Falco
Inhoud blog
  • gerepareerd ?
  • proef 3 en 4 en 5 en 6 en 7 en 8 en 9 en 10
  • leestekens
  • proef 2
  • één proef
  • Falco's zondagochtend
  • Falco en de droogte deel 1 / 2
  • Falco en de droogte deel 2 / 2
  • Falco en de hitte
  • Falco en de balfanate deel 1 / 2
  • Falco en de balfanate deel 2 / 2
  • Falco: "Ook Tamaskan"
  • Falco's bankwereld deel 1 / 2
  • Falco's bankwereld deel 2 / 2
  • Falco en de clichs
  • Falco's terugblik deel 1 / 2
  • Falco's terugblik deel 2 / 2
  • Falco's kerstboodschap 2017
  • Falco's Sinterklaas
  • Falco's herfst in 't Oosten
  • Falco's boomzaagdag
  • Falco en het vreemde weer
  • Excuus van Falco deel 1 / 2
  • Excuus van Falco deel 2 / 2
  • Falco de Tuintam deel 1 / 2
  • Falco de Tuintam deel 2 / 2
  • Falco heeft geen tantes meer
  • Falco 1 jaar
  • Falco en de sneeuw deel 1 / 2
  • Falco en de sneeuw deel 2 / 2
    Zoeken in blog

    22-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en de balfanate deel 1 / 2

    Beste allemaal,
     
    Er is hier iemand, die mij altijd treitert. Ze daagt me uit, wil met me vechten, moordend keihard met me rennen. Ze heeft helemaal geen inlevingsvermogen hoe ik me voel. Daardoor moet ik steeds inleveren. Mijn bazin kent het probleem. Die heeft echter een heel groot inlevingsvermogen. Anders was dit portret er allang uitgevlogen. (Corendon, slechts 25 euro enkele reis Belgi)













    Je ziet het al aan haar blik. Zo loenig als die Noord-Koreaan.




     






    Als ze geen bal of Kong of restanten van die twee in haar bek heeft is ze niet te genieten. Heeft ze wel wat in haar bek, dan loert ze op me. (Imitatie Bordergrond-Collie)




    Als ik beweeg (en ik houd me vaak heel stil)














    dan sjeest ze met een enorme vaart op me af













    om die Kong in mijn bek te douwen f










    om naast me te lopen (waar is het handtasje?) f





                                                                










    om samen aan de bal te trekken.





    Vandaag had ik mazzel. Het was voor zeer langdurige trekpartijen te heet.











    Zelfs ging die troela er bij zitten. (Stopzetting kern-programma)
     



















    Maar toch weer Tinderig de hele tijd naar me lonken. (Dat kan ze niet laten)



     











    Wegens uitblijven van reactie op avances ging ze er zuchtend en steunend bij liggen. Maar ja, wat wil je met zon Kong in je bek. Amper een gat te vinden
    om je lucht weg te krijgen.















    Toen ik mijn dorst ging lessen in de vijver begon zij onmiddellijk met de voortzetting van haar steevast liederlijke gedrag.



     












    Mept zij de bal niet in plantenbakken of emmers of kruiwagens of stoelen,
    dan mept zij hem wel in het water. (Koersgerichte projectielen)














    Ze plokt hem er in, gaat dan vervelend lopen mechelen in de hoop, dat een ander hem er uit vist en lukt dat dan niet




     











    dan probeert ze hem tevergeefs te pakken te krijgen door als een juffertje op de rand van de vijver te staan wiebelen (er mocht eens een teennagel nat
    worden..)


















    en vervolgens te hengelen middels waterverplaatsing via poot. (Ach, gut, toch nat, wordt opnieuw zwart lakken...)














    Dan heeft ze hem weer en      














    begint het dramspelletje weer opnieuw.

















    Om aandacht te vragen legt ze de Kong dan bijna in mijn kont. Ik reageer niet. (Stroop is lekkerder)

    22-04-2018, 20:36 Geschreven door Falco de Tamaskan


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en de balfanate deel 2 / 2














    Ik geniet van de natuur.          




                                                                

















    Zoekt ze een ander. Jammer voor haar, dat dit geen succes had. (Bij een voorgaande plok-aanval was er al een oor af gegaan)

















    Ik sluit mn ogen maar voor alles. Begrijp mijn bazin echt niet. Met Costa heb je hier geen rust. Er moeten toch mogelijkheden zijn voor opvang elders.









    Straks zit ik met een post-traumatisch stress syndroom.








    Gelukkig heb ik Kaytie nog. We suffen wat af met zn 2-en.



     











    Ik ga nu maar mijn bloemetjes voor Koningsdag bewateren.




    Ik geef ze WA-extra. Doen ze het Mxima goed.
     



    Poot van Falco


    22-04-2018, 20:36 Geschreven door Falco de Tamaskan


    04-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco: "Ook Tamaskan"

    Beste allemaal!
     
    Het ras Tamaskan bestaat eigenlijk niet. Althans niet officieel. Daar ben ik wel heel blij mee.
    Ik heb geen plat geslagen neus.

     









     
    (Hooguit een fotografisch gescalpeerde kop. Hier in Overijssel zijn ze wel eens meer dronken.)



















    Had ik zon snorkel-neus, dan had-ie hier wel op de foto gestaan. Onhonds, als je je neus niet overal in kan steken.
     













    Ik ruik dus als de beste. Het voorjaar komt zo prettig mijn neus binnen. Ook het aroma van de Paasvuren afgelopen weekend. De cultuur stroomt zo bij je binnen. Daar zwarte pieten ze nu bij het RIVM over. Advies: meng je met het Oosten. Daar komen de wijzen vandaan.

    Mijn hersenen kan ik ook heel goed kwijt. Ik heb zoveel ruimte over, dat er nog aardig wat rek in zit. Mijn bazin is het hier niet mee eens. Ze vindt mijn schedel al genoeg gevuld.













    Ik heb ook een rechte rug. Kan ik iedere hond aanraden.

    Ik zet gewoon mijn voorpoten hoog als ik van achteren een skibaan wil. Laat ik alles van me afglijden en dan voel ik me even kyno!



     









    Dat ik tweemaal per jaar verhaar komt door mijn uitstekende lichamelijke conditie.

    Het dooie spul schud ik als een windmolen van me af en zo zorg ik voor koolmeesmatrasvulling. Eco-er kan niet.




















    Ik zie er sinds twee dagen heel anders uit. Ik moet worden geplukt. Mijn bazin is daar niet goed in. Ze laat hier de bloemen ook staan.
















    Ik ken daarom wel hartproblemen. Lentekriebels.

     













    Komt door al die bosjes narcissen. De Keukenhof heeft namelijk ook hier een dependance. Vanwege het  dicht geslibde westen. (Af en toe een beetje water geven bevordert trouwens de gele kleur)
     
















    Voor de beluchting draag ik tevens zorg. Door mijn sterke poten en gebrek aan OCD/ED veeg ik de boel zo aan de kant.

    (De verhuizing van een heel bosje vindt dan ook als bijwerking soms plaats)
















    Ik heb het vaak op mijn heupen, maar gelukkig niet aan mijn heupen.

    Mijn staart is genetisch ook niet slap, al ben ik niet gecoupeerd.




     










    Ik kan hem wuft of stoer alle kanten opdragen. Hoef hem niet te kammen en te fhnen. Ook Tamaskan.


