TADORNA
Foto

Een blog in de categorie 'Andere' omdat het leven meer is dan poëzie alleen.
Tadorna, want net als de bergeend voel ik mij thuis langs de kusten en riviermondingen van Hamburg tot Le Havre.

Inhoud blog
  • Stadsgedicht
  • Speelstraat
  • Sprookje
  • Op het Strand
  • Levenslijn
  • Buiten
  • Twee Poesjes
  • 71
  • Betonbrug
  • Efemeriden
  • Gedichtendag
  • Stadsgezicht
  • Orgelpunt
  • Priemgetal
  • Schrikkelseconde
  • Watersnood
  • Vintage
  • Poezen
  • Spiegelpoëzie
  • Op de Dijk
  • Huizen 4
  • Poes Aapje
  • Grijze Wijze
  • Bergeend
  • Pelgrim
  • Jong Talent
  • Aaikoe
  • Dijkgedicht
  • Appelbloesem
  • 70
  • Lofts
  • De Stroom
  • Gedichtendag
  • Mensen
  • Poes Knabbel
  • El Camino
  • Compostela
  • Verjaardag
  • Overal
  • Poes Spot
  • Ontpoldering
  • Scheldepolder
  • Fierljeppen
  • Hans en Grietje
  • Poes Poekie
  • Cars 3
  • Misverstand
  • Hedwigepolder II
  • Landelijk
  • Wiskunde
  • 69
  • Oude Liefde
  • Cars 2
  • Kleinkind
  • Akkerliefde
  • Demonen
  • Postuum
  • Huizen 3
  • 3 Haiku's
  • Fietsen
  • Zen
  • Levensloop
  • 's Morgens
  • Hengelen
  • AOW
  • Huizen 2
  • Joggen
  • Rivierlandschap
  • Waterwerken
  • 68
  • Rag Alley
  • Lente
  • Dreven
  • Heimwee
  • Poezie
  • Dichter
  • Torenklimmen
  • Verwondering
  • Euthanasie
  • Huizen 1
  • Buitenbeentje
  • Waterbouw
  • Weg en Terug
  • Marine
  • Oranjemolen
  • Woordenboek
  • Pandora
  • Aardrijkskunde
  • Fyra
  • Regendag
  • Cars 1
  • De Weg
  • 67
  • Marginaal
  • Genesis
  • Polder
  • Paarden
  • Hedwigepolder I
  • Lijstjes
  • De boom van Opa
  • Zilver en Brons
  • Dageraad
  • Vuurtorens
  • Multicultureel
  • Welkom op de Dijk
  • Help !
  • Relativiteit
  • 66
  • Hoogspanning
  • Seizoenen
  • Kernenergie
  • Kleine Trap
  • Wind
  • Kandinsky
  • Elle
  • Walvissen
  • Normandie
  • Fotoshoppen
  • Antwerp 10 miles
  • 65
  • Ons Jeepje
  • Vlaams-Brabant
  • Schemering
  • Onderweg
  • Nooit meer alleen

    meer dan poëzie alleen
    05-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.El Camino

    SANTIAGO DE COMPOSTELA – EEN VOETTOCHT

    Dit is de samenvatting in het spaans van het verhaal van een 13-daagse voettocht naar Santiago de Compostela waarvan u de volledige Nederlandse versie kunt vinden hieronder in dit blog.


    El Camino – Santiago de Compostela 2006 - Sinopsis

    En el año 2006 hemos hecho el camino de Santiago desde León hasta el tumba del Santo en la ciudad de Santiago de Compostela. Son los últimos 300 kilómetros del Camino Francés, la más famosa y más utilizada de las varias rutas que existen para llegar a Santiago. No es que somos tan creyentes pero nos gustan andar y meditar. Cada dia tuvimos que andar unos 25 o 30 kilómetros. Los hoteleros se cargaron de trasladar nuestras maletas de uno hotel a otro. Los verdaderos peregrinos duermen en refugios pero nosostros hemos preferido combinar la peregrinación con unas vacaciones. Entonces solamente llevábamos mochillas ligeras conteniendo algo de beber y de comer por el dia.

