Tippel's afbladderende wereld

Vrijdag 2 oktober 2026

Tippel en het rebelse instinct Deel 1/2

Beste allemaal,

Taron en ik zijn begonnen met oefenen om te overleven. Dan hoeven we geen cursus meer te volgen.

Daar is de overheid mee bezig.

We hoeven het eigenlijk helemaal niet te doen. We hebben namelijk een instinct.

Als we worden aangevallen trekken wij òf de bek los of een sprintje.

Dat laatste doen wij, als de ander iets te machtig is.

Bij mij maakt grootte niets uit. Ik sta voor wat ik te grazen wil nemen.

Het liefst wel op gras. Groen geeft grip, al glij je er wel eens op uit.

Dat zal vast een onderdeel in de verplichte cursus voor de overheid zijn.

Ook bij imponerend gedrag of als iemand dekking zoekt sta ik er lekker stevig in.

Geen grip dus op mij.

Ik ga wel eens plat op mijn bek om recht op het doel af te gaan.

Dan gaat het wel eens van Jetje en schiet ik mijn doel voorbij.

Hier is een wolvin gezien. Die ga ik natuurlijk niet te lijf. Dan pleeg ik femicide.

Als ik haar zie ren ik heel charmant van haar weg om haar te beschermen.

Ze zeggen, dat ze op zoek is naar een wolf. Op een keukentrapje ben ik best bereid haar in dekking te nemen, als zij maar beneden aan blijft staan.

Een nest boerenwolfjes kan het begin zijn van kleinere wolven.

Dat is goed voor de schapen.

Ik hoop alleen, dat ze mij na het gebeuren niet opvreet. Gevalletje hommecide.

Taron zal dat niet kunnen voorkomen. Die is zo gevloerd.

We moeten ook leren eetbare planten te vinden om te overleven.

Of herfstasters voedzaam zijn weet ik niet.

En of je ze eerst op kleur moet sorteren. Of die op links lekkerder zijn dan op rechts is ook nog onbekend.

De balkende ezel hoor ik helaas niet meer om hem te raadplegen.

Bovendien balkt hij alles andersom. Misschien krijgt hij nu les bij de nonnen om voortaan IA te zeggen.

Deze ijsbloem zou best eens lekker kunnen smaken.

Maar je hebt er ook bij, die lijken op vergeten groente.

Taron heeft er een pootje van om mij alles te laten uitzoeken.

Hij is de laatste tijd hevig geïnteresseerd in auto’s, met of zonder stekker.

Komt er één langs met een speciaal geluid, dan scheurt-ie 180 meter langs het hek om dezelfde snelheid als de auto te houden.

Ik moet dus een bloem of plant zien te vinden, die geluid maakt.

Lukt alleen bij zijwind, denk ik. Gelukkig is het leven winderig.

Zolang er eten genoeg in de keuken wordt neergezet lijkt het me verstandig om niet aan de struiken te gaan zitten vreten.

Er zijn niet voor niets de afgelopen week een stel collega’s van ons naar de hondenhemel vertrokken. Daar kom je niet met een keukentrapje.

Volgens instinct moet je ook op een andere manier dekking zoeken.

Tussen twee koeien val ik niet op. Taron kan het beste tussen een paar Hooglanders gaan staan, maar die hebben we niet op voorraad.

Bij gebrek aan Hooglanders kan hij altijd nog in de bladerhoop gaan staan.

Ook al fluister ik hem in zijn oor hoe hij moet overleven, ik voel mij ongehoord.

Van leven ga je toch dood straalt-ie uit.

Hij vertrouwt er op, dat ik alles opknap. Kan hij op zijn kont blijven zitten.

Soms komt er een moment, waarop je de ander ziet in TL-licht, al is het donker.

Mijn oren moet ik dus goed open houden. Mijn rechteroor moet dronegeluid gaan opvangen.

Kan gevaar zijn, maar ook een drone om graffity op te sporen op een wolf door paintball.

Op links houd ik het nog liever rustig. Overleven moet je gedoseerd aanleren.

Ga straks maar even bollen en een Meta-bril bestellen.

Kan ik vastleggen, wat ik aan zie komen.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:04

Vrijdag 2 oktober 2026

Tippel en het rebelse instinct Deel 2/2

Goed richten tussen de spijlen door.

Lik van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:04

Vrijdag 4 september 2026

Tippel en het muggenziften

Goededag allemaal,

Alles ligt een beetje gecompliceerd.

We hadden ons droogje en nu ons natje.

We zouden tevreden moeten zijn, maar het is nog niet genoeg. Als ik de hele nacht spaar leg ik ook zoiets neer.

Na een opwindende race,

waarbij ik bijna uit de bocht vloog,

heb ik Taron net gevloerd en dat was lachen.

Na nog een rondje,

bleef hij liggen, alsof hij long-covid had. Dat hebben ze bij die verhoren ook.

Ik snap wel, dat Fred Grappenmaker iemand, die rare schoenen draagt, soepjurk noemt en die weer op zijn beurt een ander een bak grind.

Ik heb ook wel eens zorgelijke gedachten. Maar wel op niveau, hè.

Zeker als ik vanuit de hoogte word beloerd.

Dan word ik nogal wapperig. Net als die tak, die niet meer in de haag past.

