TADORNA

Dinsdag 15 januari 2019

Connections 1

NETWERKEN DIE MENSEN VERBINDEN :

BRUGGEN en WEGEN

SPOORLIJNEN-WATERWEGEN-JAAGPADEN

STROOMDRADEN-RAILS-BETONSTROKEN

BOOGBRUGGEN

KUNSTWERKEN

Andere

Maandag 7 januari 2019

Poezenleed

De poes van de buurvrouw pikkelt op drie poten door de tuin. Een zielige aanblik die zelfs onze eigen poes niet onberoerd laat: hij heeft duidelijk vrede gesloten met zijn lijdende buurman.

Misschien kan een gedichtje helpen het leed te verzachten, zij het niet voor de poezen, dan toch voor de baasjes.

Poezenleed

Poesje, pootje, pijn

gedaan met 't wilde leven

mijn stapjes beven.

foto's van de eerste kennismaking met de nog jonge buurpoes

Actualiteit

Dinsdag 1 januari 2019

2019

OOK VOLGEND JAAR WILLEN WE SAMEN

BRUGGEN BOUWEN NAAR DE TOEKOMST

Actualiteit

Maandag 17 december 2018

Avondrood

De Schelde lokt mij naar haar dans,

als de zon haar rode mantel spreidt,

die reeds in haar onmetelijke glans,

golven baart door de eeuwigheid.

De logge avondwolken dutten en gapen,

waardoor stralen dempen in rozenschijn,

zodat hun lichtjes langs mijn ogenslapen,

spiegeltjes vormen door een gordijn.

Beneveld door de stille avondstond,

die schoorvoetend mijn blik versmacht,

duik ik sprakeloos met open mond,

in 't naderend wonder van de nacht.

Marcel D'Hondt

Poëzie

Maandag 10 december 2018

Mijn Dorp

Ik heb je nooit echt lief gehad
we kregen nimmer die binding
zoals een moeder
met een kind.

Te groot geworden
om te spelen
heb ik je zo... niet bemind.

Maar telkens ik rondom me kijk
de bomen in de verte zie wuiven

is dit groen akkoord,
de navelstreng
tussen jou en mij.

Want daarin heb ik
je liefgehad
daarom dat ik je bemin.

Bettina Fierens

Geef mij

Geef mij de zomer weer
waarin ik in de wei verloren liep
tussen de madelieven.

Laat mij opnieuw de anemoon ontdekken
alsof ze eerder niet bestond,
enkel door mij te vinden was
tussen de kruiden bij de beek.

Geef mij mijn dorp terug dat stil te geuren lag
naar 't vers gemaaide gras en pas gemolken melk
geef mij de vrienden weer
die bronstig stoeiden in de beemden
een wild en geheimzinnig spel
de droom van zomerlieven.

Geef mij mijn vader weer,
zijn sterke handen op mijn schouder
het stil verbond met hem
die mij het vuur doorgeeft.

Nelly Maes