Riffer

Maandag 5 juni 2023

Riffer's gevoeldiversiteit deel 2 / 2

Ik zal dan voortaan Costa Bambi gaan noemen.

Ik houd echter hoop: het gevoel hier is nog natuurlijk goed.

Poot van Riffer

Geschreven door Riffer de oud duitse herder om 16:19

Dinsdag 2 mei 2023

Riffer's luchtballon deel 1 / 2

Beste allemaal,

Het is later dan anders, dat ik weer iets van me laat horen. Ik moet toch verdomd goed gaan uitkijken, dat ik niet op de overheid ga lijken.

Zondagochtend vroeg vloog er een oranje ballon over mijn kop. Ik dacht Willem-Ajaxander in het mandje te zien. Hij was vast en zeker zijn ballonbrevet aan het halen. Kan hij er stiekem tussen uitvliegen zonder van Schiphol te hoeven vertrekken. Ook makkelijk voor als de Russen komen. Kan hij zeggen, dat hij het weer inspecteert. Zo leer je nog wat van die Chinezen. Met de koninklijke trein vertrekken is voor hem ook geen optie met al die onverwachte dassenburchten.

Maxima had waarschijnlijk geen gatenjas aan, als ze er al bij was. Het ging namelijk zo hard, dat ik een appelrok vermoedde, die bol was gaan staan om meer wind te vangen. Een straaljager, die ze bij wilde houden, zie de witte streep, had er moeite mee. Die gaat vast gauw in de verkoop.

Er is hier altijd een hoop te beleven. We hebben een moshoop,

een bladerhoop,

een hoop hout,

een molshoop en

een hoop van een marter.

Zelf heb ik wel twee keer per dag een hoop, maar af en toe heb ik ook weinig hoop.

Dat is op de toekomst. De leefbaarheid hier is intens mooi, we hebben volop ruimte, maar er komt een tijd, dat het hier ook vol wordt en we lamgeslagen worden door regels.

Het is al vechten tegen de windmolens. Er komen steeds meer Don Quichottes. Wat zou het fijn zijn, als die eens winnen.

De zon heb ik geregeld op mijn kop. Ik heb mijn eigen zonnepark. Daar hoef ik niet voor in de wei te gaan liggen. Ik lig liever in de planten.

Ze blijven van mijn terrein af.

Ik ben al aan het trainen voor vechthond zonder schaargebit.

In het begin werd ik door Costa finaal gevloerd. Die meid kan zo bij de Wagnergroep. Ze kent zeer gemene trucjes.

Ze bijt gelukkig niet door, omdat ik bij haar roedel hoor. Ze laat me af en toe alleen een toontje hoger zingen. Kan dus zo meedoen aan het songfestival. In ieder geval als invaller.

Na veel lessen is het me gelukt om Costa te vloeren, al vindt ze dat minder prettig.

Ze beticht me zelfs van graaiflatie. Ik hap teveel om mij heen.

Soms grauw ik wat in haar oor. Alles beter dan communiceren met een chatbot. Dat doe ik ook niet met buurkatten. Zie ik ze, dan wordt het snapchat, al kauw en knauw ik liever op een vleesbot.

Met Kaytie praat ik geregeld. Al keert ze mij haar achterste toe.

Ze vindt namelijk, dat ik voor een onveilige werksfeer zorg, als zij voor de zoveelste keer aan het muizenvangen is.

Daarom doe ik maar net, alsof ik haar help door niet te helpen. Dat doen ze met Groningen ook.

We moeten hier trouwens voor onze eigen verdediging zorgen.

Bommengooiers buiten de deur zien te houden. Daarom houd ik Kaytie maar binnen de hekken. Ik wilde haar namelijk als vervanger van Weski gaan voorstellen. Kaytie is namelijk onverzettelijk en onomkoopbaar. Een beetje kohlpotlood rond haar ogen en je komt al een heel eind. Ik zal een ballonnetje bij het OM gaan oplaten.

