Riffer's vakantie(be)stemming - Deel 2/2

Beste allemaal,   Het is me het weertje wel.

Zo lig ik te dweilen met Tippel in het natte gras,

zo ligt-ie te koelen onder de airco.

We hebben de bloemetjes dan al buiten gezet.

Bij het hete weer is het ‘s avonds wat minder plakkerig. Bankhangen wordt dan op de bank staan, al geeft dat weinig rente. We hebben gelukkig weinig te makken en daardoor minder om ons zorgen over te maken. De zorgen zijn voor het vrouwtje.

De wereld is toch in nevelen gehuld. Zet soms een streep door onze plannen.

En dan zijn er opeens toch wat lichtpuntjes.

Twee spelende reetjes in ons achterland.

Tippel wacht elke dag in spanning af, wat er hier gaat gebeuren.

Misschien treedt Orgel Joke wel op. Om blij van te worden. Eindelijk leeftijdserkenning. In de politiek tiert die welig, maar in het dagelijks leven worden de oudjes hevig bedreigd. Een rolstoel-rollator beweging moet gauw in gang gezet worden, zij het dat dàt wat langzamer gaat, want anders sterft alles eerder uit. Stel je voor, dat Orgel Joke in de kist van Hans Klok wordt doorboord en dan geen medische hulp meer mag krijgen.

Zonder mijn oude bazin, door de bank genomen, zal er ook geen oranje-cross meer zijn.

Moet ik misschien die Matcha Alexia om hulp gaan vragen, want smaken verschillen.

Als Tippel zo door blijft gaan met zijn PFAS-schijf kan hij wellicht 25.000 euro claimen wegens beroepsziekte. Ik vind het namelijk een ziekte, als je steeds een beroep doet op oranje, zeker als ze twee maanden met vakantie zijn.

Ik ben van plan Tippel wat beter te beschermen. Misschien moet onze bazin ook worden aangepakt voor ‘moderne hondenarbeid’. Bloggen is ook vloggen, al worden we niet voor geld vermarkt. Straks worden mijn haren ook kort geknipt net als bij Zes Lava.

Zolang hier de pony niet wordt doodmishandeld,

de omgeving goed wordt bijgehouden,

de luchten te harden zijn

en de boel goed groen blijft

kan het me geen barst schelen, dat ik, weer of geen weer, voor het blog wordt gezet.

 Poot van Riffer

Beste allemaal,   Ik ben vandaag in ruste. Heb helemaal geen zin om wat te doen. Het is warm, mijn vacht is dik en het is vakantietijd. Daar is mijn jonge vriend het niet mee eens.

Die wenst actie. Daarom lig ik nu met een frisbee op mijn rug.

Ik heb Tippel verteld, dat zelfs de haan ligt en de kippen in het leghok liggen te leggen.

Maar meneer moet zo nodig een merel wegstaren om er vervolgens achteraan te vliegen.

Ik vermoed, dat hij ook de duiven in formatie heeft gezet. In linie voor de vrede. Ze maken in ieder geval minder lawaai dan die nieuwe straaljagers. Droontjes eronder en droppen maar. Gelukkig hebben ze geen anaalklieren. Die geven bij angst nogal wat stank af. Als iedereen die in deze tijd zou hebben wordt het huidige klimaatprobleem enigszins overruled. Als vredesduiven op missie broekjes aan zouden hebben doen ze het er vast in. Ik denk, dat ik bij oorlog ook wat vaker zal moeten.

De tuinman heeft in ieder geval een V-teken gemaakt. Alle beetjes helpen. Je kunt die duiven niet alleen laten ploeteren.

Of er ooit vrede in de bol van dwaze wereldleiders slaat is niet te verwachten. Een beetje betonrot zou welkom zijn.

Intussen legt Tippel weer een frisbee op me. Alsof hij mijn gedachten leest en de rust wil keren. Toch maar eens overwegen om parkeergeld te vragen.

Tippel heeft nog een lange weg te gaan eer hij oud op een bankje kan zitten.

Kijk je verbaasd rond hoe alles in de fik staat en tegen je gevel wordt gegooid.

Dit noemen ze trouwens doemdenken. Krijg je stress van. Ben je net een varken in een hete veewagen.

Ik ben toch maar opgestaan om te gaan spelen. Tippel heeft in zijn bek vaak een rubberen frisbee, maar in zijn kop een harde schijf.

Hij ging vlakbij mij zitten poepen, leegde uit protest extra zijn anaalkieren en toen moest ik wel.

Als zelfs een duif zijn pad door ons rozenlaantje gaat wat heb ik dan eigenlijk te klagen.

Mijn garage is vol met gedachten. Ik denk daarom niet, dat ik parkeergeld aan Tippel ga vragen.

De avondzon schijnt straks weer, de reeën komen weer achter het huis en de roofvogels doen hun best weer om de ratten te vangen. Alles in vrede, alles in rust.

