Woensdag 24 december 2025

Tippel's echte kerstgedachte

Hoi allemaal,

Wat is iedereen toch aardig zo vlak voor de kerst.

Er komt zelfs zon uit de hemel.

De parelhoenders komen niet op het kerstmenu. Het gevaar is ook voor de toekomst geweken.

Ze zijn gewoon te taai.

Ze kijken wel een beetje gestrest alsof ze nog kerstinkopen moeten doen.

Het moet voor hen niet moeilijk zijn om een parkeerplek te vinden.

Achter elkaar is er wel plaats op een motorvak.

Ik was al bezig om een boom voor ze te vinden. Die kunnen ze dan opzetten.

Die ene zijtak moet genoeg zijn om er iets aan te hangen.

Er kan ook een duif op gezet worden. We hebben er nog vier.

Ze hebben witte poep. Het wordt dus aanpoten om op tijd een witte kerst te krijgen.

Een eventueel mestoverschot brengen we wel naar Wiersma.

Gelukkig hoeft mijn plas niet opgevangen te worden.

Ik zie tenminste geen speciaal transport daarvoor over het erf rijden.

Ik eet geen paprika’s of citroenen. Mijn mest is zo zuiver als wat.

Kan veilig gebruikt worden in de lelieteelt.

Over mest gesproken: er stond hier opeens een rendier.

Ik heb even goed gekeken of er wat uitkwam.

Helaas: geen uitkoopregeling.

Hij stond er dunnetjes bij. Van Marli heb ik een wortel gepakt en aan die dakloze gegeven.

Zo oefen ik op delen. Volgende week maandag moet ik namelijk nog meer gaan delen.

Dan komt puppy Taron. Dat wordt vast in het begin donder en bliksem.

Ik ben er in ieder geval klaar voor.

Zal hem goed laten merken, dat hier alles van mij is. Noem het Russisch bloed.

Schikt-ie zich, dan krijgt-ie ook wat.

Die wortel geef ik hem als welkomsgeschenk.

Ik heb ook al een bal voor hem klaar gelegd en dat stukje hout, waar ik op gekauwd heb, mag hij ook hebben.

Ik word opeens heel erg bevangen door de kerstgedachte.

Nog even en ik hallucineer. En dat zonder AI. Seven-sixty!

Ik hoop, dat de kerst wat meer is dan een boom opzetten.

Of versieringen halen vanaf internet.

Ik hoop, dat we zicht blijven houden op alles wat echt is.

Daarom zie ik Taron graag tegemoet.

Vrolijk kerstfeest!

Kwispel van Tippel

Geschreven door Tippel de boerenfox om 16:28

Donderdag 4 december 2025

Tippel denkt hemels

Hoi allemaal,

Toen ik net langgerekt lag te slapen met vier poten omhoog droomde ik van een touwladder, die tot de hemel reikte.

Ik moest even goed kijken om erop te komen en naar boven te gaan. Net toen ik dat wilde proberen werd ik klaarwakker.

Maar goed ook, bedacht ik, want zo veilig kan die rit naar de wolken niet zijn.

Er kan tegenwoordig alles naar beneden komen vallen.

Poep van ganzen, die vliegend griepen, explosieven vanuit spinnen, stikstof van alles wat teveel is. Voor je het weet krijg je ook nog een raket op je kop.

Ben je dan eindelijk bij de poort naar de hemel aangeland dan kan Poetin daar zijn witte kantoor inmiddels hebben gevestigd. Hij schijnt die overal te hebben.

De kleur is vast niet voor niets zo gekozen.

Op de vliegtuigtrap er naar toe kun je ook nog Trump tegen komen. Die houdt alleen van één kalkoen per jaar en zeker niet van honden.

Wat zou het fijn zijn, als ik die twee verkeerde baksels eens flink door elkaar zou kunnen schudden.

Als ik goed schud en de touwladder gaat zwiepen vallen ze misschien recht in de verse molshoop van vanochtend.

Even goed stampen en nooit meer naar kijken, ook al experimenteer je met processen van ontbinding in Dordrecht. Geen enkel risico nemen. De aarde dekt het feilen wel toe.

Op het terrein hier hebben we een laantje, dat altijd over rozen gaat.

In plaats van rozen bloeien er nu besjes. Met een beetje zon er op is dat ook hemels.

De formatie is met die Bontenbal ook half hemels. Het andere halve beleid ligt echter nog bedekt in de bladerhopen, denk ik.

Het is dus nu pappen en vooral nat houden. Ik til mijn poot er graag voor op.