    Ik ben dus een pure bastaard. Niet erkend door de Raad van Beheer. Die hebben gewoon een te kleine schedel. Gaan mopserig door het leven. De mensheid moet juist blij zijn met mengsmering onder honden. Best of more worlds.
    Ik voel mij er niet minder om. Polig van achter, herder van voren en wolf van binnen. (Die lammetjes, h....)











    Ik viool me als bastaard wel door het leven!


    Prettige lente,
    poot van Falco.

    04-04-2018, 15:44 Geschreven door Falco de Tamaskan


    22-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's bankwereld deel 1 / 2

    Hallo allemaal,
     
    Vandaag heb ik mij op het bankwezen gestort. Overal zie ik hier banken. Ze verrijzen als paddenstoelen uit de grond. Het stomme is, dat er bijna nooit op die banken iets wordt gestort. Ze hebben hier niet eens de tijd om hun eigen lijf er op te zetten.
    Nu de winter voorbij is vond ik het vanmorgen tijd worden voor een inspectie. Omdat er nagenoeg nooit iemand op zit is het ook niet zeker, dat er iemand door gaat zakken.









    Op dus naar de eerste bank. Voelt goed zo tussen de violen. Hier wordt wel eens gezeten om met de stal in de rug naar de volire te kijken. Ik probeer iedere
    ochtend om door het gaas een kwartel naar me toe te harken, maar helaas is mijn poot te groot. Als de bazin me dan streng toespreekt ben ik gewoon even zo doof als een kwartel.













    Dit is de picknick-bank, mijn priv uitkijktoren. Als ik waak wordt hier niks gepickt. Ik vind hem wel een beetje ingesleten. Even extra gesprongen. Ik ging er niet doorheen. Kan nog een stief kwartiertje blijven staan. Gewoon Herman den Blijker nooit uitnodigen.















    Ik moet toegeven: de bazin zit hier wel eens op bij mooi weer. Kan ze mij en Costa zien klieren met ballen en takken en met elkaar.

















    Ik ga er gauw af. Te smal voor mijn getrainde torso. Ik moet wel goed uitkijken, dat ik geen krokus raak. Ben ik weer niet eco genoeg.















    Mooi bankje om naar binnen te gluren. Niemand thuis in de Herdershut, zo te zien. Voelt stevig aan. Nog maar niet aanmelden bij Bouwval gezocht.

















    Aangenaam staan. Blik op de geitenwei. Kan ik Jozefien goed in de gaten houden. Altijd dat gemekker van die meid. Hondenbelasting eruit, geitenbelasting erin. Bij de Kieswijzer kon ik er in mijn gemeente niets over vinden.













    Laten we het hier maar niet over hebben. Brocante roesttroep. Als je opstaat heb je de gele splinters aan je achterste hangen. Een Wehkampje. Ik heb begrepen, dat-ie eerdaags in de wei wordt gesmeten en wordt vervangen voor beach-stoelen. Hoe verzin je het in het binnenland. Die krengen staan nu nog ingepakt.

















    Kijk, hier word ik nou treurig van. Typische bouwmaterialen. U-blokken en een paar planken. Niet eens een leuning. Als je per ongeluk indommelt val je er geheid af. Er staat nog zon mormel op het bospad.


















    Op naar het stenen gedeelte. Mooie natuurlijke vormen. Ik zie nu, dat er een paar gaten in zitten. Die zitten ook in mij. Ik kan zo niet ontdekken, waar deze toe dienen. 





     










    Deze is veel steviger. Komt uit de vorige tuin van de bazin. Heeft de bankencrisis doorstaan. Als ik er op pas, op mijn manier, krijg ik vast een vette bonus.
    Heb ik helemaal niet nodig, maar ik houd van stapelen.













    Wel klein, maar geschikt om over de uitgestrekte weiden tot de horizon te kijken. Verruimt mijn blik. Zon blik op het groen zouden ze ook in de Oostvaardersplassen moeten hebben. Corendon zou beter zijn vluchten naar het zuiden kunnen vullen met Koningspaarden. Kunnen ze daar net zo ver kijken als ik.














    Ik moet weer verder met mijn bankinspectie. Deze bank op de boomgaard vereist scherp toezicht. Bij het maaien wordt-ie omgegooid en dan schiet de zitting er uit. Gooien ze hem terug, dan komt het meestal wel weer goed. Niet geheel te vertrouwen. Kan het melden aan Pieter van Vollenhoven. Denk er wel over na.
     




     










    Deze bank is gewoon betrouwbaar. RVS. Ik kan goed naar binnen kijken in de rooie kamer en omhoog naar de muizen, die achter de houten bekisting in de nok zitten. Wat heeft een muis wat ik niet heb. Ik kom er niet. Zo spijtig.
     





















    Wicker-setje. Noemen ze trendy. Bij storm vliegt-ie weg.
















    Die stoelen horen er bij. Ik vind ze tamelijk laag bij de grond.




















    Heeft geen inspectie nodig. Nieuwe bank van Kees Smit. Erg in, die Kees Smit. Ik heb toch maar een rondje gelopen.
     
     

















    Dit is de ouwe boombank. Staat om de magnolia. Ik kijk wel uit om daar op te gaan staan. Verrot aan de poten. Ik wil die van mij graag heel houden..


















    Fijne stationsbank. Goede bank, slechte naam. Er is  hier nog nooit een trein gestopt. Mis dus wel een spiegelei. Morgen toch maar even bij de kippen langs.



    22-03-2018, 12:58 Geschreven door Falco de Tamaskan


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's bankwereld deel 2 / 2

                                                                


    Ook een nieuwe bank. Volgens mij heeft ze een bank beroofd om er n te kopen.












     
     

    Mijn taak zit er vandaag weer op. Als jullie denken, dat ik hier alle banken heb gehad, dan hebben jullie dat mis. Ik moet er nog drie doen morgen.













    Ik vind het even belangrijker om met Kaytie op muizenjacht te gaan in het hunebed. Dat heet samenwerking tussen twee partijen. We hebben vaak een  andere visie, maar ons doel is hetzelfde: de muis in ons net slepen. Referendum overbodig. We doen het toch.


    Prettige dag nog verder,
    poot van Falco.


    22-03-2018, 12:57 Geschreven door Falco de Tamaskan


    11-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en de clichs

    Hallo allemaal,
     
    Al twee jaar ben ik nu in het mensenrijk en rijk zijn ze, in woorden dan en soms snap ik er geen hout van.














    Bijvoorbeeld: Sta ik zo in mijn kracht? Dan denk ik: Moet ik mijn staart dan nog hoger doen?
















    Of geef ik wel genoeg feedback? Of betekent dit, dat ik een reerug op moet gaan eten?












    Of ben ik zo wel dicht genoeg bij mezelf? Ik ben gewoon niet korter.
















    Of doen we op deze manier ons best om te scrummen? Moet ze alleen niet zo inhalig doen.



















    Is dit mijn back office of ben ik hier een back-end developer? Het is anders een aardig opstapje, hoor!
















    Kom ik misschien zo n mijn flow?

















    Vormen we hier een zelfsturend team?



















    Durven we hier te dromen? (Waarom heb ik nog geen papadag...).



















    Moet ik echt met dit geval verplicht gaan coachen? Ze ziet me aankomen. Krijg vast een hakje.


















    Of moet ik op een stromat yoga gaan doen met de geit? Kom ik nooit meer in mijn flow.




















    Is dit misschien brainstormen? Krijg er wel koppijn van.
















    Doe ik zo een poging mijn horizon te verbreden? Verder dan het hek daar kom ik niet.