Ik kijk er naar uit.

 Poot van Riffer.

Beste allemaal,   Ons mormeltje is dood.

Ze kwam hier op de Berghoeve bij mijn voorganger Sepp, als opvolger van zijn allerbeste maatje Grinda.

Kaytie ging van schrik bovenop de tafel staan.

Na voorzichtige benaderingen op open terrein bloeide de liefde tussen Costa en Kaytie op.   Ze werden echte speelkameraden en lagen altijd samen te slapen op de bank.

Die bank heeft Costa een keer aangevreten, zoals ze ook een jaar lang bijna iedere nacht haar benchkussen in stukken heeft gescheurd. Ze was een sloper.

Costa groeide al gauw Kaytie letterlijk boven het hoofd.

Kaytie was haar opvoeder.

Costa was echter een felle tante. Ook zeer hectisch. Als ze denderde, denderde ze door. Ook al stond je in de weg. Het heeft de bazin tot twee keer toe knieletsel bezorgd. Hun wegen waren daarna bijna gescheiden. De regel wat op de Berghoeve levend komt gaat er ook niet levend meer af is haar redding geweest.

Toen Costa anderhalf jaar oud was ging het op de bank helemaal mis. Ruzie om een versnapering. Het leiderschap van Kaytie werd buitenproportioneel en super tevenfel betwist. Daarna was het oppassen geblazen tussen die twee.

Sepp kwam te overlijden en Falco deed zijn intrede. Af en toe dacht Costa, wat heb ik nou aan mijn buik hangen, maar de relatie tussen die twee werd goed. Costa vond puppy’s wel lief en als ze loops was de reuen ook heel erg.

Kaytie, Costa en Falco leidden een tevreden leven.

Als Costa de bal maar had.

Falco groeide boven Costa uit en moest heel hard zijn best doen om het leiderschap over te nemen en te behouden. Soms ineens explodeerden beide, volgde er een kort gevecht. Falco won op kracht, maar Costa bleef altijd proberen om weer de baas te zijn.

Toch konden ze niet buiten elkaar.

De loopsheden verliepen turbulent. Zelfs badpakken werden ingezet. Zonder gewenst resultaat.

Costa was best een mooie hond al was ze een halve Mechelaar.

Ze was het liefste buiten, in alle jaargetijden.

In de Coronatijd kwam ze in mijn leven. Falco ging helaas veel te vroeg dood. Hier probeert ze in de heg mijn speeltje af te pikken.   We konden het altijd heel goed met elkaar vinden.

Ik liet haar gewoon razen. Ik heb toch een dikke vacht.

Zelfs de bal mocht ik van haar hebben.

Costa kon ook heel goed met de schapen van de Lemelerberg overweg. Hielp wel eens met hoeden. Ze had geen agressie buiten de poort, ook niet naar andere honden. Mensen vonden haar lief.

Zo als ze op straat hier lag, zo is ze ook op 10 juni 2025 gestorven.

Na de dood van Kaytie, een jaar geleden, is Costa niet meer de oude geweest. Vijandinnen en kennelijk toch niet. Ze kreeg een dikke buik, was haar wilde haren een beetje kwijt, werd kreupel en was niet meer te redden.

Ik troost mij met de gedachte, dat ze een heel tevreden en gelukkig leven heeft gehad en ook

een beetje van mij hield.

 Poot van Riffer.

Beste allemaal,   Het beleid voeren hier op het terrein is een hondenbaan. Heb je alles netjes geregeld, dan gooit het klimaat het weer in de war. Overal gele blaadjes.

Ze hebben het uiterlijk van wilde Geert. Die ziet inmiddels ook geel en niet alleen door het klimaat.

Onze wallen houden de wind een beetje tegen. Die onder de ogen van Schoof niet. Zijn roedel ligt nu in fracties uiteen. Gek eigenlijk, dat hij als beloning naar de koning mag. Er zijn er genoeg, die wat laten vallen en geen hand van Willem krijgen.   De ratten hebben geen last van het klimaat. Ze gedijen goed.

Aparte sport om overal gaten te maken. De hoeveelheid knagers is niet beheersbaar. We missen Kaytie. Tippel jaagt liever op frisbees. En zwabbert ze kapot.

Geert heeft ook teveel gezwabberd. Dan valt er wel eens wat om.

We kunnen niet meer naar de pomp lopen. Al wens je dat. Daar huizen nu bijen boven. Misschien moeten we een honingbeer invoeren. Die mag van Trump nog de Verenigde Staten in. We moeten dus haast maken of anders handelsbetrekkingen met de bijen aangaan.

Ook zijn er vliegen. Die zitten vooral op bejaarde neuzen.

Teken gebruiken mijn kop als landingsbaan. Ze kunnen beter uitwijken naar Lelystad. Kunnen ze huishouden tussen de F35’s. Als ze maar geen vakantievluchten over mijn kop laten gaan. Alle teken in een AZC. Dat zou de oplossing zijn. Niet te veel spreiden. Ze mogen van mij naar de pomp lopen. Ik broed nu op een hoofdlijnenakkoord.