Als Taronneke volwassen is, dan zal hij hele roedels drugscriminelen op tijd zien aankomen en op afstand houden.

We hebben hier namelijk een ouwe schuur met lekkend dak. De kilgoot ligt er al. Aantrekkelijk natuurlijk voor Bolle Jos. We moeten dan ook op onze hoede zijn. Voor je het weet mag je een jaar lang je fluffy mand niet meer in.

We hebben ook ons zelf in opleiding gedaan voor het betere speurwerk. Hoop wel, dat we niet door een kogel worden getroffen. Anders wordt het trekken aan een dood paard. Dat staat het vrouwtje vast niet toe.

Ik moet nog even goed gaan nadenken of ik wel in de beveiliging ga. Kan altijd nog in staking gaan, als het zover is en met de trein vertrekken.

Of me aanmelden voor een reisje naar het buitenland in de B&B van Carolien en haar honden. Gelukkig sta ik laag en hoef ik niet de hele dag haar gezicht te zien.

Misschien moet ik ook fillers gaan nemen en mijn nek laten liften. Zo blijf ik te jong voor gevaarlijke klusjes. Ontkom ik misschien ook aan de wraak van Moskou.

Op zoek naar een dierenarts, die dat verbouwen nog voor een zacht prijsje doet.

Regelmatig saboteren we hier de wal om een groot hol te maken. Zien ze ons niet vanuit de lucht.

Er daalt nu alleen nog maar vieze lucht op ons neer en die zien we niet. Bij regen dus gauw het hol in.

Hopelijk zit daar dan geen mug met een westnijlvirus. Misschien een hor plaatsen.

Ze moeten van muggen, denk ik, gewoon olifanten maken. Zien we ze beter, al wordt doodslaan dan moeilijker.

Taron moet doorgaan met groeien. Kan hij de boom in en zich op het juiste moment laten vallen.

Op olifanten bijvoorbeeld. Een eikel op je kop doet ook wonderen.

Door de bank genomen valt de dreiging hier nog mee. Zeker als je er onder staat.

Likje van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 16:49

Maandag 3 augustus 2026

Tippel houdt het niet droog Deel 1/2

Hallo allemaal,

Het ziet er hier aardig gebarsten uit.

Ik doe mijn stinkende best om alles te bewateren.

Na zonsondergang, want dan nemen de planten het goed op.

Ik sta er alleen voor. Taron bewatert op vier poten. Daar wordt het gras geel van.

Ik weet dus nog steeds niet of hij wel een jongen is. Ik had hem bijna naar de Pride gestuurd.

Maar even afwachten of hij volgend jaar op de boot moet, als de grachten dan tenminste niet zijn opgedroogd.

Ondanks hittewaarschuwingen waken wij over het erf.

Stel je voor, dat er opeens een troep Marokkanen binnen komt lopen.

Die droge sloot rond ons terrein houdt niks tegen.

Taron heeft zijn tuig al om. Kan hij multi-inzetbaar met zijn grote mond uit een helikopter worden gedropt.

Zo’n kop schrikt af en bluswerk kan goed op vier poten.

Het is niet handig, als hij onder de bomen gaat zitten. Hij is kennelijk nog te jong om te begrijpen, dat er voor een landing vrije baan nodig is.

Ze zeggen, dat de natuur in brand staat. Bij ons alleen wat bloemen.

Het grondwater houdt ze fit. Zolang het duurt.

Ik probeer, als het erg warm is, contact te krijgen met het diepe water.

Ik zie ze hier geregeld met een dikke slang in de weer.

Ik kan het met die van mij ook proberen.

Hoe ik mijn positie ook wijzig,

ik zuig niets op.

Ik voel alleen verbinding met droge aarde.

Dat heeft Mr. Frog nu ook.

Hij doet zijn best met baantjes trekken op nogal woeste grond.

Dan kan Taron daar weer aan houtopslag doen.

Het is allemaal best ingewikkeld geworden in de natuur.

Die verandert. Net als betalen per bank. Alles wat ideaal is, daar komt het weer in.

En dan is Koosje ook nog overleden. Hoe ze het in deze wereld 97 jaar heeft uitgehouden...

Vroeger was echt niet alles beter, maar het voelt nu slechter.

Ook omdat onze kikkers zijn opgevreten door de zwemrat.

Was die maar verzopen, voordat hij ze opvrat.

Er is hoop. Vanochtend vonden wij in een val een dikke rat.

Die hebben we nu iets te lang laten zwemmen.

Taron hijgt er nog van.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:55

Maandag 3 augustus 2026

Tippel houdt het niet droog Deel 2/2

De wereld zit vol ratten. Daarom surveilleer ik stug door.

Ik heb nog tien kilo te gaan voordat ik een ons weeg.

Prettige vakantie en een wat drogere lik,

Tippel

Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:55

Dinsdag 7 juli 2026

Tippel's rode kaart

Hallo allemaal,

Het wordt tijd, dat we een andere aarde op zoeken.

Taron heeft er wel geen oren naar,

maar het grondwater is zwaar vervuild en hij zit er wel regelmatig met zijn kont op.

Hij kan gerust een andere kant op kijken, maar het neemt mijn ongerustheid niet weg.