    El primer dia hemos tomado el autobús para escapar del centro de León, hasta la iglesia de la Virgen del Camino, donde despeguimos. Los primeros dias hemos atravesado el páramo Loenés, y al fin hemos subido los Montes de León hasta el punto mas alto del camino, el cruz de Hierro. Desde aqui hemos continuado hasta Ponferrada, la última grande ciudad antes de Santiago. Después del páramo nos quedaban otras dos regiones de visitar. El Bierzo nos encantó enormemente con sus valles y bosques hermosos. Villafranca del Bierzo ofrece unos construcciones históricas maravillosas, verdaderas joyas de arquitectura. Finalmente llegamos a Galicia, la comunidad autónoma rodeada por el Océano Atlántico al Oeste y el Mar Cantábrico al Norte. Esta región es un paradiso para caminar, tambien por su clima que por su ambiente verde y sus paisajes y horizontes siempre cambiando.

    Durante el pasaje hemos conocido a mucha gente de todo el mundo, y como teníamos mucho tiempo para hablar, nos hemos enriquecido de otras culturas y otras ideas. Querríamos recomendar ese viaje a todos los que les gusta caminar y que quieren vivir conscientemente disfrutando de todo lo que el mundo les ofrece. El camino nos ha cambiado, hemos vuelto más sabio y mejor hombre.



    BIJLAGE : Eenvoudige spaanse zinnetjes met valse tweelingen.

     

    El ejercicio del ejército no fue un éxito.

    (  De legeroefening was geen succes. )
    ejercicio = oefening
    ejército = leger

    Los coches chocan en el cruce.

    ( De autos botsen op het kruispunt. )

    coche = auto

    chocar = botsen

    No se atreverán a atravesar.

    ( Zij zullen niet durven oversteken.)

    atreverse = zich wagen aan, durven

    atravesar = oversteken

    Suelo echar mi sueldo en el suelo.

    ( Ik ben gewoon mijn geld op de grond te gooien. )

    suelo = 1e persoon enkelvoud van  het werkwoord ‘soler’ = gewoon zijn

    sueldo = loon, soldij

    suelo = vloer, bodem

    http://www.mijnwoordenboek.nl/   http://www.rae.es/rae.html


    Categorie:Reizen
    03-01-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Compostela
    Dit is het verhaal van een voetreis naar Santiago de Compostela. De laatste 300 km van de ‘Camino Frances’, van Leon tot Compostela hebben we gelopen in dertien etapes. Tegelijk een sportieve prestatie en een spirituele ervaring, een aanrader voor al wie bewust en actief door het leven wil gaan. Je hoeft daarom niet religieus te zijn, want dat zijn we niet, wel integendeel. Maar elk weldenkend mens heeft nood aan bezinning, zeker op de kruispunten van het leven. Wij hebben tussen Leon en Compostela onze beroepsloopbaan afgerond, het lege nestsyndroom verwerkt en het zwarte gat van de AOW opgevuld, we zijn met deze bagage rijk teruggekeerd.
    De website van de St. Jakobsroute zegt het heel treffend: 
    El Camino de Santiago es, eso, un camino. Una ruta, un recorrido al que acuden actualmente decenas de miles de peregrinos de todo el mundo para dirigirse a Santiago de Compostela. Así pues, el Camino siempre está abierto y a todo aquel que desee recorrerlo.
    (De ‘Camino’ is niet meer dan een weg. Een route, een parcours, waarop  tienduizenden pelgrims uit de hele wereld komen aangelopen om op weg te gaan naar Santiago. Gewoon omdat het pad er nu eenmaal is en altijd openligt voor wie het wil bewandelen.)

    Dag 1: León – Hospital de Orbigo (34 km)
    Een lange etape, om ze in te korten en om te vermijden dat je twee uur door het centrum en vooral de minder fraaie voorsteden van de agglomeratie van León moet wandelen, kan je beter de stadsbus nemen tot aan de eindhalte bij Virgen del Camino. Hier begint de Páramo, een hoger gelegen en schaars begroeid plateau waar het behoorlijk warm kan zijn. Om enige landbouw toe te laten is er een netwerk van irrigatiekanalen aangelegd, die worden gespijsd met water afkomstig van de ‘Montes de León’ die je in de verte kan zien. Het pad is voor de rest vrij eentonig en vlak.

    Dag 2: Hospital de Orbigo – Astorga (18 km)
    Astorga zie je al van ver liggen, het ligt op een kleine tafelberg in een verder vlak landschap. Merkwaardig is het bisschoppelijk paleis waar nooit een bisschop heeft gewoond. Het is van de hand van Gaudí, en geen enkel bouwelement of gevelonderdeel is hetzelfde. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat een dergelijk onpraktisch en weinig functioneel gebouw ooit in Nederland zou opgericht worden. In de Spaanse extraverte en uitbundige cultuur daarentegen, worden dergelijke artistieke hoogstandjes gekoesterd als uitingen van de volksziel.