Anderen hebben ook al gebroed. Er is hier geen woningnood. De merels zitten gewoon in een hangplant. Slakken zonder huis slijmen hier zonder schaamte over de grond. Die zijn de tijd ver vooruit. Geen huis, geen kleren, gewoon alles laten gaan. Mooi toch, dat ze geen rioolbelasting hoeven te betalen. Hoeft er ook geen minister meer gezocht te worden om onderkomens te bouwen. En geen loodgieters te hoeven opgeleid om de boel te ontstoppen. Luchtjes hangen toch nooit lang.

Dat is soms jammer. Dit luchtje is nog vers. Tippel is beter in het omleggen van een paard dan van een boom.

Hij kan zijn ogen wel sluiten voor alle problemen, maar soms moet er toch echt iets worden opgelost. Als hij nou eens begint om minister te worden van Volksgezondheid en Welzijn op de Berghoeve. En start met de asiel en migratie van de ratten. En de infrastructuur aanpast. De ratten snijden je het pad vaak af. Spoor aanleggen heeft geen zin. Dan wordt er niet op tijd gereden.

Ik heb al met Tippel overleg gevoerd. Goed bekgevochten.

We hebben nogal over elkaar heen gebuiteld.

Je kunt wel kwaad wegbenen voor alles, maar zonder compromis hou je geen vrienden.

Na wat schermutselingen

liepen we gewoon samen weer dezelfde kant op.

Regeren is nu eenmaal vooruitzien en de vaart er in houden.   Straks vliegen de jonge vogels uit de bloempot. Ik hoop, dat ze erg veel honger hebben en veel teken, bijen en vliegen gaan vangen. Je moet wat doen voor de kost.

In ruil voor mijn beleid krijg ik straks weer lekker te eten.

Tippel zit al te wachten. Van een frisbee alleen kan hij niet leven.

 Poot van Riffer.

Beste allemaal,   Er is een nieuwe herder in Rome gekomen. Hij schijnt door een schoorsteen te zijn gegaan. Hij ging er in als Robert en kwam er uit als Leo.

Ik ben nog lang geen 69, maar wel al de heerser van het eigen bos. Ik heb niet voor niets manen, waar menige leeuw jaloers op kan zijn.

Al keert het volk me de kont soms toe.   De heilige vader predikt verbinding. China doet dat al een hele tijd. Via omvormers. Ze kunnen dan op afstand de mensheid dienen door bijvoorbeeld alles plat te leggen. Even rust in de tent. Gek, dat men hier op tegen is.

Ik sta nog stijf van de stress van het Songfestival. Wie goed zingt, bidt dubbel. Ik denk niet, dat er veel gebeden is.   Ik had bijna Beep For Help ingeschakeld. Voor wat niet-medische hulp. Volgende keer maar watjes in doen.

Je kunt natuurlijk ook schuilen tussen de planten.

Of in het eigen bos.   Of de ogen sluiten. Dat is niet vreemd in deze wereld. Gewoon gaan vissen. Doet Leo ook. Hij heeft een vissersring gehad. Daar zwemt natuurlijk alles onder de maat zo doorheen het doopvont in.

Hier vliegt van alles rond met een normale maat. Nog geen plagen of natuurbeschermingslandjepik. We hebben wel meikevers en gaffellibellen. Behalve wij kijkt er echter niemand naar. De poepjes van ons zijn voor de bevoegde instanties onder de maat. Die gooien we zo de natuur in. De meikevers zitten gewoon te wachten tot onze pony haar staart optilt. Hello Fresh.

Mijn kleine vriend is van Uitgekookt. Kan-ie ergens niet bij, dan lukt het hem toch om het te pakken.

Even een verhoging opzoeken

en dan heeft hij zijn speeltje weer terug. Zo deed Trump het ook. Met Hello Unfresh van McDonald’s.

Tippel legt overal alles bovenop. Hij sluit zijn ogen niet om een probleem op te lossen. In onze bescheiden jungle komt dat goed van pas.

Ik ben natuurlijk wel de natuurlijke leider. Laat hem zijn gang gaan zolang hij binnen de grenzen blijft.

Als hij maar in mijn manen hapt en niet in mijn oor.

Gelukkig is hij de bloem naast de bloemen. Van die bloem kun je deeg maken, goed kneden om er in de wereld eenheid, gemeenschap en broederschap van te bakken.

Ik hoop, dat Leo hier gelijk in krijgt. Maar stiekem snotter ik wel eens in mijn manen. Buiten ons hek is het een zooitje en binnen ons hek heeft mijn oude vriendin wel pit nog, maar geen puf meer.

Leo heeft zijn eigen huilkamertje. Die snuit misschien zijn neus ook wel eens in zijn kazuifel. Ik snotter gewoon in mijn mand.

