Postuum
Ouders die hun kind verliezenPlotsDraait de wereldAndersom, enSplijt de aarde open.In dit zwart gatTikt nu de klokAchterstevoren,De tijd bloedt leegHij zal geen verderLeven vullen.
Huizen 3
's Morgens
Hengelen
Huizen 2
Joggen
JOGGEN - Haiku
Ben rondje lopen
Stress uitzweten onderweg
Gevlucht naar nergens.
JOGGEN - Enkele Definities (*) :
In een poging om deze wijdverspreide doch eerder bizarre menselijke activiteit te doorgronden, ben ik tot volgende voorlopige omschrijvingen gekomen.
Ik wil ze ter kritiek aan U voorleggen.
Bang zijn van je eigen schaduw (de paranoia-drive)
Ontsnappingspoging die steeds weer mislukt
De meest elementaire manier van filosoferen
Proberen los te komen van de aarde (volgens Zen-boeddhisten)
Born to run (volgens Bruce Springsteen)
Parcours-fetisjisme (elke jogger heeft er minstens 3)
Pijnlijk grensverleggend
Vluchtmisdrijf
(na 10 kilometer:) proberen die ene voet toch nog voor die andere te krijgen
(na enkele jaren:) een ongeneeslijke dwangneurose
(*) voetnoot: Elke definitie loopt mank, maar jij gelukkig niet, ga dus maar beter zelf een rondje rennen.
P.S. 1. : Een voet-noot is nog geen blaar.
P.S. 2. : Just keep on running.
Rivierlandschap
STROOM
Stroom stroom stroom !
roept de wind…
en blaast al de regen
langs de rivieren
terug naar zee
Lore Smets
(8 jaar, zit in het derde leerjaar van basisschool Kameleon in Haren,
winnaar van de jeugdpoeziewedstrijd - gedichtendag 2012)
RIVIEREN in hun LANDSCHAP
| PASSAGE als de slinger van een klok wiegt het water heen en weer op en af doorheen de seizoenen als tikkende wijzers die de tijd van het jaar aangeven alleen het bankje blijft gewoon staan en op dat bankje zit ik af en toe en zie het komen en gaan Melissa Bocklandt |
GLORIA de rivier, als een vrouw volle flanken, wuivend lis uitdagend begeerd door stoere dijken die niet van haar zijde wijken en de plooien kussen van haar zilveren kleed begeerd door de wilg in een buiging vallen zijn takken als warrige lokken voorover raken aan een rimpeling Melissa Bocklandt |
Waterwerken
| Onder schuivende wolken zoekt de rivier haar weg, kronkelend tussen verleden, langs het nog stille dorp. Zo omspoelt het spelende water wilgen, riet en balsemien. Getijden vloeien, eb en vloed. Een buizerd, ongenaakbaar, boven groene meersen. Een bergeend staat geruisloos stil, op slikken - onbereikbaar. Alles houdt de adem in. Willem Vandereyken |
De rivier kent haar verhaal,
zich wentelend in de aarde, waar zij haar bedding groef.
omspoelt zij als een speelse bruid, haar schorren, slikken, bij de vloed.
in haar eindeloos getij, wordt zij schoonheid zonder tijd.
|
| DE WARE AARD VAN DE RIVIER Ik ben een oude man een litteken in 't land dat ik weleer, met tomeloze overmacht verdronken heb, verkracht en buitendijks bevrucht. Oud nu, gehoorzaam ik de dijken en word niet meer geducht getemperd lijkt mijn woede. Maar hoor je niet mijn wilde hart ? Blijf immer op je hoede ! Patrick Verdonck |
WATERWERKEN Waterwanden, waartegen, winterstormen wegen, windstilwater waas, waas wolken wordt, wilgenkatjes, windbestuivend, warmteonweder weelderige weiden wast, westenwind weldadig walnoten werpt Wallenstwaarop, welgemutste wederhelften wandelen, wiebelende wielerheup woelend wedstrijd wint, watersport waterrat wenkt, Waarlangs wiegeriet, wind, water wissen, wilgen woordeloos wauwelen willen. Gert Hooftman |
RIVIER minzaam neergevlijd in ongerept gebied golven barend verscholen tussen riet ongrijpbaar ruisend borrelend bruisend meanderend immer weer veranderend Katrien Troubleyn |
68
|
I |
II |
|
Het puin was geruimd de huizen heropgebouwd. Opgepoetst en glimmend scheurden auto’s in de zon, een nieuwe wereld open.
Met bloemen werden de laatste resten oorlog uit de geesten verdreven. Alleen verbieden was verboden.
Jong en bloeiend was de mei in 1968. Ik was niet alleen en tweeëntwintig, en zag plots hoe het anders werd.
De klok sprong vooruit. de tijd keek niet achterom, en vergeten voorheen werd ver van de kerk begraven. |
68 is nu opa, en nog steeds verwonderd kijkt hij toe hoe verse tegenwind verrassend onverwacht uit weer een foute hoek het oude weg wil blazen.
De wereld wankelt, hij moet wel mee, hij houdt niet meer |
Rag Alley
Autumn days of my life. Wondering where has it all gone ?
It seems so fast, times gone past.Will I still live strong ?
As the days of my life fly by. All I can do is smile and shrug.
(Uit het 'Autumn Days' van 'Rag Alley'.)
'RAG-Alley' is een internationale band met Robert (D), Alan (UK) en Geert (B), ze coveren een mix van Americana, folk en country-songs, en zijn nu ook op You-tube te vinden met een eigen nummer 'Autumn Days'.
Als je onderstaande link aanklikt, brengen ze het helemaal gratis en speciaal voor jouw.
https://www.youtube.com/watch?v=KivEbgyVuKQ
