-kanker .

A)  adenoom of goedaardige prostaathyperplasie: een derde van de mannen boven de 50 jaar ondervindt hiervan hinder, door een dwingende behoefte om herhaaldelijk met slechts een korte tijdsspanne ertussen , te plassen . Naarmate de prostaat in omvang toeneemt, drukt ze op de plasbuis (urethra) die er dwars doorheen loopt. Dit belemmert de uitstroom van urine van de blaas naar de uitmonding van de plasbuis. De klier is gezwollen en hindert de doorstroming van de urine,waardoor maar een trage , zwakke straal geproduceerd wordt ,en de noodzaak om te ‘persen’ om de vloeistof naar buiten te krijgen ,met nadruppelen . Vervolgens heeft men het gevoel , dat de blaas na het urineren niet echt leeg is , en heeft men soms ongewild urineverlies . Een adenoom is meestal geen ernstige aandoening , alhoewel het aanbevelenswaardig is , met dergelijke klachten een dokter  te raadplegen .De dokter zal een bloedonderzoek uitvoeren ter bepaling van PSA: prostaat-specifiek antigeen,  om goedaardige prostaathyperplasie te kunnen onderscheiden van prostaatkanker. De urine kan worden onderzocht op een eventuele urineweginfectie.Een minder aangename, maar noodzakelijke wijze om diagnostisch te onderzoeken , bestaat erin  de prostaat via het rectum (rectaal toucher) te betasten om er de omvang en de hardheid van na te gaan . De arts brengt een vinger in de anus en betast de prostaat door de wand van de endeldarm. Geen paniek : dit onderzoek is pijnloos.  Een ander belangrijk onderzoek dat in een vroeg stadium kan worden uitgevoerd, is de echografie, een onderzoek waarbij geluidsgolven worden gebruikt om de prostaat in beeld te brengen. De dokter zal aanraden meer te bewegen zoals wandelen en fietsen, ‘s avonds minder te drinken ,en geen waterafdrijvende middelen (diuretica ) te gebruiken . Bij ernstige problemen zal de dokter voorstellen , medicatie te nemen met geneesmiddelen , of een heelkundige ingreep voorstellen waarbij men vandaag o.a. ook gebruik maakt van microgolven en laserstralen . Op gebied van geneesmiddelen zijn er de alfablokkers , die de spierweefsels rond de hals van de blaas ontspannen . Deze behandeling levert goede resultaten op . Een heelkundige ingreep waarbij het adenoom verwijdert wordt , is enkel aan te bevelen wanneer geneesmiddelen niet helpen . De operatie zal het comfort van de behandelde verbeteren , maar er is een risico aan verbonden ,namelijk dat het sperma vrijkomt in de blaas ,hetgeen men retrograde ejaculatie noemt , en in schaarse gevallen impotentie .

B)  prostaatkanker : is ernstiger . Deze ziekte komt meestal slechts op latere leeftijd voor , en wordt meestal ontdekt na de 65 jaar .Een gezwel heeft zich ontwikkeld op de buitenkant van de prostaatklier en kan zich zelfs uitzaaien over de rest van het lichaam . De oorzaak is onbekend maar men vermoedt dat ze te maken heeft met het mannelijk hormoon , het testeron . Omdat de symptomen dezelfde zijn als bij een goedaardige klierzwelling , is het belangrijk op tijd een arts te raadplegen .In een later stadium kan de kanker ook de beenderen aantasten en erg pijnlijk zijn . Net zoals bij een prostaat-adenoom zal de  dokter een rectaal toucher uitvoeren en verscheidene bijkomende onderzoekingen aanvragen waaronder een endorectale echografie of biopsie , om  te bepalen of de aandoening goedaardig of kwaadaardig is .Blijkt het om kanker te gaan , dan zijn er verschillende  mogelijkheden :
 
1)Radiotherapie met bestraling  wordt toegepast om de ontwikkeling van een  duidelijk gelokaliseerdc tumor af te remmen .
2)Bij een heelkundige ingreep (petrostatectomie) worden de volledige prostaatklier en de zaadblaasjes die het sperma produceren verwijderd . Dit levert uitstekende resultaten op. Aangezien hierbij  ook zenuwen geraakt worden, kunnen er achteraf erectie- en ejaculatie- problemen optreden.
3) Wanneer het om een uitgezaaide tumor gaat. kan men  een hormonale behandeling  toepassen met een  soort chemische castratie d.m.v. geneesmiddelen . Deze is bedoeld om het gehalte van het mannelijk hormoon  testosteron in het bloed sterk te doen dalen. Dit is echter een extreme oplossing omdat ze wel de problemen bij het urineren verhelpt , maar tevens impotent maakt .

KRUIDENRECEPTEN.
De recepten worden als volgt bereid:
1 koflielepel kruiden per tas van 150 cc wordt overgoten met kokend water .
 - 10 min laten trekken en daarna door een stramien gieten ter filtering.
 - drink 4 kopjes per dag
 - bij een darmverstopping twee koffielepels kruiden per tas gebruiken .
- Gewicht van het aantal kruiden per recept , samengeteld steeds 100 gram .

