Falco
Inhoud blog
  • Falco's herfst in 't Oosten
  • Falco's boomzaagdag
  • Falco en het vreemde weer
  • Excuus van Falco deel 1 / 2
  • Excuus van Falco deel 2 / 2
  • Falco de Tuintam deel 1 / 2
  • Falco de Tuintam deel 2 / 2
  • Falco heeft geen tantes meer
  • Falco 1 jaar
  • Falco en de sneeuw deel 1 / 2
  • Falco en de sneeuw deel 2 / 2
  • Falco's 'foute' kerstverhaal deel 1 / 2
  • Falco's 'foute' kerstverhaal deel 2 / 2
  • Falco's eerste (puberale) herfst deel 1 / 2
  • Falco's eerste (puberale) herfst deel 2 / 2
  • Falco en de schoolkinderen
  • Falco in de Regge deel 1 / 2
  • Falco in de Regge deel 2 / 2
  • Falco's rasdag deel 1 / 2
  • Falco's rasdag deel 2 / 2
  • Falco's wolventanden: hoezo een Tamaskan?
  • Falco in Laag Zuthem deel 1 / 2
  • Falco in Laag Zuthem deel 2 / 2
  • Falco's eigenaardigheden
  • Falco in de dierentuin deel 1 / 2
  • Falco in de dierentuin deel 2 / 2
  • Falco's journaal: Summerfair deel 1 / 2
  • Falco's journaal: Summerfair deel 2 / 2
  • Falco's journaal 8 mei 2016 deel 1 / 2
  • Falco's journaal 8 mei 2016 deel 2 / 2
    Zoeken in blog

    27-03-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco en 't Olde Manegepeerd

     

















    Na een potje judo met tante Costa, we hadden de worstjes niet op de borstjes,
    heb ik met tante Kaytie een rondje over het terrein gemaakt. Tante Kaytie is echt een krengetje, als ik in haar kuil wil mee graven. Ik heb haar gisteren goed laten weten, hoe ik daar over denk.
    Ze grauwde me weg met ontblote tanden en dat vond ik geen goed idee. Na enige schermutselingen bij het pas gegraven gat heb ik mij fijntjes op haar gestort en haar omklemd tussen mijn wolfspoten in wording. Daarbij heb ik ook nog mijn haren goed overeind gezet. Ik ben dan wel een Tamaskan, maar geen doetje. Gebeten heb ik niet, ik heb alleen maar laten merken, dat ik boven haar sta.
    Ze heeft het begrepen. Vandaag waren we weer redelijk on speaking terms. Ik mocht zelfs zonder snauw even bij een gat koekeloeren en toen vond ik het ineens niet meer zo interessant. Ik heb besloten geen wegenbouwmaatschap meer met haar aan te gaan . Voortaan graaf ik mijn eigen toevoerwegen naar Nieuw-Zeeland. (Ik ben al onderweg)
    Na een verplichte lange dut, de maaltijd was heel lekker uit mijn anti-schrok bak, werd het weer laden en lossen. Ik moest zo nodig weer mee in de auto en ik moet bekennen, dat ik het leuk begin te vinden. Vooral op hobbelige, modderige zandpaden, want daar moesten we overheen op weg naar een tehuis voor oude manegepaarden. (Je ziet het, ik ben goed geïnformeerd)
    Ik moest poseren voor de ingang en dat doe ik graag.

      Als het me te lang duurt, ga ik zitten. Ik heb die kont niet voor niets.

    Ik moest die ouwe schuur in, op zoek naar ouwe paarden. Er liepen een heleboel mensen en dat gaf nogal oponthoud. Ik ben het aan mijn ras verplicht om te tonen, dat ik belangstelling heb voor het sociale.



     








    Omtrekkende bewegingen brengen verwarring.
    Men vond mij wel aardig. Scholden me helaas weer uit voor een Duitse herder, ondanks mijn heerlijke zachte vacht en mijn wolvenharen.
    Gelukkig komt mijn vrouwtje dan voor me op en zet het recht.


     



    Er was daar ook een rommelmarkt en ik heb even tussen de rotzooi heen gelopen en mijn snuit overal in gezet.



