Berichten van 1 maart 2026 tot 31 maart 2026

Woensdag 25 maart 2026

Tippel's grote stille weide

Beste allemaal,   Hier is de mest ingedaald. Het zou leuk zijn, als dat overal zou gebeuren in de oliedomme wereld. We hebben nu een grote wei, waarin we vrij kunnen rennen en speuren.

Het is wel heel stil zonder pony-vriendin.

Vooral ‘s morgens. Dan kon ik even met haar neuzen. Toch vreemd, dat er dood nodig is voor wat nieuws.

Het is best prettig, ook voor Taron, als hij zijn poot gaat optillen.

Ik heb vanochtend aan de bazin gevraagd of we nog levende grasmaaiers kunnen verwachten. Een paar lammetjes lijkt me wel gezellig met een mak schaap. Kan Taron er nog wat van leren. Ik hoed ze wel. Als hij de wolven maar op afstand houdt. Gezien de praatjes, die hij heeft, moet dat wel lukken. Praatjes geven gaatjes. Dat zie je in het Midden-Oosten. Tenslotte zitten wij ook in het midden oosten, van Nederland. Taron heeft nog zijn halve puppy-gebit, maar daar heeft hij al veel gaatjes meegemaakt. Net een perforator. Huid, stof, hout: geen probleem. Die wolven moeten wel nog even op zijn hoektanden wachten.

Taron is van de oppositie. Zit me op mijn huid, is het nooit met me eens, bemoeit zich met alles. Ik verdenk hem ervan, dat hij mij liever muizen ziet vangen in Den Haag. Geen goed idee met de huidige benzineprijs.

Als ik zeg, dat hij de grootste plek in neemt, schuift hij expres de verkeerde kant op.

Hij zou wat vaker moeten gaan slapen. We moeten immers zuinig met onze energie omgaan.   Straks krijgen we door de inflatie minder te eten. Je kunt je maar beter voorbereiden.

Er liggen overal takjes door de storm van vannacht. Die zijn geschikt voor het Paasvuur. We steken er maar even  energie in met transport. Kunnen we vanavond nadieselen.

Taron drukt echter te gauw zijn snor. Zogenaamd bezig. Een echte puber, al vaped hij niet. Hij snuift liever gras.

Het worden misschien barre tijden. Ik ben blij, dat we water genoeg hebben.

En hout.

Al bijten we er hier heel graag op.

Ik hoop, dat we straks door de bomen het bos nog kunnen zien.

En elkaar nog wat gunnen.

Kop op, zou ik zeggen tegen de wereld, het wordt lente!

 Lebber van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:40

Dinsdag 10 maart 2026

Tippel's geoliede oorlog

Goededag allemaal,   Vandaag weer een kijk Inside mijn leven met die slungel.

Die altijd aan staat, zit of ligt.

Ik probeer vaak te ontsnappen aan zijn volle aandacht. Dat is net als met die gezaghebber in Amerika helaas niet mogelijk.

Waar ik ook ben, in Cuba of hier, hij bemoeit zich overal mee.

Voortaan noem ik mijn vriend Tharomenei. Hij is namelijk een hardliner uit het Noorden.

Ondanks de hoge energieprijzen blijft hij rennen. Soms dieselt-ie nog wat na.

Hij gedraagt zich dan als een fregat zonder full command. Zogenaamd slapend, maar bereid om direct in de aanval te gaan.

Dankzij mijn slimheid, al zeg ik het zelf, loopt-ie wel eens vast. Net als de boeren kan hij dan geen kant meer op.

Voor hem is het hier een open AZC met langverblijf. Bed & Breakfast, Rust en Vreugd.

Langzamerhand begin ik aan het kortste end te trekken. Als aankomend grootmacht wandelt hij straks over mij heen. Gelukkig ben ik niet de nieuwe auto van Max Verstappen. Ik kan mijn snelheid houden. Ook al wordt Taronneke drie keer zo groot, hij haalt me toch niet in.

Ik kan hem zeker beschuldigen van gluren. Net als Knot en Weel. Die zijn de Woezel en Pip van justitie. Erg kinderachtig allemaal, als je zelf ook gluurt.

Het is ook best prettig, dat Taron heel groot wordt.

Hij kan goed loopgraven maken voor als de Amerikanen komen. Die zijn een groter gevaar dan de Russen en de Chinezen. Tegen de tijd, dat ze hier landen hebben ze geen raket meer over. Wordt dus over en weer stenen naar elkaar gooien, net als in de oertijd. Daarom graaft hij nu naast de molensteen.

Op water kunnen we het leger hier lang in stand houden. Eigenlijk hebben we nog een teefje nodig. Dat zeggen ze in Den Haag. Liever niet. Vrouwen kunnen ook heel lastig zijn. Kijk maar naar Caroline. Om meer teven te krijgen moet Taron zijn zaad straks maar af gaan staan. 16 x kan hij best aan, schat ik.

We worden wel moedeloos van al dat oorlogsgeweld in de wereld. Waar gaan we heen.

Het is maar te hopen, dat we de Pasen nog halen en die van volgend jaar.

Met schone luchten. De hemel wordt vol gegooid met olie, fosfor, methaan en andere viezigheid. Daarom kan ik beter binnen in de vensterbank blijven zitten. Wordt het buiten verschrikkelijk smerig dan ben ik waarschijnlijk in de wolken.

Ik ga nu slapen.

Mijn oorlogsheld is me net voor gegaan.

 Likje van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 16:18