Achter ons telen ze voor het eerst pootaardappelen, die veredelen ze. Naar ik vermoed om een fiks aantal schilderijen van Van Gogh te gaan namaken. Wat moeten ze er anders mee, nu er hopen van die piepers gratis af te halen zijn. Ik hoef in ieder geval geen aardappel aan mijn poot.

Al zou het een stevige bescherming kunnen bieden tegen ongepast kauwgedrag.

Naast ons worden ‘flowers’ geteeld. De Roemeense of Poolse arbeidskrachten noemen ze zo. Ze hadden het ook over ‘begonia’s’, maar dan moeten ze de bloembakken zeker nog neer gaan zetten. Op deze aarde verstaan we elkaar niet zo goed, alhoewel er overal over drones wordt gepraat en dat snapt iedereen. Zelfs Rutte spreekt ze goed uit.

We hebben die flowers naast ons helemaal niet nodig. We hebben ze zelf.

Zelfs bijna uitgebloeid zijn ze nog mooi.

Ik ben wel erg bang, dat onze 2 koeien weg moeten. We hebben geen 2 x 2.6 hectare weidegrond.

En ze poepen niet eens. Regels zijn regels, zegt men. Daarna is alles ontregeld.

Als ze komen om de koeien op te halen moet Taron zijn verdedigingslinie even flink opzetten. Hij is al aan het oefenen. Ben trouwens nieuwsgierig of ze nou in de groene of in de oranje kliko moeten. Doen we het niet goed,

dan krijgen we vast een rode kaart. Taron heeft er net één gehad voor een harde tackle, die hij speels noemt.

Hij wil gauw Trump gaan bellen. Ik vind dat een infantiel idee. Van mij krijgt die Amerikaanse oranje hamburger een grote rode kaart, omdat hij zo speels met mensen om gaat. Ziet-ie gelijk, dat de aarde code rood heeft.

Daarna tjoepen we alle valse presidenten de kliko in. In grijs of oranje weet ik nog niet. Eén gezicht kan in ieder geval zo in de oranje.

Jullie zien, ik ben op oorlogssterkte. Ik wil andere aarde en een andere aarde.

Poot van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:09

Maandag 22 juni 2026

Tippel's hitteplan Deel 1/2

Beste allemaal,

In de hitte van ons bestaan moet je de schaduwzijde opzoeken.

Op de valreep lukt dat wel.

Taron heeft dat nog niet helemaal door. Hij kan wel loenig gaan liggen kijken, die stenen warm je er alleen maar verder mee op. Ik snap wel, waarom hij perse naast de vijver wil liggen.

Hij wenst vandalen weg te houden en er zitten niet eens algen en blauwe verf in. Hij spiegelt zich, vermoed ik, aan Trump.

Hij moet uitkijken, dat zijn roestbatterij straks vier dagen meegaat om zijn energie op peil te kunnen houden. De kleur heeft-ie al.

Door de hitte graaft hij een kuil in de aarde en gaat daar dan in liggen.

Voor koelte kan hij beter onder de bomen gaan liggen. Elke keer moeten de kuilen weer dicht en er moet altijd weer aarde bij. Heel vreemd, dat er meer uitgaat, dan erin komt. Schijnt ook zo met geld te zijn. Geld en aarde zullen daardoor wel zo verbonden zijn.

Als je in de Krim woont, geld hebt en je wilt tanken, dan kun je wel net als Taron op je kont gaan zitten. Alleen bij hem komt er wat in en in de Krim komt er niets meer uit.

Ik oefen al mijn hele leven met de bal. Ik leg hem vaak bij Taron neer om een potje te één-twee-en.

Hij speelt helaas vaak op de man en ik moet hem dan met kracht afduwen.

Hij krijgt van mij de rode kaart. Zo lukt het me nooit om te oefenen voor het WK.

Ik kom niet verder dan balbezit. Geen WA in het verschiet, die een dansje voor me gaat doen. I had a dream.

Ik kan natuurlijk altijd nog op Curaçao gaan wonen. Steek ik mooi af. Ik heb de kleur van Coke en dat trekt geld aan. En geld is succes. Krijg ik vast ook een Messi-achtig beeld in New York.

Blijft die slome maar thuis. Kan hij nog eens naar mij om kijken.

Ratten uit de val halen moet hij dan maar alleen gaan doen.

Ik taai gewoon af als Starmer. Teleurgesteld in het equipe.

Nou, even extra tanken, voordat het water op de bon gaat.

Taronneke moet maar goed op zijn eigen poten gaan staan.

Misschien ga ik hem missen.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 16:12

Maandag 22 juni 2026

Tippel's hitteplan Deel 2/2

Hij ligt er wel heel zielig.

Hij heeft altijd zijn panda nog.

Hopelijk let hij er wel op, dat de planten genoeg water krijgen. Zonder mij mist hij anders alle fleur in het leven.

Zo, dan ga ik nu een voetbalbroek kopen. Blauw of oranje, dat weet ik nog niet.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 16:12

Woensdag 27 mei 2026

Tippel heeft zijn eigen spreidingswetten

Beste allemaal,

Het was te warm om iets vlotter wat van me te laten horen.

Misschien hebben jullie me een beetje gemist, maar ik zat niet bij een PostNL afhaalpunt.

Ik was gewoon thuis. Met Taron tussen de koeien.

Ze zijn weer van stal gehaald. Gelukkig zijn het er maar twee. Worden we in ieder geval niet omvolkt.