Soms denk ik, dat we in de herfst van het leven zitten en dat de hemel op aarde nooit meer open gaat.

Ik heb mijn noodpakket, de bal, maar weer opgegraven.

Kan ik hem straks geven aan een nog onbekend, nieuw, veelbelovend maatje, hoop ik, dat hier de hemelpoort door zal komen.

In ieder geval heeft hij daarvoor geen touwladder nodig.

Kwispel van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 16:31

Vrijdag 28 november 2025

Tippel en Black Friday

Hallo allemaal,

Vanmorgen stond in de krant, dat jongeren moeilijk buiten in toom te houden zijn.

Volgens mijn vrouwtje hoor ik daar ook bij.

Het begon van de week al met een muis. Die woelde al een tijd de grote plantenbak om, had er al een gat in gemaakt en daarom kwam er allemaal aarde uit. Zielig voor de planten.

Ik heb de muis dus gebeten. De duif, die ik reeds eerder de hemel had in geholpen, fladderde leuk. Deze muis deed opeens heel rare rek- en strekoefeningen. Ik wilde er nog leuk mee spelen, maar dat mocht niet. Hij werd onder een potje gedouwd met verzwaring tegen mijn capriolen. De gaten in het potje heb ik niet gemaakt. Die zaten nog in de muis.

Beelden van de muis mogen niet getoond worden. Kunnen tegen mij gebruikt gaan worden is me verteld, alhoewel de Partij voor de Dieren te druk is met mensen.

Ik waak mij de hele dag te barsten. Vreemde voertuigen,

vreemde vogels en dan moet ik ook nog waken over mijn bal.

Het is volgend jaar waarschijnlijk pas hier ook Friendsgiving Day, maar ik ben toch echt niet van plan alles weg te geven aan die nieuwe snuiter, die in aantocht is. Misschien is het dan wel elke dag Black Friday. Ik ben er niet gerust op.

Elke avond schud ik, op topsnelheid rennend, mijn flipperkong. Vanochtend werd-ie opeens ontvoerd.

Ik heb hem nog geprobeerd terug te halen.

Vorige week was ik namelijk nogal stevig aan het flipperen. Schoot dat ding uit mijn bek zo tegen de kuit van de bazin aan. Die begint na een week nu ook geel te worden.

Van ellende gooide ik mijn andere favoriete speeltje in de prullenbak op de WC. Wist ik veel, dat die deksel ook flippert. Ik heb me rot gezocht.

Nu mag ik er alleen nog maar naar kijken.

Echt een zwarte dag. Ik verlang terug naar de tijd toen ik nog grote vrienden had.

Dat waren nog eens sunny day’s.

Eén van de zes moet het gaan worden: een asielzoeker uit Leeuwarden.

Protest er tegen zal niet gaan helpen.

Ik heb van de eekhoorns gezien, dat ze alles verstoppen. Ga ik nu ook doen.

Het is even een klus, maar dan heb ik ook gelijk een noodpakket.

Kwispel van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 14:57

Dinsdag 11 november 2025

Tippel in het zicht van de tweeheerschappij

Hallo allemaal,

De laatste dagen heb ik last van een nogal groot hoofd.

De visioenen van een toekomst met een nieuwe maat maken mijn brein soms te groot voor mijn schedel. Gelukkig heb ik geen korte snuit. Anders zou mijn toekomst nog mistiger kunnen worden.

Riffer kan nooit vervangen worden door welk blafbeest dan ook.

Hij was mijn grote beschermer.

Ik ben benieuwd welke van de zes ik nu op mijn beurt moet gaan hoeden.

Kan een hele toer worden. Ik ben al aan het oefenen op Boter, braden en groene kies. Hij komt namelijk uit Friesland. Hopelijk wordt hij tweetalig opgevoed.

Liever heb ik niet die dikke links. Lijkt op een koekoeksjong. Moet ik waarschijnlijk zwaar in de verdediging met eten.

De vader ziet er best vriendelijk uit. Is ook tweetalig vermoed ik. Werd geboren als Fidelio en heet nu Fidelius. Klinkt, alsof hij veel gekapt wordt.

Ik denk trouwens, dat ik hem wel aan kan.

Moeder Keira, dat betekent zwartharig, kijkt een beetje verbaasd de wereld in. Een goede eigenschap. Ik verbaas mij nog elke dag. Ze ziet er in ieder geval niet zwartgallig uit.