    Dag 3: Astorga - Rabanal del Camino (20 km)
    Een uurtje buiten Astorga verlaten we de Leonese hoogvlakte en beginnen we aan de langzame en gestage klim naar de Montes de Leon waar we overheen moeten. We eindigen al een eindje bergop in Rabanal del Camino (1162m), een historische halteplaats die nu volledig ingesteld is op het  (pelgrims-)toerisme.

    Dag 4: Rabanal del Camino – Ponferrada (32 km)
    Een prachtige bergwandeling tot Molinaseca, vanaf daar is het nog 8km vlakke en verstedelijkte weg naar Ponferrada, de laatste stedelijke agglomeratie voor Compostela. Via het verlaten bergdorp Foncebadon komen we op het hoogste punt van de route, de bergpas Cruz de Hierro (1504m). Vanaf daar slingert het pad naar beneden tot Molinaseca met telkens nieuwe en verrassende vergezichten.

    Dag 5: Ponferrada – Villafranca del Bierzo (23 km)
    Doorheen het zacht glooiende idyllisch landschap van de Bierzo naar Villafranca del Bierzo, ook wel het klein Santiago genoemd vanwege de talrijke kloosters, kerken en andere heiligdommen die het herbergt.

    Dag 6: Villafranca del Bierzo - O Cebreiro (25 km)
    Een dag vol afwisseling en overgangen. Na de Bierzo begint het pad terug te klimmen, we moeten nog een laatste berg over om in Galicie te komen. Vanaf de grens zijn er kilometerpalen zodat je kan beginnen aftellen, er zijn nog 152km te gaan. O Cebreiro (1250m) is een kil en winderig bergdorp, in de gereconstrueerde galicische boerenwoningen (palloza’s) krijg je een beeld van de harde leefomstandigheden in vroegere tijden.

    Dag 7: O Cebreiro – Samos (30 km)
    Galicië is de noordwestelijke uithoek van het Iberisch schiereiland, ten westen begrensd door de Atlantische Oceaan en ten noorden door de Golf van Biskaye. De invloed van de zee is duidelijk merkbaar in het klimaat en de plantengroei, in de valleien vriest het zelden of nooit, het regent er al eens meer en de natuur is groen alom. Het is een vruchtbare landbouwstreek en in de dorpen laat het St-Jakobspad je bijwijlen gewoon doorheen een boerenerf lopen. De Galiciërs stammen af van de Kelten, een oude doedelzak spelende volksstam waartoe ook de Schotten, Ieren en Bretoenen behoren en die ooit verdreven werd naar de uithoeken van Europa. Galicië heeft een autonoom bestuur, de Xunta de Galicia  en ook een eigen taal het Galego (Galicisch) meer verwant, naar het schijnt, met het Portugees dan met het Spaans.

    Dag 8: Samos - Sarria (14 km)
    In Samos staat een vermaarde Benediktijnerabdij. Als je daar overnacht, kan je gelijk met de monniken vroeg opstaan zodat je snel op weg bent. De kilometers voor vandaag zijn een makkie, er is een mooi doorgaand wandelpad, en je kan ze probleemloos afhaspelen.   

    Dag 9: Sarria - Portomarin (24 km)
    Vanaf Sarria resten er welgeteld nog 100km naar het einddoel, niet verwonderlijk dat het vanaf hier druk wordt op het pad, want wie de laatste 100km loopt heeft recht op kerkelijke erkenning en kan een oorkonde of ‘Compostela’ krijgen.
    Aan het einde van de dagtocht wandel je over een stuwdam en kom je Portomarin binnen. Dit dorp werd opnieuw gebouwd een vijftigtal meter bergop omdat het oude onder het water van het stuwmeer is verdwenen. Sommige historische gebouwen werden steen voor steen afgebroken en terug opgebouwd, de rest is nieuwbouw in traditionele stijl. Het dorp heeft enkel hellende straatjes, er was in de omgeving van de stuwdam nu eenmaal niet voldoende vlak terrein om een dorp in te planten.

