In het regionaal dagblad van 18 juni jongstleden viel te lezen, dat er met invoering van de OV-chip kaart, even niet aan de buitenlandse toerist is gedacht. Waar zij vanuit Amsterdam een dagje Volendam, Broek in Waterland of de Zaanse Schans willen doen, kan dit groepsgewijs niet meer voor een paar strippen. Individueel moeten zij nu een wegwerpkaartje kopen, waarop niet kan worden overgestapt. Alleen naar Broek in Waterland moet de argeloze toerist al zes euro betalen, terwijl dit ritje een maand geleden nog maar € 2,00 kostte(?!)

De provincie Noord-Holland, uiteindelijk opdrachtgever van het openbaar vervoer, zit  kennelijk niet op het buitenlandse toerisme te wachten, alsof “het boze buitenland” de provincieambtenaren voor 78 miljoen euro hebben genaaid.

Met gevoel voor commercie als een koe voor boom klimmen, bagatelliseren zij bij monde van mevrouw Burger de onfatsoenlijke prijsverhoging voor de toerist. Zij kreeg het ècht moeiteloos uit haar strot: “Mensen die maar één keer in ons land zijn, zullen niet weten dat ze met het openbaar vervoer duurder uit zijn dan voorheen.”  Om mijn ogen, waar ik normaal alle vertrouwen in heb, te geloven, heb ik die opgetekende zin een aantal keren moeten lezen.

Wat een vreselijk standpunt van deze provinciale bestuurders. Zou daar het laatdunkende begrip provinciaaltje vandaan komen? Het zou mij niets verbazen. Zijn deze provinciaaltjes nooit in bijvoorbeeld Berlijn, Rome of Praag geweest, waar de welkome toerist voor centen dagen lang van het openbaar vervoer gebruik kan maken?
Zo niet in Noord-Holland.

Om dit desastreuze handelen van incompetente bestuurders een halt toe te roepen, is wat mij betreft het handhaven van provinciaal bestuur een gepasseerd station.