Straks moet ik het doen met alleen Tippel. Gelukkig heeft hij geen manen.

 Poot van Riffer.

Beste allemaal,   Ze zoeken hier naar verbinding.

Al is het net alsof er een ballistische raket is neergekomen.

Het natuursteenterras is helemaal uit zijn voegen gelopen. Er is weinig verbinding meer. De koning sprak er ook al over. Moet dus gerepareerd worden. In Rome hebben ze ook een mooi terras. Goed gevoegd. Daar stonden een paar stoelen op om verbinding te maken. Wachtend op moeilijke achterwerken. Elke dag zoek ik verbinding, al tierend, met een witte herder, die aan de overkant in het bos gedropt wordt om naar de WC te gaan.

Ik heb nu drie stoelen neergezet om eens met hem op gematigder toon te overleggen. Misschien wil Macron op de derde gaan zitten. Kan hij stroom afblazen om het energiepeil in Europa op niveau te houden. Want we krijgen het Spaans benauwd.

Wij hebben geen kardinalen nodig om het hier rood te hebben. Nog een paar dagen en dan gaan de nog jeugdige kardinalen van net geen 80 met zijn allen zonder mobieltje in een muffig hok zonder ramen zitten om mede-kardinalen te keuren.

Daarbij wordt geroddeld, stiekem gedaan, naar kleur en naar gezondheid gevraagd. Er is ook een Nederlandse kardinaal bij, maar die zal niet gekozen worden. Die heeft ooit een vies boekje geschreven en dat kan natuurlijk niet. Zonder mobieltje weet je niets meer van de buitenwereld. Peuters zou je ook een aantal jaren zonder mobieltje moeten laten. Zien ze in hun verdere leven vast meer bloemen.

En misschien ook witte rook, al is dat niet goed voor de natuur. Zonder chemisch stofje gaat alles op zwart. Ik hoop, dat de nieuwe paus Pizzabello wordt. Bekt lekker en wij honden houden van ballen.

Tippel ook. Is ook nog helemaal gek van oranje.

Dat komt omdat de Achterhoek op koningsdag oerend hard binnen kwam. Tippel is daar geboren. Misschien kunnen ze de streek voortaan Vooraanhoek gaan noemen. Is er niet zoveel afstand meer tot het almachtige westen. Ze hebben vast veel witte rook gehad, want het barst daar al van de koningen en koninginnen.

Tippel kan dan jaarlijks in Vooraanhoek gekleed gaan in een Zaraatje of een Natannetje. De stiletto’s hoeven niet, die heeft hij al in zijn bek. Een oranje tompouce zal hij ook lekker vinden. Daar kan hij dan achteraan.

Straks moet ik het alleen met Tippel doen. Costa zal namelijk niet zo lang meer hier zijn.

Met haar zoek ik de laatste weken veel verbinding. Ze heeft een kapot pootje en er zijn van binnen wat dingen mis.

Elke avond lig ik met haar in conclaaf.

Rest ons straks wat Pfasleggers. De eieren kunnen niet meer in een noodpakket. Alle zere konten voor niks. De eieren moeten voortaan met de lege batterijen worden ingeleverd, alsof ze van een legbatterij komen. Ze kunnen Faber nu beter op de regenwormen gaan zetten.

We hebben inmiddels al een grote natuurbegraafplaats gekregen. Zo zijn de honden nog onder ons.

Ik voel me af en toe wat bedrukt. Hoe alles verder zal gaan. De verbinding is overal ver te zoeken.

Wie weet komt het nog goed voor onze peuters.

Zonder al teveel rook.

 Poot van Riffer.

Beste allemaal,

Met al die kleuren om me heen zou ik bijna gaan knielen op een bed violen.

Mijn oude vriendin knielt af en toe op het gras. Ze is niet fit.

Ze is kreupel. Ze gedraagt zich nog steeds als een koe, die de lente in stormt. Gebrek aan bejaardenzelfreflectie. Heeft mijn bazin ook af en toe last van.

Wij,Tippel en ik, hebben de jeugd. Of wij een toekomst hebben wordt steeds onduidelijker. Gelukkig hebben we geen geldgebrek. Wij hebben een hoofdsponsor. De verantwoordelijkheid voor al die violen ligt dus niet bij ons. We kunnen er gewoon tegen aan plassen. Net als in de politiek. Ik noem het gewoon onze Faberstraaltjes.

Ik voel me wel verantwoordelijk voor dat kleine monster. Hij is nu 9 maanden. Groeit waarschijnlijk niet meer in de hoogte. Voorkomt ongemakkelijke kaakstoot.

Die junior-terror daagt me constant uit. Gelukkig heeft hij geen mes, al is dat modern.

