Connections 2

De dag is zwaar als lisdodden

We rusten in de rietkraag.

De lucht hangt als een donker deken

boven de bedding. Schoorvoetend

wandelt heimwee over de uitgeklede aarde.

De zon legt een schijn van terug-

keer over de rivier.

Wordt dit een dag van droefheid

en verdwaalde dromen?

Ach, laten we lichter worden, troost

in onze armen sluiten en blijven

oefenen in gemis

buigzaam als het riet.

Rita van Hauwermeiren

Poezenleed

Poesje, pootje, pijn

gedaan met 't wilde leven

mijn stapjes beven.

De Schelde lokt mij naar haar dans,

als de zon haar rode mantel spreidt,

die reeds in haar onmetelijke glans,

golven baart door de eeuwigheid.

De logge avondwolken dutten en gapen,

waardoor stralen dempen in rozenschijn,

zodat hun lichtjes langs mijn ogenslapen,

spiegeltjes vormen door een gordijn.

Beneveld door de stille avondstond,

die schoorvoetend mijn blik versmacht,

duik ik sprakeloos met open mond,

in 't naderend wonder van de nacht.

Marcel D'Hondt

Het knettert in zijn kruin

het kraakt en knispert

tikt en tuimelt

tak op tak

en naar beneden

zijn gouden waanzin

vult de tuin

hij staat verwaaid

verfomfaaid, uitgekleed

Els van Thuyne

Soms wil ik als een boom

Die trage wolken grijpen

En hun gedachten delen

Toch voor zij verder glijden.

Het water wast, de vloed zet aan

Ik wil zoals een riet

De hele stroom opzuigen

En met mijn kruin

De vale luchten kleuren.

Ik blijf bescheiden

Verweesd en tussenin

Verward mijn takken draaien

Mijn twijfels door de bladeren trillen

En met de mist stil in mezelf  vervagen.