    Ik trek me er gewoon niets meer van aan. Zit, af en blijf zijn soms ook al DDOS-aanvallen voor me. Dan komt er helemaal niets meer bij mij binnen. Zeker als mijn vriendinnen loops zijn.














    Als ze zo naar me kijkt kan ik beter maar gaan liggen.
















    Al heb ik van tevoren bij zit alles al in stelling gebracht.















    Ik blijf nog maar een beetje op de achtergrond.


    Met drie commandos kom ik makkelijk aan mijn end. De Luizenmoeder moet gauw die andere luizen maar uit mijn pels verwijderen.


    Poot van Falco


    11-02-2018, 10:55 Geschreven door Falco de Tamaskan


    31-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's terugblik deel 1 / 2

    Beste allemaal,
     
    Momenteel zit ik in oorlogsgebied. Misschien wel een aanval van Noord-Korea. Over de berg en in de weilanden rondom wordt geschoten. Ik zie exploderende melkbussen, waaruit met vliegende vaart voetballen schieten en raceponys. Die vliegen, net als die voetballen, maar dan laag om zo, denk ik, het geluid proberen voor te zijn. De belegering houdt nog wel even stand tot middernacht. Dan hakt men de tijd door. Er is dan opeens weer een ander jaar. Vreemde gewoonte, want volgens mij verandert er niks.
















    Costa is nog even vervelend als altijd.


















    Blijft erg inhalig.
                               














    Mijn bewakings-CAO is niet aangepast. Ik sta nog steeds op flex-loon.














    En de krul zit ook nog in mijn staart.



    Als er opeens vannacht een ander jaar is, moet je alles van het oude jaar nog eens goed liggen doorkauwen.

















    Al kauwende schiet dan als vuurwerk het hele jaar aan je voorbij.
















    Je moet dan zeker niet denken aan Roos, die overal met haar neusgaten bij wil zijn. En haar manen weigert te kammen. Neem extensions, meid, dan lukt die selfie vast beter.


















    Ook niet aan het aanmatigende gesis van een luchtballon, die in het afgeknipte jaar je avondrust verstoort.















    Of aan Kaytie, die zachtjes een poepje laat, dan de andere kant onschuldig uitkijkt en mij in een walm van verrotting zet. Ik denk, dat er sjoemelsoftware in haar zit.

















    #ikook (niet te verwarren met ik kook, alhoewel het bijna zo ver met me was) sloeg ook op mij het afgelopen jaar. Costa probeerde mij in een zeer onflatteus badpak te verleiden en ik was daar nog helemaal niet aan toe.

    Ik probeerde mij zo genderneutraal als mogelijk op te stellen om niet getraumatiseerd te raken en een psychiater nodig te hebben, want die zijn er niet genoeg.















    Het lukte me niet altijd goed om een trauma te voorkomen. Ik werd er hieperdepiep van.










    Ook die Fipronil-eieren hebben me niet lekker gezeten. Ze konden onmogelijk uit de ei-tunnels van onze kippen komen, maar wie weet wat voor troep er in hun kippenvoer zit. Ik eet graag een vers, warm, net gelegd eitje en daar moet ik geen gekke gedachtes bij krijgen. Voor hetzelfde geld zit er arsenicum of abrikozenpit in de dooier of, spaar me, in mijn vleesmaal Hepatitus E. 


    Ik kan er de meest bizarre complottheorien over verzinnen, die dan weer nepnieuws worden. Trump heeft bijvoorbeeld getwitterd om gif in Hollandse aardbeien te doen, omdat Lubach Holland great heeft genoemd. Jullie zien het: ik hou alles in de gaten, doe aan researchjournalistiek.
















    Ondanks dat de stand van de bomen hier niet zal veranderen,












    Costa en ik met onze strijd door zullen gaan,












    de botten nog net zo lekker zullen smaken,












    Kaytie naar muizen zal blijven zoeken,











    ik haar daarin zal blijven steunen,

















    de visite me altijd zal willen knuffelen (help...),















    er weer een lentezonnetje zal komen,


    31-12-2017, 21:13 Geschreven door Falco de Tamaskan


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's terugblik deel 2 / 2















    het weer zomer zal worden, 
     
















    daarna weer herfst,                 

















    en daarna weer winter,           

    geloof ik, dat ik me niet zo druk ga maken, als het straks opeens 2018 word. Ik krijg toch wel op tijd te eten. Ik hoop natuurlijk wel, dat alles zo lekker blijft voortkabbelen. Ook voor jullie natuurlijk. Vandaar dat ik even mijn gedachtes wilde delen.
    Het moet dan maar, maar ik meen het wel als oprechte wolfhond: een heppiedepeppie nieuwjaar!
     
    Poot van Falco

    31-12-2017, 21:12 Geschreven door Falco de Tamaskan


    26-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's kerstboodschap 2017

    Beste allemaal,
     
    Ook als wolfhond heb je je momenten.
    Die moet je niet uitvlakken, maar koesteren.
    Door de kersttoespraak van de Grote Koning ben ik vanmiddag op zoek gegaan naar een groter wei.

     









    Ik heb namelijk het hele jaar gezocht naar een breder ik door veel te eten en dat schijnt niet goed te zijn.
    Je schijnt ook aan anderen te moeten denken.
    Daarom heb ik de Kong met Costa gedeeld.



     



    Het was wel een uurtje scheuren en trekken, maar het is mij gelukt. In n keer heb ik aan de wens van de Grote Koning voldaan. Minder breed geworden door alle inspanning en in een groter wei (het koninklijk huis schijnt soms woorden eigenaardig uit te spreken).
    Ik heb Costa gevraagd volgende week even te bellen met Eikenhorst. Er lopen daar twee pauwen los rond, die ik graag wat opjaag. Schijnt koninklijk te zijn en je hebt er meer aan dan die Fipronil-loze kippen hier.

    Ik heb met twee gespitste oren (ik kan niet op tegen die lange lellen van Costa) naar WA geluisterd. Hij kwam met een kerstboodschap. Mijn vrouwtje doet die altijd bij Albert Heijn en ik op het bospad. Wij hebben nu een Appie-kerstboom staan.
















    Hij staat boven op de bench van Kaytie, die af en toe benauwd naar boven kijkt, of-ie niet door het dak zakt.

    Op de Eikenhorst hebben ze die dus niet. Kennelijk uitgeleend aan de Windsors.













    Ik heb dus ogenblikken van bezinning. Gisteren vloog daardoor zomaar een kersttoespraak door mijn kop.

    Dat heb ik gewoon in me. Noem het instinct.
     
    Gezond bijna twee jaar worden en dat met die hele rotzooi hier samen mogen vieren is een allemachtig groot geschenk. Ik ben heel dankbaar, dat ik dat dit jaar heb mogen beleven. Niet net als de meeste honden kijk ik aan het einde van het jaar terug op de vele mooie momenten, dat ik botten tussen mijn kiezen kreeg, oud-ijzer boeren uit stond te blaffen, met Kaytie op muizenjacht ging en met Costa Formule-1 races hield. Ik kijk ook terug op momenten van verdriet en gemis. Want die waren er voor mijn twee vrouwen en mij zeker ook, wanneer er een muis ontsnapte, een bot werd ontvreemd, een Kong door midden ging of dat de bazin een pestbui had. Ook vergeet ik niet die twee keren, dat mijn wijfjes loops waren en ik niet voor kindekes mocht zorgdragen.
    Ik denk ook terug aan de ontreddering, die ik zag in de tuin na een hevige storm en ik de takken niet allemaal in korte tijd kon wegslepen.


