Matthëus Passion

Een kamer in het verleden

In 1971 gingen Godfried Bomans en Jan Wolkers elk een week in totale afzondering op het eiland Rottumerplaat zitten. Het enige contact dat ze met de buitenwereld hadden, was via radio-interviews met Willem Ruis. ‘Alleen op een eiland’ was een legendarisch project (en nog steeds heel erg leuk om naar te luisteren, er zijn cd’s van te verkrijgen!)

Inmiddels is er een soort follow-up gekomen. En daar mocht ik tot mijn grote vreugde aan meedoen. Dus zat ik vorige week een week in volstrekte afzondering in een boothuisje op het Lauwersmeer. Het project heet ‘Een kamer in het verleden’, en hoort bij het programma De Avonden, van radio 6.
Zie mijn verslagen hier.
hier =
http://weblogs.vpro.nl/eenkamerinhetverleden/category/gasten/paulien-cornelisse/

Via deze site kun je ook de verslagen van de andere deelnemers beluisteren, maar ik hoop dat mijn rugpijn zolang niet duurt....

het is stil om me heen en stil in mij
niet om verdrietig van te worden
maar wel om het te laten duren
tot voldaan is aan de noodzaak
van stil te zijn

Daily Show NL
Nederland heeft nu zijn eigen Daily Show. Met Jan Jaap van der Wal als de Nederlandse Jon Stewart. Scherp, actueel, hard en bovenal geestig. Jan Jaap neemt dagelijks het nieuws met u door.
Terug te zien op www.uitzendinggemist.nl
De moeite waard om eens te kijken.

Naar aanleiding van de installatie van het nieuwe kabinet schreef Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr het gedicht 'Mijn nieuwe vaderland'.
Het uitgangspunt van ‘Mijn nieuwe vaderland’ vormt het lied ‘Wien neerlandsch bloed in d’aders vloeit’, dat tussen 1817 en 1932 ons volkslied was. De tekst werd geschreven door de dichter Hendrik Tollens.

Mijn nieuwe vaderland

Ik eer mijn leiders hemelhoog                         gij die zo rein zijt, kerngezond
en ’t hoogst zit een fascist                                   en zuiver op de graat.
die u en mij zolang gedoogt –                           wij smeken om een harde hand
zolang als hij beslist.                                            in aangewreven haat.
Beschermt gij, leiders, onze grond                 Behoud voor 't lieve vaderland
waar vreemde adem gaat                                  de blanke natiestaat.

Braakt uit, gij vrienden, vrij van zin             laat zien hoe u dit land bemint
uw krop, uw kreet, uw gal.                                omhels het op zijn smalst,
Niets is taboe en niets te min                          Hoe klopt ons hart, hoe zwelt ons bloed
uw bagger minst van al.                                     bij 't rijzen van dees'toon,
Verneder dus wat u niet zint                            Klonk ooit een zuiverder gemoed
sla stuk wat niet bevalt                                      een leger hart zo schoon?

Waar hoorde men die koekoekszang          Beaar het niet, verdelg het goed
voor volk en vaderland?                                    zodat dit land ontluikt.
Dat was toen in het landsbelang                    Wie hier nog onze mildheid zoekt:
een heel volk werd verbrand.                         los op in brandend veen.

Wie neerlands bloed in d’aders vloeit
van vreemde smetten vrij
die fabel staat weer eens in bloei
in dwazen zoals wij.
Veel liever word ik door een volk
van hunnen aangerand
dan mee te gaan in deze kolk
van schoft en vaderland.

De meisjes van de columns (2)
Gisteren de avond doorgebracht met Jelle Brandt Corstius. De moeite waard beiden, zowel de man als de t.v. serie waarin hij in Rusland op zoek gaat naar het leven van de gewone Rus. Nu is het zo dat als iets eenmaal je aandacht heeft, er van alles op je pad komt wat daarbij past. Ik schreef eerder over de meisjes van de columns, o.a. Pauline en Aaf. De laatste is een zus van Jelle en Pauline zal aanschuiven in het programma zomergasten dat weer door Jelle wordt gepresenteerd.
Ja, ik ben het ermee eens: heeft niets om 't lijf, maar ik kijk er wel naar uit.
Ik ken ze nu allebei een beetje, vandaar....

Broeders van liefde
Probeer het eens. Je neemt een kind op schoot
zo’n ding dat nog doorschijnend is en broos
liefst blind of doof. Geslachtloos bijna.
Het zit daar maar, een zuiglam voor het oog.
Pak nu het hoofdje. Leid het zacht omlaag
tot aan de uitgang onzer naastenliefde.
Schuif het, prop het erdoor desnoods, niet bang zijn.
Vandaag mag het. Er zijn geen ouders bij.
Dit is de kracht van elk geloof. Te groot
om te bevatten stoot het vroeg of laat
tot daar waar wij ons soeverein nog dachten.
Ze zeggen: God werkt slechts met onze handen.
Wel God, dit kun je dan: een kind van acht
mishandelen en jaar na jaar verkrachten.