    Dag 10: Portomarín - Palas de Rei (24 km)
    You’ll never walk alone. - Je wandelt nooit alleen, het Sint-Jakobspad is bezaaid met verrassende ontmoetingen. Je komt er mensen tegen van over de hele wereld en na het vinden van een ‘common language’ –het helpt als je jezelf in meer dan één taal kan behelpen- geraak je makkelijk aan de praat. Steevast mondt het gesprek uit in het verkennen van elkaars achtergrond en het gissen naar de bedoeling van de reis. Blijkt dat iedereen wel ergens naar op zoek is, sommigen zoeken het  geluk of de zin van het leven, anderen willen in het reine komen met mindere prettige ervaringen zoals stukgelopen relaties, een verlies van familie of vriend of een andere tegenslag. Uiteindelijk willen allen er gewoon even tussen uit, een ommetje maken langs de zijlijn van het bestaan om vooral zichzelf terug te vinden. Naarmate iemand langer onderweg is, wil hij dit gemakkelijker toegeven.

    Dag 11: Palas de Rei - Arzúa (29 km)
    Meer verrassende ontmoetingen. - Voor vele niet-Europeanen, inwoners van vroegere kolonies, is de Camino een gelegenheid om het oude continent te bezoeken en om hun roots te ontdekken in de europese cultuur en beschaving. Heel Zuid- en Midden-Amerika werd ontdekt en overheerst door Spanjaarden en Portugezen (Brazilie), er wordt in de wereld meer Spaans en Portugees gesproken buiten het Iberisch schiereiland dan in Spanje en Portugal zelf, en dat merk je onderweg.

    Dag 12: Arzúa – Lavacolla (30 km)
    De laatste rechte lijn, nog even doorbijten, morgen komen we aan !

    Dag 13: Lavacolla - Santiago de Compostela (10 km)
    Daar sta je dan, op het plein vóór de kathedraal, één van de mythische plaatsen van de Westerse Beschaving. Voor sommigen de poort naar de hemel, voor ons, iets prozaïscher, de deur waardoor we terug de realiteit van de 21ste eeuw binnenstappen. De voorbije 13 dagen waren we even ‘opgeschort’ even ‘opzij gezet’ in de marge van de samenleving om alleen met onszelf bezig te zijn. Vanaf morgen rennen we opnieuw mee in de rat-race, maar wel als een ander en wijzer mens. Deze pelgrimstocht heeft zo zijn doel bereikt, we voelen ons nu echt ‘aangekomen’ op de plaats waar we moeten zijn.



    Categorie:Reizen
    01-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oranjemolen

    Twee zomerse foto's van de ORANJEMOLEN op de Scheldedijk te Vlissingen.
    (hij siert ook het Tadorna-Logo hiernaast)
    Let vooral op de prachtige Hollandse luchten,

    en op de milieuvriendelijke kleuren die de molen inpassen in het landschap: wit geschilderd langs de zeezijde om als baken te dienen voor de scheepvaart op de Westerschelde, natuurlijk rood-bruin van baksteen langs de landzijde.


    (meer over windmolens kun je vinden bij de link 'Water & Wind')


    Categorie:Reizen
    19-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Aardrijkskunde
    Geografie is geen exacte wetenschap maar volgt een eigen
    aardrijkskundige logica: het verhaal van
    1. - KEY WEST, Florida (Fl), USA en 
    2. - ZUYDCOOTE, Département du Nord (59), Frankrijk.

    1. KEY WEST is het meest ZUIDELIJKE punt van de Verenigde Staten van Noord Amerika.

     

    2. ZUYDCOOTE is het meest NOORDELIJKE dorp van Frankrijk.

     


    Categorie:Reizen
    10-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Normandie
    Een bezoek aan de baai van de Seine  : Deauville - Honfleur - Le Havre -

    De baai van de Seine wordt door de plaatselijke toeristische diensten geroemd om zijn microklimaat. Nu is de toeristische sector van nature geneigd dit argument lichtvaardig te gebruiken, maar voor de monding van de Seine moet er wel een grond van waarheid inzitten. Enerzijds wordt ze door de krijtrotsen van de Haute Normandie beschermd tegen de koude noordenwind, anderzijds voorspelt Meteo-France al eens beter weer voor deze inham, en de autoriteit van de lokale weermakers willen we niet in twijfel trekken.

    Redenen genoeg om in deze omgeving een beetje langer te verwijlen. In de luxe badplaatsen Trouville en Deauville is altijd wat te beleven. De zondagse markt in Trouville op de kaai langsheen de rivier ‘la Touques’ is zeker een aanrader. Deauville is een cliché en het is eigen aan clichés dat zij hun reputatie waar maken.
                                