    Het pluche was wel leuk, maar ik heb thuis genoeg.
    Je moet het allemaal aandacht geven en ik heb al zo weinig tijd. (Eten, plassen, poepen, wandelen, spelen, vechten, uitgaan)
    Een dag is zo om.
















    Die paarden stonden allemaal in de stallen. Ik vond hun koppen (sorry, hoofden) wel heel groot. Het deed me echter niks hoor, gewoon op tijd afstand houden.


     














    Die witte had vanochtend nog z’n deur eruit getrapt.



    Na dertig paarden en pony’s langs te zijn gegaan, vanonder en op ooghoogte, had ik er wel even genoeg van. Thuis heb ik er ook vier en daar kan ik tenminste mee neuzen.
    Het was wel netjes onderhouden, maar een ouwe bende.









    Ze hebben veel geld nodig om al die (40) hortsiks in leven te houden en daarom moest ik namens alle Tamaskans in de wereld de hoofdverzorgster een paar euro’s geven.

    Toen vonden ze me nog liever. Ik mocht ook weer gauw terugkomen.
    Doe ik niet, ik hou het even voor gezien.


    Ik heb nog wel geprobeerd om bij een bak kattenvoer terug te komen, die ik zelf had opgesnoven. Ik mocht daar van het vrouwtje niets van eten. Ik wist echter dondersgoed de weg erheen en heb een paar keer gepoogd alle benen de goede kant op te sturen. Tevergeefs. Men had mij door.

     









    Ik was ook wel weer heel blij, dat ik voor mijn eigen deur stond.

    Dat plasje, dat je daar ziet, sorry, dat had ik vanmorgen daar gedaan.

    Ik moest gewoon nodig, toen ik over de drempel liep.

    Verder weet ik niks meer. Alleen, dat ik nog een dooie kikker heb gevonden. Die hangt nu in een boom. De bazin wist even niet, waar ze hem kwijt moest.
    Ook ben ik nog met mijn voorpoten de vijver in gestapt. Je zou toch denken, dat je ook over water kunt lopen. Ik kon me gelukkig nog in m’n achteruit zetten.
    Nou, prettig restant paasdagen!
     
    Falco



    27-03-2016, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    24-03-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco's eerste puppyles dag 8

    Vandaag was het wormendag of eigenlijk dag (! ) met die wormen. In mijn kostelijke eten zat iets verstopt om wormen door te spoelen richting mijn afvoer. Niks gezien, maar ook wat je niet ziet, kan er zijn, dus vooruit dan maar.
    Ik moest van de bazin rustig aan doen, omdat vanavond mijn eerste praktijkles begon. Ik ben zo makkelijk als een pet van een kwartje en heb me redelijk op tijd teruggetrokken in de kamerkennel en vanmiddag in kantoor.
    Om half zeven moest ik de auto in, naar Raalte, 11 kilometer lang gezoef, gezoem en gehobbel. Soms lag ik schuin in de bocht, maar ik heb het overleefd zonder de Rennies te hoeven pakken.
    Bij de VDH (Vereniging Duitse Herdershonden) ben ik uitgestapt, vervolgens meegelift met mijn vrouwtje. Ik bekeek de lange weg richting kantine met mijn blik op oneindig en dan snapt ze het wel.














    De veranda ben ik nog wel zelf opgestapt. Kon ik even kijken, wie er allemaal aan kwamen.



     










    De trainer was gelijk verliefd op me en wilde met me op de foto. Eigenlijk had ik dat niet moeten doen, want hij noemde mij een Duitse herder. (Nou ja...)


     





    In de kantine nam ik gelijk de plaats in tegenover de voorzitter van de hondenclub. Dat vond men erg eigenwijs.


    Ik moest vertellen, wie mijn moeder was en wie mijn vader en mijn opa en oma. Ik vind dat nogal privé. Ik ben gewoon een Tamaskan en dan ga je maar surfen op internet.















    Omdat ik van Security ben, heb ik de ruimte doorzocht en hondenkoekjes gevonden in een verdachte jas, die over een stoel hing.

    Kunnen ze in België een voorbeeld aan nemen.