Geschreven door Riffer de oud duitse herder om 14:41

Dinsdag 2 mei 2023

Riffer's luchtballon deel 2 / 2

Ik neem nog maar een slok. Het is nu nog te betalen.

Zolang we hier nog eieren voor het geld kunnen kiezen, houd ik mijn hoop.

Poot van Riffer

Geschreven door Riffer de oud duitse herder om 14:41

Vrijdag 31 maart 2023

Riffer's bange vermoedens

Beste allemaal,

Een beetje bang voor een oorlog ben ik de afgelopen dagen hier wel geworden.

Eerst begon het eruit te zien als Bachmoet vóór de inval. Of Moldavië.

En nu hebben ze overal camouflage aangebracht.

Bovendien lopen er ook steeds mannen rond in witte pakken. Maar die mogen niet op de foto.

De strandstoelen zijn al geëvacueerd en ook de bloempotten hebben een andere plek gekregen.

Het is zeker afwachten op een lente-offensief.

Gelukkig staat er een paard klaar om snel mee weg te komen. Kaytie kan wel achterop.

Bij het idee haar te moeten verliezen word ik al een beetje droevig.

Als kanonnenvlees heb je er niet veel aan. Loopt ze voor mij dan zien ze me toch.

Hoe maak ik die Russen duidelijk, dat inname van iemands huis ook niet past. Al is de horrorcel van Navalny natuurlijk veel erger.

Gewoon de bewoner laten liggen. Er gaat niets boven een eigen bed. Dus ook niet mee doen aan de Open Huizendag.

Vanwege het hoge aantal instroom deel ik nu ook de bench met Costa. Geen pretje. Ze snurkt af en toe en soms ruik ik boerenland. Sweet Caroline blaffen helpt dan ook niet echt. Het is modern om te delen, zelfs de landmacht. Vergeten zijn die fietsen. Ook bij de Jumbo. Benieuwd wat Visma doet. Misschien een ideetje om het pulsvissen te gaan sponsoren.

Omkijken heeft immers geen zin. Men zegt, dat alles toen leuker was.

Toen hoefde men nog niet zo op een houtje te bijten als nu, al vind ik dat best lekker. Vapen is ook niet alles.

Ik ben aan het overwegen een buurtkastje neer te zetten. Kan een ander ook op mijn houtje bijten.

Ik ben al onderweg. Kunnen in het kastje ook wat loopsheidbroekjes voor arme teefjes. Wat zou het lekker zijn, als er veel het kastje gaan bezoeken. Ik snuif de geur nu al op.

Ik blijf wel achter het hek en zal de grens zeker niet overschrijden. Voor je het weet sta ik in de Volkskrant.

Nu maar eerst hopen op de goede afloop van alles. Dat er maar geen oorlog komt en alles weer goed in de verf gaat zitten.

En Maxima: je hoeft niet langs te komen met een Chinookje en een bult water aan een touwtje. Het grondwaterpeil is hier weer in orde. Er groeien zelfs paddenstoelen door het grint. Gooi maar een flinke zak water op de coalitie. Misschien groeit daar dan ook nog wat moois uit. Al is een enkeltje voor hen naar Jupiter stikstoftechnisch gezien beter dan als maar op en neer reizen met de trein van Amsterdam naar Straatsburg. Vergeet ook het Europese parlement niet mee te nemen. Wij redden het hier op aarde wel zonder adders.

Poot van Riffer

Geschreven door Riffer de oud duitse herder om 16:29

Zaterdag 11 maart 2023

Riffer's wolkjesdag deel 1 / 2

Beste allemaal,

Je kunt niet zeggen, dat er vandaag geen wolkje aan de lucht was.

Alles was bevroren.

Ik was bang, dat mijn vriend eekhoorn stijf uit de boom zou vallen. Ik had hem graag opgevangen. Wat dat betreft doe ik niet onder voor de politiek. Linksom

of rechtsom. Het resultaat blijft hetzelfde. De één z’n brood is een ander z’n dood. Costa en ik vormen soms een hecht team. Daar hebben we geen experts voor nodig, al zijn we niet getrouwd.

