In de hitte van ons bestaan moet je de schaduwzijde
opzoeken.
Op de valreep lukt dat
wel.
Taron heeft dat nog niet helemaal door.
Hij kan wel loenig gaan liggen kijken, die stenen warm je er alleen maar verder
mee op. Ik snap wel, waarom hij perse naast de vijver wil liggen.
Hij wenst vandalen weg te houden en er
zitten niet eens algen en blauwe verf in. Hij spiegelt zich, vermoed ik, aan
Trump.
Hij moet uitkijken, dat zijn
roestbatterij straks vier dagen meegaat om zijn energie op peil te kunnen
houden. De kleur heeft-ie al.
Door de hitte graaft hij een kuil in de
aarde en gaat daar dan in liggen.
Voor koelte kan hij beter onder de
bomen gaan liggen. Elke keer moeten de kuilen weer dicht en er moet altijd
weer aarde bij. Heel vreemd, dat er meer uitgaat, dan erin komt. Schijnt ook zo
met geld te zijn. Geld en aarde zullen daardoor wel zo verbonden
zijn.
Als je in de Krim woont, geld hebt en
je wilt tanken, dan kun je wel net als Taron op je kont gaan zitten. Alleen bij
hem komt er wat in en in de Krim komt er niets meer uit.
Ik oefen al mijn hele leven met de bal.
Ik leg hem vaak bij Taron neer om een potje te één-twee-en.
Hij speelt helaas vaak op de man en ik
moet hem dan met kracht afduwen.
Hij krijgt van mij de rode kaart. Zo lukt het me nooit om te
oefenen voor het WK.
Ik kom niet verder dan balbezit. Geen WA in het verschiet,
die een dansje voor me gaat doen. I had a dream.
Ik
kan natuurlijk altijd nog op Curaçao gaan wonen. Steek ik mooi af. Ik heb de
kleur van Coke en dat trekt geld aan. En geld is succes. Krijg ik vast ook een
Messi-achtig beeld in New York.
Blijft die slome maar thuis. Kan hij nog eens naar mij om
kijken.
Ratten uit de val halen moet hij dan
maar alleen gaan doen.
Ik taai gewoon af als Starmer.
Teleurgesteld in het equipe.
Nou, even extra tanken, voordat het
water op de bon gaat.
Taronneke moet maar goed op zijn eigen
poten gaan staan.