     









    Dit zijn nu donkere dagen, maar ik heb geen beschutting thuis nodig, als ik buiten lekker bezig ben met Yoga tussen de blaadjes.

    Even niets anders aan de kop dan straks staat er weer een bak eten voor me klaar en ga ik kijken naar de Top 20 leukste dierenmissers.
    De buitenwereld roert zich toch wel achter de ruiten. Dat komt omdat mijn bazin vetbollen, pindakaaspotten en pindas neer hangt en zo veel ellende in de vogelwereld weet te voorkomen.
    Ik noem dit een moedige aanzet tot o.a. de wederopbouw van de merel.
     
    Ik heb mij vandaag afgevraagd wie ben ik. Nou, gewoon, een Tamaskan, een mix van diverse soorten, dus eigenlijk is mijn vraag wie zijn wij?
    Er zitten heel veel verschillen in mij. Soms wil ik een slee trekken, soms wil ik bij de Vereniging Duitse Herders, soms wil ik huilen als een wolf.
    Bij het trekken van een slee moet ik samenwerken met mede-trekkers en kan ik me niet terugtrekken. Bij een vereniging zou een verbindende functie aanwezig zijn, die aan het aftakelen is en als ik huil als een wolf leg ik geen contacten met bijvoorbeeld een geit.
    Over geiten gesproken, het afgelopen jaar heb ik me reuze vermaakt met onze eigen geit Josephine.













    Zij legt zeker geen verbindende functies tussen haar keuteltjes, die er uitkomen als ware zij gedraaid in een gehaktmolen.


    Onze communicatie via de buiten-Wifi geeft fantastische duo-concerten van gemekker en geblaf. Dit geeft vast bij de buren open vensters. Wij twitteren daar niet bitter over.
     
    Ik ben heel nieuwsgierig naar de wereld achter de hekken hier. Ik kan mij natuurlijk als vrijwilliger opgeven bij de stichting Hulphond. Ik ben alleen bang, dat ik teveel gemeenschappelijks zoek door veel te hard tegen iedereen op te springen.
    Kan beter solliciteren bij de Vrouwen van Nu. Met mijn wolfsklauwen breien ze zo een foute kersttrui. Hoef ik ook niet te vrezen voor #MeToo. Ik val net als de geit op jongere blaadjes.
     
    Op de vraag wie ben ik zoek ik maar geen antwoord. Ik ben al breed genoeg en lig, speel, loop al in een groter wei.














     
    Door overreding heb ik poot voor poot hier terrein gewonnen. Zo ben ik in die grotere wei terecht gekomen, waar eerst alleen de ponys en de geit liepen.

    Ik zal proberen ze komend jaar met rust te laten, want laat er geen misverstand over bestaan, dat we bij elkaar horen en ook zonder Wifi met elkaar verbonden zijn.
     
    Ik ben als puppy geboren in een sluiswachtershuisje en leef nu in een groter verband. En daar moet ik het maar mee doen.
     
    Ik wens jullie allen, waar jullie je ook bevinden en hoe jullie persoonlijke omstandigheden ook zijn, een heel prettig 2018!
     
     
    Falco


    26-12-2017, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan


    04-12-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's Sinterklaas

    Beste allemaal,
     
    Er leeft bij mijn bazin een raar feest: Sinterklaas.
    Normaal heb ik mijn oren gericht naar voren, achter en beneden, maar nu moet ik ook nog omhoog kijken. Er kan namelijk een Piet door de schoorsteen naar beneden komen donderen.
    Er is hier in huis echter een probleem: er zijn twee schoorstenen.



                                                               1 en    
                                                          


     

      2 

    Ik heb slechts n neus en daarvan mijn beklag gedaan.
    Mijn bazin heeft een oplossing gezocht en gevonden.










    Eergisteren stond er opeens in onze relax-oranje kamer een schoorsteenschacht. Piet had zeker geluidloze straalaandrijving (ideetje voor Lelystad?), want ik heb helemaal niet gehoord, dat er s nachts een pakjeslanding heeft plaats gevonden.

    Het ergste is nog, dat Kaytie het kennelijk wel heeft gehoord. Ik heb nu van beschaamd vertrouwen een deuk in mijn neus gekregen. Ook heb ik niet kunnen zien, wat iedereen bezig houdt, namelijk of Piet de juiste kleur wel op had.
    In schoorsteen 1 had ik de roet laten zitten en in schoorsteen 2 had ik groene Slimey gestopt. Ik kan je wel verzekeren, dat k toen wel groen op had.




    Er was een pak voor mij, een pak voor Costa en een pakje voor Kaytie. Bij nader inzien geloof ik toch, dat Piet-Welke-Kleur-Dan-Ook toch door de roetschoorsteen is gekomen. Die pakken bovenop en voor het gat konden er helemaal niet doorheen! en ik vond de vloer ook niet meer zo schoon als een avond daarvoor. Mijn neus rook dwars door het papier en de troep er omheen, dat er iets eetbaars in zat. Geen angst dus voor gebreide sokken, mutsen en  kerstverlichtingshalsbanden. Tegenwoordig word je als hond nauwelijks meer in je waarde gelaten.
    Er zijn zelfs loopbanden voor ons, als we obesitas hebben doordat de baas te lui is om met het dikke lijf in de regen naar buiten te gaan.
    Enfin, we hebben, schrik niet, twee dagen van die heerlijk riekende pakjes af moeten blijven, alvorens de aanval mocht beginnen. We zijn ons volledig te buiten gegaan.



     




















    Overheerlijk, die troep. Vernielzucht schuilt




        nu eenmaal in ons honden.






































    Het vergt wel wat van je energie. We waren total-loss.               

                   

    Piet heeft de vuilniszak met onze snippers echter niet meer opgehaald. Net zo slecht opgevoed als wij, denk ik.


    Groeten van Falco


    04-12-2017, 12:57 Geschreven door Falco de Tamaskan


    20-10-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's herfst in 't Oosten

    Beste volgers,
     
    De seizoenen vliegen hier voorbij en de bladeren ook. Ik word met de dag ouder. Ik zie ze hier nu al weer voor de tweede keer in mijn leven vliegen.
     
    Vanochtend ben ik eerst begonnen met eikels rapen. Dat doe ik de laatste weken iedere dag trouw na mijn vleesontbijt en verplichte plas- en je-weet-wel gang.














    De eikels vallen en daar wacht ik op. Hoor ik plok, dan snel ik naar de getroffen plek, neem de eikel tussen mijn tanden en breng hem, waar-ie wezen moet: in het eikelkrat.

















    Dit is mijn oogst van hedenochtend. t Is wel effe buffelen, maar dan heb je ook wat. Het is een eikel-mastjaar, maar vlaggen mag ik er niet tegen.






    Kaytie haalt vervolgens de doppen eraf. Stom werk, maar ze moet ook wat te doen hebben. Al die eikels worden geregeld weggebracht naar van die luie stinkvarkens hier vlakbij. Die zitten in een Ecozorgboerderij en weten niet, dat ze als zoethoudertje mijn eikels krijgen om na een half jaar grotendeels als karbonades in een pan te gaan liggen looizuren. Ik doe dus best nuttig werk om de nodige essence aan de daaruit voortvloeiende maaltijden te geven.


















