Mei &#039;68

Dinsdag 24 april 2018

Huizen 7

HUIZEN IN HET DORP

WAAR MENSEN IN WONEN

EN OOK WERKEN :

HUN WELVAART WORDT TENTOONGESPREID

Donderdag 5 april 2018

72

65 +

(zeven jaar later)

Men zei:

Jij mag nu gaan;

Niets moet

Maar alles kan

Voortaan:

En toch,

Helaas !

Echt waar,

Heel onverwacht:

Er gebeurde nooit eens wat

Woensdag 4 april 2018

Bruggen

Bruggen met bogen

Brengen oevers in spreidstand

En mensen bijeen

Dinsdag 3 april 2018

Waarom dansen wij de tango niet
hier midden op de dijk
op dat asfaltglad wandelpad
dat gracieus de Schelde siert ?

Of in de polder daar
benedendijks bij het oude brugje
een paso doble, wals of chachacha ?

De wind fluit tussen riet en hoge grassen
vast wel een passend leidmotief
met zang van lijster, merel, vink
en -zeldzaam- van een karekiet

Of liever toch
van lieve lust en speelsheid overvol
een dartele verleidingsdans ?

Lentekriebels en wij :
onbedwingbare gekte

Tony Peirsman

wind schudt de kauwtjes uit zijn vouwen
werpt ze wervelend omhoog
leidt ze van hand naar hand door de hemel
veegt ze met ��n beweging samen
in een leegstaande boom
straks goochelt hij meeuwen

Els van Thuyne

Zondag 1 april 2018

Huizen 6

HUIZEN LANGS DE WEG

ZO MAAR UIT DE BLOKKENDOOS

LANDMERKEN VAN HET DORP

Zaterdag 30 december 2017

Naar Zee

Alle water vloeit naar zee - en alles komt terecht.

Vrijdag 8 december 2017

Levenstocht

ODE AAN EEN STAPPER : LEVENSTOCHT

Samen met zichzelf begaf hij zich eenzaam op stap

Wie is het die de dagen wegwandelt ?

(hoe verder hij gaat hoe dichter hij komt)

en bij elke pas steeds meer het kind ontmoet

dat lang geleden de weg op liep

zonder te weten dat het ooit de man zou vinden

die stappend zozeer zichzelve zocht.

Marc Hauman

(foto : midweekstappen)

Dit gedicht van Marc Hauman is een ode aan de moedige stapper Hugo Peregrinus, die voettochten naar Compostela, Rome en Czestochowa tot een goed einde bracht.

Woensdag 6 december 2017

Tijdloos

--- Twee haiku's bij onderstaande blog "Huizen 5" ---

Bomen	Huizen
Bomen in mijn tuin Vertakt in het verleden Grijpen naar de tijd	Huizen kijken stil Met grote vensterogen Naar wat weer verdwijnt

Zondag 3 december 2017

Huizen 5

HUIZEN

DITMAAL

IDYLLISCH

GELEGEN

MET ZICHT OP

HET WATER

( LET OOK OP DE BOMEN !!)

Vrijdag 23 juni 2017

Stadsgedicht

Poëzie in de publieke ruimte:

mijmeringen bij een geopende brug :

Een goed stadsgedicht

herkent u meteen.

Het heeft een rake titel,

opent gevat,

en in het beste geval

hangt het in de weg

aan de onderkant van

een enorme brug.

Het is grappig,

maar niet overdreven.

En het verrast

-op de valreep

stelt het dan toch nog iets

zoals bijvoorbeeld

de ellendige vraag:

Vervoert dit schip

niet erg rustig de tijd

die U hier zo dringend

staat te verliezen?

Stijn Vranken

Dinsdag 20 juni 2017

Speelstraat

Hier grepen wij het leven

Met beide handen,

Kinderen op de fiets, en renden

Een blokje om, langs paadjes

Stil en smal, van kleine landerijen.

De horizon bleef mooi dichtbij:

Hij hoorde bij de straat

Waar ook de zomer was,

Hij stopte bij de beek

Vol zon en jonge visjes,

Het gras kon nergens groener zijn.

En ook de tijd

Zou thuis zijn

Voor het donker wordt,

Alleen wisten wij niet

Dat dit niet zo zou blijven.

Zondag 18 juni 2017

Sprookje

In Peperkoeken Huisjes

Met Maretakken in de Tuin

En Zonnecellen op het Dak

Leefden Zij nog Lang en Gelukkig

Vrijdag 28 april 2017

Levenslijn

Levenslijn

Waar de tijd verschijnt
Ontwaakt meteen het leven
Het duurt maar even

Jij en Ik

Een Ik zonder Wij
Is enkel Ik en nooit Jij
Men zegt altijd Hij

Dinsdag 18 april 2017

Buiten

Buiten op het land

Waar grote witte villa's

Gapen naar de dijk

Zaterdag 15 april 2017

Twee Poesjes

Twee Poesjes : Turbo en Tijger

Jong leven, levendig jong :

Lente in mijn tuin

Poes TIJGER (boven)
Poes TURBO (onder)

De poesjes T & T zijn de vriendjes van M & M

Michiel

Jonge spring in 't veld Gebeten door het leven Mijn liefste kleinzoon

Mare

't Leven lacht je toe

Lezen in een open boek

Je blijft verwonderd

Woensdag 5 april 2017

71

71

Eén en zeventig
Stroef en koppig, vreemd geval
Rotsvast priemgetal

Pelgrim

Elke dag een stap
Met wijsheid door het leven
Gestaag maar zeker

Boven de velden
fladderen wat woorden.
Bladeren zweven mee.
Groenig geurt de wind
en draait de dingen om.
Geen mens leest nog de nerven.

Sonja Keppens

het water lacht in rimpels
en een zachte zuidenwind
legt de vermoeidheid van de wereld
even stil

Dirk Lethe

Zondag 2 april 2017

Betonbrug

Strak gelijnd en vlak

Een verstilde beweging

Wijst de overkant

Maandag 30 januari 2017

Efemeriden

EFEMERIDEN

Het lange trage licht uit

lage luchten

omsluiert els en wilg met

grijze nevelslierten.

Het kloppende hart van de zee

stuwt vruchtbaar zijn vloed

tussen dijken en oevers,

over schorren en slikken en

bij drempels van dorpen.

Rijen populieren,

onverstoorbaar overeind,

fluisteren zacht een

afscheid naar het wuivende riet.

In een laatste rode gloed

versmelten land en licht tot

donkere poldergrond.

EPHEMERIDES

La basse lumière
Longue et lente,
Voile saules et aulnes
D’opaques guirlandes.

La mer trop lointaine
Fait vibrer son coeur
Dans les veines des rivières.

Le flot de ses fruits
Féconde les berges,
Embrasse les digues,
Pour enfin s’arrêter
Aux villages bercés.

Les feuillages frissonnants
Des peupliers bien dressés
Dans le ciel, alignés,
Murmurent un adieu
Aux roseaux en hommage.

Un dernier éclat
Du soleil, rouge-fondant
Avale la boue et
Le bois flamboyant.

Donderdag 26 januari 2017

Gedichtendag '17

Koning winter doet zijn best. Ook al wordt zijn kroon bedreigd door smeltende ijskappen, op deze gedichtendag laat hij een licht-vorstelijk poëtisch winterzonnetje schijnen, een glimlach voor dit jong talent.

Onder een winterzonnetje

vang ik wolkjes van je adem

wat is kou op zo'n moment ?

Ontdooid verleden tijd.