    Honfleur is een pittoresk havenstadje net stroomopwaarts de Seine. Het historisch dok (le vieux bassin) is omgeven met oude pakhuizen waarvan de gevels volledig met leien zijn bedekt, de smalle autovrije kaaien zijn een aaneenschakeling van bistro's en eethuisjes. In de binnenstad is er een geclasseerde kerk uit de vijftiende eeuw volledig uit hout en gebouwd zoals een (omgekeerde) scheepsromp door de plaatselijke scheepsbouwers. De hele omgeving is niet ten onrechte uitgeroepen tot Unesco-werelderfgoed. 

    Le Havre is niet alleen de tweede haven van Frankrijk, het heeft ook toeristisch iets te bieden. Er is een prachtig, breed strand en een mondaine zeeboulevard die zich uitstrekt vanaf het stadscentrum langsheen de residentiële buurgemeente Ste Adresse tot aan de wilde natuur van de Cap de la Heve.xml:namespace prefix = o />


    Categorie:Reizen
    01-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlaams-Brabant


    Vlaamse vrienden hadden ons al dikwijls uitgenodigd om eens mee te gaan op dagstaptocht met de Ronsers (http://www.ronsers.be/). Met het voorspelde droog en zonnig weer, was de Vlaams-Brabantse Kouter-staptocht van 6 maart hiervoor de ideale gelegenheid. De Brabantse Kouters is een streek in de Belgische provincie Vlaams-Brabant die deel uitmaakt van de Groene Gordel rond Brussel. De start aan de kerk van Wolvertem (1km van afrit3 van de A12 Antwerpen-Boom-Brussel) is probleemloos te bereiken, de Tom-Tom hebben we niet hoeven te gebruiken.

    Even over 10.30h gaan we met een twintigtal stappers op weg naar de eerste Brabantse heuvelrug. Eenmaal boven schittert het Atomium in de zon en ligt Brussel aan onze voeten. Het is net een beetje te koud om een fata-morgana te zien van een hoorntje met drie bollen, maar ik kan me best voorstellen dat het in volle zomer en aan het einde van een lange wandeling, wel eens het geval kan zijn. Langs een zonnige zuiderhelling zakken we af naar het pittoreske vallei-gehuchtje Ossel, met de kerk, de pastorie en het dorpscafé netjes op een rij.

    Ook al is het net middag geweest, we spreken meteen het lunchpakket aan. In deze landelijke omgeving op amper 10 km van Brussel brouwt men de Geuze-Lambiek, en de suggestie van de kastelein, Kriek van ’t vat, willen we vast eens proberen. Terug op weg over de volgende heuvel om aansluiting te vinden op de LAW’s 126 en 128. Deze Lange Afstand Wandelpaden leiden ons, zoals steeds, langs de mooiste hoekjes van de streek. Op de top van een laatste heuvelrug kunnen we genieten van een ander zonnig vergezicht, deze keer richting Antwerpen.

    Door het zacht glooiende landschap en langs de vruchtbare Brabantse akkers dalen we stilaan af naar het (polder)-niveau van Laag Belgie. Impde is de volgende menselijke nederzetting, de toegangspoort tot de Wolvertemse Beemden, een klein maar mooi natuurgebied dat afwatert naar de Rupel en zo in de Schelde. Na 24km zijn we terug in Wolvertem. Het LAW loopt verder naar de abdij van Grimbergen, waar het gelijknamige bier lokt, wij houden het op een afscheidsglas in de sportschuur, want ook daar tapt men Kriek van het vat.


    Categorie:Reizen
    Foto

    Contact


    Aanraders
  • Tempus Fugit
  • Jans wandelblog
  • Vertrekkers
  • Water & Wind
  • Verzameld werk
  • Stroomopwaarts
  • Poëzie
  • Sailing
  • Shelduck
  • Riets Fotoblog

    Categorieën
  • Actualiteit (28)
  • Andere (36)
  • Poëzie (58)
  • Reizen (6)

  • Archief per maand
  • 06-2017
  • 04-2017
  • 01-2017
  • 09-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 01-2015
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 04-2014
  • 02-2014
  • 11-2013
  • 09-2013
  • 06-2013
  • 04-2013
  • 10-2012
  • 08-2012
  • 04-2012
  • 01-2012
  • 08-2011
  • 04-2011
  • 01-2011


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.nl - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jou eigen blog!