Schietwilg
Soms wil ik als een boomDie trage wolken grijpenEn hun gedachten delenToch voor zij verder glijden.
Het water wast, de vloed zet aanIk wil zoals een rietDe hele stroom opzuigenEn met mijn kruinDe vale luchten kleuren.
Ik blijf bescheidenVerweesd en tusseninVerward mijn takken draaienMijn twijfels door de bladeren trillenEn met de mist stil in mezelf vervagen.
Lentepoezie| LENTEKRIEBELS | DANSEN OP DE WIND |
Waarom dansen wij de tango niet hier midden op de dijk op dat asfaltglad wandelpad dat gracieus de Schelde siert ? Of in de polder daar benedendijks bij het oude brugje een paso doble, wals of chachacha ? De wind fluit tussen riet en hoge grassen vast wel een passend leidmotief met zang van lijster, merel, vink en -zeldzaam- van een karekiet Of liever toch van lieve lust en speelsheid overvol een dartele verleidingsdans ? Lentekriebels en wij : onbedwingbare gekte Tony Peirsman |
wind schudt de kauwtjes uit zijn vouwen werpt ze wervelend omhoog leidt ze van hand naar hand door de hemel veegt ze met ��n beweging samen in een leegstaande boom straks goochelt hij meeuwen Els van Thuyne |
Tijdloos| Bomen |
Huizen |
| Bomen in mijn tuin Vertakt in het verleden Grijpen naar de tijd |
Huizen kijken stil Met grote vensterogen Naar wat weer verdwijnt |
Stadsgedicht
Een goed stadsgedichtherkent u meteen.Het heeft een rake titel,opent gevat,en in het beste gevalhangt het in de wegaan de onderkant vaneen enorme brug.Het is grappig,maar niet overdreven.En het verrast-op de valreepstelt het dan toch nog ietszoals bijvoorbeeldde ellendige vraag:Vervoert dit schipniet erg rustig de tijddie U hier zo dringendstaat te verliezen?Stijn Vranken
Speelstraat
Hier grepen wij het levenMet beide handen,Kinderen op de fiets, en rendenEen blokje om, langs paadjesStil en smal, van kleine landerijen.De horizon bleef mooi dichtbij:Hij hoorde bij de straatWaar ook de zomer was,Hij stopte bij de beekVol zon en jonge visjes,Het gras kon nergens groener zijn.En ook de tijdZou thuis zijnVoor het donker wordt,Alleen wisten wij nietDat dit niet zo zou blijven.
Levenslijn| Levenslijn Waar de tijd verschijnt Ontwaakt meteen het leven Het duurt maar even |
Jij en Ik Een Ik zonder Wij Is enkel Ik en nooit Jij Men zegt altijd Hij |
Twee Poesjes
Twee Poesjes : Turbo en Tijger
Jong leven, levendig jong :
Lente in mijn tuin
|
|
Poes TIJGER (boven) |
|
Michiel
Jonge spring in 't veld
Gebeten door het leven
Mijn liefste kleinzoon
|
Mare
't Leven lacht je toe
Lezen in een open boek
Je blijft verwonderd
|
Efemeriden|
|
|
|
EFEMERIDEN Het lange trage licht uit lage luchten omsluiert els en wilg met grijze nevelslierten.
Het kloppende hart van de zee stuwt vruchtbaar zijn vloed tussen dijken en oevers, over schorren en slikken en bij drempels van dorpen.
Rijen populieren, onverstoorbaar overeind, fluisteren zacht een afscheid naar het wuivende riet.
In een laatste rode gloed versmelten land en licht tot donkere poldergrond. |
EPHEMERIDES La basse lumière
|
Gedichtendag '17
Onder een winterzonnetjevang ik wolkjes van je ademwat is kou op zo'n moment ?Ontdooid verleden tijd.
Stadsgezicht