Het wordt tijd, dat ik hem ga onderwijzen over lentekriebels. Dat zijn kriebels die je niet alleen in de lente voelt. Er moet eerst een vrouwtje in de buurt zijn, die aanleiding geeft. Die mag je niet zo maar tussen de poten nemen. Ze moet instemmen. Alleen in het Amerika-van-nu mag je poessies altijd grijpen. Dat zegt tenminste de grote leider. Over honden heeft hij niks gezegd. Alleen, dat ze die soms eten.

Mijn leerling is om op te eten zo aandachtig. Hij snapt er volgens mij, zonder de juiste kriebels, helaas geen barst van.

Gaat ook nog eens zitten poepen. Erg charmant allemaal. Daar win je geen teven mee. Daar moet je van plassen.

Bomen genoeg op het erf.

Ik ben maar gestopt met les geven. Krijg er toch geen lintje voor. Dat staat haaks op het fokbeleid. Ik ben een uitheemse herder.Tippel maakt meer kans als boerenfok. Al zal er bij zijn ras ook wel een fokverbod gaan komen. Veel minder boerenerven beschikbaar.

Wij vapen hier geregeld typische boerenluchtjes. Beslist niet van de kouwe kak.

Soms zijn die niet te harden.

Dan kun je beter even je neus in de lentebloesem steken.

Of heel zielig gaan zitten kijken.

Alles went. Bij lente hoort mest. Misschien kunnen er landbouwheffingen worden opgelegd. Ook heel modern.

Waait er minder binnen dan alleen mijn staart.

Ben blij, dat de lente ruikt.

 Poot van Riffer.

Beste allemaal,   Het is me het wereldje wel. De paus ziet het allemaal niet zo helder, schijnt warrig te zijn, Trump is goed op dreef, ook warrig. Zelensky was goed op dreef, nu ook warrig.

Hier is een eik geveld, aanblik warrig. Het was ook een Amerikaanse eik.

Tippel is zo rap, dat ik zo nu en dan ook warrig ben. Niet alleen mijn haar, ook in mijn kop. Als ik Tippel was zou ik ‘s nachts maar aan de laadpaal gaan. Overdag is daar geen tijd meer voor. Hij zou overdag ook om een bescheiden windmolentje kunnen gaan rennen. Krijg ik misschien wat meer energie toegewaaid. Ik heb hier gewoon een tekort aan slaap.

Wil ik een hommel uit de grond kijken, staat Tippel achter mij weer mee te snuiven. De hommels hebben hier de ruimte. Ik mag er niet één opeten van de bazin, terwijl insecten het voer van de toekomst zijn. Ze worden gekweekt. Schijnen in te krappe ruimte weg te kniezen. Daarna worden ze wreed gedood. In het westen schijnt het ook krap wonen te zijn. Daar leeft men alleen wat langer.

Ik geniet hier van de voorjaarsbloemetjes. Zit nog geen bijtje op. Misschien allemaal verhuisd naar Protex. Dat is die fabriek, waar insecten een schijthekel aan hebben. Niet mijn woorden, hoor. Het stond in de krant.

Misschien een gevalletje desinformatie. Het bijtje kan ook op zoek zijn naar zijn ouders om familiebanden te fixen. Kan hij nu niet meer voor naar Spoorloos. Die waren het spoor soms bijster. Ik heb mijn moeder niet meer gezien vanaf 7 weken. Ik weet in ieder geval wel, dat het geen boerenfox was.

We zijn wel geen familie, maar Tippel en ik staan vaak tegen hetzelfde aan te piesen. Met alle berichten van het Mediapark en vanuit de VS moeten wij wel regelmatig de blaas ledigen. Ook blaffen wij geregeld tegen elkaar in. Niks vreemds tegenwoordig. Doen ze ook in het Witte Huis.

We gooien nog net geen eieren naar elkaar. Dat zou zonde zijn. De eieren hier zijn al duur, maar in Amerika en in Rusland zijn ze bijna goud. Van ons uit nog wat importheffingen er op en de genadeklap volgt vanzelf.

We hebben hier een klein fabriekje. Een soort van noodpakketvoorziening.

Tippel wil met zijn drone vogelgriep in Rusland en Amerika gaan droppen. Eerdaags worden we, als jonge mannen, toch uitgestuurd om granaten te gaan gooien. De eigenwijze boerenfox denkt met het virus de vete in de wereld te kunnen oplossen. Kippen ziek, legnood.Geen ei bij het ontbijt. Nooit meer cake. Dat betekent volgens een ei-econoom de val van twee losgeslagen idioten. Daarna hebben we hier vast nog wel wat eieren om ze mee te bekogelen. Een ei hoort erbij.

Ik zal deze vier maar bewaren.

Stel je voor, dat de wereld er overal zo uit gaat zien als bij ons na het vellen van een boom.

De hondengraven waren gelukkig op tijd ontdaan van de ornamenten. Grafschennis zonder schennis. Ze worden terug geplaatst.

