Huizen 10
Plastic Soup

Willy Spillebeen


Bomen
Het knettert in zijn kruinhet kraakt en knisperttikt en tuimelttak op taken naar benedenzijn gouden waanzinvult de tuinhij staat verwaaidverfomfaaid, uitgekleedEls van Thuyne
Huizen 9
Schietwilg
Soms wil ik als een boomDie trage wolken grijpenEn hun gedachten delenToch voor zij verder glijden.
Het water wast, de vloed zet aanIk wil zoals een rietDe hele stroom opzuigenEn met mijn kruinDe vale luchten kleuren.
Ik blijf bescheidenVerweesd en tusseninVerward mijn takken draaienMijn twijfels door de bladeren trillenEn met de mist stil in mezelf vervagen.
Huizen 8

Selfie


Mei '68


|
I |
II |
|
Het puin was geruimd de huizen heropgebouwd. Opgepoetst en glimmend scheurden auto’s in de zon, een nieuwe wereld open.
Met bloemen werden de laatste resten oorlog uit de geesten verdreven. Alleen verbieden was verboden.
Jong en bloeiend was de mei in 1968. Ik was niet alleen en tweeëntwintig, en zag plots hoe het anders werd.
De klok sprong vooruit. de tijd keek niet achterom, en vergeten voorheen werd ver van de kerk begraven. |
68 is nu opa, en nog steeds verwonderd kijkt hij toe hoe verse tegenwind verrassend onverwacht uit weer een foute hoek het oude weg wil blazen.
De wereld wankelt, hij moet wel mee, hij houdt niet meer Interdit d' interdire Sous les pavés, la plage l' Imagination au pouvoir ( wikipedia 1 - wikipedia 2 ) ( wikipedia 3 ) |
Huizen 7
72
65 +(zeven jaar later)Men zei:Jij mag nu gaan;Niets moetMaar alles kanVoortaan:En toch,Helaas !Echt waar,Heel onverwacht:Er gebeurde nooit eens wat
Bruggen
Lentepoezie
| LENTEKRIEBELS | DANSEN OP DE WIND |
Waarom dansen wij de tango niet hier midden op de dijk op dat asfaltglad wandelpad dat gracieus de Schelde siert ? Of in de polder daar benedendijks bij het oude brugje een paso doble, wals of chachacha ? De wind fluit tussen riet en hoge grassen vast wel een passend leidmotief met zang van lijster, merel, vink en -zeldzaam- van een karekiet Of liever toch van lieve lust en speelsheid overvol een dartele verleidingsdans ? Lentekriebels en wij : onbedwingbare gekte Tony Peirsman |
wind schudt de kauwtjes uit zijn vouwen werpt ze wervelend omhoog leidt ze van hand naar hand door de hemel veegt ze met ��n beweging samen in een leegstaande boom straks goochelt hij meeuwen Els van Thuyne |
Huizen 6
Naar Zee
Levenstocht

ODE AAN EEN STAPPER : LEVENSTOCHT
Samen met zichzelf begaf hij zich eenzaam op stapWie is het die de dagen wegwandelt ?(hoe verder hij gaat hoe dichter hij komt)en bij elke pas steeds meer het kind ontmoetdat lang geleden de weg op liepzonder te weten dat het ooit de man zou vindendie stappend zozeer zichzelve zocht.
Marc Hauman

Tijdloos
| Bomen |
Huizen |
| Bomen in mijn tuin Vertakt in het verleden Grijpen naar de tijd |
Huizen kijken stil Met grote vensterogen Naar wat weer verdwijnt |
Huizen 5
Stadsgedicht


Een goed stadsgedichtherkent u meteen.Het heeft een rake titel,opent gevat,en in het beste gevalhangt het in de wegaan de onderkant vaneen enorme brug.Het is grappig,maar niet overdreven.En het verrast-op de valreepstelt het dan toch nog ietszoals bijvoorbeeldde ellendige vraag:Vervoert dit schipniet erg rustig de tijddie U hier zo dringendstaat te verliezen?Stijn Vranken

