Avondrood
De Schelde lokt mij naar haar dans,als de zon haar rode mantel spreidt,die reeds in haar onmetelijke glans,golven baart door de eeuwigheid.De logge avondwolken dutten en gapen,waardoor stralen dempen in rozenschijn,zodat hun lichtjes langs mijn ogenslapen,spiegeltjes vormen door een gordijn.Beneveld door de stille avondstond,die schoorvoetend mijn blik versmacht,duik ik sprakeloos met open mond,in 't naderend wonder van de nacht.Marcel D'Hondt