Laatst vloog er zo’n nieuwe straaljager over. Ben er nog doof van. Stel je voor, dat hij een bijtje dood heeft gevlogen.

Ik ben toch wel erg bezorgd over de toekomst van onze pasgeboren duif. Wat moet die allemaal nog gaan meemaken.

Het zou toch erg zonde zijn, als het nooit meer een kleurrijk voorjaar wordt.

Laat de echte wijze ezel nou eens eindelijk opstaan.

En ons in vrede laten leven. Met of zonder warrige paus.

Ik kijk er naar uit.

 Poot van Riffer

Beste allemaal,   Verfomfaaid voel ik mij.

Zo moet Rutte zich ook voelen in de NAVO. Hier is die kleine de baas. Trumpiaans stort hij zich geregeld in mijn vacht.

Plukken haar verdwijnen in zijn bek. Straks word ik nog kaal. Dan wordt het hier met die kou Grienland voor mij.

Tippeltje bood me een harde schijf aan. In de kleur oranje. Denkt zeker, dat tanige Maxima nog invloed op die super republikein kan hebben. Zijn gelaat is immers ook oranje.

Ik heb me even van de wereld afgekeerd.

Best moeilijk om dat te doen. In Amerika stikt het nu van de Muskratten, maar hier rukt het rattenleger ook op.

Het zou een zegen voor de mensheid zijn, als al die ouwe machtswellustelingen net als bij ons een vredespijpje zouden roken en niet alleen voor de poes zijn.

Wat die ratten betreft is Faber te laat met alle maatregelen. Hier kunnen de holen niet meer gegeven worden aan onze huismuizen.

Gezien zijn jeugdige leeftijd is mijn huisgenoot al zeer alert op wat er zich afspeelt. Achter elke boom kan een vijand staan. Hij vlucht niet voor gevaar.

Ik heb voor de zekerheid al een noodpakketje besteld bij Vandaag Inside. Daar zitten bijzondere objecten in. Ik ben vooral nieuwsgierig naar die knijpkat.

Ik moet het hier namelijk doen met een andere kat, maar daar valt niet in te knijpen.

Tippel is vast wel bereid om het front tegen de Russen te bewaken.

Dan doe ik het hier wel. Op mijn eigen batterij.

 Poot van Riffer.

Beste allemaal,   Het is hier nogal nevelig de laatste tijd.

Misschien is er wel een ambtenarencursus over hoe te leven op grauwe grond.

De bomen gedragen zich nogal grijs.

Tippel staat de laatste dagen door het raam te kijken of het buiten de gewenste temperatuur is om verantwoord een drolletje neer te leggen.

Na de cursus Hoe Bestudeer Ik De Kwaliteit Van Waar Iets Moet Vallen, dirigeer ik hem naar de juiste plek. Zo’n cursus kost wel wat, maar dan heb je ook iets. Dat vinden ze bij defensie ook. Voor een studie van de voorkant moet ik nog het juiste lesmateriaal  zien te vinden.

Tippel heeft anti-Weski ogen door die bruine boontjes. Met zulke oren is het constant lopen met een Pretty Good Privacy telefoon nogal onhandig, al bieden ze wel dekking. Gelukkig hoeft Tippel niet constant te overleggen met Rasta, Holly en Pasta. Zijn connecties met de onderwereld zitten in de grond.

Daarbij maakt hij gebruik van Wie Is De Mol, maar daar is hij nog steeds niet achter. De onthulling vindt vast over een aantal weken plaats, als de klem bij hem goed in de kaken zit.

Ook de bladerhopen trekken volop de aandacht.

En de gaten in de aarde. We hebben er hier Een Huis van Vol. Misschien noemen vader en moeder rat hun kinderen ook Emma en Noah. Het zou toch voor Tippel niet leuk zijn om opeens Emma te vermoorden. Met naam is moeilijker te verteren. Het heeft geen zin om van bovenaf hulp in te roepen van defensie-piloten. Die zitten liever bij de KLM.

Linksom of rechtsom,Tippel gaat altijd met mij in overleg.

Dat is vaak niet prettig. Zojuist nog kreeg ik een uitglijer bij de achtervolging. Het is soms een beetje moeilijk om een afspraak met Tippel te maken over snelheid.

Bezos of Musk, als ze een raket nodig hebben dan weet ik er één. Een cursus Verticaal Stijgen is vast beschikbaar.

Zeker voor Tippel. Die is ‘s morgens bij volle blaas nog genderneutraal.

Soms hengelt hij naar een bestand. Probeer ik hem even te heftig in de houtwal te drukken. Kan de bazin huisdierenverlof krijgen.

Als de vrede (tijdelijk) getekend is, daalt de rust weer neer. De bestanden zijn erg broos. We ruilen wel eens brokjes uit. Dat helpt. Wel 1 brokje van mij tegen 10 van hem.