Ik weet al, hoe haar afstandskind gaat heten, maar dat hou ik nog even voor me. In ieder geval wordt het een Duitser met een Engelse naam. We zetten de tweetaligheid gewoon door.

Ik heb aan Marli al verteld, dat rond Sinterklaas de naam bekend zal worden gemaakt. Kijkt ze misschien nog eens op als ze een appeltje eet terwijl ik tegen haar praat.

Als die nieuwe maat komt is het blad helaas al weg. Hij had me zeker kunnen helpen. Lekker stampen in de kruiwagen. Hij kan er dan toch niet uit.

Ik zal zijn bal verstoppen. In een boom.

Of in de grond.

Want speuren zal-ie.

Ik ben alleen bang, dat de bal voor het pakwerk wat hoger moet.

Kan hem natuurlijk ook verbergen in het hunebed. Niet vergeten, want anders ligt-ie er na honderd jaar nog.

Moet die haan natuurlijk niet kijken en stom staan te verklappen.

Dat Friesje moet niet gaan knoeien met zijn boter, roggebrood en groene kaas in de nabijheid van al dat pluimvee hier.

Vooral die Pa Relhoenders zijn nogal hebberig. Mijn nieuwe vriend in wording zal zich wel te barsten schrikken, als hij de eerste keer hun gegil hoort. Menigeen is hier van zijn fiets gevallen.

Maar ik ben er natuurlijk om hem te beschermen en voorlichting te geven.

Waar ik wel heel erg tegenop zie zijn de eerste nachten. Dan mag hij naast bed. Piept-ie dan moeten wij eruit. Staan we te rillen van de kou, omdat meneer moet piesen.

Tis ook niet echt een leuke tijd in het jaar om er zoveel keren uit te moeten. Naast bed heeft wel een voordeel. Went-ie meteen aan hard geluid. Dat snurken van de bazin is te vergelijken met carbidschieten in Lemele.

Het wordt nog een heel karwei om hem van alles te leren, ook hoe hij van mijn bal af blijft.

Of het nu dondert, bliksemt, regent, stormt: ik verwelkom hem met een reverence.

Ik heb het hart nu eenmaal op de goede plaats.

Kwispel van Tippel

Geschreven door Tippel de boerenfox om 15:06

Woensdag 29 oktober 2025

Tippel en de verkiezingen - Deel 1/2

Hoi allemaal,

Terwijl ik mij te barsten werkte in de tuin hoorde ik, dat werken steeds minder aantrekkelijk is.

Ik heb direct een bank uitgezocht om op te slapen. Zonder geld, geen bed. Je weet namelijk nooit, wat er na de verkiezingen gebeurt. We lijden dan, denk ik, allemaal onder een fractie.

Thuis op een stoel gaan zitten kijken om te zien hoe een eekhoorn werkt levert mij geen maaltijd op.

Toen ik even lag te mijmeren tussen de geraniums moest ik denken aan al mijn voorgangers, die nu vredig liggen te slapen.

Het eerste hondje van mijn bazin, los van de Duitse herdershond van haar vader waarmee ze in de kinderwagen zat, was Burrie, een gladharige Engelse foxterrier. Die wilde ze helemaal niet hebben. Ze wilde een herdershond. Burrie had ADHD, een stille wraak naar haar ouders toe, denk ik. Na een kort leven stierf Burrie, ondanks vaccinaties, aan hondenziekte. Ondanks alles hield ze toch van hem. Tijdens zijn ziekbed heeft ze elke dag een gebedje gedaan. Hielp niet. Daarna is ze nooit meer goedgelovig geweest.

Burrie had één bruin poot. Men vroeg altijd, of hij in de stront had gelopen.

Baree was de allereerste Duitse herder, die door de bazin na het verlaten van de ouderlijke woning bij haar kwam wonen. Een pup nemen kon niet vanwege haar werkzaamheden buiten de deur. Baree is vast in de hemel terecht gekomen.

Komt-ie misschien later ook Bontenbal tegen. Hij was uit het asiel opgehaald en zeker eerder naar boven gegaan, als mijn bazin hem niet had meegenomen. Hij wou eerst niet. De halsband en riem met hond kostten vijfentachtig gulden, dus toen hij er vandoor wilde gaan was één vol uit de borst genomen commando (daar gaat mijn geld!) voldoende om hem de auto in te krijgen. Geld was namelijk toen heel schaars bij mijn bazin.

De band tussen haar en hem was heel sterk. Ze waren altijd samen. Toen hij dan ook op bijna twaalfjarige leeftijd dood ging, stierf ook haar hart een stukje mee. Als de band tussen mens en politiek ook zo zou zijn, dan hadden we vast vrolijker verkiezingen.

