74 - TADORNA

Vrijdag 3 april 2020

Corona

Lectuur in tijden van quarantaine:

In de romans van Nobelprijswinnaar Albert Camus wordt het absurde van de twintigste-eeuwse samenleving afgezet tegen een persoonlijke moraal van vriendschap en menselijkheid. Een of meer personages worden steevast door de loop van gebeurtenissen, nooit uit eigen vrije wil, schuldig aan een misdaad. De pest is een kroniek van een stad in de greep van een dodelijke ziekte. In de kuststad Oran breekt plots en onverwacht de pest uit. De slachtoffers sterven een snelle en vreselijke dood, en als gevolg van de quarantaine worden de andere inwoners geplaagd door gevoelens van angst en claustrofobie. Elke persoon reageert verschillend op de dodelijke ziekte: sommigen leggen zich neer bij hun lot, anderen zoeken schuld en wraak. En een paar, onder wie de antiheld dokter Rieux, proberen kost wat kost de terreur te weerstaan. De pest is een meeslepende vertelling over moed en vastberadenheid en de broosheid van het menselijk bestaan.

Albert Camus (Mondovi, Frans-Algerije, 7 november 1913 – Villeblevin, 4 januari 1960) was een Frans filosoof, journalist en schrijver van romans, essays en toneelstukken. Hij ontving in 1957 de Nobelprijs voor de Literatuur. Camus wordt vaak naast Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir als een van de leidende figuren van het existentialisme beschouwd, maar hij weigerde het label 'existentialisme' pertinent. Zijn denken verschilt van dat van Sartre waar het de aard van het bestaan betreft: bij Camus staat het lichamelijke centraal, waar Sartre zich meer op het intellectuele bestaan toelegde.

RÉSUMÉ du roman:

(La Peste, publié en 1947, a reçu le prix des Critiques cette même année. Il appartient au cycle de la révolte rassemblant trois oeuvres de Camus, La Peste, L'Homme révolté et Les Justes qui ont permis en partie à son auteur de recevoir le prix Nobel de littérature en 1957.)

LES RATS

D'abord un, puis plusieurs rats meurent dans les bâtiments et dans la rue. Premiers cas humains Le concierge de l’immeuble du docteur Rieux est victime d’une étrange maladie dont il meurt en dépit des soins du médecin. Grand, employé de mairie, vient voir le docteur Rieux pour lui signaler que les rats meurent en très grand nombre. À la fin de la première partie, les autorités, après bien des hésitations, se décident à fermer la ville et à l’isoler pour empêcher la propagation de la maladie, qui a toutes les apparences de la peste. Le journaliste Rambert fait tout pour regagner Paris où se trouve sa compagne. Le malheur des habitants d’Oran semble réjouir Cottard qui en profite pour se livrer à des activités de trafic lucratives. Grand essaie d'écrire un livre.

ÉPIDÉMIE

Le père Paneloux voit dans l’épidémie tout ce qui suit, sauf une grâce qui permet aux hommes de faire des actes de charité. Dans la ville, avec l'arrivée de l’été, les morts se multiplient, mais les habitants s'habituent aux ravages de l’épidémie. À l’approche de l’automne, Rambert rejoint Rieux et Tarrou dans leur lutte acharnée contre la peste. Plus tard, on assiste à l’agonie d'un jeune enfant, une mort et une souffrance atroce qui provoquent chez Paneloux une prise de conscience et de foi plus forte que jamais. Tarrou et Rieux, qui luttent ensemble et sans relâche contre l’épidémie, décident de se reposer un peu et célèbrent leur amitié dans la scène du bain de mer.

FIN DE LA PESTE

En janvier, la peste régresse et le sérum développé par Castel se met curieusement à gagner une efficacité qu'il n'avait pas jusqu'alors. Tarrou, soigné par Rieux, devient l'une des dernières victimes de la peste ; il meurt après avoir longtemps lutté. Cottard, lui, devient fou et se met à tirer sur les passants depuis son appartement; il est arrêté puis incarcéré. Ce même jour, Rieux apprend que sa femme, partie se faire soigner hors d'Oran avant l'épidémie de peste, est décédée de la tuberculose. Lui qui a combattu la peste pendant presque une année, semble avoir tout perdu et apparaît à la fin comme un personnage lucide, conscient de tout le mal que la peste a fait.

( bronnen: https://www.wikipedia.org/ en https://www.langzullenwelezen.be/ )

Actualiteit

Vrijdag 31 januari 2020

Climat change

WITTE WEELDE

Waar is de sneeuw gebleven ?

waar zijn de vlokken van weleer ?

Dat stil gespreid, wit dons en deken,

Het landschap als een bruid gekleed ?.

KLIMAATOPWARMING

Over vijvers en langs dreven

Echoot uit een ver verleden:

Waar is de sneeuw gebleven ?

Waar zijn de witte vlokken heen ?

Tranen om verloren leven

De aarde smelt, ik vraag alleen:

Waar is de sneeuw gebleven ?

Waar zijn de stille winters heen ?