Marli, de oude oerpony, bekijkt ons dan met een wijze blik. Ze loopt net zo onzeker als Biden. Die gaat nu op stal. Hij zal wel genoeg hooi krijgen.

Met zijn opvolger leven we straks allemaal op woeste grond.

Tippeltje zal er langer op moeten leven dan ik.

Ik hoop, dat-ie een noodpakketje heeft.

 Poot van Riffer

Beste allemaal,   Mijn haren stonden vandaag overeind. Wat een storm en dan ook nog in mijn kop.

Het is maar goed, dat ik prikkelrijk ben en alles om mij heen goed kan verdragen.

Zelfs Tippel na 33 rondjes achtervolging.

Hij heeft gelukkig geen warmtepomp nodig om op temperatuur te blijven.

Soms is er een koerswijziging. In de politiek is dat heel gewoon.

Men mag daar zwart-wit denken. Ik krijg dat ook dagelijks over mij heen.

Van tevoren hebben Tippel en ik wel afgesproken, dat ik hem geen been afzaag. Ik wil niet in het Sinterklaasjournaal.

Soms heeft Tippel iets weg van een sprinkhaankapitalist. Als hij crypto’s had gehad zou hij zeker een dierenartspraktijk hebben opgekocht. Met een beetje hersenrot zet je dan geen benen meer af, maar wel baasjes.

Het regenwater van vandaag was net zo lekker als een jenevertje voor een bejaarde. Dat regenwater nemen ze ons alleen niet af.

Als ik Tippel bekijk dan is hij goed gezond. Verdomd jammer, dat alles wat je erin stopt zo duur is geworden. Straks heb je wel crypto’s nodig om heel te blijven.

Het is echt heel jammer, dat wat je achter je laat zo anders wordt van voren. Vroeger had je een letterbak. Tegenwoordig is dat een hele gemeenschap. Voorheen had je het in je hok warm. Nu moet je aan een Snuggy. Ooit mocht je er alles uitstoten. Nu zijn alle mondkapjes van Sywert nog niet genoeg om de hele bevolking in toom te houden.

Het is het beste om je schuil te houden. Beter het hart op de rug dan op de tong.

 Poot van Riffer.

Zolang het klimaat maar goed blijft vind ik het best.

 Poot van Riffer

Beste allemaal,   De wereld is nogal chaotisch. Ik heb geen actieve herinnering aan een rustige tijd, vooral ook sinds Tippel hier is.

Hij is net achter een ladder langs gelopen. Dat voorspelt niet veel goeds. Die was ook nog van de Blokker.

Het ontbreekt Tippel beslist niet aan de moderne keuzestress en beslissingsangst. In één beweging heeft hij een handschoen gekaapt. Hij mag ook alles.

‘t Lijkt soms net alsof hij Marokkaans wordt opgevoed. ‘t Is een bevoorrecht jongetje.

Ik doe mijn best om hem in het gareel te houden. Ik wil niet, dat hij als een wilde de leiding neemt. Als ik een drone had zou ik hem beter in de gaten kunnen houden, maar ik wacht nog op een woest aantrekkelijk aanbod van Musk.

Af en toe doet Tippel net, alsof-ie naar mij luistert. Het is wel verstandig van hem om Trumpiaans op tijd het oor opzij te doen. Kamelen Harry, om even genderneutraal te zijn, had misschien ook beter een gaatje in haar oor kunnen laten schieten. Waren die States misschien haar kant uit geswingd. Slachtoffers oogsten namelijk sympathie.

Ik voel me af en toe ook een slachtoffer, als ik weer gevloerd word.

Net als in de wereld gaat het er hier ook ruig aan toe.

Ik word vaak uitgedaagd door een zwart-witte hooligan.

Die ik dan probeer te pakken.

Een spelletje Hit en Run. Alleen wordt er zo hard gerund, dat ik een fat-bike voor Sinterklaas ga vragen. Die zijn toch in prijs gedaald.

Krijg ik namelijk die boerenopfok bijna te pakken,

staat-ie me opeens een eindje verderop weer uit te dagen. Ik snap, dat ze het in Amsterdam moeilijk hebben.

Teveel en te groot is eigenlijk nooit goed.

Gewoon niet behapbaar.

Met een hark kom je misschien wel in de Quote 500, maar hier gaat dat niet lukken.

Tippel is echt niet verkeerd,

maar ik verstop me even voor hem. Liever voorlopig geen Hit.

 Poot van Riffer.

Beste allemaal,   Vanochtend vroeg zag ik allemaal schoven op het land. In Den Haag hebben ze waarschijnlijk het hele weekend doorgewerkt. Dick heeft vast aan gezinshereniging gedaan, nu het nog kan.

De boel was nog gespreid. Gek is wel, dat het in het zwart zit. Straks wordt alles afgevoerd. De olieprijzen zijn aan het dalen. Dat komt dus goed uit.

