Climat change

BOOMGEDICHT

Hij is in zijn slaap gebleven

geruisloos, met een korte knik

Uit het bos klonk er vertrouwd geluid

van brekend kreupelhout

De nacht nam alle kleuren uit de dag

In het stervend licht

vlamden de veren van een late vogel

De wind ruimde genadig

naar de vlagen in het westen

naar de nesten in de koortsboom

en voor hij uit de takken gleed

ging er een siddering

doorheen het buigend bladerdak

Toen viel de sapstroom stil

en helder hoorbaar kraakte iets van binnen

de stramme voeten van de naderende dood.

Stephan Soens

Zij wist vlug

hoeveel hij hield van water

zomaar de nabijheid

van water en van haar.

Het was herfst en de hoge populieren

aan de overkant hadden al

de helft van hun bladeren verloren.

De lage mist klamde hen

dicht bij elkaar.

Rondom hoorden ze slaperig gekir

van snavels in het riet.

Ze bevonden zich in een wereld

die nog moest beginnen.

Ben Kockelkoren

SCHELDE EB

Teruggetrokken

Gromt zij in haar

Golven...

De dijken rusten

Het één oog geloken

Naar wat komen kan

Terug

Er moet nog langs de rechteroever gereden.

De wind doorkliefd, het hart moet nog dreigend bonzen.

In geurige zakdoekjes gesnoten, waarbij wat grond, een draadje stof.

Het slib moet zich nog tekenen,

zijn grillige patronen aangepast.

door alleen geklots, ge-eb, gevloed.

Wolken moeten nog ontleed.

Schoonheid worden gevonden en zichten verzameld.

Oh heerlijkheid, elke gedachte voor mij alleen.

Bloemen geteld, elk jaar meer.

Terugkeren. Blijven. De beslissing dringt zich op.

Laat ik vlug brood halen.

De jongens wachten, ze lachen dralend en groeien

zonder mij. Zonder mij

vinden ze ook de weg.

P.R.23.60.A.

Ach, Ouder Worden

Ik sleep teveel verleden mee
Archieven van het leven wegen

In de grabbelton herinneringen
Hoor ik de glimlach van een kind
Een zucht van liefde voor een vrouw
En ook gelach, gebrul en dronken lallen.

Op 't gekkenfeest van 't leven
Wordt bruisend vuurwerk stilaan moe
Gaat na het bier het bloed ook vloeien
En steekt de tijd een handje toe.

Geen toekomst wacht nog bij de deur
Het afscheid is al lang geleden
Alleen de einder ginder ver
Lonkt naar mijn groot vergeten.