Zowel gisteren als vandaag moet ik het zonder m’n zeven stempeltjes doen. Da’s een hard gelach. Uiteindelijk had het m’n 10^e wandelmarathon moeten worden. Nog voor m’n operatie van 6 december jl. had ik als streven dit evenement als stip aan mijn horizon staan. En dat niet eens als irreëel doel. Het zou moeten kunnen en in het aller uiterste geval zou ik zelfs nog naar de 2x 10 kilometer uit kunnen wijken. Ook dan zou ik mijn jubileumtocht hebben volbracht. Het is heel anders gelopen.

Zonder al die nare details op te rakelen, zijn er na de operatie een aantal complicaties opgetreden. Zodanig zelfs dat ik een week lang op de Intensive Care terecht ben gekomen. Het heeft allemaal maar een haartje gescheeld…..

Sinds oudejaarsdag ben ik thuis om aan te sterken, zodat ik 14 februari opnieuw kan worden geopereerd. Iets waar ik, door ‘het historisch verloop,’ ontzettend tegen op zie. Maar ja, het môt. Naar mate ik lichamelijk weer sterker word, en dat is zo, zal ik mentaal ook wel verder aansterken.

Trouwens, mijn intimi zien het verschil al niet meer tussen voor en na de operatie. Optisch gesproken dan. Voor mij voelt het bijna ook zo, ware niet dat ik twee maal daags van de Thuiszorg gebruik moet maken. Hoe bizar was overigens het weerzien van die meiden, die nog maar 15 maanden geleden liefdevol mijn Truus hebben verzorgd. Mijn meissie had toen echter nul kans om nog te beteren. Die kansen heb ik wel. Beter gezegd: Mijn stip aan de horizon staat nu op 20 april, voor deelname aan de 25 kilometer Bloesemwandeltocht van Geldermalsen.

In die tijd zal al lang mijn lust tot schrijven zijn teruggekomen. Daar is nu nog geen sprake van. Dát beteren loopt helaas niet parallel met de fysieke vooruitgang. Ongetwijfeld heeft dat alles te maken met het ‘handje’ medicijnen die ik dagelijks heb te slikken. Daardoor is er veel wat ik momenteel nog niet weet op te brengen. Gevolg daarvan, en dat vind ik best erg, is dat ik niet of nauwelijks op alle lieve reacties heb gereageerd. Nota bene geen enkele nieuwjaarskaart heb verzonden. Je moet het die pillenslikker maar vergeven.

28-01-2013, 21:50 Geschreven door Marijke