Tippel is alvast bezig met grenscontroles. Die stipkippen zitten nu nog in een veilig gebied. Misschien moeten ze straks terug naar Afrika. Wel zielig, want ze zijn hier geboren. Maar je moet het gevoel gewoon niet toelaten. Dat is politiek.

Je ziet gewoon, dat Tippel er over aan het nadenken is. Misschien moet hij ook wel terug naar de Achterhoek. Als symboolpolitiek.

Ben ik mijn vriendje kwijt. Vanochtend hebben we nog een octopus gedeeld.

Hij heeft me ook ompoot. Toen heb ik hem nog mijn keel laten zien. Je weet maar nooit met al die Covid.

Ik denk, dat Tippel, als hij terug moet naar de Achterhoek, wel een asielvergunning krijgt binnen drie jaar. Zo’n sportief type laat je niet gauw gaan. Sifan Hassan is ook gebleven en Tippel kan zeer goed hardlopen.

Hij sjeesde vanochtend nog over de bladerhopen.

Al die kleuren zakken namelijk gewoon naar beneden.

Een frisbee ook. Ik heb nog even gedacht, dat er een band van de race-auto van Verstappen was afgeknald.

Ik voel me soms Norris, als mij de weg wordt versperd met agressie.

Ik hebTippel liever zo. Keurig zittend, alsof hij moet wachten tot de Media Markt open gaat.

Hij is echt dragend gemotiveerd om een crisis op te lossen.

Gelukkig heb ik niet altijd de last van de zorg om mij heen. Het is fijn om even alleen te zijn. Op vier stevige poten en oog voor details.

Tippel is meer van het grovere werk. Een echte tuinjongen. Verplaatst graag aarde. Het zou fijn zijn, als hij de hele aarde zou kunnen verplaatsen.

Naar waar je heerlijk naar behoefte zou kunnen vertoeven.

Zonder elkaar voortdurend in de weg te zitten.

Waar de zon altijd schijnt, geen ambtenaren zijn, geen explosies en waar de bladeren naar boven vallen.

Dat zou wallen kunnen voorkomen, waar Tippel in verdwijnt.

Voorlopig is-ie er nog en verdwijnen alleen de paden.

Ik zie, dat de bladeren nog steeds naar beneden vallen. Ik moet weer aan de bak.

Het klimaat verdwijnt soms in een kruiwagen.

 Poot van Riffer.

Beste allemaal,   Na al die beschouwingen van vorige week heb ik Tippel eens goed aanschouwt.

Ik vind hem erg Faberachtig: wit-zwart.

Hij is goed gespierd. Kan zo als grensbewaker worden ingezet.

Ook bij Schiphol tunnels. Door die blik alleen al wil je snel op je Fat-bike weg komen.

Hij loopt ook zo over je heen.

Bewaakt hier elke dag de waterstand. Als het moet nog op zijn tenen.

Heeft laatst zelfs een kleine watersalamander opgedoken..

Tippel kan zeer uitdagend te werk gaan. Gevalletje oppositie.

Heeft wel last van het Pieter Omtzigt syndroom: verdwijnt uit beeld, als de tegenstand hem te machtig wordt..

Gaat daarna liggen bijkomen.

Of grassprietjes bestuderen. Zo te zien zijn hier ook delen zwart weggelakt.

Door de bank genomen is Tippeltje wel aardig.

Ikzelf worstel nu erg met mijn positie. Goed beschouwd ben ik nu jongste af.

Ik moet mij zien neer te leggen bij minder persoonlijke aandacht.

Aandacht van dat nieuwe geval krijg ik echter wel genoeg.

Nu kan ik hem nog zonder hulpmiddel van me af gooien. Straks heb ik een veeprikker nodig. Gauw inslaan maar voor hij niet meer te krijgen is.

Over straks gesproken. Dan is Costa weer loops. Zal wel gezellig gaan worden. Nu al wil hij met haar aan de tippel.

Met al dat gelebber van haar moet-ie wel uitkijken, dat er nog wat over blijft.

Het blijft natuurlijk altijd keukentrapjeswerk.

Over mijn positie gesproken: ik mocht van de week niet mee in een Cadillac naar een restaurant.

Die kleine natuurlijk wel.

Ze waren natuurlijk bang, dat ik over die mooie Engelse schoenen van de chauffeur zou gaan plassen..

Tippel mag helaas de volgende keer weer mee. Wegens goed gedrag. Dat kostte hem, denk ik, veel inspanning.

Na afloop kwam hij namelijk half-lam thuis.

Hij is gelukkig geen pieper. Anders zou ik hem niet naast me willen hebben. Stel je voor, dat hij ontploft.

Nu zit alles er nog aan.

Ik heb mij er bij neer gelegd, dat ik mij als de oudere moet gaan gedragen.

En toe moet kijken, hoe de jongste met oma speelt.

Ik hoop, dat ik Tippel kan leren overal een bal aan te vinden. Dat noemen ze kunst in deze wereld.

 Poot van Riffer.