     






    Daarna begon de theorie. Er zat een Amerikaanse bulldog naast me, een zwart-witte met een grote dikke kop en die wilde het met me aanleggen. Hij ging net even te ver. Ik gromde en toen schoot-ie onder de tafel, de held.
    Vijf maanden oud en het dan nog in je broek doen. Ze moeten me niet storen, als ik luister.
    (Pas op, jij, dikkop..)


    Er was nog een grote Mechelse herder van 5 maanden, een soort Maltezer-Boomer van een half jaar, een Portugese/Britse Pointer van 3 maanden en een merkloze zwarte van die leeftijd.
    Na de theorie moesten we een veld op tussen veel bomen. Omdat ik eerst even de tijd wil hebben om alles te bekijken (er was  een andere groep honden vlak voor de kantine bezig), heb ik onvrijwillig weer een lift gekregen van de bazin.
    We mochten eerst allemaal met elkaar kennismaken en even spelen. Met die twee studiegenoten van 3 maanden wilde ik graag Wiplalaatje spelen, maar dat mocht niet, zo en plein public. Ik heb de hele les elke gelegenheid gegrepen om contacten te leggen. Daarbij had ik een keer een losse lip vast en een oor. Het mocht de pret niet drukken. Er werd helemaal niet gepiept. Ik was redelijk populair, alleen die dikkop heeft zich niet meer in mijn buurt vertoond.
    De trainer noemde mij een wakker ding. Stomme opmerking. Alsof ik slapend zo’n les kan volgen.
    We moesten netjes naast de baas lopen, waarbij de baasjes een klein hondensnoepje tussen de vingers moesten doen en wij achter de hand aan moesten om de buit te pakken te krijgen. We moesten “zit”en “af” doen. Makkie, dus. Ik kende ze al, want ze lijkt wel lief, die bazin van mij, maar drillen kan ze ook. Ik doe het graag voor haar, hoor, ze speelt ook met me. Ik ben woest op speeltjes en ballen, maar vanavond vond ik die bal aan een touwtje maar shit. Er zijn soms leukere dingen om te doen, zoals in een ander happen.
    Er stond een heel lange tunnel, daar moesten we ook nog door. Die Mechelaar wilde er met geen mogelijkheid in. Tunnelvrees. Moet in therapie. Thuis heb ik hier een klein tunneltje. Ik moest eerst wel even weer goed kijkenen toen nam ik die grote in één keer.

     















    Ik kon ze dus moeilijk van m’n lijf houden.

     
     












    Aan het eind van de les was het al heel donker en heb ik nog zelf even de oefening “Af en Blijf” gedaan.
    Fanatiek, hè.

    Toen we na afloop de kantine weer in gingen, ben ik prompt in de armen van het vrouwtje in slaap gevallen. Toen moest ik wel weer meeliften naar de auto. Diep in slaap heb ik de 11 kilometer terug afgelegd.
    Het is hier wel een enerverend leven. Moet ik de hele week weer “Af” gaan....
     
    Welterusten en groeten van Falco

    24-03-2016, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    22-03-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco journaal dag 6

    Voordat ik aan vandaag begin, moet ik je nog wat vertellen over gisteravond. Ik werd voor mijn laatste sanitaire bezigheden in de tuin getjoept en voordat ik een druppel kon laten vallen trok er een speciale, heerlijke geur in mijn neus.

    Ik zoeken, zoeken, zoeken, kris kras door de bodemplanten heen en ik had zomaar ineens wat klem in mijn bek. Nooit geweten, dat je zo blij kon zijn met een dooie mus. Nou ja, toen wilde ik eigenlijk niet maar naar binnen.






    Buit is buit en vergeet niet, het was wel mijn eerste.  Pas toen ik moest kiezen tussen mijn bak met vlees of die vogel, heb ik toch maar voor de eerste gekozen. Voor de zekerheid heeft het vrouwtje mijn gesopte prooi in een plantenbak gezwiept.

    Toch jammer.