Actualiteit

Donderdag 30 januari 2020

Gedichtendag '20

BOOMGEDICHT

Hij is in zijn slaap gebleven

geruisloos, met een korte knik

Uit het bos klonk er vertrouwd geluid

van brekend kreupelhout

De nacht nam alle kleuren uit de dag

In het stervend licht

vlamden de veren van een late vogel

De wind ruimde genadig

naar de vlagen in het westen

naar de nesten in de koortsboom

en voor hij uit de takken gleed

ging er een siddering

doorheen het buigend bladerdak

Toen viel de sapstroom stil

en helder hoorbaar kraakte iets van binnen

de stramme voeten van de naderende dood.

Stephan Soens

Poëzie

Vrijdag 3 januari 2020

Grijs

HUIZEN VAN DE 21e EEUW

EIGENTIJDS

STAAL EN BETON

IN ALLE TINTEN GRIJS

Andere

Woensdag 1 januari 2020

2020

GELUKKIG NIEUWJAAR

Actualiteit

Donderdag 31 oktober 2019

Halloween

Halloween

Daar op het kerkhof

Tuin der metafysica

Vindt het Al zijn plaats

/// een BUSHALTE /// en een EINDHALTE ///

Poëzie

Dinsdag 22 oktober 2019

Herfst

Zij wist vlug

hoeveel hij hield van water

zomaar de nabijheid

van water en van haar.

Het was herfst en de hoge populieren

aan de overkant hadden al

de helft van hun bladeren verloren.

De lage mist klamde hen

dicht bij elkaar.

Rondom hoorden ze slaperig gekir

van snavels in het riet.

Ze bevonden zich in een wereld

die nog moest beginnen.

Ben Kockelkoren

Poëzie

Donderdag 17 oktober 2019

Huizen 12

HUIZEN AAN HET WATER

MET BOMEN IN DE TUIN

EN PLAATS VOOR HET BOOTJE

Andere

Donderdag 10 oktober 2019

Zwerfkat

Ik jaag op mijn staart

Die valse zwarte kronkel

Blijft mij belagen

Poëzie

Dinsdag 8 oktober 2019

Prieeltje 1

Nestje in het groen

Ik heb de rust gevonden

Geef mij nog een zoen

Poëzie

Zondag 6 oktober 2019

Cars 5

LIMOUSINES MET ADELBRIEVEN

ROLLS ROYCE met de 'R' van ROYAL

(over CO2-UITSTOOT en BRANDSTOFVERBRUIK blijft men ZEER DISCREET)

Andere

Donderdag 3 oktober 2019

Aan Zee

Poe-Zie :

Poe-Zee :

met dank aan : Kristou & Stad Nieuwpoort

Poëzie

Zaterdag 20 april 2019

Huizen 11

HUIZEN DIE JE AANKIJKEN

VRANK EN VRIJSTAAND

FRONTAAL EN OPRECHT

Andere

Maandag 15 april 2019

Westerschelde

ELLY MAERSK (398,9m x 56,4m - bouwjaar 2007) afvarend bij Terneuzen

onderweg van ANTWERPEN (Deurganckdok) naar ROTTERDAM (Maasvlakte)

(gespot op 24/03/2019)

SCHELDE EB

Teruggetrokken

Gromt zij in haar

Golven...

De dijken rusten

Het één oog geloken

Naar wat komen kan

Andere

Vrijdag 12 april 2019

Dijkgedicht 2

Terug

Er moet nog langs de rechteroever gereden.

De wind doorkliefd, het hart moet nog dreigend bonzen.

In geurige zakdoekjes gesnoten, waarbij wat grond, een draadje stof.

Het slib moet zich nog tekenen,

zijn grillige patronen aangepast.

door alleen geklots, ge-eb, gevloed.

Wolken moeten nog ontleed.

Schoonheid worden gevonden en zichten verzameld.

Oh heerlijkheid, elke gedachte voor mij alleen.

Bloemen geteld, elk jaar meer.

Terugkeren. Blijven. De beslissing dringt zich op.

Laat ik vlug brood halen.

De jongens wachten, ze lachen dralend en groeien

zonder mij. Zonder mij

vinden ze ook de weg.

P.R.23.60.A.

Poëzie

Woensdag 10 april 2019

Muis

HIER IS IETS NIET PLUIS

EEN MUISJE IN ONS HUISJE

ZO MAAR OP BEZOEK

Actualiteit

Vrijdag 5 april 2019

73

Ach, Ouder Worden

Ik sleep teveel verleden mee
Archieven van het leven wegen

In de grabbelton herinneringen
Hoor ik de glimlach van een kind
Een zucht van liefde voor een vrouw
En ook gelach, gebrul en dronken lallen.

Op 't gekkenfeest van 't leven
Wordt bruisend vuurwerk stilaan moe
Gaat na het bier het bloed ook vloeien
En steekt de tijd een handje toe.

Geen toekomst wacht nog bij de deur
Het afscheid is al lang geleden
Alleen de einder ginder ver
Lonkt naar mijn groot vergeten.

Poëzie

Donderdag 4 april 2019

Cars 4

MAZDA

FERRARI

( en PORSCHE op de achtergrond)

Andere

Woensdag 3 april 2019

Connections 2

TRAINS & BOATS

BRIDGES & WATERWAYS

Andere

Meer van TADORNA