Daarna kwam de eerste keurfokherder: Gambol. Betekende: De Dartele. De kleinste uit het nest. Werd dus de grootste. Is ook met Wilders gebeurd. Goed voeden, veel beweging en dan gaat dat vanzelf.

Gambol maakte nog de bouw van de nieuwe woning mee. Stond graag op de zandhopen. Hij volgde gehoorzaamheidscursussen. Werd letterlijk in volle snelheid pootje gelicht door een invaltrainer, die niet wist dat de hond altijd weglopende honden mocht ophalen, omdat er geen hek om het terrein was. Binnen een paar dagen had hij zijn eerste zware toeval. Nekletsel. Hij was een heel bijzondere hond. Had vriendschap gesloten met een muisje. Dat wachtte hem bij het avondrondje altijd op. Hij redde een buurmeisje van een poging tot ontvoering. Na veel dierenartsbezoeken moest hij het afleggen tegen de epilepsie. Hij werd maar twee-en-een-half jaar oud.

Daarna kwam Jiscus. In het jaar van zijn aanschaf mochten waakhonden een fiscale aftrekpost zijn en het nest moest met een J beginnen. Hij mocht er zijn. Werd in de buurt als jonge hond vaak belaagd door buurhonden. Die kon hij na een jaar allemaal tegelijk aan. Het was maar goed, dat er een WA-verzekering was afgesloten. In tegenstelling tot Jetten moest hij namelijk reuen niet.

Totdat in een broodzak de ‘bos’- Maltezer Anno werd aangeleverd. Op oudejaarsdag geboren, vandaar die naam. Hij was nog maar vier-en- een- halve week oud. Hij paste precies in de bek van Jiscus. Die heeft hem liefdevol helemaal grootgebracht. Anno was een wijs hondje, een echte staatsman. Hij werd 16 jaar.

Tot groot verdriet van Anno kwam zijn halfbroertje op de leeftijd van vijf- en- een- halve week, ook in een broodzak, voor altijd op bezoek. Ze kwamen uit Brabant. Daar zijn ze nu eenmaal gek op bakken. Jiscus koos twee weken lang voor de bescherming van Clarence tegen de jaloezie van Anno. Daarna gingen ze gedrieën verder. Een formatie van twee weken zou in politiek Den Haag dus ook best mogelijk kunnen zijn.

Die rare naam Clarence komt voort uit de fleurige fantasie van de bazin. Als Jiscus namelijk opeens twee in plaats van één Maltezer zou zien, dan keek hij vast scheel.

Clarence werd veertien jaar.`Altijd een minkukeltje gebleven. Joelde mee met brandweerauto’s. Had-ie opeens een heel lange nek.

Jiscus had hemofilie. Dat werd pas duidelijk op de leeftijd van 7 jaar, toen hij gecastreerd moest worden vanwege een prostaatvergroting. Hij bloedde dood. Bestaanszekerheid kun je nu eenmaal niet krijgen, al wordt dat beloofd.

Zonder grote hond is een leven geen optie. Dus Arras, de keurfokherder met de rechte rug, deed zijn intrede.

Door de fokkers gestimuleerd geen gehoorzaamheidscursusjes meer doen, maar de africhting in. Arras was heel lenig, heel sociaal. Blonk uit in behendigheid en speuren. Er ontstond jaloezie om zijn speurgave. Clubtrammalant. Zonder de bescherming van enkele clubleden had hij het letterlijk niet overleefd. Georganiseerde misdaad bestaat alom. Net als bewindslieden heb je soms beveiliging nodig.

Omdat Arras te oud werd voor de sport kwam Dayzer erbij. Hij haalde zijn diploma Verkeers Zekere Hond en daar bleef het bij. Sommige honden missen nu eenmaal talent. Als je hem zag kreeg je al slaap. Hij heeft één keer in zijn leven een steenmarter gedood, die Anno bedreigde en dat was zijn enige wapenfeit. Werd slechts 6 jaar.

De bazin wilde weer door met sporten. Is nog erg in. Weer een Duitse herder erbij: Grinda. Ditmaal een teefje. Met alle reuen was het twee keer per jaar feest op de Berghoeve. Haar moeder had in Oost-Duitsland honderd kilometer per dag gelopen met schapen hoeden.

