|
Het puin was geruimd
de huizen heropgebouwd.
Opgepoetst en glimmend
scheurden autos in de zon,
een nieuwe wereld open.
Met bloemen werden
de laatste resten oorlog
uit de geesten verdreven.
Alleen verbieden
was verboden.
Jong en bloeiend
was de mei in 1968.
Ik was niet alleen en tweeëntwintig,
en zag plots hoe het anders werd.
De klok sprong vooruit.
de tijd keek niet achterom,
en vergeten voorheen
werd ver van de kerk begraven.
|
68 is nu opa, en nog steeds
verwonderd kijkt hij toe
hoe verse tegenwind
verrassend onverwacht
uit weer een foute hoek
het oude weg wil blazen.
De wereld wankelt,
strompelt voort
hij moet wel mee,
weg van weleer
hij houdt niet meer
van hoe het was en laat
geschiedenis achter.
Interdit d' interdire
Sous les pavés, la plage
l' Imagination au pouvoir
( wikipedia 1 - wikipedia 2 )
( wikipedia 3 )
|