    Na gedane eikelarbeid is het goed rusten. We hebben hier herfstwellness. Je steekt daartoe je poten en buik geheel in het bladerdeeg en denkt daarbij slechts aan niets.



     











    Als de zon dan ook nog op je kop wil schijnen is het welbevinden compleet.
    Als het aan de overheid ligt is het vanaf 2019 de bedoeling, dat ook mijn kop eronder gaat. Dan komen hier namelijk te laag prijsvechters overheen.

















    Costa moet altijd bezig zijn en kan het niet laten om mij weer in beweging te zetten. Het is af en toe gewoon een nare meid. Ze gunt niemand rust. Die klacht hoor ik hier meer.


     











    Ze wil altijd met me vechten om de Kong of bal tegen elke prijs. Ik denk, dat zij beter op haar plaats is bij Vliegveld Lelystad. Kan ze die Kongs tegen de benen van die piloten aandouwen, zodat ze niet wegkomen.










    Ze doet het ook goed in het kruiwagenvervoer. Kan zo een reisbureau beginnen. Heel goedkoop. Die vakantiegangers zijn bovendien zeker een jaar weg, als ze in een resort in Turkije willen zitten. Scheelt in de vervoersbewegingen en doen geen aanslag op de infrastructuur. All inclusive en wij houden het hier stil.











    Ze kan met haar hele voorkomen zo het nieuwe kabinet in. Ideen gestroomlijnd, alles opgepoetst, fel in de redevoering en zo druk, dat ze binnen vier jaar helemaal grijs is. Met haar instelling is het best mogelijk, dat ze voortijdig wordt afgezet. Stuur ik haar gewoon door naar Cataloni.




















    Ik pas dan wel op haar Kong en haar bankrekening. Een winkelhaak in de eerste en een gat in de tweede is vast niet te voorkomen.
















    Helaas moet ik voorlopig mijn bladerhopen met haar delen.


    Ik leg me er gewoon bij neer.


    Alleen is maar alleen.



















    Wordt het me allemaal te veel, dan meld ik mij bij de eekhoornopvang. Met deze staart laten ze me vast wel binnen.
     


    Groeten van Falco

    20-10-2017, 16:05 Geschreven door Falco de Tamaskan


    25-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's boomzaagdag

    Beste allemaal,
     
    Voor je rust moet je hier absoluut niet gaan wonen. Ik ben wel eens jaloers op een benchhond, die maar twee bomen nodig heeft: n om tegen aan te piesen en n om onder te poepen.
    Vandaag was het boomzaag- en veel herriedag.


     
    Met deze boom is het allemaal begonnen.












    Een lariks, die de geest had gegeven. Hij was wel meer dan dertig meter hoog. Paste kennelijk niet meer in de groep en ja, dat weet je, dan moet je er uit.



     











    Ze weten hier erg van wanten. Groot materieel rukte uit. Het leek wel de Zwarte Cross. t Ging wel niet zo hard,




    maar het liet zn sporen wel na.



    t Schijnt in de wereld van mijn bazin zo te zijn, dat als je het ene weer goed maakt, het andere fout gaat.


    Het werd voor mij een hele dag bench-hangen. Was ik buiten geweest namelijk, dan had ik zulke sporen over mijn rug kunnen krijgen en dan maak ik een verkeerde indruk.
    Ik ben nergens bang voor en daar was mijn bazin juist zo bang voor. Heel ingewikkeld allemaal.
















    Enfin, vanachter het raam kon ik zien, dat er af en toe een vent in de boom hing.


    Met een kattenbak er onder. Altijd handig als je nodig moet.














    En opeens stond de boom er niet meer. Ik zal hem missen. Ik kon altijd zo onopvallend achter hem zitten om wat te laten vallen.



    Aan het eind van de middag mocht ik pas buiten gaan kijken, wat ze in de tuin en in mijn ziel hadden aangericht.















    Even dacht ik, dat Kaytie onder een boom was verpletterd. Was heel goed geweest voor de muizenstand.
    Muizen verlaten een zinkend schip en blijven beslist niet zitten onder een vallende boom. Kaytie kan nog niet mee doen aan
    " De Slimste Hond ", denk ik.
     

















    Het neerhalen van een enkele tak had een ware ravage aan gericht op mijn speelveld.
















    Ik wist niet wat ik zag. Het was opeens wel heel snel herfst.
















    Dus ben ik meteen op onderzoek uit gegaan. t Rook lekker vers. Ik ben gek op hout.
















    Met de kracht van 125 kilo per vierkante centimeter heb ik een stuk eiken gehakseld.
    Die kracht heb ik van mijn wolvenkant.
     













    Ik heb de veerkracht van de boom nog gemeten. t Kon slechter. 




     













    Daarna heb ik het spel oerwoudje gedaan.



     














    Bungeegejumpt op de grond. 





















    Verstoppertje gespeeld.
















    Mij verdekt opgesteld.























    Mn toilet gedaan.



















    En liggen peinzen, dat het leven hier zo slecht nog niet is.




















    Ik zie namelijk tussen de bomen het bos weer. Gelukkig heb ik er meer dan twee.



    Poot van Falco



    25-07-2017, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan


    25-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en het vreemde weer

    Beste Bloggers,
     
    Donderdagavond ontstond hier boven in de lucht iets heel vreemds.

     
    Er hingen ineens darmachtig gevormde watten boven mijn wolvenkop.















    Ik moest snel naar binnen van de bazin. Ze heeft de touwtjes soms goed in handen. (Denkt ze) De 25% wolf die in mij zat vond het ook verstandig om een schuilplaats op te zoeken.
     


     









    Het was trouwens daarvoor al de hele dag knap heet buiten. De krul van mijn staart kon ik er af en toe niet eens meer in houden.


    Zeker niet, toen ik ook nog een ganzennek moest opeten. In mijn staart zat toen waarschijnlijk die 25% Duitse herder.


     




    Vreemd, hoor, als je zon mengelmoes in je hebt. Het kan dan alle kanten op gaan. Die 50% poolhond in me had het met de hitte best moeilijk. Dat werd dus veel hijgen, weinig rennen en rustig liggen.


    Ik heb me maar getroost door te beseffen, dat rennen voor een slee waarschijnlijk ook veel gehijg geeft, al is het bar koud.


     


    Uit die vreemde wolkengezwellen boven het dak kwam, nadat we veilig binnen waren, een enorm donker geluid. Kaytie schrok zich lam. Ze begon te hijgen en te trillen. Dat verschijnsel had ik nog nooit eerder bij die meid gezien. Costa en ik bleven (natuurlijk) kalm en zaten haar met stomme verbazing aan te kijken.


    Tussen het lawaai en ons zat toch een dak. Niks dus om je druk over te maken. Kaytie had daar kennelijk andere ideen over.

    Door de ramen in de woonkamer was te zien, dat iemand, denk ik, druk bezig was met een lasergun. Dat ding moet zeker enige malen van grote hoogte op de grond zijn gevallen, want het gedreun was zeer heftig. Het knetterde zelfs. Zeker de stekker van het apparaat er niet op tijd uitgetrokken.
















    Ik kon me niet herinneren, dat er op ons weerbord buiten iets stond over extra licht en veel gedreun.



