Riffer en de wereld deel 1 / 2

Beste aardbewoners,   Eigenlijk ben ik te laat geboren. Althans, dat zegt mijn tante Costa. Die heeft meer van die vervelende opmerkingen.

Ze zegt, dat de wereld momenteel ziek is. Dat mensen zich daardoor lek moeten laten prikken.. Ik schijn ook toe te zijn aan een prik. Heb me gelijk opgesteld als anti-vaxxer. Hoef ik niet op les. Daar lijkt me geen bal aan, die ik hier al heb.

Als ik twintig jaar eerder was geboren, dan had de aarde er heel anders uit gezien, volgens mijn betweterige tante. Minder moeilijk. Men schijnt zorgelijker te zijn en onverdraagzamer en bitser.

Nou, oma Kaytie heeft daar ook een handje van. Als ik vriendelijk aan haar staart trek, geeft ze niet erg mee.

De aarde is ook al te nat. Goed, ik plas sloten, maar niet overal. Aan mij kan het echt niet liggen. (Hou die microfoon dus maar weg)

De aarde is ook te droog. De vraag is dus steeds, wat oma Kaytie nu weer naar achteren werkt. Of ik er over heen moet plassen of warm moet liggen.

Ik koester me maar in de aarde, zolang dat nog kan. Ik ben er nu eenmaal. Vluchten kan niet meer. Dat doen ze ergens anders al genoeg. Bovendien beschik ik nu over betaalbare woonruimte. Waar vind ik dat nog.

Ik wil niet treurig gaan zitten doemdenken. Dus gewoon niet teveel denken. Geen zorgen voor morgen. Ga ik een eindje naar het Zuiden, dan heb ik immers mijn eigen brandblussertje mee.

Die hou ik echt goed in de gaten.

Ga ik naar het Noorden, dan zwem ik wel een eindje, als dat moet. Ik ben nu al bezig de vissen in de vijver te bestuderen.

Ik heb al geprobeerd de vijver leeg te drinken, zodat ik een vis kan vangen, voor als mijn voer niet tijdig is ontdooid. Geen beginnen aan. Je moet op tijd kunnen stoppen voordat het een Kaagje wordt.

Ik denk, dat de bezem door de wereld moet. Volgens mijn optimistische tante maakt het uit, dat ik een Oud Duitse herder ben en geen Duitse herder. Ik hou mijn rug in ieder geval recht.

Dat ik Oud ben, maakt me nog niet ouder.

Het is nog een lange weg te gaan voor ik op hoogte en van alles hier op de aarde op de hoogte ben.

Springen helpt niet echt. Je kunt jezelf wel trachten op te krikken, maar hou die hoogte maar eens vast. Bovendien vang je dan teveel wind,

Dus ik blijf voorlopig maar aan de grond.

Het is best gezellig grondwerken, als je op pad gaat, al heb je zo’n dwangbuis om.

De wereld vindt me nu nog leuk. Zo leuk, dat ze je kunnen ontvoeren. Ik schijn geld waard te zijn. Vandaar die navelstreng. Aardbewoners schijnen veel van geld te houden. Ze willen daar ook in zwemmen en grote vissen binnen hengelen.

Ik probeerde gisteren al te oefenen op dat zwemmen. Helaas zat er te weinig water in de bak, toen ik hem had omgekieperd. Moet zorgen, dat-ie voller wordt of gewoon moed verzamelen om de vijver in te springen.