We waken een beetje over ze en zorgen, dat de grond onder hun poten niet te heet wordt.

Is dat het geval, dan kan ik ze even gaan bewateren. Wat er uit komt is alleen de laatste dagen een beetje aan de hete kant. Mijn temperatuur loopt namelijk ook op.

Dat waterstralen moet ik nog alleen doen. Taron kan nog niet richten. Zeker bang, dat-ie omkukelt.

Vooral als er ‘s morgens vroeg een gevaarte in de wei van de buurman met veel herrie bezig is loopt mijn temperatuur nog verder op.

Het was eerst ook nog vleugellam. Gevalletje imitatie kabinet, denk ik.

Naderhand bleek het met die vleugels over het gras heen te wapperen zodat het gras ging liggen.

Ik kreeg Taron daarna slechts in de zitstand.

Het duurde even voordat we na al het tumult weer op één lijn verkeerden.

Dat is heel moeilijk met hem vooral als hij in de Ferrari-modus sjeest. Ik zou hem dan graag onder stroom willen zetten, maar we hebben geen laadpaal.

Hij kan dus maar beter bij het ouwe model blijven. Dat is haren naar achter in plaats van omhoog. Ook sexy.

Vanochtend was Taron planten met kluit aan het slingeren. Nieuwe hobby.

Daarna voldeden we aan de spreidingswet. Ik zei hem nog alles zoveel mogelijk op één plaats te houden.

Toen ging hij stom staan spitten. Dat is niet verontrustend op zijn leeftijd. Als hij ouder wordt en hij luistert geregeld weer niet dan moeten we ons pas zorgen gaan maken. Dementie bij dieren komt ook voor en als er nu al meer geld moet naar de zorg dan naar defensie dan kunnen we beter niet meer zo oud worden. Of gewoon spreiden. Tussen jongere honden. Die kunnen dan je drol opruimen.

Wij moeten hier ook meer defensief zijn. Meer blauw op straat, want ik zie anders rood van opwinding bij al dat gewaak van ons.Trump ziet ook al constant blauw. Misschien heeft hij het altijd koud. Of Spaans benauwd, omdat oorlogje voeren toch niet zo makkelijk is. Zeker voor mij niet. Taron wordt alsmaar groter. Hij vuurt gelukkig geen raketten af.

Al denk je hierbij anders. Kan natuurlijk ook met een parachute uit Roemenië geland zijn.

Taron liep net weer met een stok te zwaaien. Ik heb liever, dat hij een kaas laat rollen. Ga ik wel onder aan de heuvel staan.

Kom, we gaan weer even de vissen voeren. Als je het voer goed spreidt heeft iedereen wat. Misschien wordt dat later wel de Wet van Tippel genoemd. Da’s een wet, die in ieder geval door loopt.

Ik ga nog even afscheid nemen van de violen. Het zijn de laatste. Zij hebben zich zeer defensief weten op te stellen tegen de hitte.

Deze bloem heeft het begeven. Die maakt de zomer niet meer mee.

Wij zijn hier nog lang niet uitgebloeid. Dat smoel heeft meer leven in mij gebracht. Moet wel, anders vleugelt hij me lam.

Op tijd goede afstand bewaren, gebitszorg mijden, dan maak ik zeker nog veel zomers mee.

Lik van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 16:56

Woensdag 6 mei 2026

Tippel's rollenspel

Beste allemaal,

Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt in Nederland. Ze willen de rollen uit het toiletpapier halen.

Elke keer wacht ik met smart op het laatste vel.

Ik moet en zal die rol hebben.Taron blokkeert mij dan, alsof de hal de straat van Hormuz is, maar ik kom er met de mij toegeworpen harde kern van karton wel doorheen.

Ik leef me helemaal uit. Scheur hem in stukken, alsof ik een Damverver te pakken heb.

En nu willen ze de rollen er niet meer in doen. Weg met de fantasie, niets meer van te maken. Ik word er zo moedeloos van.

Aan Taron heb ik ook niks. We kijken ieder bij bepaalde dingen een andere kant op. Dat polariseert.

En daar rol ik dan van om.

We ruiken vaak de sporen van ratten. Hier buiten op het weiland kan dat niet veel kwaad. In de stal mogen we nu niet meer snuiven. Ratten schijnen een virus bij zich te kunnen dragen in een handtas. Ik heb er nog nooit één zien lopen met een tas, maar het zou kunnen. De duivel draagt ook Prada.

Boeren zijn opzichtiger. Die sproeien met grote armen allerlei middelen om gewassen te beschermen, als wij niet beschermd zijn. Laatst had ik traanogen. Het maakt dus niet uit of je aardappelen eet of hond: overal zit gif in. Moet ik eigenlijk aan de teken vertellen. Bijten ze mij vast niet meer.

Taron is in feite te vergelijken met een bultrug. Hier opeens binnen gekomen. Het was wel de juiste afslag, maar af en toe hoop ik, dat een cruiseschip hem naar zee brengt. Lig ik te genieten van de zon, verzint hij weer iets om aan mijn lijf te zitten.

Hij zou meer moeten doen met toiletrollen.

We zijn nog lang niet akkoord over een blijvend staakt-het-vuren.

