Vrijdag 2 oktober 2026
Tippel en het rebelse instinct Deel 1/2
|
Beste allemaal,
Taron en ik zijn begonnen met oefenen om te overleven. Dan hoeven we geen cursus meer te
volgen.
Daar is de overheid mee bezig. |
|
We hoeven het eigenlijk helemaal niet te doen. We hebben namelijk een instinct. Als we worden aangevallen trekken wij òf de bek los
of een sprintje.
Dat laatste doen wij, als de ander iets te machtig is.
|
 |
Bij mij maakt grootte niets uit. Ik sta voor wat ik te grazen wil nemen. Het liefst wel op gras. Groen geeft grip, al glij
je er wel eens op uit.
Dat zal vast een onderdeel in de verplichte cursus
voor de overheid zijn.
|
 |
Ook bij imponerend gedrag of als iemand dekking zoekt sta ik er lekker stevig in. Geen grip dus op mij.
|
 |
Ik ga wel eens plat op mijn bek om recht op het doel af te gaan. Dan gaat het wel eens van Jetje en schiet ik mijn
doel voorbij.
Hier is een wolvin gezien. Die ga ik natuurlijk
niet te lijf. Dan pleeg ik femicide.
|
|
Als ik haar zie ren ik heel charmant van haar weg
om haar te beschermen.
Ze zeggen, dat ze op zoek is naar een wolf. Op een
keukentrapje ben ik best bereid haar in dekking te nemen, als zij maar beneden aan
blijft staan.
Een nest boerenwolfjes kan het begin zijn van
kleinere wolven.
Dat is goed voor de schapen.
Ik hoop alleen, dat ze mij na het gebeuren niet
opvreet. Gevalletje hommecide.
|
 |
Taron zal dat niet kunnen voorkomen. Die is zo gevloerd. |
 |
We moeten ook leren eetbare planten te vinden om te overleven. Of herfstasters voedzaam zijn weet ik
niet.
|
 |
En of je ze eerst op kleur moet sorteren. Of die op links lekkerder zijn dan op rechts is ook nog onbekend. De balkende ezel hoor ik helaas niet meer om hem te
raadplegen.
Bovendien balkt hij alles andersom. Misschien
krijgt hij nu les bij de nonnen om voortaan IA te zeggen.
|
 |
Deze ijsbloem zou best eens lekker kunnen smaken. |
 |
Maar je hebt er ook bij, die lijken op vergeten groente. |
 |
Taron heeft er een pootje van om mij alles te laten uitzoeken. |
 |
Hij is de laatste tijd hevig geïnteresseerd in auto’s, met of zonder stekker. Komt er één langs met een speciaal geluid, dan
scheurt-ie 180 meter langs het hek om dezelfde snelheid als de auto te
houden.
Ik moet dus een bloem of plant zien te vinden, die
geluid maakt.
|
|
Lukt alleen bij zijwind, denk ik. Gelukkig is het
leven winderig.
Zolang er eten genoeg in de keuken wordt neergezet
lijkt het me verstandig om niet aan de struiken te gaan zitten vreten.
Er zijn niet voor niets de afgelopen week een stel
collega’s van ons naar de hondenhemel vertrokken. Daar kom je niet met een
keukentrapje.
|
 |
Volgens instinct moet je ook op een andere manier dekking zoeken. Tussen twee koeien val ik niet op. Taron kan het
beste tussen een paar Hooglanders gaan staan,
maar die hebben we niet op voorraad.
|
 |
Bij gebrek aan Hooglanders kan hij altijd nog in de bladerhoop gaan staan. |
 |
Ook al fluister ik hem in zijn oor hoe hij moet overleven, ik voel mij ongehoord. Van leven ga je toch dood straalt-ie
uit.
|
 |
Hij vertrouwt er op, dat ik alles opknap. Kan hij op zijn kont blijven zitten. |
 |
Soms komt er een moment, waarop je de ander ziet in TL-licht, al is het donker. |
 |
Mijn oren moet ik dus goed open houden. Mijn rechteroor moet dronegeluid gaan opvangen. Kan gevaar zijn, maar ook een drone om graffity op
te sporen op een wolf door paintball.
Op links houd ik het nog liever rustig. Overleven
moet je gedoseerd aanleren.
|
 |
Ga straks maar even bollen en een Meta-bril bestellen. Kan ik vastleggen,
wat ik aan zie komen.
|
Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:04