     

    Vanochtend werd ik om kwart over zeven wakker. Ik doe nooit wat in mijn bench en ik draag echt geen Tena man. Mijn bazin vindt dat wel prettig.
    Ze heeft echter een rot gewoonte. Mijn drollen liggen nog nauwelijks onder mijn achterste of ze graait ze al weg met een grote poepschep.
    Daar kan ik zo kwaad om worden. Ik probeer dan woest grommend de grijper te pakken. Het zijn wel mijn drollen! En elke keer weer, hè.
    In het hoge gras vermaak ik me uitstekend. Ik buitel en rol en doe gek met stokjes en blaadjes. Daar heb ik die tantes niet voor nodig.
    Trouwens, tante Kaytie heb ik vanmorgen beslopen als een tijger, laag schommelend over de grond in het gras. Ze was op muizenjacht en zag me niet.
    Ben ik lekker op haar gesprongen. Ik kan zo het leger in. Vraag ik een nieuw tuigje met daarop “army”.
    Die twee tantes van me hadden het bijna aan de stok met elkaar om mij. Dat zit zo. Tante Kaytie voedt mij streng op en snauwt me wel eens af, tante Costa is eigenlijk nu mijn tweede moeder en die vindt dat niet goed. Problemen altijd, die wijven... Ik bemoei mij er gewoon niet mee.

     






    Na een heerlijk middagdutje (ik zak nog wel eens weg, dat groeit beter) moest ik mijn security tuig weer om en de auto in. Ik had geen zin. Ze heeft me met mijn achterste in het kenneltje op de achterbank moeten duwen. Wacht maar tot ik groot ben.




    Daar zat ik dan...











    Omdat het kennelijk heel belangrijk is, dat mijn haar goed zit, moest ik mee naar de kapper. Ach, dat was best leuk.


    Door die zondagmiddagsessie’s in Andel ben ik heel vriendelijk geworden tegen mens, dier en kapper.


     












    Toen ik hoorde, dat het vrouwtje vrijdag naar de kapper moet, ben ik alvast maar gaan liggen.
    En nou mag ik mee. Kwestie van slim aanpakken...
     












    Op het parkeerterrein buiten zag ik veel auto’s en boodschappenkarren en fietsen. De hondenpsycholoog zegt, dat je nieuwe indrukken even moet laten inwerken op je netvlies en in je kop. Dat heb ik dus ook maar gedaan bij het afvoerputje.

    Helaas, geen dooie beesten...



     





    Na de kapper moest ik kennismaken met de supermarktmanager. Aardige man. Die hoeft niet naar de kapper.


    Misschien krijg ik wel een uitnodiging voor het Oranjefeest.
    Ik mocht wel mee shoppen in een winkelkar. Puppy’s hebben vrijstelling.



     





    Na de supermarkt heb ik op het plein nog voor een paar mensen en kinderen mijn staart laten wapperen en mijn oren naar achteren gegooid. Vonden ze leuk.
    Ze noemden me Beertje en vroegen of ik een hulphond was. (Dat tuigje maakt indruk)


    Die gaten heb ik niet in die broek van haar gebeten, hoor!




     









    Omdat het vrouwtje geld nodig had, ik schijn nogal duur te wezen, moest ik voor haar pinnen.



    Alleen had ik mijn pas niet bij me en de aanwezige biljetten bevielen me niet.
     



    Daarna moest ik weer de auto in voor een heel speciale opdracht.
    Verleden jaar, vlak voor de Kerst, is Tante Koosje, 86 jaar oud, op de fiets ten val gekomen op het plein door werkzaamheden aan het wegdek en toen heeft ze haar heup gebroken.
    Tante Koosje had een hondje, Stip, en daar kon ze niet meer voor zorgen. Stip woont nu bij een buurmeisje en tante Koosje is wel blij, dat Stip het goed heeft, maar ze mist hem en ze weet, dat ze nooit meer Stip in haar huisje zal hebben. Stip lag altijd bij haar ‘s avonds op tafel.












    Ik ben dus, als echte hulphond, bij Koosje op tafel gaan liggen.
     

    Ik mag dus weer terugkomen. Kwestie van handig aanpakken..















    Daarna zijn we nog even naar de Welkoop geweest en heb ik zeer charmant wat dozen met hondenkoekjes uit het schap gerooid en de beest uitgehangen in het speelgoedvak.














     
                                                        




    Het was mijn merk niet...         

    Ik word een expert.
     