Lik van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:46

Dinsdag 7 april 2026

Tippel's reddingsactie

Hoi allemaal,

Door de bank genomen gaat het hier heel goed.

Taronneke groeit geweldig in zijn oren, dus er passen veel bananen in.

Hij luistert goed, als hij er zin in heeft en beestjes ziet vliegen.

Hij ziet alles en loert graag. Hij is klaar voor het leger.

Hij is niet van Amerikaanse afkomst, maar toch bedankt hij niet voor de bloemen.

Zijn Duitse afkomst valt niet te verbloemen. Hij graaft diepe kuilen.

Gooi je ze dicht, dan gaat hij er demonstratief op liggen zonder ruzie te maken. Dat is dan wel weer meegenomen.

Voor hem groeien de bomen tot aan de maan en weer terug. Hij gaat, denk ik, graag mee in een raket als opvolger van Laika. Hij weet alleen niet, dat in de ruimte weinig ruimte zit in Artemis III. En dat het toilet dienst kan weigeren. Er zitten dan waarschijnlijk ook bananen in.

Door het gebrek aan brandstof zal het wel weer vijftig jaar gaan duren voor er weer iemand de achterkant van de maan bekijkt. Ben ik blij mee, want ik bewaak hier graag met Taron mijn grenzen, ook aan de achterkant.

Hij wordt steeds groter en sterker. Dat kan voor mij een probleem gaan worden. Dat was het ook voor de buizerd.

Die werd door Taron gisteren van de houtduif afgezet. Helaas was de duif door F-15E Strike Buzzard voor eeuwig gecrasht.

We hebben samen als Special Forces de wacht gehouden. Een beetje eerbied tonen is nooit weg.

Ik heb nog wat narcisjes geplukt voor een waardig afscheid.

Taron is nog te jong voor dat soort tere gevoelens. Die komen met de jaren. Vooral als je boven de 67 bent. Geldt niet voor wereldleiders. Die hebben op die leeftijd helemaal geen respect en gevoel meer. Daar zit gewoon niets meer in. Alleen rottigheid.

Die hebben niets met een enkele bloem.

Ook al schitteren ze in de zon als ornament in een balzaal.

Ik ga maar weer eens aan het werk. Hoop, dat de duif in de hemel nog wat kan betekenen. Misschien daalt dat dan neer op de aarde. Tenslotte valt alles naar beneden.

Lik van Tippel,

Gelukkig hield mijn zwarte vriend gepaste afstand.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 14:34

Woensdag 25 maart 2026

Tippel's grote stille weide

Beste allemaal,

Hier is de mest ingedaald. Het zou leuk zijn, als dat overal zou gebeuren in de oliedomme wereld.

We hebben nu een grote wei, waarin we vrij kunnen rennen en speuren.

Het is wel heel stil zonder pony-vriendin.

Vooral ‘s morgens. Dan kon ik even met haar neuzen.

Toch vreemd, dat er dood nodig is voor wat nieuws.

Het is best prettig, ook voor Taron, als hij zijn poot gaat optillen.

Ik heb vanochtend aan de bazin gevraagd of we nog levende grasmaaiers kunnen verwachten. Een paar lammetjes lijkt me wel gezellig met een mak schaap.

Kan Taron er nog wat van leren. Ik hoed ze wel. Als hij de wolven maar op afstand houdt. Gezien de praatjes, die hij heeft, moet dat wel lukken.

Praatjes geven gaatjes. Dat zie je in het Midden-Oosten. Tenslotte zitten wij ook in het midden oosten, van Nederland. Taron heeft nog zijn halve puppy-gebit, maar daar heeft hij al veel gaatjes meegemaakt. Net een perforator. Huid, stof, hout: geen probleem. Die wolven moeten wel nog even op zijn hoektanden wachten.

Taron is van de oppositie. Zit me op mijn huid, is het nooit met me eens, bemoeit zich met alles. Ik verdenk hem ervan, dat hij mij liever muizen ziet vangen in Den Haag. Geen goed idee met de huidige benzineprijs.

Als ik zeg, dat hij de grootste plek in neemt, schuift hij expres de verkeerde kant op.

Hij zou wat vaker moeten gaan slapen. We moeten immers zuinig met onze energie omgaan.

Straks krijgen we door de inflatie minder te eten. Je kunt je maar beter voorbereiden.

Er liggen overal takjes door de storm van vannacht. Die zijn geschikt voor het Paasvuur. We steken er maar even energie in met transport. Kunnen we vanavond nadieselen.

Taron drukt echter te gauw zijn snor. Zogenaamd bezig. Een echte puber, al vaped hij niet. Hij snuift liever gras.

Het worden misschien barre tijden. Ik ben blij, dat we water genoeg hebben.

En hout.

Al bijten we er hier heel graag op.

Ik hoop, dat we straks door de bomen het bos nog kunnen zien.

En elkaar nog wat gunnen.

Kop op, zou ik zeggen tegen de wereld, het wordt lente!

Lebber van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:40

Dinsdag 10 maart 2026

Tippel's geoliede oorlog

Goededag allemaal,

Vandaag weer een kijk Inside mijn leven met die slungel.

Die altijd aan staat, zit of ligt.

Ik probeer vaak te ontsnappen aan zijn volle aandacht. Dat is net als met die gezaghebber in Amerika helaas niet mogelijk.

