Buitenbeentje
Een buitendijkse boomvrijgevochten overloperoeverloper slechts in schijnstil blijft hij staan op uitkijkwat zal ’t zijn?Waar land weer water wordtbewaakt hij de seizoenen’t getij op tijd komt zachtzijn voeten zoenen.Zijn vrienden braaf benedennetjes in de rijten dode opgeschrevenbenijden hem hierbij.
Luiken
Kleine ode aan het raamEen raam haalt de wereld naar binnenhet helpt de nacht de dag te beginnende man naar de bakker, een taterend kindnaar school onderweg, een blad in de windde postbode die een pakje komt brengende nachten die korten, de dagen die lengende kalende takken, het bottende bladeen hond aan de lijn, een zwervende kateen blik op het leven, van donker tot lichteen raam is een eeuwig veranderend gedichtHilde van Cauteren
Wortels
MisverstandHoe komt het toch dat jij niet weetWat ik vergeet, maar heb bedacht voor jou,Ik ben je vrouw.Hoe komt het toch dat ik niet weetWat er al leeft zo diep in jou,Aan mij ontsnapt,Je bent niet trouw.Wat wij ooit droomden voor ons tweeVan heel ver heen of dicht nabijHet liep verloren onderweg,Ging jammerlijk verdampen inDe leegte tussenbei.
Fietsen
Fietsen
Fiets er even uit
Auto's geven toch teveel
Achtergrondgeluid
Tadorna
Wielertoerist
Kantjes eraf rijden
let er mee op
of bochten afsnijden:
het kost je de kop.
Kijk niet alleen rond
maar ook voor u uit:
leiband met hond
en u ligt onderuit.
Dertig - liefst minder
en achter elkaar,
ontwijk elke hinder
en trap niet te zwaar.
Ben Rombaut
Weg en Terug
midden deze polderrust
ben ik vaak weg
weg van mezelf
weg van de wereld
ergens in nergensland
waar mijn gedachten uitdeinen
als een golf die zichzelf verliest in de stroom
'bestaan' en 'zijn' helemaal in de vergeethoek
tot ik plots een "goeiedag" hoor
een goedgeluimde groet
ik schrik
en schik mijn gedachten weer
netjes
in verleden, heden en toekomst
keurig gelijnd als een boek
waaruit ik verhalen kan puren
verhalen om hem of haar
-toevallige passant-
mee te plezieren
daar zitten we dan
twee mensen keuvelend op een bank
en beide voeten op de grond.
Tony Peirsman
MarineZEEZICHT
(een gedicht over bomen, gras en bloemen,
en ook de zee komt erin voor)
Er staan geen bomen
langs de kant,
Er kruipt geen addertje
onder het gras,
Alleen water
dekt alles vredig toe,
En licht
reikt tot de einder.
En kijk,
zoals het altijd was:
Er is alleen maar Zee,
en alles wat ik zie, is
een bloem
die opengaat.
Het Dorp
79Rood-Wit
The Old Sailor
THE OLD SAILOR
Older and wiser,
With memories and friends,
I swallowed the anchor,
Said farewell to the sea.
As I came ashore
In peace and at ease,
Still left there to be
Out on the water
The essence of me.
2025
ElleElle était…
dans un lieu mythique,
une rencontre insolite
Elle m’ échappait,
éphémère, souriante,
éclatant sa présence
Elle m’attristait,
à jamais ruminant
comment et pour qui
combler cette nostalgie.
|
Elle était.. dans un lieu mythique, une rencontre insolite
Elle m'échappait, éphémère, souriante, éclatant sa présence
Elle m'attristait, à jamais ruminant comment et pour qui combler cette nostalgie. |
lieu : plaats rencontre : ontmoeting insolite : ongewoon, bevreemdend
échapper : ontsnappen éphémère: vluchtig, voorbijgaand sourire: glimlachen éclater : uiteenspatten attrister : bedroeven à jamais : voor altijd ruminer : piekeren combler : opvullen, ongedaan maken |
Huizen 19
Onderweg
|
Fileleed, ik reed en gleed de horizon tegemoet, Opgeslokt door de fijne streep waarmee de einder speelt;
En uitgespuwd aan de achterkant, Herrijst de zon, nooit opgebrand.
Erheen, op witte lijntjes schuiven, Een paddentrek op wielen, meegaand, zachtjes zwevend, instinct snuiven,
Van mensen, ingeblikt voor later, nu nog op weg achter de lokroep, Die altijd weerom keert, van de troep op zoek naar een eind voor dit begin. |
 |
Wandelen
Spanje IV
Prieeltje 4
78Jaren op een rijDe 8 nu nog van-8-erSchuift wat dichterbij
Oud & Nieuw 2