Maar soms kunnen wij ook zo in discussie gaan, dat iedere ouwehoershow (sorry, Jack van Gelder) ons graag in de stoel zou willen hebben.

Ik daag liever liggend iemand uit.

Om daarna lekker te mollen. De mol is hier bekend. De uitslag is altijd hetzelfde. Daar is geen programma of verkiezing voor nodig.

De natuur straalde vanmorgen ook al verkiezingsvibraties uit. Links waren de bomen opeens anders dan rechts. Ik denk, dat ze nog in tweestrijd stonden. Toch maar de Kieswijzer gaan raadplegen. Al kom je bij de BBB uit: Bomen, Bier en Boerenzakdoek.

Ik heb mijn stem laten horen bij de pony’s.

Ze toonden geen enkele interesse. Misschien zijn ze bang voor polarisatie, die ook al op de grond was aangebracht.

Als ik eerlijk ben blijf ik ook liever in de schaduw. Een aanslag is gauw gepleegd. Ik heb WA gemaild, dat hij beter met Amalia op Rottumeroog kan gaan zitten. Laat dat ondankbare volk toch schieten. Het is niet erg om voortaan zelf je bibs af te moeten vegen, als niemand meer toekijkt. Nu de talkshows het toch niet goed meer doen kan er een nieuwe overlevingsserie worden gemaakt: Mooi Meisje met Creator in de Jungle van het Wad. John de Mol Jr. is vast beschikbaar.

Dat is wat anders dan Te Dik Meisje in Schutkleuren in de Sneeuw.

Of Cornelus Kameel met dakbedekking in de serie van de Eeuw.

De bomen hadden hier trouwens ook een rare hoed op. Alsof de slagroomspuit was uitgeschoten. Of de supersonische raket van Poetin uit koers was geraakt.

De watermeter moest er van snotteren. Vannacht had hij last van krimpflatie.

Daar hadden de pony’s vanmiddag geen last van. De biowortels waren namelijk in de aanbieding, zodat ze er evenveel kregen als gisteren. Voor hen nog geen wolkje aan de lucht.

Ik kan me voorstellen, dat er een heleboel mensen geen bal meer aan vinden. Je wordt gewoon gemold.

Vanochtend is er hooi gebracht. Je ziet het: ook al gekrompen.

Het raakt ons allemaal.

Ik blijf er nog maar gewoon een bal aan vinden. Al is hij de laatste tijd vaak zoek.

Geschreven door Riffer de oud duitse herder om 19:31

Zaterdag 11 maart 2023

Riffer's wolkjesdag deel 2 / 2

Zie nu even geen wolkje meer aan de lucht.

Wat slap hangt komt meestal wel weer omhoog.

Dat noemt men levenslust en is beslist niet grensoverschrijdend.

Ik zou zeggen: Blijf waaks, dat kan ook zonder C2000.

Poot van Riffer.

Geschreven door Riffer de oud duitse herder om 19:31

Zondag 19 februari 2023

Riffer's woondromen

Beste allemaal,

Het is al weer een poos geleden, dat ik iets van me heb laten horen. Er kwam een aardbeving tussen en de wind zat wat tegen.

Mijn coupe-soleil raakte danig in de war. Gelukkig kwam er net geen spionageluchtballon vanuit China over gevlogen.

Ik heb goed opgelet. Het zal me toch gebeuren, dat ik zo verward ineens in het Verre Oosten in beeld verschijn. Dan maken ze Oud Duitse herders na met een verwrongen beeld. In plastic.

Ook de staart van Costa had het zwaar te verduren. Komt daarvan een beeld in China terecht, dan hebben ze een nieuw soort wasbeer.

De daken van het kippenhok zijn afgelopen week vernieuwd. Dat moest om er punten bij te krijgen voor de vrije sector verhuur. Je moet er niet aandenken, dat de huurprijs ineens omlaag moet met die gestegen graanprijzen en je opeens minder eieren uit de leghokken mag gaan halen. Parelhoenders schreeuwen nogal hard en protesteren om het minste geringste. Het is hier af en toe net het Malieveld. Ze kunnen ook best de A27 gaan blokkeren. Een beetje poep en ze zitten zo vast aan het wegdek. Kan Weerwind er ook niet meer langs met zijn dienstauto.