Waar ik ook ben, in Cuba of hier, hij bemoeit zich overal mee.

Voortaan noem ik mijn vriend Tharomenei. Hij is namelijk een hardliner uit het Noorden.

Ondanks de hoge energieprijzen blijft hij rennen. Soms dieselt-ie nog wat na.

Hij gedraagt zich dan als een fregat zonder full command. Zogenaamd slapend, maar bereid om direct in de aanval te gaan.

Dankzij mijn slimheid, al zeg ik het zelf, loopt-ie wel eens vast. Net als de boeren kan hij dan geen kant meer op.

Voor hem is het hier een open AZC met langverblijf. Bed & Breakfast, Rust en Vreugd.

Langzamerhand begin ik aan het kortste end te trekken. Als aankomend grootmacht wandelt hij straks over mij heen. Gelukkig ben ik niet de nieuwe auto van Max Verstappen. Ik kan mijn snelheid houden. Ook al wordt Taronneke drie keer zo groot, hij haalt me toch niet in.

Ik kan hem zeker beschuldigen van gluren. Net als Knot en Weel. Die zijn de Woezel en Pip van justitie. Erg kinderachtig allemaal, als je zelf ook gluurt.

Het is ook best prettig, dat Taron heel groot wordt.

Hij kan goed loopgraven maken voor als de Amerikanen komen. Die zijn een groter gevaar dan de Russen en de Chinezen. Tegen de tijd, dat ze hier landen hebben ze geen raket meer over. Wordt dus over en weer stenen naar elkaar gooien, net als in de oertijd. Daarom graaft hij nu naast de molensteen.

Op water kunnen we het leger hier lang in stand houden. Eigenlijk hebben we nog een teefje nodig. Dat zeggen ze in Den Haag. Liever niet. Vrouwen kunnen ook heel lastig zijn. Kijk maar naar Caroline. Om meer teven te krijgen moet Taron zijn zaad straks maar af gaan staan.
16 x kan hij best aan, schat ik.

We worden wel moedeloos van al dat oorlogsgeweld in de wereld. Waar gaan we heen.

Het is maar te hopen, dat we de Pasen nog halen en die van volgend jaar.

Met schone luchten. De hemel wordt vol gegooid met olie, fosfor, methaan en andere viezigheid. Daarom kan ik beter binnen in de vensterbank blijven zitten.

Wordt het buiten verschrikkelijk smerig dan ben ik waarschijnlijk in de wolken.

Ik ga nu slapen.

Mijn oorlogsheld is me net voor gegaan.

Likje van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 16:18

Woensdag 18 februari 2026

Tippel focust zich op Taron Deel 1/2

Hoi allemaal,

Het zijn rare dagen tegenwoordig en niet allemaal meer bij te houden, wat er zoal gebeurt.

Mijn grote vriendin Marli wilde niet meer opstaan. Ik heb nog geprobeerd om haar overeind te krijgen. Lukte niet. Ze wilde kennelijk zo maar ineens naar de paardenhemel. Ze heeft hier 24 jaar het gras gemaaid. Is hier gekomen toen ze 4 jaar was. Wel verdrietig. Ik krijg nu ook geen wortel meer. Gelukkig kon ze op haar eigen wei blijven. Hoefde ze niet naar het oude paardentehuis.

Ik mocht niet mee naar Koosje van 97 in het oude mensentehuis. Gek, dat Marli zo oud niet is geworden. Misschien omdat er niet zulke grote rollators zijn. Taron moest alleen op stap. Zogenaamd goed voor zijn sociale ontwikkeling. Daar mankeert niks aan volgens mij. Hij groeit me nou al boven het hoofd.

Hij zoekt het ook steeds hoger op en af. Ik heb hem geadviseerd een opleiding te volgen en een diploma te halen. Krijgt-ie een goede CV. In de winter blijft-ie dan heerlijk warm.

Ik blijf hem nu nog voor. Ben benieuwd wie van ons twee straks een fatbike nodig heeft om de ander in te halen. Je krijgt geen boete hier op het terrein, als je te hard rijdt. Toen dat zwarte geval per auto naar Koosje ging heb ik hem wel gezegd niet te (h)appen achter het stuur.

Ik moet mijn focus steeds goed op hem houden en dat lukt niet, als hij alleen op pad gaat.

Gelukkig ben ik nogal flitsend.

De jonge heer is gisteren in de vijver gesprongen. Dat moment zat er een keer aan te komen. Ik heb staan kijken of hij het in zich heeft om bij de Zomerspelen voor Nederland uit te komen. Hij heeft de overkant bereikt, maar ik vond zijn schoolslag niet al te best. En dan al dat gehannes om er uit te komen.

Hij mag wel los overal naar toe nu men weet, dat hij niet zinkt.

En daar maakt hij gretig gebruik van.

Hij heeft weer nieuwe poepplekken gevonden. Ik hoef dat niet te zien.

Maar als ik wildplas, staat hij wel altijd te gluren. Niets blijft privé hier. Het zou hier landgoed Odido kunnen heten.

Met douanier Taron. Ik hoop, dat als hij groot is, rottigheid van het terrein blijft.

Nu legt hij nog niet zoveel gewicht in de schaal. Met 15 kilo loop je niemand omver.