    Toen alles achter de rug was bleek het touwtje allen maar nat. We hebben dus gewoon een flinke bui regen gehad. De brandlucht, die van de Lemelerberg kwam, zal wel een andere oorzaak hebben gehad.
    Ik heb toch maar een eigen ontwerp voor een completer weerbord gemaakt:

    Staart droog
    Staart nat
    Staart slingert
    Staart wit
    Staart stijf
    Staart zonder krul
    Staart in brand
    Staart weg  
    zon of ik ben pas wakker
    regen of ik heb gezwommen
    wind of er komt een bekende aan
    sneeuw of de verf was nog nat
    vorst of ik zie een vijand
    erg heet of ik krijg op mn donder
    ingeslagen bliksem of te dicht bij barbecue
    dat zou erg zijn

    Bij nader inzien is het wel ongemakkelijk om dat bord met eigen staart op te hangen.
















    Na het rare weer heb ik mijn speeltjes gecontroleerd op eventuele schade. Dat moet namelijk voor de verzekering. Mijn voetbal was niet heftiger aan flarden dan toen Costa hem had gemold.
     



     













    Ook de muizenluchten zaten nog in de houtwal.

















    Ik heb Kaytie geadviseerd even rust te nemen op het bankje. Kon ze zien, dat de wereld echt niet veranderd was.
















    De kevers zaten nog in de buxus.















    Dat was jammer.
















    De vissen nog in de vijver. De stand van het vijverwater houd ik trouwens bij. Is die te hoog, dan drink ik, is die te laag, dan weet ik ook wat mij te doen staat.




















    Er lagen wel overal takjes op de paden. Die heb ik vakkundig weggeknauwd. Transport met klef weer is niet aan te bevelen.




















    De planten waren ook niet meer te droog. Die konden er weer een dagje tegen.




















    De greppels stonden niet vol water. Geen koe trouwens te zien. Communicatie met de buren was dus uitgesloten.

















    Dus: sein meester! De verzekeringsmaatschappij kan weer blij zijn. We zijn er allemaal heelhuids doorheen gerold!



    Poot van Falco!


    25-06-2017, 15:52 Geschreven door Falco de Tamaskan


    18-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Excuus van Falco deel 1 / 2

    Beste Bloggers,
     
    Ja, het is inderdaad een tijd geleden, dat ik iets van me heb laten horen en nee, ik maak niet veel mee wat het vertellen waard is.
    Ik kan namelijk ook niet alles gaan vertellen. Dan krijgen jullie waarschijnlijk een verkeerd beeld van mij en dat kan ik mijn ras niet aan doen.
    Het zou mensen kunnen afschrikken om een puppy aan te schaffen als ik bijvoorbeeld vertel, dat ik iedere morgen eerst naar de schuur loop om te kijken wat voor weer het wordt.










     
    Vandaag hing het touwtje droog. Dan weet ik, dat ik me niet erg hoef in te spannen.
     
    Handig zon weermeter. Hebben ze hier allemaal. Hoef ik niet eerst naar Buienradar te kijken. Ik doe net als de boeren hier. Kijk naar het touwtje en dan naar de lucht. Door die twee te combineren word ik een aardige weerwolf.


    Vanochtend heb ik met Costa sporen gevolgd richting rattenval. Ik kan eigenlijk niet vertellen, dat ik gisteren samen met Kaytie een hele grote bruine rat in de val zag en dat wij hem beiden op weg naar de hemel wilden helpen.
    Onze begeleidingspassie daarin is dan niet te stoppen, ook niet als de bazin er tussen komt. Die krijst dan harder dan die rat.


    Heel dom. Op de n of andere wijze stimuleert dat onze instincten. Helaas werd de kooi met een giek verwijderd, rat verdronken (of dat soms hartelijk is) en in de groene kliko geworpen. Hoop, dat Petrus daarin ook spreekuur heeft.
    Dit kan ik toch eigenlijk niet in mijn blog vertellen?












    Ook niet, dat ik bij het achterna zitten van die rat een avond daarvoor een plant een andere vormgeving heb gegeven.


    Nu is het een padbedekker geworden. Falcos grote tuinverbouwing zou mij goed kunnen gebruiken.

    Moeder Marie vond dit ook al niet goed.













    Moet ik verhalen over haar uiterlijk bij het zien van een ineens zeer luchtig varken?



    Had ik slechts mijn Kong op laten stuiteren. Plok en de speklaag bleek te dun.
















    Waarom krijg ik dan zon ding? (Bij onheil kijk ik doodgemoedereerd opeens een andere kant op. Noemen ze strategie)















    Moet ik dan ook gaan vertellen, dat ik altijd op muizenjacht ben? Kaytie helpt ze met n kaakklem tot de hemelpoort. Ik speel liever met ze en rol er als een deegroller overheen.



    Doe ik ook met jonge vogels. Hap ik liefdevol uit de lucht, als ze vliegles krijgen. Wij krijgen hier in Overijssel in de nabije toekomst veel overlast door vliegveld Lelystad. Dan is het toch prima, dat ik hier het luchtruim controleer?
    Helaas blijken die jonge vogels niet tegen mijn gebit te kunnen en van de binnenkant van mijn bek schijnen ze veel stress te krijgen. Als ik ze dan een likje geef en er over heen rol kunnen ze zo als pannenkoek in de pan. Moet ik dat dan ook gaan vertellen?

    Gisteren vloog-ie nog.
     
    Ik noem dit gedrag spelbederf.














    Van de jonge kwarteltjes Speedy en Concalez blijf ik af. Die zijn eigen. Bovendien hebben ze scherpe bewaking van pa en moe. Geert Wilders kan daar jaloers op zijn, want ze zijn heel betrouwbaar. 




     


















    Moet ik ook vertellen, dat ik de geit altijd haar hok in jaag?



     












    Moet ze dat geitenpaleis ook maar niet af tuigen. Hier is geen renovatie meer mogelijk, slechts wederopbouw.

















    Ze zijn hier altijd bezig. Nu weer met de beukenhagen. Is het dan zo gek, dat wij honden ons hier zelf lopen te vermaken?
















    Kaytie ondermijnt banken met haar zoektocht naar ongedierte. Volgens mij niet erg. Hoef je niet meer op te staan, glij je er zo weer aan n kant vanaf.


















    Costa gebruikt banken als loerplaats. Ze loert dan op mij. Moet ik dan gaan vertellen, dat ze altijd met de bal op mij inbeukt?




     





    Dat geloer op mij doet ze overal. Ik kom misschien in aanmerking voor plaatsing op de lijst van bedreigde diersoorten. (Subsidiemogelijkheden!)





    Sta ik te plassen, begluurt ze me ook. Doe ik er gewoon extra lang over.
















    Ik moet van haar de bal ook altijd pakken. Dat noemen ze samen optrekken. Wacht maar. In een familie-opstelling komt zij er zeker niet goed uit.
















    Sinds ik groot ben wil ze Kaytie verdrijven. Ze vindt me kennelijk de moeite waard om voor me te vechten. Met zn 3-en buiten is er dus niet meer bij. Zeer stom van haar. Nu kan ze af en toe jaloers door het raam naar ons staan kijken.
     
















    Hoe wij huishouden in de voortuin.




















    Ik heb al tegen Kaytie gezegd, dat zij in de leer moet bij die stierenvechter en goed uitkijken moet gaan leren bij die stokstaartjes. Die dingen hangen hier niet voor niets aan de muur.


    18-06-2017, 16:01 Geschreven door Falco de Tamaskan


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Excuus van Falco deel 2 / 2














    Enfin, ik kan Costa wel aan. Ze durft in ieder geval van mij niets af te pakken.
















    Als ik haar zat ben, ga ik er gewoon bij liggen. Een knappe, die mij dan overeind krijgt.