    Na nog door diverse mensen geknuffeld te zijn (er was zelfs een mens bij, dat vroeg of ik als security-hond wel geaaid mocht worden, nou ja!) zijn we weer naar huis gereden.
    Trouwens, ik ben mijn plaatsje in de auto wel gaan waarderen. Ik hoefde geen schop meer onder mijn achterste.
    Toen ik thuis uitstapte was ik toch wel blij. Ik denk niet, dat ik voorlopig wat anders huur.











    Ik heb er wel even aan gedacht, toen ik mij gelijk terugtrok om even wat te gaan doen en er zo nodig weer een foto gemaakt moest worden van mij in mijn positie. Niemand wil toch zo op Facebook!


    Nou, misschien tot morgen, maar ik denk, dat ik een vrije dag opneem!
     
    Poot van Falco


    22-03-2016, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)


    21-03-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Falco journaal dag 5

    Hier Falco. Ik heb vannacht aan één stuk door geslapen. Om kwart voor acht werd het vrouwtje wakker. Zij keek in de bench, zag mij plat liggen, stak wit van schrik een hand door de tralies en toen werd ik ook wakker.

    Ik heb in de juiste volgorde mijn behoeften gedaan op mijn voorkeursplekken in de tuin en daarna ben ik, als een raket, in één rechte lijn terug naar de deur geschoten, omdat daar achter mijn bak met eten al klaar stond.

    Ik wil niet klagen, hoor, maar ik wil graag meer, meer, meer!

    Na mijn ontbijt moest ik weer in bed, want mijn bazin moest zich poedelen en zich in bijt- en krabvaste kleding wurmen. Ik kreeg een oor van een koe om mezelf te animeren. Goed bedoeld, maar er zit weinig vlees aan.

     








    Na de koffie werd ik met tante Kaytie in de boomgaard gedropt. We hebben toch een portie gekeet!



    Eerst heb ik op mijn playmate liggen loeren.


      








    Daarna zijn we helemaal los gegaan.



     

                                              




    Mijn animeertante gedroeg zich echt uitdagend.


     














    Ik had daarna echt behoefte aan een cursus MindEmptyness.



     















    ‘s Middags mocht ik weer even puppy wezen. Ik mis op sommige momenten mijn mama Ylva en vooral haar tepels. Laat tante Costa nou ook die dingen hebben!

    Tante Costa is nog maar anderhalf. Volgens mij is ze aan eigen kroost toe. (Wacht maar tot ik groter ben)

     















    Ze heeft zo lief mij in haar poten genomen. Ze smolt gewoon. (En ik ook)

    Ik ben zo TamAsMaKan


                                               
     











    We zijn erg gelukkig samen...


    Vanmiddag lag er een aluminiumladder plat in het gras. Ik heb alle treden genomen. Tussen twee treden in ben ik op mijn kont gaan zitten om naar de werkzaamheden van de tuinman te kijken. Ik was de ladder zat. Er klonk opeens een enorme knal in het bos. De jachtopziener was wild bezig.
    Men was trots op mijn schotvastheid. Voor hetzelfde voer was ik me rot geschrokken.
    Ik schijn me vandaag enthousiast te hebben gedragen en het was vooral zeer leerzaam. Vrouwtje heeft me de oefening “zit” geleerd en laat me al vijftig centimeter volgen.
    Tante Kaytie leert mij normen en waarden door mij uit te dagen en af te straffen. Ik hoef niet te piepen, ik ken op tijd mijn plaats.

       











    De twee dames mogen op de bank, een hele uitdragerij en ik zit in mijn riante optrekje.

    Ik hoop, dat mijn broertjes en zusjes het ook zo naar hun zin hebben. Zeg tegen mijn zusje, dat nu Two Socks heet, dat ik nog maar drie sokken heb. Ik hoop voor haar, dat zij ze niet kwijt raakt.
     
    Grote poot van Falco


    21-03-2016, 00:00 Geschreven door Falco de Tamaskan
    Reageren (0)




    Archief per week
  • 16/10-22/10 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 25/01-31/01 2016

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • Fijn weekend gewenst
  • Goedemiddag
  • Zaterdag bezoekje
  • Zaterdag bezoekje
  • Goedemiddag

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.nl - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jou eigen blog!