Willy Spillebeen


Willy Spillebeen

BomenHet knettert in zijn kruinhet kraakt en knisperttikt en tuimelttak op taken naar benedenzijn gouden waanzinvult de tuinhij staat verwaaidverfomfaaid, uitgekleedEls van Thuyne
Huizen 9
SchietwilgSoms wil ik als een boomDie trage wolken grijpenEn hun gedachten delenToch voor zij verder glijden.
Het water wast, de vloed zet aanIk wil zoals een rietDe hele stroom opzuigenEn met mijn kruinDe vale luchten kleuren.
Ik blijf bescheidenVerweesd en tusseninVerward mijn takken draaienMijn twijfels door de bladeren trillenEn met de mist stil in mezelf vervagen.
Huizen 8
Selfie

Mei '68

|
I |
II |
|
Het puin was geruimd de huizen heropgebouwd. Opgepoetst en glimmend scheurden auto’s in de zon, een nieuwe wereld open.
Met bloemen werden de laatste resten oorlog uit de geesten verdreven. Alleen verbieden was verboden.
Jong en bloeiend was de mei in 1968. Ik was niet alleen en tweeëntwintig, en zag plots hoe het anders werd.
De klok sprong vooruit. de tijd keek niet achterom, en vergeten voorheen werd ver van de kerk begraven. |
68 is nu opa, en nog steeds verwonderd kijkt hij toe hoe verse tegenwind verrassend onverwacht uit weer een foute hoek het oude weg wil blazen.
De wereld wankelt, hij moet wel mee, hij houdt niet meer Interdit d' interdire Sous les pavés, la plage l' Imagination au pouvoir ( wikipedia 1 - wikipedia 2 ) ( wikipedia 3 ) |
Huizen 7
7265 +(zeven jaar later)Men zei:Jij mag nu gaan;Niets moetMaar alles kanVoortaan:En toch,Helaas !Echt waar,Heel onverwacht:Er gebeurde nooit eens wat
Bruggen