    Jullie zien: weinig nieuws hier.



     













    Het wordt vandaag heel heet. Gelukkig is er water.















    Ik moet de bak wel delen met Costa, dat mag. Ik hoop nog altijd op een romance, ondanks al die ruwe dates.
     

    Ik geef de helft van mijn kinderen wel Ritalin.




















    Als het nog warmer wordt ga ik lekker tukken onder de airco in huis. De ene keer met Kaytie,


















    de andere keer met Costa.
         


    Ik zal maar niet vertellen, dat ik dan soms zachte scheetjes laat, die niet zouden misruiken in een varkensstal.



     






    Vanuit hier de groeten, ook van Costa


     



















    en van Kaytie




















    en van de tuin!
     


    18-06-2017, 16:01 Geschreven door Falco de Tamaskan


    09-04-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco de Tuintam deel 1 / 2

    Beste allemaal,
     
    Jullie hebben een tijdje niets van me gehoord. Ik zat nogal in de verharing. Je bent dan niet op zn mooist en jullie oog wil ook wat.















    Dit is een pluk van mn lijf. Even rollen in een dooie muis en je laat een haarstuk achter. Je draait je kont nog niet om of een vogel pikt een snavel vol van je ouwe jas om er een nest van te bouwen. Net drones met een dichtbij-camera. Je ziet ze niet en zo landen ze achter je.














    Ik hou van tuinieren. Ik sta hier midden tussen de planten te verticuteren. Ik houd de aarde luchtig met mijn nagels en pluk groen en bloem om mijn maagflora bio op te vrolijken.


    In het bos doe ik dat ook, alleen wat heftiger. Het is daar ook niet goed aangeveegd.

















    Ik hark daar stevig en grondig na het ledigen van mn blaas.






















    Ik tank daartoe water uit mijn eigen vijver.


















    En kan daardoor de planten beter water geven.

    Daar is mijn bazin niet zo blij mee. Ik pies het liefst tegen heggen. Ze klaagt er over, dat vooral de buxushagen bruin worden. Onzin. Er is veel zon geweest. Ook op de hoeken.














    (Haar neus is nu ook bruin en dat komt echt niet door mijn bronwater)



    Er lopen hier nu eenmaal twee teven rond, die van mij verwachten, dat ik me als man gedraag en daar hoort het uitzetten van mijn vlaggen bij. Als de koning eerdaags jarig is, is iedereen er blij mee.













    Ik ben vaak echt nuttig bezig. Sleep dagelijks vrachten hout het terrein op en haksel de lange stukken, indien ik dat nodig vind.














    Vooral die kleine stukjes doen het goed in de grasmaaier. Het knalt dan alsof er weer een ree op de Lemelerberg wordt afgeschoten.


    Die berg is trouwens mijn achtertuin. Ik mag daar niet los en dat is natuurlijk raar, als een ree wordt neergehaald en ik daar eerst niet achter aan mag. Ik ruik ze altijd overal. Ik ben gek op miljoenenjacht.




















    Ik loop daar over het reenpad en dat is op


     zich al illegaal.





















    Maar ja, de kortste weg naar huis, h? Die reetjes hebben vast ook geen bril op. Zouden ze hier niet lopen.
     
    Op de berg lees ik samen met Costa de krant.















    Je moet het nieuws nu eenmaal bijhouden. Wie heeft er gelopen, wie heeft er het lef gehad er iets achter te laten, wie ruikt er erg lekker.

















    Soms is het zo lekker, dat ik geen afscheid kan nemen. (En die idioot aan de andere kant maar trekken)













    Laatst tilde ik mn poot op en tja, daar lag-ie....




















    Ik heb wel even gekeken, of er geen boswachter aan kwam. 
















    De kust leek veilig.

     















    Zowel links als rechts.  















    In observeren ben ik overigens erg goed. Daar neem ik gewoon mijn moment voor. Vooral in de zandverstuiving zit het lekker. Geen gezeur aan je kont van takjes en stijve hei.


    Je kunt dan leuke objecten, die je van verre ziet, naderhand van dichtbij gaan bekijken. Gisteren barstte het van de krentenbomen, die in bloei staan.














    Waarom ze zo heten, weet ik niet. Ik heb geen krent gezien.



    09-04-2017, 18:30 Geschreven door Falco de Tamaskan


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco de Tuintam deel 2 / 2











    Thuis kan ik bij dit bankje het halve terrein goed overzien. Als ik bejaard ben, plant ik hier wat geraniums. 

















    Ik houd ook de bijenstand scherp in de gaten. Ik heb vast honing aan mijn kont, want ik zie ze tegenwoordig overal om me heen.

















    Ik heb er een harde kop in of het hier ooit wel eens bij-vrij wordt. Bovendien is het hier vaak hommeles. Die komen letterlijk uit de grond.


    Fantastisch om daar mijn poot op te zetten.














    Moet Costa niet in de buurt zijn. Die begint altijd een bal in me te douwen. Alles wat Costa doet is wild en woest. 



    Ik probeer haar vaak te paaien.













    Om n momentje rust te hebben, voordat ze weer losbarst. Ik noem haar Erdo Gans. Altijd provoceren.





    In het bos is zij juist rustiger. Ik trek als een bezetene aan de lijn om verderop te kunnen lopen, maar zij wenst buiten de poort opeens het dametje te zijn. Niet achter het wild aan, gezeglijk zijn. Je wordt er soms misselijk van. (Neem ik maar weer een pluk grassprieten) Ik ben van plan mee te doen aan Boer zoekt Vrouw. Ik boer hier goed. Daar kan Yvon Jaspers geen bezwaar tegen maken. Ook kan ik aantonen, dat ik geen gelegenheid heb om buiten de poort mijn geluk te zoeken. Ik word daar altijd aan het lijntje gehouden. Met zon knappe kop, die ik heb,


    krijg ik vast een bench vol brieven. Een week met drie vrouwen moet toppie zijn. Ik hijg al bij het idee van het keuzemoment!



















     

















    Als we na een lange wandeling weer bijna thuis zijn en door de bomen ons huizenpark weer zien,


     



    moeten we netjes aan de kant van de weg gaan zitten.












    Costa doet dat natuurlijk wel en ik niet. Ik
     


    ben gewoon een 
    dwarsligger

















     














    Altijd weer blij, dat ik thuis mijn vermoeide lijf weer onder de aarde kan laten gooien door dat eeuwig naar muizen op jacht zijnde wit op zwart geval. Of zwart op wit geval. Ik weet het ook niet meer precies. Ik ben nog moe van het anderhalf uur lijntrekken.



    Prettige dag verder,
    poot van Falco


















    en een tulpje uit mijn tuin.


    09-04-2017, 17:54 Geschreven door Falco de Tamaskan


    21-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco heeft geen tantes meer

    Ik heb een straf weekje achter de rug.
    Laat ik beginnen met te zeggen, dat ik geen tante Costa en tante Kaytie meer wil zeggen.
    Voortaan a.u.b. zonder tante er voor. Ik leg het even uit.
    Het begon een paar weken geleden al. Costa en Kaytie, toen nog tantes, deden veel vaker dan anders een plasje.
    En elke dag begon dat lekkerder te ruiken. Zien doen, doet doen, dus ik begon zelf ook steeds tegen meerdere obstakels mijn achterpoot op te tillen.
    Heggen, klikos, hekken, bloempotten, alles kreeg een spriets. Zelfs binnen in huis gaf ik een keer de tafelpoot water.
    Mijn bazin was toen helemaal niet aardig tegen mij. Dom, hoor. Ze had helemaal geen begrip voor mijn ontwikkeling als man, althans niet binnenshuis.