Ook zijn er op het terrein nieuwe vogelhuisjes opgehangen. Geheel aardbevingsbestendig. Van hout en een beetje staal. Twee mezen vechten er nu om wie er in het Witte Huis mag. Ik hoop, dat de sperwer het niet gaat bestormen.

Aan de schuur hangen altijd al zeven huisjes. Een beetje veel misschien, maar Erdogans heeft 1150 kamers, dus wat is veel. Ze zitten alleen te dicht op elkaar. Daarom zijn er maar een paar bewoond. Het was de bedoeling, dat er daklozen in kwamen en asielzoekers. Er zijn echter een paar veilig geland en die verknallen het voor de rest. Ik zit nu te bedenken, hoe ik ze eruit kan werken.

Ik heb al een Boa te hulp geroepen. Die mist helaas wat tanden.

Over die ingestorte corruptie-huizen gesproken: ik weet wat het is om geen huis te hebben. Ik was gisteren buitengesloten, terwijl die koude beesten lekker warm binnen zaten.

Ik heb toen in Costa’s oor getoeterd, dat ze zich voor moest stellen, dat je ‘s nachts slaapt en je bench in stort. Dat is wat anders dan een walnoot op je kop krijgen van een specht, die er één laat vallen, omdat er hier zo nodig veel walnoten moeten worden opgehangen.

Wel leuk, al die eekhoorns. We zitten er graag achteraan. Dit even terzijde.

Costa en ik hebben wat bedacht. We hebben een klomp opgehangen. Daar kunnen de mensen dan geld in doen voor de aardbevingsslachtoffers in Groningen, die wel niet dood zijn, maar langzaam wegkwijnend daarnaar op weg zijn.

Als er iemand komt om te doneren, sta ik erbij als BN-er. Dan wordt er meer gegeven. Ik heb namelijk een blog. En bijt Costa in haar achterpoot, als ze de deur uitgaat. Is vast wel een video van.

Helaas staat Kaytie vaak bij de poort te gillen, zodat die klomp vast niet vol komt. Ze wil, denk ik, de politiek in en alleen grote klompen vullen. Net als die van Shell en ING, al heeft die laatste een schoen.

Die Rus in het Kremlin is medeplichtige van de natuur. Die heeft geen schuivende aardplaten nodig om de boel plat te maken. Schoof de aarde maar eens om hem heen. Dan maar hopen, dat er geen hulphonden in de buurt zijn. Want mijn soortgenoten zijn eerlijk van nature.

Een eerlijk gevecht kan ik zeker waarderen, maar ik ga niet over de grens. Bij mij blijft alles redelijk heel. Men wil Dodo’s met DNA-techniek laten herleven, maar waarom zou je dat doen, als de wereld al zo vol is.

Met plastic uit China is er al genoeg rotzooi. Ik zou deze allebei de ruimte inschieten en ze daar laten, ook al zijn ze niet Amerikaans.

Ik ga redelijk gebukt onder wat er allemaal gebeurt. Straks krijg ik een kunstmatige intelligente hond naast me, die een zak chips van ASML opeet en via Chat GPT liefdesbrieven stuurt naar mijn vriendinnen. Daar moet ik toch helemaal niet aan denken.

Zolang er krokussen blijven op komen houd ik de moed er maar in.

Poot van Riffer

Geschreven door Riffer de oud duitse herder om 17:53

Maandag 9 januari 2023

Riffer's voorspellingen

Beste allemaal,

Januari. ‘s Morgens donker. Ik kan de kippen niet eens zien. Die zitten dan nog in hun hok. Ze missen zo een stuk ochtendgymnastiek omdat ze niet mee kunnen fladderen bij mijn subtiele begroetingen.

