Dinsdag 24 april 2018
Huizen 7
HUIZEN IN HET DORP
WAAR MENSEN IN WONEN
EN OOK WERKEN :
HUN WELVAART WORDT TENTOONGESPREID
Donderdag 5 april 2018
72
65 +(zeven jaar later)Men zei:Jij mag nu gaan;Niets moetMaar alles kanVoortaan:En toch,Helaas !Echt waar,Heel onverwacht:Er gebeurde nooit eens wat
Woensdag 4 april 2018
Bruggen
Bruggen met bogen
Brengen oevers in spreidstand
En mensen bijeen
Dinsdag 3 april 2018
Lentepoezie
| LENTEKRIEBELS | DANSEN OP DE WIND |
Waarom dansen wij de tango niet hier midden op de dijk op dat asfaltglad wandelpad dat gracieus de Schelde siert ? Of in de polder daar benedendijks bij het oude brugje een paso doble, wals of chachacha ? De wind fluit tussen riet en hoge grassen vast wel een passend leidmotief met zang van lijster, merel, vink en -zeldzaam- van een karekiet Of liever toch van lieve lust en speelsheid overvol een dartele verleidingsdans ? Lentekriebels en wij : onbedwingbare gekte Tony Peirsman |
wind schudt de kauwtjes uit zijn vouwen werpt ze wervelend omhoog leidt ze van hand naar hand door de hemel veegt ze met ��n beweging samen in een leegstaande boom straks goochelt hij meeuwen Els van Thuyne |
Zondag 1 april 2018
Huizen 6
HUIZEN LANGS DE WEG
ZO MAAR UIT DE BLOKKENDOOS
LANDMERKEN VAN HET DORP
Zaterdag 30 december 2017
Naar Zee
Alle water vloeit naar zee - en alles komt terecht.
Vrijdag 8 december 2017
Levenstocht
ODE AAN EEN STAPPER : LEVENSTOCHT
Samen met zichzelf begaf hij zich eenzaam op stapWie is het die de dagen wegwandelt ?(hoe verder hij gaat hoe dichter hij komt)en bij elke pas steeds meer het kind ontmoetdat lang geleden de weg op liepzonder te weten dat het ooit de man zou vindendie stappend zozeer zichzelve zocht.
Marc Hauman
(foto : midweekstappen)
Dit gedicht van Marc Hauman is een ode aan de moedige stapper Hugo Peregrinus, die voettochten naar Compostela, Rome en Czestochowa tot een goed einde bracht.
Woensdag 6 december 2017
Tijdloos
--- Twee haiku's bij onderstaande blog "Huizen 5" ---
| Bomen |
Huizen |
| Bomen in mijn tuin Vertakt in het verleden Grijpen naar de tijd |
Huizen kijken stil Met grote vensterogen Naar wat weer verdwijnt |
Zondag 3 december 2017
Huizen 5
HUIZEN
DITMAAL
IDYLLISCH
GELEGEN
MET ZICHT OP
HET WATER
( LET OOK OP DE BOMEN !!)
Vrijdag 23 juni 2017
Stadsgedicht
Poëzie in de publieke ruimte:
mijmeringen bij een geopende brug :
Een goed stadsgedichtherkent u meteen.Het heeft een rake titel,opent gevat,en in het beste gevalhangt het in de wegaan de onderkant vaneen enorme brug.Het is grappig,maar niet overdreven.En het verrast-op de valreepstelt het dan toch nog ietszoals bijvoorbeeldde ellendige vraag:Vervoert dit schipniet erg rustig de tijddie U hier zo dringendstaat te verliezen?Stijn Vranken
Dinsdag 20 juni 2017
Speelstraat
Hier grepen wij het levenMet beide handen,Kinderen op de fiets, en rendenEen blokje om, langs paadjesStil en smal, van kleine landerijen.De horizon bleef mooi dichtbij:Hij hoorde bij de straatWaar ook de zomer was,Hij stopte bij de beekVol zon en jonge visjes,Het gras kon nergens groener zijn.En ook de tijdZou thuis zijnVoor het donker wordt,Alleen wisten wij nietDat dit niet zo zou blijven.
Zondag 18 juni 2017
Sprookje
In Peperkoeken Huisjes
Met Maretakken in de Tuin
En Zonnecellen op het Dak
Leefden Zij nog Lang en Gelukkig
Vrijdag 28 april 2017
Levenslijn
| Levenslijn Waar de tijd verschijnt Ontwaakt meteen het leven Het duurt maar even |
Jij en Ik Een Ik zonder Wij Is enkel Ik en nooit Jij Men zegt altijd Hij |
Dinsdag 18 april 2017
Buiten
Buiten op het land
Waar grote witte villa's
Gapen naar de dijk
Zaterdag 15 april 2017
Twee Poesjes
Twee Poesjes : Turbo en Tijger
Jong leven, levendig jong :
Lente in mijn tuin
|
|
Poes TIJGER (boven) |
De poesjes T & T zijn de vriendjes van M & M
|
Michiel
Jonge spring in 't veld
Gebeten door het leven
Mijn liefste kleinzoon
|
Mare
't Leven lacht je toe
Lezen in een open boek
Je blijft verwonderd
|
Woensdag 5 april 2017
71
| 71 Eén en zeventig Stroef en koppig, vreemd geval Rotsvast priemgetal |
Pelgrim Elke dag een stap Met wijsheid door het leven Gestaag maar zeker |
| Boven de velden fladderen wat woorden. Bladeren zweven mee. Groenig geurt de wind en draait de dingen om. Geen mens leest nog de nerven. Sonja Keppens |
het water lacht in rimpels en een zachte zuidenwind legt de vermoeidheid van de wereld even stil Dirk Lethe |
Zondag 2 april 2017
Betonbrug
Strak gelijnd en vlak
Een verstilde beweging
Wijst de overkant
Maandag 30 januari 2017
Efemeriden
|
|
|
|
EFEMERIDEN Het lange trage licht uit lage luchten omsluiert els en wilg met grijze nevelslierten.
Het kloppende hart van de zee stuwt vruchtbaar zijn vloed tussen dijken en oevers, over schorren en slikken en bij drempels van dorpen.
Rijen populieren, onverstoorbaar overeind, fluisteren zacht een afscheid naar het wuivende riet.
In een laatste rode gloed versmelten land en licht tot donkere poldergrond. |
EPHEMERIDES La basse lumière
|
Donderdag 26 januari 2017
Gedichtendag '17
Koning winter doet zijn best. Ook al wordt zijn kroon bedreigd door smeltende ijskappen, op deze gedichtendag laat hij een licht-vorstelijk poëtisch winterzonnetje schijnen, een glimlach voor dit jong talent.
Onder een winterzonnetjevang ik wolkjes van je ademwat is kou op zo'n moment ?Ontdooid verleden tijd.
Maandag 23 januari 2017
Stadsgezicht
Pleinen vol mystiek
De stad heeft veel gezichten
Leeft met lichaamstaal