Grinda was een verschrikkelijke lieve, heel stabiele, trouwe en leuke meid. Trainen met haar voldeed dan wel niet aan het beter- dan- best cultuurtje, maar het wederzijds vertrouwen was groot. In speuren blonk ze uit. Toch behaalde zij ook diploma’s met de andere onderdelen erbij.

De bazin kan nogal impulsief zijn, zag een jonge herder op de club en nam er weer één bij. Volle boel in huis met Anno, Clarence, Arras, Dayzer, Grinda en dan ook nog Sepp.

Sepp was een kennel gewend en tot verbijstering van de andere honden vloog hij de eerste dag letterlijk over het meubilair heen. Sepp werd het trouwste maatje van Grinda. Er is nog geprobeerd om nakomelingen te krijgen. Dat is na veel vrijpartijen niet gelukt. Ze hebben het in ieder geval heel leuk gehad samen.

Na de dood van de kleine hondjes Anno en Clarence werd Kaytie opgehaald uit Brabant om muizen te gaan vangen.

Ze loensde een beetje. Dat stond haar zicht op muizen niet in de weg. Een ware genocide was het gevolg. We hebben nu nog geen muizen meer op het terrein. Zal haar geest wel zijn.

Na de dood van Grinda, die negen-en-een-half jaar is geworden, kwam Costa op het erf. Een halve Mechelaar. Een felle, maar ook lieve meid. Ze was snel, keek niet uit en bracht daardoor blijvende schade toe aan de knie van de bazin. De Bond Tegen Vloeken kreeg af en toe geen poot aan de grond.

Costa is door Kaytie opgevoed, maar probeerde de macht na anderhalf jaar over te nemen. Op het laatst konden ze niet meer bij elkaar.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 20:38

Woensdag 29 oktober 2025

Tippel en de verkiezingen - Deel 2/2

Sepp is een jaar na Grinda overleden. Hij is na haar heengaan nooit meer de oude Sepp geworden. Stierf aan hartfalen.

De bazin was de vrij korte levensduur van de Duitse herders zat. Ze ging voor een ras, dat oud zou worden zonder gebreken. Leuk gedacht. Je kan geen mens geloven.

Het werd een wolfhond, eenTamaskan. Getest op afwijkingen, zelfs tot in Zweden toe. Rara, na vijf jaar en 22 toevallen kwam zijn leven tot een einde in de Coronatijd. Het was een geweldige, stoere en lieve hond. Bij alle testen waren ze vergeten te melden, dat één op de honderd Tamaskan’s epilepsie kreeg...

De bazin wist het ook niet meer. Ze trof een advertentie aan op Marktplaats. Tegen een woekerprijs was er een Oudduitse herdershond te koop. Aandoenlijke pup met gelijk een makke. Hij had pukkels en stierf van de jeuk. Had eigenlijk terug gemoeten. Garantie op koopwaar. Maar ja, ze dacht hem te kunnen redden. Lukte redelijk. Hij kwam als Binkie, maar werd Riffer.

Hij kon geweldig opschieten met Costa. Helaas overleed Costa een paar maanden geleden op de leeftijd van bijna 12 jaar.

Riffer miste haar. Stierf drie maanden later veel te jong aan een tumor.

Een jaar geleden ben ik hier gekomen. Toen waren ze er nog allebei. Nu mis ik ze ook. Moet alleen de kar hier trekken en wordt ook voor het blog gezet.

Ik hoorde gisteren van vrouwtjelief, dat ze gokt op een reutje uit een nestje, dat volgende week nog geworpen moet worden.

Het bloed kruipt, waar het niet gaan kan: het wordt weer een Duitse herder. Die heeft het gewonnen in haar verkiezingsstrijd.

Teruggrijpen naar het oude is vaak zo slecht nog niet...

Ik ga nu even TV kijken, want dat kan ik. Zullen wel allemaal peilingen zijn. Ik hoop op een keuze naar reuze!

Lik van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 20:37

Dinsdag 28 oktober 2025

Tippel gaat ervoor

Beste allemaal,

Nu mijn makker Riffer is overleden en ik daardoor een beetje volwassener ben geworden (leed maakt grijs) zal ik proberen zijn wereldtaak om te laten lachen en te huilen voort te zetten. De duurzaamheid gebiedt dat.

Ik heb daarnet nog even toestemming gevraagd aan Riffer. Er was geen geest te bekennen, dus neem ik maar aan, dat het goed is.

Blog Riffer: https://blog.seniorennet.nl/riffer/

Tot ziens,

Kwispel van Tippel

Geschreven door Tippel de boerenfox om 15:50

Meer van Tippel