Het hoort zo te zijn, dat ik een blik op hun verrichtingen kan werpen. In deze controle-maatschappij is dat van belang. Zo kan ik zien of ze voldoende eten. Ze hebben een pikorde en daardoor de pik op een ander. Bij criminaliteit grijp ik in. Red ik het niet dan kan ik altijd nog de M(obiele)E(rgernis) inroepen in de vorm van twee teven.

Er is momenteel toch geen bal aan.

Geef brood en spelen was ooit genoeg om de rust er in te houden. Nu is het in de rust niet eens stil. Het brood wordt ook steeds duurder. Omdat de pikorde in de wereld speelt. Zonder gevoel voor een ander, alhoewel de machtige haan in Rusland met kerst even niet wilde pikken.

Dat leek goed, omdat de verdedigingslinie hier inmiddels sterk geslonken is.

In een zogenaamd nieuwjaar worden er sinistere voorspellingen gedaan.

De hoop, waar ik nu op lig, zal slinken.

De bladeren zullen dit jaar vallen.

De terrormuizen blijven komen.

De Juice-kanalen blijven open. Dat is voor mij wel lekker.

Door aankoop van landbouwgronden komen er witte strepen in het blauw. Dat komt door vieze spelen.

Houtrot zet door. Kachels moeten blijven branden. Timmermans houdt van planken.

Humorcrisis houdt aan. Door serieus te blijven kan men het heden niet meer aan. Ook Kruimeltje gaat in de ban. Er mag niet meer met brood gestrooid worden.

Spanningen nemen toe. Er mag ook geen gas meer gegeven worden.

Er komt een plafond voor adem. Het RS-virus neemt af.

Polarisatie om elektrisch laden neemt toe. Er gaat een roep om eikenbomen langs de weg te vervangen door laadpalen. Eikenprocessierups verdwijnt.

Excuses omtrent verledengedrag raken meer in zwang. Verklaringen omtrent goed gedrag kunnen niet meer gegeven worden. Zoeken naar voorouders wordt verplicht.

Ik denk, dat ik er een poepje van moet laten.

Ik heb zo’n geluk, dat ik hier woon, dat ik straks mazzeltaks moet gaan betalen.

Hoop op een gelukkig 2023 blijft. Daar sta ik op.

Poot van Riffer

Geschreven door Riffer de oud duitse herder om 13:04

Maandag 21 november 2022

Riffer's pittige weekjes

Beste allemaal,

Vanmorgen lag er sneeuw, de wereld was wit.

Onze zwarte pieten hadden kennelijk de donkere kleur uit de weide gekickt.

Ik had helemaal geen tumult gehoord. Ik zag ook geen Amnesty auto.

Al hebben wij daar beiden voorzichtig naar gespeurd.

Wel ontdekten wij een klimaattop.

Na een paar uur bleek dat al een mislukking. Sneeuw gesmolten en toezegging aan een verre kolibri, dat als de knoppen niet meer ontluiken er een struik in zijn habitat wordt geplant.

Wij zijn nu dus in onze ontwikkelde wereld aan de bal.

Die heb ik vol in de bek genomen, net als Van Gaal. Als je ballen hebt dan bedrijf je politiek, maar bij hem schijnt er wat loos te wezen. Straks wordt er voor zijn kicks ook vast 218.000 dollar betaald. Als de sandalen van Steve Jobs dat ook opleveren is het verdomde jammer, dat ik geen schoeisel draag.

Het is de laatste tijd pittig. Kaytie, die maar blijft graven en boomwortels kapt, kreeg er één dwars muurvast tussen de kiezen. Gelukkig hebben we een kordate bazin, maar die mag straks ook voor een commissie. Zij doet soms niet onder voor Matthijs. Zij deelt echt geen diplomatieke oorvijgen uit. Soms trekt ze mij aan mijn haar. Niet alleen grensoverschrijdend gedrag, maar ook zinloos geweld.

Kaytie en ik kijken hierbij dezelfde kant op.