PROSTAATKLACHTEN.
10 g brandnetel-kruid
20 g vliervloesem
15 g berkenblad
20 ogentroostkruid
10 g  voorjaars-adonis-kruid
15 g struikheide-kruid
10 g  heermoeskruid

URINEVERLIES.
5 g brandnetel
10 g lavendelbloem
50 g St. Janskruid
5 g  tijm-blad
10 g struikheide-kruid
10 g melîsse-blad
10 g  breuk-kruid

BRANDERIGE, DONKERE URINE .
10 g kamillebloem
15 g brandnetels
20 g  vlierbloesem
20 g berkenblad
15 g  heemstblad
10 g duizendblad
10 g struikheide~kruid

OVERGANGSJAREN .
20 g vlierbloesem
5 g berkenblad
5 g St. Janskruid
20 g  meidoorn -bloesem
20 g moeras-spirea-bloem
20 g vrouwenmantel-kruid
10 g  gezegende distel-kruid

IJzerkuur .
IJzer speelt een belangrijke rol in ons lichaam ,onder meer voor het transport van zuurstof naar de weefsels (onder andere de spieren) en  zorgt ervoor dat de zuurstof wordt opgeslagen in de spieren. Ijzer in het kraantjeswater kan afkomstig zijn van roestende leidingen, maar ook van de waterbron zelf. Drinkwatermaatschappijen verwijderen het ijzer uit het leidingwater dat ze produceren, maar wie grondwater uit een eigen put betrekt, kan water met veel ijzer  krijgen.
IJzer is een scheikundig element met symbool Fe (uit het Latijn: ferrum) en atoomnummer 26. Het wordt op een natuurlijke wijze in de aardkorst gevonden in de vorm van ijzererts . IJzererts  is het goedkoopste metaalerts, omdat het in zulke  grote hoeveelheden voorkomt .Bijna 5,6% van de aardkorst en bijna de gehele aardkern bestaat uit ijzer. IJzer wordt  gewonnen uit de mineralen hematiet (Fe2O3) en magnetiet (Fe3O4). De mineralen taconiet, limoniet (FeO(OH)·nH2O) en sideriet (FeCO3) zijn andere belangrijke ijzerbronnen . IJzererts  zit vaak aan de oppervlakte , en het wordt door reusachtige graafmachines opgegraven . Het  bevat naast ijzer ,ook grote hoeveelheden andere elementen , zoals zuurstof , koolstof en zwavel. Zuurstof en koolstof behoren ook hier alweer , tot de vier belangrijkste scheikundige elementen , die het leven op aarde kenmerken : O , C , H , N . Dat ijzererts vooral aan de oppervlakte voorkomt , wijst er op , dat  in heel het patroon van het ontstaan van de aarde en van de levende wezens daarop ,het  de bedoeling geweest is , de planten van ijzer te voorzien via hun wortels ,want anders kunnen ze geen  chlorofyl  opnemen en dus niet groeien . Chlorofyl is  het bladgroen van een plant, de pigmentstof die planten hun groene kleur geeft. De plant heeft dat nodig bij het proces van het omzetten van zonne-energie in koolhydraten , dat is de  fotosynthese . Een groot aantal planten en vruchten die wij eten , bevatten  het ook voor ons onontbeerlijke ijzer . Chlorofyl uit de door ons verorberde bladeren van planten , heeft een uitgebreid therapeutisch werkingsgebied. Het houdt de dikke darm zuiver en is een voedingsbron voor de goede bacteriën in het darmstelsel . Chlorofyl  reinigt  de lever en het bloed als middel tegen bloedarmoede. Chlorofyl en hemoglobine (=  is een ijzerhoudend eiwit dat in de rode bloedcellen aanwezig is als ijzerhoudende kleurstof ,en ervoor zorgt dat zuurstof uit de longen gebonden en vervoerd kan worden) hebben nagenoeg dezelfde structuur, met dit verschil dat chlorofyl magnesium bevat, waar er bij hemoglobine ijzer inzit. Bij anemie of bloedarmoede zitten  er te weinig rode bloedcellen in het bloed of bevatten  de rode bloedcellen te weinig hemoglobine. Oude bloedcellen worden via de lever en de milt afgevoerd. Er worden voortdurend nieuwe rode bloedcellen aangemaakt in het beenmerg.IJzergebrek in het bloed brengt emstige ongemakken met zich mee , aangezien het ijzer medeverantwoordelijk is voor het zuurstoftransport in het bloed . Vermoeidheid ,futloosheid , concentratie-stoornissen , hoofdpijn , spijsverterings-moeilijkheden , slaperigheid , scheurtjes aan de mondhoeken , wijzen er op dat men lijdt aan een ijzertekort . Wanneer het lichaam gebrek heeft aan ijzer , kan men in de echte zin van het woord , niet spreken over een ziekte , er is nergens een defect orgaan, geen organische storing te bespeuren , en toch voelt de persoon zich niet kiplekker. Hij/zij  heeft integendeel last om zich te concentreren, voelt zich bestendig moe , en is  kortademig na een inspanning. De nagels breken gemakkelijk en ze staan hol op het nagelbed in plaats van mooi rond. De spijsvertering is bovendien gestoord en niet zelden treedt maagpijn en diarree op. De tong is  beslagen en er komen scheurtjes aan de mondhoeken, terwijl de lippen  kloven vertonen. Dit zijn allen symptomen van een  tekort aan ijzer in het bloed . Vooral vrouwen hebben er nogal eens last van , ze verliezen elke maand bij de maandstonden een behoorlijke hoeveelheid ijzer. Dit tekort  wordt niet aangevuld , als er absorptie-moeilijkheden zijn, of omdat de voeding ontoereikend is, of omdat dagelijkse psychische zorgen  een normale stofwisseling belemmeren. Bij vrouwen die  aan ijzergebrek lijden , komt daar nog  hoofdpijn bij , en een voortdurende vermoeidheid die zelfs niet verdwijnt  met lang slapen. De neiging bestaat dan ook om vroeg te gaan slapen en lang in bed te blijven liggen , voor zover het dagelijkse werkschema dit toelaat .Bovendien is er gebrek aan eetlust, en kunnen er zelfs hartkloppingen  optreden. IJzertekort kan  naast de opgesomde symptomen ook nog verantwoordelijk worden gesteld voor  haaruitval en jeuk op handen en voeten. Iemand met ijzertekort , mist uithoudingsvermogen . Het ligt voor de hand dat men in ijzergebrek-verband geen pijnstillende pillen mag gebruiken ,want dan bestaat de kans dat men een grotere kwaal binnenhaalt . Wat moet men dan wel doen ?