Hij doet wel zijn best om met zijn gewicht zand te verplaatsen. Ik ben dan niet te beroerd om even te helpen.Voor ons zal het wel niet veel uitmaken als er asbest in zit. We worden toch geen 97.

Wat me wel verontrust is de groei van die nieuwkomer. Ook heerst hij mij soms iets te veel. Als die toeslaandhond een stukje van mijn lip afbijt leg ik beslag op die uil, die naast hem zit.

Al is-ie vaak zelf een standbeeld. Wel in wording. Zijn oren zijn nog niet helemaal uitgehard.

Links doet beter zijn best dan rechts. Nu maar hopen, dat het nieuwe kabinet rechtop blijft staan. Oog voor iedereen heeft.

Wij nemen hier op zijn tijd grondmonsters. Kunnen we straks zien of het klimaatbeleid geholpen heeft.

Niet alleen soms Taron, maar de hele wereld staat er een beetje lullig bij.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:55

Woensdag 18 februari 2026

Tippel focust zich op Taron Deel 2/2

Zoekende naar een nieuw houvast.

Onderwijl probeer ik mijn grenzen te bewaken.

Knuffel van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 17:55

Dinsdag 27 januari 2026

Tippel Trumpt er op los

Beste allemaal,

Het leven is hier goed. Taron en ik zijn een beetje tot elkaar veroordeeld. We houden ons lekker bezig met eten, slapen en spelen. We maken ons eerder druk om een Hema-rookworst dan om alles wat die aspirine-slikker in Amerika zegt of doet. Misschien is het een idee om hem iedere keer als hij wel iets normaals zegt, een McChicken te geven. Zeker weten, dat hij eerst af gaat vallen.

We hoeven hier geen hoop te houden. We hebben onze eigen hoop.

Taron dendert er doorheen, alsof hij raketaandrijving heeft. Ik houd het graag op skischansspringen.

Om daarna als nobele, dappere, moedige en betrouwbare veteraan de ellende de kop in te drukken.

Vanmorgen leek het alsof ICE hier was geweest. Je bent ook nergens meer veilig.

Straks proberen ze ons groene land in te pikken. Taron gooit er vier keer per dag een hoop op, ik twee keer. Ook draineren we als gekken. Zo proberen we het vol met stikstof te stouwen. Wordt het goed waardeloos, zegt men. Nu maar hopen, dat Rob Geus niet langs komt.

Binnen moet ik ook al zo opletten. Straks moet de panda van Taron terug naar China. Het label van Lidl is er helaas afgevreten. Bewijs maar eens, dat hij uit Duitsland komt. Die hebben daar liever fietsen.

Taron wil ook mijn lapland. Even niet opletten en hij wordt onder mij vandaan gesleurd.

Grijp ik in, dan grijpt hij wat en dan is er zogenaamd niets meer aan de hand.

Ik moet mij als een Daddy gedragen. Ik inspecteer elke plek.

En dan mag hij erin.

Ik zou wel graag een drone willen hebben. Kan ik hem in de gaten houden, als hij de spelregels overtreedt. Ik beloof er niet mee boven het gasverdeelstation in Vilsteren te gaan hangen.

Ik had een rustig leven met Riffer. Dat is voorbij. Als we niet de lucht in gaan en Taron door zijn verkeerde kleur niet wordt opgepakt, dan heb ik nog jaren zorgen.

Misschien heb ik mazzel en wordt hij groot en stoer.

En schieten ICE-brekers ons te hulp.

Voorlopig negeer ik zijn foute gedrag. Zou iedereen met The Don’s moeten doen.

Als Taron weer eens zijn tong naar mij uitsteekt draai ik zijn bek om. Er is vast wel een pluche bedrijf in China te vinden, die daar dan een succes van maakt.

Ik heb nu even rust. Meneer slaapt.

Knuffel van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 15:05

Maandag 5 januari 2026

Tippel moet aanpoten

Hoi allemaal,

Precies een week geleden vond hier een Trumpiaanse inval plaats.

Althans, zo zie ik dat nu.

Er werd uit het niets een mini-Riffertje gedropt. Hij, Taron, was nog enigszins terughoudend in zijn gedragingen.

Zogenaamd buiten even schijnheilig kijken.

Om binnen slinks en lief mijn bal gelijk te jatten.

Hij kon een week geleden onder mij doorlopen zonder dat ik omhoog ging. Vanochtend kreeg ik een stomp in mijn buik, omdat ik wederom als tunnel gebruikt werd. Bleek hij ineens hoger op de poten te staan.

Eten, ik noem het vreten, wil hij de hele dag. Gisteravond had hij een drol van 21 centimeter gefabriceerd. Kon gevouwen zo de snert in.

Ik moet voortdurend mijn vege lijf zien te redden. Anders bijt hij ook nog in mijn achterland.

In de sneeuw gedraagt hij zich als een Rus in een loopgraaf. Pure terreur. Belooft wat voor 2026.

Ondanks mijn camouflagekleuren word ik constant door hem ontdekt.

En ongewenst betast.

Aan alles buiten moet getrokken worden, waarna de wegsleepdienst wordt ingezet.

Verdacht wegrennende sujetten kunnen nu nog ontsnappen via het hek. Nog even en ze hebben een safe-room nodig.

Gelukkig zit-ie daar nu in.

Even goed controleren of het deurtje wel dicht zit.