Ik heb met Kaytie een pittig gesprek gevoerd. Aanvankelijk waren wij het erover eens, dat hier de wereld door draait, maar daarna moesten er bijna zware gevechtseenheden door mij worden ingezet.

Ik kon nog net mijn vege lijf redden, toen ze in de aanval ging. Zij was het niet eens met mijn opmerking, dat de bazin haar excuses moest maken, als ze mondelinge explosieven ging neerleggen. Stel je voor dat onze pijpleiding kapot zou gaan.

Ik mocht ook van haar niet gaan twitteren. Ze kan zich soms echt als een waar reptiel gedragen.

Ik heb haar even in de bladeren geduwd. Was ik een tel van haar gezeur af.

Daarna hebben wij de oorlogshandelingen gestaakt en zijn wij samen verder gegaan.

Want alleen is maar alleen.

Vindt Costa ook. Al zou ze mij het liefst met een paintballgeweer beschieten, als ik haar weer eens in de achterpoten grijp. Dan komt ze moeilijk op gang. Blij, dat het van de rechter niet mag.

Ik had al in het donker geoefend om mij onzichtbaar op te stellen.

Zou ik iedereen aanraden. Krijg je ook geen herrie. Ik bedrijf het klimaatactivisme in het geniep. Als niemand weet, dat ik soms de stikstofregels overtreed, ook al is dat te horen en zeker te ruiken, dan ontwijk ik ongevraagde meningen. Die van mij doen er toch niet toe.

Ik heb ze bevroren. Net als het water van de duiven vanmorgen.

We gaan ons nu wijden aan de bal, die vult straks ons hele beeld. That’s different cook!

May Van Gaal long live.

Hands van Riffer.

Geschreven door Riffer de oud duitse herder om 19:02

Zondag 16 oktober 2022

Riffer's plafond

Beste allemaal,

We hebben hier een eikeloorlog.

Net heb je alles schoon geveegd of de projectielen vallen alweer op je kop. Je poten worden zo rollend materieel.

Ik voer geen oorlog met eikels. Uiteindelijk verliezen ze toch. Parels voor de zwijnen. Er valt nog meer uit de lucht.

In de zomer hoef ik niet zoveel omhoog te kijken als nu.

Zo komt er weer een drone met walnoten naar beneden, zo weer dwarrelt er een blad op je neus.

Vanaf veilige afstand heb ik liggen kijken hoe hier de walnoten in emmers worden verzameld en in kratten worden afgevoerd.

Ze gaan naar de eekhoornopvangvoedselbank. Die twee eekhoorns hier vreten zich al genoeg te barsten. Over ongelijkheid gesproken.

Ik heb toch maar even geholpen met rapen. Ben zogezegd gerecruteerd. Had liever een valhelm gehad, maar die zijn allemaal door Nederland naar het front gestuurd.

Portie noten verzamelen in de bek en dan de wangen legen. Ik zal toch maar tegen de bazin zeggen, dat ze wat voor zichzelf moet houden. Twee potjes appelmoes en 150 rol closetpapier is niet genoeg om barre tijden door te komen, ook al heb je overal schijt aan.

Met Kaytie heb ik een stevig Remkesgesprek gevoerd over hoe een schuilkelder gegraven moet worden.

Ze is direct begonnen. Toen ik een opmerking maakte over dat ze niet zo hoog moest graven en dat je anders piekbelasting kreeg,

liep ze kwaad weg. Ik had het nakijken.

Ik heb nog gepoogd om een beetje zielig te doen, maar ze bleef zuinig met energie.

Die van mij heb ik toen ook maar gespaard, al zat ik nog niet aan mijn plafond.

Mijn hersenen onderhand wel. Een krop sla aan de macht in Engeland, een bloeddorstige suikerbiet in Rusland, een oude onvaste Pastinaak in Amerika, een scheef gegroeide geelwortel in China, het volkstuintje is compleet aan het verleppen.

En dan mijn Amalia. Kom hier maar zitten op ons bronzen paard. Met mij erbij ben je veilig. Hier gooien ze op de asters geen rode soep en plakt niemand je vast.