    De tantes deden steeds vreemder tegen me, n kreeg een badpak aan (was zeker ook aan het sprietsen)


     










    en de ander begon tegen me aan te flemen.


    Zo lief was ze nog nooit tegen me geweest.

    Ik verloor er helemaal mijn eetlust door.
    Kwam door die indringende geuren, die mijn neus bereikten.
    Ik was gewoon mezelf niet meer.










    Ik werd verleid dingen te doen, die ik nog nooit had gedaan.


    Zo maar ineens wilde ik de dames onder mij hebben.
    Dat mocht dus niet.







    Vandaar dat badpak van Costa



     en die
                                     



    bench van
    Kaytie
        





    Ik vond er geen barst aan.

    Moest ook nog mijn tuig de hele dag om. Konden ze me los trekken, werd er gezegd. Alsof ik een tanker op een zandbank was.
     


     






    Ik heb vijf dagen lang nog nooit zoveel keren in bloembakken en op vensterbanken gestaan. Ik mocht namelijk niet meer gelijk met de twee dames uit.





    Ik kreeg het er af en toe heel warm van tussen de opkomende krokussen.




















    Heb nog geprobeerd door dubbel glas heen te komen. 




    En door deuren.















    Costa probeerde dat aan de ene kant en ik aan de andere. Vandaar die stoel op de plek, waar hij anders nooit staat.

    Ik heb af en toe gehuild als een echte wolf, als ik niet samen met een dame mee uit mocht. De buren wonen op vijfhonderd meter en een kilometer afstand, dus die hebben geboft!
    s Nachts lag ik letterlijk bekaf in mijn bench naast die van Costa. Kon ik haar goed in de gaten houden en hoefde ik niet te huilen. Er kon geen geflipte reu het vaderschap komen aanbieden.
    Met al die barrires, die voor mij werden opgeworpen is het begrijpelijk, dat ik over negen weken geen kroost kan gaan verwelkomen.
    Jammer, volgende keer beter. Al moet gezegd worden, dat ik eigenlijk te goed ben voor die dames hier.
    Wereldwijd staan er vast knappe Tamaskaanse wijfjes op nageslacht van mij te wachten. Mijn staart is toch geweldig!


     
    Vandaag ben ik weer gaan eten, kilos lichter, maar die vreet ik er wel weer aan.













    Ik voel me weer scharrelkiplekker!


    Poot van Falco





    21-02-2017, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan


    28-01-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco 1 jaar

    Hoi,

     











    Zo lig je nog met een serieuze blik in de luiers


     



    en zo ben je vrolijk een jaar!










    Ik heb een ballon gekregen, daar heb je wat aan. (Waar blijft mijn vleesbot????)



















    Lig je daarop te wachten in de keuken en al wat er komt, geen vleesbot!


     









    Ook in de sneeuw ligt er niks voor mij verstopt.














    Krijg je ook nog een belachelijke strik om.

    Vrouwtje, wat dacht je van een taart met in het midden 1 vleesbot????



















    Ik doe mijn ogen stijf dicht. Zie ik een kluif, die er niet is. Hangt er ook nog een poes met cupcake en 1 jaar om mijn nek!!!!


     










    Ook bij deze deur kan er nog geen botje af.
     
    Ik heb het idee, dat ze verwachten, dat ik de hele dag met honger in de versierselen ga.
















    Ik wil een vleesbot! Ik zit er voor!




















    Ik wacht. 




















    Eindelijk, daar is-ie!

    Ik moet nu kauwen. Voor je het weet zit mijn verjaardag weer achter mijn kiezen.
     
    Poot van Falco



    28-01-2017, 15:43 Geschreven door Falco de Tamaskan


    07-01-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en de sneeuw deel 1 / 2

    Hoi,
     
    Mijn hondenhart sloeg meteen over, toen ik buiten kwam en die nieuwe witte vloerbedekking er lag.

     
    Dat is nou sneeuw, dacht ik: Dat heeft mama Ylva ons verteld, toen we bij haar lagen te lebberen en zij ons voorlichting gaf.





    Ik weet het nog goed, ik lag in mijn blauwe bandje te genieten van die zoete melk.


    De sneeuw zou net zo wit zijn als haar melk, fluisterde ze toen.



    En daar lag het dan, de sneeuw, op mijn grasveldje....
     


    Ik moest van de zenuwen direct plassen. Wist ik veel, dat het tapijt op die plaats gelijk vergeelde met in het midden een verbrand gat.


















    Ik keek mijn pool-ogen uit, toen ik verder liep. 

















    Minder leuk detail was, dat de berg met ponykeutels was bevroren. Ik probeer er altijd stiekem in het voorbijgaan n te stelen, maar nu zat die verrekte keutel, die ik in de smiezen had, vast.

















    Het grindpad naar de ponys lag helemaal verstijfd. Normaal rolt er van alles onder mijn poten door. Nu was het hobbelen geblazen.






    Daar was mijn vriendin Roos. Even begroeten. Buurvrouw, heb jij ook sneeuw?







    Ze keek me nogal stom aan. Kon ik weten, dat Shetlanders zich in de sneeuw net zo goed voelen als een wolf of poolhond in het Hoge Noorden.











    Ik kon merken, dat tante Costa, als halve Belg, niet zo veel op had met sneeuw. Zij loopt in alle omstandigheden alleen maar met een bal, klem in de bek.


    Geen bal soms aan, aan die tante.
     













    Ze verwisselt nog wel eens van kleur, maar dat is dan ook alles. Ze daagt me altijd uit om die bal te pakken. No way dit keer.
     
     


     







    Ik ging lekker even in de sneeuw liggen dromen van een grote slee. Ingespannen is het leuk om die te trekken (dat had mam Ylva ook verteld) en als er mensen in zitten kun je er ook zeer aangenaam achter aan rennen.
     
    Daar schijnt Drs. P. een liedje over te hebben gezongen.












    Ik besloot, na mijn moment van zelfreflectie (InSync en vol Mindfullness) tante Costa op te jagen, het bospad in, in een wedstrijdje om het hardst, met Drs. P. en die slee nog in mijn achterkop.













    Tante Kaytie probeerde ons zeer fanatiek bij te houden, staart omhoog, ze kan best hard, maar ze heeft de onhebbelijkheid meteen te stoppen, als ze een muis ruikt.











    Dus maar hard terug. Kijken, of ik assistentie kon verlenen.













    Kom ik aan de overkant tante Costa weer tegen. Ze was chagrijnig, omdat ik niet met haar wilde ballen. Zeer vermoeiend, zon gedreven vriendin.















    Ik weet dan altijd, wat er komen gaat. Mij ophitsen en een fel partijtje bekvechten beginnen, alsof ik van mijn tandsteen af moet. Had ik dus even geen zin in.



     












    Ze bleef maar jennen en probeerde mij in de poten te krijgen.
     














    Nou, dan ga je maar. Gebit tonen heb ik op de puppycursus geleerd en dat staat erg leuk als je het hogerop zoekt.













    Tante begon er steeds lelijker uit te zien. Als ze zo doorgaat eindigt ze nog als een oude vrijster in een asielhok.



    07-01-2017, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan




    Archief per week
  • 08/10-14/10 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 25/01-31/01 2016

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.nl - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jou eigen blog!