1)Geschikt voedsel : Wie te lijden heeft van ijzergebrek doet er goed aan zijn menu eens grondig te bekijken. Er moeten voedingsmiddelen worden gekozen die een hoog ijzergehalte hebben. Iemand die  suikerziekte heeft  zal hieruit bepaalde produkten moeten elimineren . Rijk aan ijzer zijn in de eerste plaats alle volkorenprodukten . Wit brood is  veel armer aan ijzer dan volkorenbrood. Als men voldoende kauwt ,verteren alle soorten brood  wel, tenzij men extra-gevoelige darmen heeft. Dan kan men volkorenbeschuiten eten.Verder is er lever, sardines, chocolade (opgepast voor leverziekten en reuma), alle soorten noten, vijgen, abrikozen, waterkers, linzen en andere peulvruchten, eigeel, spinazie (gooi het kookwater niet weg, maar gebruik het voor de soep) , ook nog prei, uien , bananen, en allerhande vruchten , die evenwel met de schil moeten  gegeten worden.Cafeïne in de koffie vermindert de opname van ijzer , dus grote koffiedrinkers zijn gewaarschuwd . Goede ijzerbronnen zijn nog : vlees, vis , gevogelte, broccoli, bloemkool, pompoen, tomaten en citrusvruchten; matige ijzerbronnen zijn aardappelen, wortelen, ananas en bloem (zonder zemelen).Rood vlees bevat ook veel ijzer, maar het wordt niet opgenomen door het organisme. Het kan alleen van pas komen bij anemiepatiënten die een tekort hebben aan hemoglobine.
2)  In de farmaceutische handel zijn een aantal doeltreffende ijzerpreparaten verkrijgbaar. Ze worden best alleen op doktersadvies genomen. Ook in reform-en/of natuur-winkels zijn een aantal natuurlijke ijzerpreparaten te vinden , die in combinatie met vitamine C ( voor een betere absorptie ) zonder gevaar kunnen  ingenomen worden. Een ijzerkuur kan een opfrisbeurt voor het hele organisme betekenen. Het lichaam verwerft   nieuwe spankracht , het uithoudingsvermogen neemt toe, de weerstand tegen ziekten vergroot, de concentratie verbetert , het geheugen functionneert optimaal, de slaperigheid en vermoeidheid verdwijnen , en de levens- en arbeids-vreugde keren terug.
3)  Stofwisseling: personen met een ijzergebrek moeten hun organisme  klaar maken om het maximum aan mineralen uit het voedsel te halen , door  hun stofwisselingsproces in evenwicht brengen. In de eerste plaats bestaat dit erin , te  zorgen voor een psychisch rustige ingesteldheid , dit wil zeggen : ‘ wordt filosoof ‘ = probeer  problemen zoveel mogelijk uit de weg te gaan, als ze niet oplosbaar zijn . Wees opgeruimd,  zorg  voor voldoende rust en ontspanning. Werk misschien wat minder dan vroeger, en het lichaam heeft  na een periode van werk, ook een periode van rust nodig. Oefen daarin hobby ‘s uit , alles is O.K. , zoals bijvoorbeeld tuinieren , bloemen telen en verzorgen ,kaarten ,postzegels verzamelen, wandelen , fietsen , lichte sport , gezelschapsspelen zoals petanque , aansluiting bij clubs allerhande , een sprekende papagaai houden als gezelschap...