Hij zou anders een kantoorsnoer te grazen kunnen nemen.

Hij is nu in dromenland gezakt. Rust in de tent.

Kan hier weer gewerkt worden. Straks is het weer basic-fit.

Lebber van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 15:13

Woensdag 24 december 2025

Tippel's echte kerstgedachte

Hoi allemaal,

Wat is iedereen toch aardig zo vlak voor de kerst.

Er komt zelfs zon uit de hemel.

De parelhoenders komen niet op het kerstmenu. Het gevaar is ook voor de toekomst geweken.

Ze zijn gewoon te taai.

Ze kijken wel een beetje gestrest alsof ze nog kerstinkopen moeten doen.

Het moet voor hen niet moeilijk zijn om een parkeerplek te vinden.

Achter elkaar is er wel plaats op een motorvak.

Ik was al bezig om een boom voor ze te vinden. Die kunnen ze dan opzetten.

Die ene zijtak moet genoeg zijn om er iets aan te hangen.

Er kan ook een duif op gezet worden. We hebben er nog vier.

Ze hebben witte poep. Het wordt dus aanpoten om op tijd een witte kerst te krijgen.

Een eventueel mestoverschot brengen we wel naar Wiersma.

Gelukkig hoeft mijn plas niet opgevangen te worden.

Ik zie tenminste geen speciaal transport daarvoor over het erf rijden.

Ik eet geen paprika’s of citroenen. Mijn mest is zo zuiver als wat.

Kan veilig gebruikt worden in de lelieteelt.

Over mest gesproken: er stond hier opeens een rendier.

Ik heb even goed gekeken of er wat uitkwam.

Helaas: geen uitkoopregeling.

Hij stond er dunnetjes bij. Van Marli heb ik een wortel gepakt en aan die dakloze gegeven.

Zo oefen ik op delen. Volgende week maandag moet ik namelijk nog meer gaan delen.

Dan komt puppy Taron. Dat wordt vast in het begin donder en bliksem.

Ik ben er in ieder geval klaar voor.

Zal hem goed laten merken, dat hier alles van mij is. Noem het Russisch bloed.

Schikt-ie zich, dan krijgt-ie ook wat.

Die wortel geef ik hem als welkomsgeschenk.

Ik heb ook al een bal voor hem klaar gelegd en dat stukje hout, waar ik op gekauwd heb, mag hij ook hebben.

Ik word opeens heel erg bevangen door de kerstgedachte.

Nog even en ik hallucineer. En dat zonder AI. Seven-sixty!

Ik hoop, dat de kerst wat meer is dan een boom opzetten.

Of versieringen halen vanaf internet.

Ik hoop, dat we zicht blijven houden op alles wat echt is.

Daarom zie ik Taron graag tegemoet.

Vrolijk kerstfeest!

Kwispel van Tippel

Geschreven door Tippel de boerenfox om 16:28

Donderdag 4 december 2025

Tippel denkt hemels

Hoi allemaal,

Toen ik net langgerekt lag te slapen met vier poten omhoog droomde ik van een touwladder, die tot de hemel reikte.

Ik moest even goed kijken om erop te komen en naar boven te gaan. Net toen ik dat wilde proberen werd ik klaarwakker.

Maar goed ook, bedacht ik, want zo veilig kan die rit naar de wolken niet zijn.

Er kan tegenwoordig alles naar beneden komen vallen.

Poep van ganzen, die vliegend griepen, explosieven vanuit spinnen, stikstof van alles wat teveel is. Voor je het weet krijg je ook nog een raket op je kop.

Ben je dan eindelijk bij de poort naar de hemel aangeland dan kan Poetin daar zijn witte kantoor inmiddels hebben gevestigd. Hij schijnt die overal te hebben.

De kleur is vast niet voor niets zo gekozen.

Op de vliegtuigtrap er naar toe kun je ook nog Trump tegen komen. Die houdt alleen van één kalkoen per jaar en zeker niet van honden.

Wat zou het fijn zijn, als ik die twee verkeerde baksels eens flink door elkaar zou kunnen schudden.

Als ik goed schud en de touwladder gaat zwiepen vallen ze misschien recht in de verse molshoop van vanochtend.

Even goed stampen en nooit meer naar kijken, ook al experimenteer je met processen van ontbinding in Dordrecht. Geen enkel risico nemen. De aarde dekt het feilen wel toe.

Op het terrein hier hebben we een laantje, dat altijd over rozen gaat.

In plaats van rozen bloeien er nu besjes. Met een beetje zon er op is dat ook hemels.

De formatie is met die Bontenbal ook half hemels. Het andere halve beleid ligt echter nog bedekt in de bladerhopen, denk ik.

Het is dus nu pappen en vooral nat houden. Ik til mijn poot er graag voor op.

Soms denk ik, dat we in de herfst van het leven zitten en dat de hemel op aarde nooit meer open gaat.

Ik heb mijn noodpakket, de bal, maar weer opgegraven.

Kan ik hem straks geven aan een nog onbekend, nieuw, veelbelovend maatje, hoop ik, dat hier de hemelpoort door zal komen.

In ieder geval heeft hij daarvoor geen touwladder nodig.

Kwispel van Tippel.

Geschreven door Tippel de boerenfox om 16:31

Meer van Tippel